نامشخص
دستور العمل بند « الف » و تبصره های ماده 60 ق مجازات جرائم نیروهای مسلح با اصلاحات و الحاقات بعدی
دستور العمل بند « الف » و تبصره هاي ماده ۶۰ ق مجازات جرائم نيروهاي مسلح
مصوب 1383,05,28
با اصلاحات و الحاقات بعدي
الف : مقدمه:
-ماده 60- ( ق مجازات جرائم ن.
م- مصوب 9 /10 /1382): كاركنان وظيفه فراري در زمان صلح هر گاه شخصاً خود را معرفي و مشغول خدمت شوند به ترتيب زير با آنان رفتار مي شود:
( الف ) چنانچه براي اولين بار مرتكب فرار از خدمت شده و ظرف مدت شصت روز از شروع غيبت مراجعت نمايند بدون ارجاع پرونده به مرجع قضائي در مقابل هر روز غيبت و فرار، دو روز به خدمت دوره ضرورت آنان افزوده مي شود.اين اضافه خدمت بيش از سه ماه نخواهد بود.
(
ب) چنانچه پس از مدت ياد شده در بند ( الف ) اين ماده خود را معرفي كنند و يا سابقه فرار از خدمت داشته باشند به حكم دادگاه به حبس از دو تا شش ماه محكوم مي گردند.
(
ج) چنانچه در زمان جنگ يا بسيج فراخوان عمومي يا هنگامي كه يگان مربوط در آماده باش رزمي باشد و ظرف حداكثر دو ماه از تاريخ شروع جنگ يا بسيج و فراخوان عمومي يا اعلام آماده باش رزمي خود را معرفي كنند از تعقيب و كيفر معاف خواهند بود در صورتيكه معرفي پس از مدت مذكور باشد يا در اين مدت و يا پس از آن دستگير شوند حكم فراري در زمان جنگ را خواهند داشت.
-تبصره 1: فراريان مشمول بند ( الف) فوق در صورتيكه مدعي عذر موجهي باشند ، ادعاي آنان در هيئتي كه با شركت فرماندهان و مسئولين عقيدتي سياسي و مسئولان حفاظت يا معاونان آنان در سطح لشكرها و تيپهاي مستقل، نواحي انتظامي و رده هاي همطراز و بالاتر تشكيل مي گردد، بررسي شده و نظر اكثريت قطعي است در صورت عذر موجه به تشخيص هيئت مذكور ، به تناسب روزهاي موجه از اضافه خدمت وي كسر مي گردد.
-تبصره 2: در صورتيكه انجام بقيه خدمت اين افراد مورد رضايت فرماندهان باشد ممكن است با تصويب هيئت ياد شده در تبصره (1) اين ماده ، تمام يا قسمتي از اضافه خدمت مزبور بخشيده شود.
-تبصره 3: دستورالعمل بند ( الف ) و تبصره هاي اين ماده ظرف مدت سه ماه پس ازتصويب اين قانون، توسط ستاد كل نيروهاي مسلح تهيه و تصويب و ابلاغ مي شود.
ب : هدف:
تعيين نحوة تشخيص عذر موجه كاركنان وظيفه فاقد سابقه فرار از خدمت كه مرتكب فرار ( كمتر از 60 روز) شده اند و مدعي عذر موجه مي باشند.
ج : منظور:
ايجاد وحدت رويه و هماهنگي بين سازمانهاي مختلف نيروهاي مسلح در تشكيل هيئتهاي تشخيص عذر موجه كاركنان وظيفه فاقد سابقه فرار از خدمت كه مرتكب فرار كمتر از 60 روز شده اند و مدعي عذر موجه مي باشند.
د : : اجراء :
ماده ۱ : با كاركنان وظيفه نيروهاي مسلح كه در زمان صلح براي اولين بار مرتكب فرار از خدمت شده و ظرف مدت ۶۰ روز از شروع غيبت ( از روزي كه در محل خدمت حاضر نشده تا پايان شصتمين روز) مراجعه نمايند بدون ارجاع پرونده به مرجع قضائي بر اساس اين دستور العمل رفتار خواهد شد.
ماده ۲ : به خدمت دوره ضرورت كاركنان وظيفه موضوع اين دستور العمل در مقابل هر روز غيبت و فرار دو روز افزوده مي شود اين اضافه خدمت بيش از سه ماه نخواهد بود.
ماده ۳ : چنانچه معرفي كاركنان وظيفه فراري به محل خدمت خود پس از ۶۰ روز از تاريخ غيبت باشد و يا اينكه كاركنان مزبور دستگير شوند و يا سابقه فرار از خدمت داشته باشند به فرار آنان در مراجع قضائي رسيدگي خواهد شد.
ماده ۴ : پرونده فرار كاركنان وظيفه فراري موضوع اين دستورالعمل در طول مدت فرار آنها تهيه و در صورت دستگيري در طول مدت فرار و يا بلافاصله پس از گذشت ۲ ماه از تاريخ غيبت آنها جهت رسيدگي به مرجع قضائي ذيصلاح ارسال خواهد شود.
ماده ۵ : فراريان مشمول اين دستورالعمل در صورتيكه مدعي عذر موجه باشند، ادعاي آن در هيئتي كه با شركت فرماندهان، روساء مديران و مسئولين عقيدتي سياسي ( نمايندگي ولي فقيه در سپاه ) و مسئولان حفاظت اطلاعات و يا معاونان آنان در سطح لشكرها، تيپهاي مستقل، نواحي انتظامي ( فرماندهان انتظامي استان ) و رده هاي همطراز و بالاتر تشكيل مي گردد بررسي شده و نظر اكثريت اعضاء هيئت مزبور نسبت به موجه يا موجه نبودن عذر اعلام شده قطعي است.
تبصره - در تشكيل هيئت و اولويت در رسيدگي به پرونده افراد بايد مدت خدمت باقيمانده آنها مورد توجه قرار گيرد به نحوي كه قبل از پايان خدمت دوره ضرورت پرونده اين افراد رسيدگي و نسبت به آن اخذ تصميم شود در مدت اضافه خدمت اين افراد از دو برابر مدت غيبت و فرار آنها و حداكثر 90 روز تجاوز نخواهد كرد.
ماده ۶ : معاذير موجهه كه توسط هيئتهاي موضوع اين دستورالعمل مورد بررسي قرار مي گيرد عبارتند از :
( الف ) بيماري مانع از حضور كه وفق مقررات ابلاغي به تأييد پزشك يگان محل خدمت فرد برسد.
( ب) فوت همسر، پدر، مادر ، خواهر ، اولاد ( در زماني كه عرفاً براي مراسم اوليه ضرورت دارد) و همچنين بيماري سخت يكي از آنان ( در صورتي كه مراتب ديگري نمي باشد و به مراقبت وي نياز باشد ).
( ج ) ابتلاي به حوادث بزرگ مانند حريق، سيل و زلزله.
(د) در توقيف يا حبس بودن.
تبصره ۱ : كليه كاركنان وظيفه كه به حوادث مذكور در بندهاي ( الف ) ، ( ب ) و (ج) اين ماده مبتلا كرد موظفند در اولين فرصت ممكن ، مراتب را به يگان محل خدمت خود اطلاع و حسب مورد نسبت به اخذ مرخصي استعلاجي ، استحقاقي و امثال آن اقدام نمايد در صورتي كه امكان اخذ مرخصي وجود داشته باشد و اقدام نكند همچنين اگر پس از برطرف شدن عذر و سپري شدن مدتي كه عرفاً براي آن حادثه ضرورت دارد خود را معرفي ننمايد ب. ت. ب. مدت غيبت طبق مقررات اين دستورالعمل با آنان رفتار خواهد شد.
تبصره ۲ : در صورتيكه بنا بر نظر يكي از اعضاء هيئت موضوع ماده ۵، براي تأييد صحت هر يك از معاذير اعلام شده و ميزان تأثير آن نياز به اخذ نظر پزشك يا كارشناس متخصص و يا سازمان خاص باشد نظر هيئت پس از وصول نظر تخصصي اعلام خواهد شد.
تبصره ۳ : كاركنان وظيفه در صورت بيماري مكلفند براي معالجه به مراكز درماني نيروهاي مسلح مراجعه نمايند و نسبت به اخذ گواهي اقدام نمايند و در صورت فوريت و ضرورت معالجه به ساير مراكز درماني گواهيهاي صادره از سوي آن مراكز ، در صورتيكه عذر موجه تلقي خواهد شد كه به تأييد مراكز درماني نيروهاي مسلح برسد در اين صورت با تشخيص هيئت ايام غيبت موجه تلقي خواهد شد.
ماده ۷ : در صورت موجه بودن بخشي از ايام غيبت و فرار به ايام غيبت اضافه خدمت تعلق نمي گيرد.
تبصره - در صورتيكه به تشخيص هيئت بخشي از مدت غيبت و فرار موجه تلقي گردد به گونه اي كه باقيمانده ايام غيبت بيش از 15 روز نباشد فعال ارتكابي فرار محسوب نخواهد شد و فقط مقررات انضباطي مربوط به غيبت توسط فرماندهان درباره متخلف اجراء خواهد شد.
ماده ۸ : در صورتيكه مدت فرار مرحله اول بيش از ۲ ماه باشد پرونده به مراجع قضائي ارسال مي شود، چنانچه توسط مرجع قضائي نسبت به قسمتي از ايام فرار به لحاظ عذر موجه قرار منع پيگير صادر شود و باقيمانده فرار مشمول اين دستور العمل باشد مراتب از سوي مرجع قضائي به يگان مربوط اعلام و يگان مطابق مقررات اين دستور العمل ( با نظر فرمانده ) اقدام خواهد نمود.
ماده ۹ : در صورت اشتغال به خدمت كاركنان وظيفه فراري موضوع اين دستورالعمل و اعمال اضافه خدمت نسبت به آنها با اعلام رضايت فرمانده، مدير يا رئيس يگان يا قسمت مربوط از خدمت وي و تصويب هيأت موضوع ماده ۵ تمام يا قسمتي از اضافه خدمت مزبور بخشيده مي شود.
تبصره - عدم پذيرش عذر موجه اعلام شده از سوي كاركنان وظيفه مانع از رسيدگي به تقاضاي كسر اضافه خدمت مبني بر اعلام رضايت فرمانده نخواهد بود و در هر صورت آراء صادره از هيأتها قطعي بوده و پرونده فرار از خدمت يك نفر بيش از دوبار در هيأت مطرح نخواهد شد.
ه ـ: هماهنگيها:
ماده ۱۰ - رياست هيأت موضوع ماده ۵ اين دستور العمل حسب مورد با فرماندهان ،رؤسا و مديران لشكرها تيپهاي مستقل ، نواحي انتظامي ( فرماندهي انتظامي استان ) و يا جانشين و معاونين ثابت ( ركن يكم يا نيروي انساني ) آنان مي باشد و تشكيل هيأت بدون حضور هر يك از آنها فاقد رسميت است.
ماده ۱۱ : دبيرخانه هيأت در معاونتهاي نيروي استاني ( ركن يكم) يا واحدهاي مشابه آنها تشكيل خواهد شد و خلاصه مذاكرات و مصّوبات هر جلسه در دفتر مخصوص كه براي همين منظور تهيه مي شود، ثبت خواهد گرديد و به امضاء حاضرين در جلسه خواهد رسيد، دبيرخانه موظف است مصّوبات را حداكثر ۴۸ ساعت از زمان پايان جلسه به مبادي ذيربط اعلام نمايد.
ماده ۱۲ : محل رسيدگي به ادعاي كاركنان وظيفه ، همان واحدي است كه هيأت در آن تشكيل مي گردد و فرد در آن واحد يا يگان خدمت مي نمايد ، در صورتيكه در واحد يا يگاني به هر دليل هيأت تشكيل نگردد، رسيدگي به ادعاي كاركنان وظيفه در يگان يا واحد بالاتر كه داراي هيأت مي باشد انجام خواهد شد . در هر صورت بايد به ادعاي كاركنان وظيفه قبل از پايان يافتن مدت خدمت قانوني آنها رسيدگي شود.
ماده ۱۳ : اين دستورالعمل با يك مقدمه ( متن ماده ۶۰ ق. مجازات جرائم ن.
م) و چهار بخش متضمن ۱۳ ماده و ۶ تبصره تنظيم و در تاريخ ۲۸ /۵ /۱۳۸۳ به تصويب ستاد كل نيروهاي مسلح رسيد.
مصوب 1383/05/28 ستاد کل نیروهای مسلح
-ماده 60- (ق مجازات جرائم ن.
م- مصوب 1382/10/9): کارکنان وظیفه فراری در زمان صلح هر گاه شخصاً خود را معرفی و مشغول خدمت شوند به ترتیب زیر با آنان رفتار میشود:
(الف) چنانچه برای اولین بار مرتکب فرار از خدمت شده و ظرف مدت شصت روز از شروع غیبت مراجعت نمایند بدون ارجاع پرونده به مرجع قضایی در مقابل هر روز غیبت و فرار، دو روز به خدمت دوره ضرورت آنان افزوده میشود.این اضافه خدمت بیش از سه ماه نخواهد بود.
-تبصره 1: فراریان مشمول بند (الف) فوق در صورتی که مدعی عذر موجهی باشند، ادعای آنان در هیئتی که با شرکت فرماندهان و مسئولین عقیدتی سیاسی و مسئولان حفاظت یا معاونان آنان در سطح لشکرها و تیپهای مستقل، نواحی انتظامی و رده های همطراز و بالاتر تشکیل میگردد، بررسی شده و نظر اکثریت قطعی است در صورت عذر موجه به تشخیص هیات مذکور، به تناسب روزهای موجه از اضافه خدمت وی کسر میگردد.
-تبصره 2: در صورتی که انجام بقیه خدمت این افراد مورد رضایت فرماندهان باشد ممکن است با تصویب هیات یاد شده در تبصره (1) این ماده، تمام یا قسمتی از اضافه خدمت مزبور بخشیده شود.
ماده 1 : با کارکنان وظیفه نیروهای مسلح که در زمان صلح برای اولین بار مرتکب فرار از خدمت شده و ظرف مدت 60 روز از شروع غیبت (از روزی که در محل خدمت حاضر نشده تا پایان شصتمین روز) مراجعه نمایند بدون ارجاع پرونده به مرجع قضایی بر اساس این دستور العمل رفتار خواهد شد.
ماده 3 : چنانچه معرفی کارکنان وظیفه فراری به محل خدمت خود پس از 60 روز از تاریخ غیبت باشد و یا اینکه کارکنان مزبور دستگیر شوند و یا سابقه فرار از خدمت داشته باشند به فرار آنان در مراجع قضایی رسیدگی خواهد شد.
ماده 4 : پرونده فرار کارکنان وظیفه فراری موضوع این دستورالعمل در طول مدت فرار آنها تهیه و در صورت دستگیری در طول مدت فرار و یا بلافاصله پس از گذشت 2 ماه از تاریخ غیبت آنها جهت رسیدگی به مرجع قضایی ذیصلاح ارسال خواهد شود.
ماده 5 : فراریان مشمول این دستورالعمل در صورتی که مدعی عذر موجه باشند، ادعای آن در هیئتی که با شرکت فرماندهان، روساء مدیران و مسئولین عقیدتی سیاسی (نمایندگی ولی فقیه در سپاه) و مسئولان حفاظت اطلاعات و یا معاونان آنان در سطح لشکرها، تیپهای مستقل، نواحی انتظامی (فرماندهان انتظامی استان) و رده های همطراز و بالاتر تشکیل میگردد بررسی شده و نظر اکثریت اعضاء هیات مزبور نسبت به موجه یا موجه نبودن عذر اعلام شده قطعی است.
تبصره - در تشکیل هیات و اولویت در رسیدگی به پرونده افراد باید مدت خدمت باقیمانده آنها مورد توجه قرار گیرد به نحوی که قبل از پایان خدمت دوره ضرورت پرونده این افراد رسیدگی و نسبت به آن اخذ تصمیم شود در مدت اضافه خدمت این افراد از دو برابر مدت غیبت و فرار آنها و حداکثر 90 روز تجاوز نخواهد کرد.
(الف) بیماری مانع از حضور که وفق مقررات ابلاغی به تایید پزشک یگان محل خدمت فرد برسد.
تبصره 2 : در صورتی که بنا بر نظر یکی از اعضاء هیات موضوع ماده 5، برای تایید صحت هر یک از معاذیر اعلام شده و میزان تاثیر آن نیاز به اخذ نظر پزشک یا کارشناس متخصص و یا سازمان خاص باشد نظر هیات پس از وصول نظر تخصصی اعلام خواهد شد.
تبصره 3 : کارکنان وظیفه در صورت بیماری مکلفند برای معالجه به مراکز درمانی نیروهای مسلح مراجعه نمایند و نسبت به اخذ گواهی اقدام نمایند و در صورت فوریت و ضرورت معالجه به سایر مراکز درمانی گواهیهای صادره از سوی آن مراکز، در صورتی که عذر موجه تلقی خواهد شد که به تایید مراکز درمانی نیروهای مسلح برسد در این صورت با تشخیص هیات ایام غیبت موجه تلقی خواهد شد.
تبصره - در صورتی که به تشخیص هیات بخشی از مدت غیبت و فرار موجه تلقی گردد به گونه ای که باقیمانده ایام غیبت بیش از 15 روز نباشد فعال ارتکابی فرار محسوب نخواهد شد و فقط مقررات انضباطی مربوط به غیبت توسط فرماندهان درباره متخلف اجراء خواهد شد.
ماده 8 : در صورتی که مدت فرار مرحله اول بیش از 2 ماه باشد پرونده به مراجع قضایی ارسال میشود، چنانچه توسط مرجع قضایی نسبت به قسمتی از ایام فرار به لحاظ عذر موجه قرار منع پیگیر صادر شود و باقیمانده فرار مشمول این دستور العمل باشد مراتب از سوی مرجع قضایی به یگان مربوط اعلام و یگان مطابق مقررات این دستور العمل (با نظر فرمانده) اقدام خواهد نمود.
ماده 9 : در صورت اشتغال به خدمت کارکنان وظیفه فراری موضوع این دستورالعمل و اعمال اضافه خدمت نسبت به آنها با اعلام رضایت فرمانده، مدیر یا رئیس یگان یا قسمت مربوط از خدمت وی و تصویب هیات موضوع ماده 5 تمام یا قسمتی از اضافه خدمت مزبور بخشیده میشود.
تبصره - عدم پذیرش عذر موجه اعلام شده از سوی کارکنان وظیفه مانع از رسیدگی به تقاضای کسر اضافه خدمت مبنی بر اعلام رضایت فرمانده نخواهد بود و در هر صورت آراء صادره از هیاتها قطعی بوده و پرونده فرار از خدمت یک نفر بیش از دوبار در هیات مطرح نخواهد شد.
ماده 10 - ریاست هیات موضوع ماده 5 این دستور العمل حسب مورد با فرماندهان، روسا و مدیران لشکرها تیپهای مستقل، نواحی انتظامی (فرماندهی انتظامی استان) و یا جانشین و معاونین ثابت (رکن یکم یا نیروی انسانی) آنان م. ب. و تشکیل هیات بدون حضور هر یک از آنها فاقد رسمیت است.
ماده 11 : دبیرخانه هیات در معاونتهای نیروی استانی (رکن یکم) یا واحدهای مشابه آنها تشکیل خواهد شد و خلاصه مذاکرات و مصّوبات هر جلسه در دفتر مخصوص که برای همین منظور تهیه میشود، ثبت خواهد گردید و به امضا حاضرین در جلسه خواهد رسید، دبیرخانه موظف است مصّوبات را حداکثر 48 ساعت از زمان پایان جلسه به مبادی ذیربط اعلام نماید.
ماده 12 : محل رسیدگی به ادعای کارکنان وظیفه، همان واحدی است که هیات در آن تشکیل میگردد و فرد در آن واحد یا یگان خدمت می نماید، در صورتی که در واحد یا یگانی به هر دلیل هیات تشکیل نگردد، رسیدگی به ادعای کارکنان وظیفه در یگان یا واحد بالاتر که دارای هیات م. ب. انجام خواهد شد. در هر صورت باید به ادعای کارکنان وظیفه قبل از پایان یافتن مدت خدمت قانونی آنها رسیدگی شود.
ماده 13 : این دستورالعمل با یک مقدمه (متن ماده 60 ق. مجازات جرائم ن.
م) و چهار بخش متضمن 13 ماده و 6 تبصره تنظیم و در تاریخ 1383/5/28 به تصویب ستاد کل نیروهای مسلح رسید.
دریافت فایل پیدیاف
موادِ قانونیِ مستند در این صفحه 1
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
