دعوای از رای دادگاه حقوقی ، معامله صوری

راهنمای دعوای از رای دادگاه حقوقی ، معامله صوری

تعریف

معامله صوری معامله‌ای است که طرفین آن قصد واقعی برای ایجاد آثار حقوقی آن (مانند انتقال مالکیت) ندارند، بلکه آن را به ظاهراً انجام می‌دهند تا اهداف خاصی مثل فرار از دین یا رد مال به طلبکاران را محقق کنند. این دعوا توسط طلبکاران یا ذی‌نفعان برای ابطال این‌گونه معاملات صوری و اثبات اینکه مال همچنان متعلق به مدیون است، مطرح می‌شود.

خواهان و خوانده

خواهان طلبکار یا شخص ذی‌نفع و خواندگان هر دو طرف معامله صوری (بایع و مشتری یا انتقال‌دهنده و انتقال‌گیرنده) هستند.

ماهیت

مالی (غیرمنقول یا منقول بسته به موضوع)؛ ترافعی.

مرجع صالح

دادگاه حقوقی محل وقوع ملک یا محل اقامت خوانده.

مستندات قانونی

مواد ۱۹۶، ۱۹۹ و ۲۱۸ قانون مدنی.

مدارک لازم

مدارک اثبات طلب (مانند چک، سفته، حکم دادگاه)، استعلامات ثبتی، اسناد انتقال صوری، دلایل و قائنه‌ای مبنی بر عدم پرداخت ثمن و عدم قصد واقعی انتقال.

مهلت‌ها

مرور زمان خاصی ندارد، اما باید در فرآیند اجرای حکم یا پس از استقرار دین مطرح شود. مهلت تجدیدنظرخواهی ۲۰ روز است.

هزینه

معادل دعوای مالی بر اساس ارزش خواسته یا ارزش منطقه ای ملک.

مراحل

تنظیم دادخواست ابطال معامله صوری به قصد فرار از دین -> ثبت در دفاتر خدمات الکترونیک قضایی -> ارجاع به دادگاه -> بررسی قائن و امارات صوری بودن (مثل باقی ماندن متصرف در ملک) -> صدور حکم -> تجدیدنظرخواهی -> اجرای حکم و بازگشت مال به دارایی مدیون.

نکات و اشتباهات رایج

۱. عدم اثبات قصد فرار از دین در زمان انجام معامله. ۲. عدم طرف دعوا قرار دادن خریدارِ دوم یا ایادی بعدی (در صورت انتقال زنجیره‌ای). ۳. اشتباه گرفتن معامله صوری با معامله به قصد فرار از دین (که شرایط متفاوتی در اثبات دارند). ۴. عدم ارائه امارات قوی دال بر صوری بودن (مانند عدم جابجایی پول).

نمونهٔ خواسته

تقاضای صدور حکم بر ابطال سند رسمی انتقال شماره […] مورخ […] به دلیل صوری بودن و به قصد فرار از دین با احتساب خسارات دادرسی.

پرسش‌های متداول

این متن با کمکِ هوش مصنوعی و گاه با کنترلِ کارشناس، به زبانِ ساده تهیه شده؛ برای پروندهٔ خودتان با وکیل مشورت کنید. گاه عبارت‌ها در هر پرونده معنای خاصِ خود را دارند و ممکن است خطا داشته باشد.