ADMIN_GENERAL
رای شماره ۱۹۲۷ مورخ ۱۳۹۷/۱۰/۱۸ هیأت عمومی دیوان عدالت اداری(موضوع شکایت و خواسته: ابطال بخشنامه شماره ۷۶۶۷؍۳؍۵۳۰۹-۱۳۹۵/۱۰/۰۱ مدیرکل پذیرش و امور اداری ایثارگران بنیاد شهید و امور ایثارگران) بخشنامه مدیرکل پذیرش و امور اداری ایثارگران مبنی بر آزاده محسوب نشدن افراد دارای اسارت کمتر از ۱۷۹ روز، مغایر
خلاصه
شاکی ابطال بخشنامه مدیرکل پذیرش و امور اداری ایثارگران بنیاد شهید را درخواست کرد. این بخشنامه مدت زمان مشخصی را برای احراز آزادگی شرط کرده بود که به اعتقاد شاکی با قوانین مؤخر مغایرت داشت. دیوان به این شکایت رسیدگی کرد.
اصلِ حقوقی: قوانین مؤخر در خصوص ایثارگران و آزادگان ناسخ قوانین مغایر سابق است.
مستند: قانون حمایت از آزادگان، قانون جامع خدماترسانی به ایثارگران
کلیدواژهها: آزادگان، بنیاد شهید، ایثارگران، بخشنامه اداری
متنِ زیر هنوز بهوسیلهٔ کارشناس مرور و تأیید نشده است.
بسم الله الرحمن الرحیم
شماره دادنامه: ۱۹۲۷
تاریخ دادنامه: ۱۸؍۱۰؍۱۳۹۷
شماره پرونده: ۹۶؍۱۸۱۳
مرجع رسیدگی: هیات عمومی دیوان عدالت اداری
شاکی: آقای … شکایت و خواسته: ابطال بخشنامه شماره ۷۶۶۷؍۳؍۵۳۰۹-۱۳۹۵/۱۰/۰۱ مدیرکل پذیرش و امور اداری ایثارگران بنیاد شهید و امور ایثارگران
گردش کار: شاکی به موجب دادخواستی ابطال بخشنامه شماره ۷۶۶۷؍۳؍۵۳۰۹-۱؍۱۰؍۱۳۹۵ مدیرکل پذیرش و امور اداری ایثارگران در بنیاد شهید و امور ایثارگران را خواستار شده و در جهت تبیین خواسته اعلام کرده است که:
" ریاست محترم دیوان عدالت اداری
با سلام و احترام
احتراماً به استحضار می رساند در خصوص بخشنامه ۷۶۶۷؍۳؍۵۳۰۹-۱؍۱۰؍۱۳۹۵ مدیرکل امور اداری ایثارگران به استناد تبصره ۱ ماده ۲ قانون حمایت از آزادگان مصوب ۱۵؍۹؍۱۳۶۸ مجلس شورای اسلامی که ایرانیانی را که در راه دفاع از انقلاب اسلامی در خارج از ایران برای مدت ۶ ماه و یا بیشتر به زندان افتاده اند را مشمول قانون مذکور دانسته است آزادی اینجانب را که به مدت ۱۶۲ روز در کشور عراق تحمل حبس نموده ام (بنده در مورخ ۱۷؍۷؍۱۳۶۱ در منطقه کردستان در حین دفاع از میهن اسلامی به اسارت رژیم بعثی درآمده ام و در تاریخ ۲۸؍۱۲؍۱۳۶۱ طی تبادل اسرا به کشور خویش بازگشته ام) محرز ندانسته است. این در حالی است که طبق بند هـ ماده ۱ قانون طرح خدمات رسانی ایثارگران مصوب ۱؍۱۰؍۱۳۹۱ حتی یک روز اسارت را نیز برای احراز آزادگی و بهره مندی از مزایای آن کافی دانسته شده است و اینجانب وفق بند هـ ماده ۱ قانون جامع خدمات رسانی به ایثارگران مصوب ۱۳۸۶ آزاده محسوب می شوم به عبارتی تبصره ۱ ماده ۲ قانون حمایت از آزادگان مصوب ۱۵؍۹؍۱۳۶۸ مجلس شورای اسلامی با تصویب بند هـ ماده ۱ قانون جامع حمایت از ایثارگران مصوب ۲؍۱۰؍۱۳۹۱ مجمع تشخیص مصلحت نظام نسخ ضمنی شده است. لذا بخشنامه شماره ۷۶۶۷؍۳؍۵۳۰۹ مدیرکل امور اداری ایثارگران که به استناد قانون منسوخ صادر شده است در مغایرت و تضاد کامل با نص صریح قانون جامع خدمات ایثارگران بوده و موجب تضییع حقوق شرعی و قانونی اینجانب و سایر آزادگان سرافراز گردیده است لذا رسیدگی و ابطال بخشنامه مذکور از دیوان عدالت اداری م. ا.."
شاکی به موجب لایحه ای که به شماره ۱۸۱۳-۹۶-۱ مورخ ۵؍۱؍۱۳۹۷ ثبت دفتر هیات عمومی و هیاتهای تخصصی دیوان عدالت اداری شده، اعلام کرده است که:
" ریاست محترم دیوان عدالت اداری
سلام علیکم
ضمن عرض سلام و احترام پیرو دادخواست تقدیمی و پرونده کلاسه ۹۶۰۹۹۸۰۹۰۵۸۰۱۵۵۴ فرعی ۱ با شماره پیگیری ۹۶۰۱۸۱۳ اینجانب، مبنی بر ابطال بخشنامه بنیاد شهید و امور ایثارگران به شماره ۷۶۶۷؍۳؍۵۳۰۹-۱؍۱۰؍۱۳۹۵ که مغایر با قانون جامع خدمات ایثارگران بوده و بخشنامه مذکور موجب تضییغ حقوق قانونی اینجانب و اقشار اسراء گردیده است و منظور اینجانب در دادخواست در خصوص مطالبه حق و حقوق قانونی و جلوگیری از تضییع حقوق شخصی و قانونی خویش م. ب. و بنده نیز نسبت به مغایر بودن آن با شرع هیچگونه ادعایی ندارم و خواسته صریح اینجانب ابطال بخشنامه فوق الذکر و الزام بنیاد شهید و امور ایثارگران به جاری نمودن پرونده آزادگی اینجانب م. ب. که مراتب جهت استحضار و رفع هرگونه ابهام ایفاد می گردد."
متن بخشنامه مورد اعتراض به قرار زیر است:
" مدیرکل محترم استان ...
سلام علیکم
احتراماً ب. ت. ب.
تبصره (۱) ماده (۲) قانون حمایت از آزادگان به شماره ۱۲۶۷-۱۵؍۹؍۱۳۶۸ برای مناطق جنگی اسلامی (اسارت کمتر از ۸۹ روز) قابل احراز نبوده و به عنوان (آزاده) محسوب نمی گردد. لذا اطلاعات مربوط به ایام اسارت و یا زندانی بودن آنها به منظور نگهداری سوابق و پاسخ گویی به استعلامات به جامعه هدف به عنوان پرونده مسدودی در سیستم سجایا انتقال و نگهداری می گردد.- مدیرکل پذیرش و امور اداری ایثارگران "
در پاسخ به شکایت مذکور، مدیرکل امور حقوقی و معاضدت قضایی بنیاد شهید و امور ایثارگران به موجب لایحه شماره ۱۸۶؍۸۵۰؍۵۴۰۷-۱۹؍۱؍۱۳۹۷ توضیح داده است که:
" مدیرکل محترم دفتر هیات عمومی دیوان عدالت اداری
سلام علیکم
احتراماً در ارتباط با دادخواست تقدیمی آقای … به شماره پرونده ۹۶۰۹۹۸۰۹۰۵۸۰۱۵۵۴ و بایگانی ۹۲۳۴۴-۲۰؍۱۲؍۱۳۹۶ نکات ذیل را به استحضار می رساند:
اولاً: بخشنامه شماره ۷۶۶۷؍۳؍۵۳۰۹-۱؍۱۰؍۱۳۹۵ مدیرکل پذیرش و امور اداری ایثارگران بیان نص صریح مواد قانونی در خصوص مدت لازم جهت احراز آزادگی اشخاص بوده تا از تشکیل پرونده هایی که شرایط مقرر قانونی را نداشته جلوگیری شود. بنابراین بخشنامه مذکور حکمی خارج از مواد قانونی نداشته و قابل ابطال نیست.
ثانیاً: به استناد تبصره ۱ ماده ۲ قانون حمایت از آزادگان ... مصوب ۱۳؍۹؍۱۳۶۸ ( به عنوان قانون خاص) «ایرانیانی که در راه دفاع از انقلاب اسلامی در خارج از ایران برای مدت ۶ ماه یا بیشتر به زندان افتاده اند مشمول این قانون می باشند.
ثالثا: به استناد بند هـ ماده ۱ قانون جامع خدمات رسانی به ایثارگران آزاده به کسی اطلاق می شود که در راه تکوین، شکوفایی، دفاع و حفظ دستاوردهای انقلاب اسلامی وکیان جمهوری اسلامی ایران، استقلال و تمامیت ارضی کشور، مقابله با تهدیدات و تجاوزات دشمن و عوامل ضد انقلاب و اشرار در داخل و یا خارج از کشور اسیر شده و سپس آزاد شود. همچنین کلیه افرادی که از تاریخ ۲۸؍۵؍۱۳۳۲ تا ۱۶؍۱۱؍۱۳۵۷ با الهام از مبارزات و مجاهدات امام خمینی(ره) به دلایل امنیتی، مذهبی یا اتفاقات سیاسی دیگر حداقل به مدت سه ماه در بازداشت یا حبس قطعی بوده اند. لذا نه تنها بند هـ ماده ۱ قانون جامع خدمات رسانی به ایثارگران، تبصره ۱ ماده ۲ قانون حمایت از آزادگان ... مصوب ۱۳؍۹؍۱۳۶۸ را به عنوان قانون خاص نسخ ضمنی ننموده بلکه ب. ت. ب.
قسمت اخیر این بند که مدت لازم جهت احراز آزادگی زندانیان سیاسی قبل از انقلاب را حداقل ۳ ماه تعیین نموده در واقع تایید تبصره ۱ ماده ۲ قانون حمایت از آزادگان و لزوم وجود حداقل ۶ ماه زندان جهت احراز آزادگی ایرانیانی که در راه دفاع از انقلاب اسلامی در خارج از ایران در زندان به سر برده اند م. ب.. مضافاً چنانچه استدلال شاکی را مبنی بر اینکه طبق بند هـ ماده ۱ قانون جامع خدمات رسانی به ایثارگران وجود حتی یک روز زندان برای احراز آزادگی کافی باشد را بپذیریم، تعیین حداقل ۳ ماه برای احراز آزادگی زندانیان سیاسی قبل از انقلاب توسط مقنن در این بند چه توجیهی دارد چرا که در این صورت یعنی وجود حتی یک روز زندان برای زندانیان خارج از کشور و حداقل ۳ ماه برای زندانیان سیاسی داخل کشور ترجیح بلامرجح و فاقد توجیه قانونی م. ب..
رابعاً: تا قبل از تصویب بند هـ ماده ۱ قانون جامع خدمات رسانی به ایثارگران، بر اساس ماده واحده قانون اعطای تسهیلات مربوط به آزادگان به آن دسته از افراد که تا قبل از پیروزی انقلاب اسلامی محکومیت سیاسی داشته اند، کلیه افرادی که از تاریخ ۲۸؍۵؍۱۳۳۲ تا ۱۶؍۱۱؍۱۳۵۷ با الهام از مبارزات و مجاهدات امام خمینی(ره) به دلایل امنیتی، مذهبی یا اتفاقات سیاسی دیگر حداقل به مدت شش ماه در بازداشت یا حبس قطعی بوده اند، آزاده تلقی و مشمول تسهیلاتی می شوند که در قوانین و مقررات مربوط به آزادگان پیش بینی شده است بوده در حالی که با تصویب بند هـ ماده ۱ قانون جامع خدمات رسانی به ایثارگران مدت مقرر جهت احراز آزادگی زندانیان سیاسی قبل از انقلاب از ۶ ماه به ۳ ماه کاهش یافته و چنانچه هدف قانونگذار کاهش مدت مقرر در تبصره ۱ ماده ۲ قانون حمایت از آزادگان ... از ۶ ماه به حتی ۱ روز برای زندانیان خارج از کشور بود، باید مقنن به صراحت این موضوع را بیان و آن را نسخ صریح می نمود. با عنایت به مراتب فوق بخشنامه شماره ۷۶۶۷؍۳؍۵۳۰۹-۱؍۱۰؍۱۳۹۵ مدیرکل پذیرش و امور اداری ایثارگران دقیقاً منطبق بر قانون بوده و قابل ابطال نمی باشد. لذا رد دادخواست مشارالیه از آن مرجع م. ا.."
هیات عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ ۱۸؍۱۰؍۱۳۹۷ با حضور رییس و معاونین دیوان عدالت اداری و روسا و مستشاران و دادرسان شعب دیوان تشکیل شد و پس از بحث و بررسی با اکثریت آراء به شرح زیر به صدور رای مبادرت کرده است.
رای هیات عمومی
ب. ت. ب. اینکه اولاً: برابر ماده ۱ قانون حمایت از آزادگان ( اسرای آزاده شده) بعد از ورود به کشور مصوب سال ۱۳۶۸، کسانی که به سبب ماموریت محوله در طول جنگ تحمیلی و در جهت دفاع از انقلاب اسلامی و استقلال و تمامیت ارضی کشور جمهوری اسلامی ایران توسط عوامل دشمن در داخل یا خارج از کشور اسیر گردیده و پس از مقاومت دلیرانه آزاد شده باشند اسیر آزاده شده (آزاده) محسوب می شوند و قانونگذار قید زمانی بـرای مـدت اسارت آنها تعیین نکرده است، ثانیاً: حکم تبصره ۱ ماده ۲ قانون مذکور کـه در آن مقرر شده: « ایرانیانی که در راه دفاع از انقلاب اسلامی در خارج از ایران برای مدت ۶ ماه یا بیشتر به زندان افتاده اند مشمول این قانون می باشند.» در مورد اشخاصی است که شرایط مندرج در ماده ۱ را از جمله حضور «به سبب ماموریت»، « در طول جنگ تحمیلی» نداشته اند لیکن قانونگذار آنها را در صورتی زندانی شدن بیش از ۶ ماه در خارج از کشور در حکم آزاده محسوب کرده است و این مدت در مورد آزادگان موضوع ماده ۱ قانون نیست و قانونگذار در مورد محکومین سیاسی قبل از انقلاب نیز که حداقل به مدت شش ماه در بازداشت یا حبس قطعی بوده اند با همین استدلال آنها را در حکم آزاده تلقی کرده است، ثالثا: ب. ت. ب. مفاد ماده ۱ قانون جامع خدمات رسانی به ایثارگران مصوب سال ۱۳۹۱ که در تعریف اسیر و آزاده مقرر کرده: «د- اسیر: به کسی اطلاق می شود که در راه تکوین، شکوفایی، دفاع و حفظ دستاوردهای انقلاب اسلامی و کیان جمهوری اسلامی ایران، استقلال و تمامیت ارضی کشور، مقابله با تهدیدات و تجاوزات دشمن و عوامل ضد انقلاب و اشرار در داخل یا خارج از کشور گرفتار آمده و هویت و وضعیت وی مورد تایید مراجع صلاحیتدار قرار گیرد.
هـ- آزاده به کسی اطلاق می شود که در راه تکوین، شکوفایی، دفاع و حفظ دستاوردهای انقلاب اسلامی و کیان جمهوری اسلامی ایران، استقلال و تمامیت ارضی کشور، مقابله با تهدیدات و تجاوزات دشمن و عوامل ضد انقلاب و اشرار در داخل یا خارج از کشور اسیر شده و سپس آزاد شود. همچنین کلیه افرادی که از تاریخ ۲۸؍۵؍۱۳۳۲ تا ۱۶؍۱۱؍۱۳۵۷ با الهام از مبارزات و مجاهدات امام خمینی (ره) به دلایل امنیتی، مذهبی یا اتفاقات سیاسی دیگر حداقل به مدت سه ماه در بازداشت یا حبس قطعی بوده اند.» ملاحظه می شود قانونگذار در قانون مذکور تعریف مفهوم اسیر و آزاده را توسعه داده و مدت زمانی را برای اسارت فرد آزاده در نظر نگرفته است و صرفاً در مورد محکومین سیاسی مـدت بازداشت یا زندانی شدن فرد از شش ماه به سه ماه تقلیل پیدا کرده است، بنابراین و ب. ت. ب. تعاریف قانونی مذکور، مقرره مورد شکایت از این حیث که اعلام کرده افراد دارای اسارت کمتر از ۱۷۹ روز به عنوان آزاده محسوب نمی شوند، مغایر با قوانین فوق الذکر است و مستند به بند ۱ ماده ۱۲ و ماده ۸۸ قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب سال ۱۳۹۲ ابطال می شود.
محمدکاظم بهرامی-رییس هیات عمومی دیوان عدالت اداری
text = matn.replace(regex, '$1');
$('#Div_1').html(text);
if (parseInt(navigator.appVersion)
$("a[name=copy_pre]").click(function () {
range.selectNodeContents(el);
sel.removeAllRanges();
sel.addRange(range);
showNotification1();
}.box.comment-form .form-group {
}fieldset {
}.btncss{
رای شماره 1927 مورخ 1397/10/18 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
موضوع این شکایت، ابطال بخشنامه شماره 7667؍3؍5309-1؍10؍1395 مدیرکل پذیرش و امور اداری ایثارگران بنیاد شهید و امور ایثارگران است. شاکی با استناد به تبصره 1 ماده 2 قانون حمایت از آزادگان مصوب 15؍9؍1368 و بند ه- ماده 1 قانون جامع خدمات رسانی به ایثارگران مصوب 1؍10؍1391، ادعا کرده است که بخشنامه مذکور به دلیل عدم شناسایی آزادیاش پس از 162 روز اسارت، حقوق قانونی او و سایر آزادگان را تضییع کرده است. در مقابل، مدیرکل امور حقوقی بنیاد شهید با اشاره به اینکه این بخشنامه مطابق با قوانین مصوب و به منظور جلوگیری از تشکیل پروندههای غیرقانونی صادر شده، خواستار رد درخواست شاکی شده است. هیات عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ 18؍10؍1397 با اکثریت آراء به این نتیجه رسید که بخشنامه مورد شکایت با قوانین مذکور مغایرت دارد و بر این اساس، طبق بند 1 ماده 12 و ماده 88 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب سال 1392، آن را ابطال نمود.
احتراماً به استحضار می رساند در خصوص بخشنامه 7667؍3؍5309-1؍10؍1395 مدیرکل امور اداری ایثارگران به استناد تبصره 1 ماده 2 قانون حمایت از آزادگان مصوب 15؍9؍1368 مجلس شورای اسلامی که ایرانیانی را که در راه دفاع از انقلاب اسلامی در خارج از ایران برای مدت 6 ماه و یا بیشتر به زندان افتاده اند را مشمول قانون مذکور دانسته است آزادی اینجانب را که به مدت 162 روز در کشور عراق تحمل حبس نموده ام (بنده در مورخ 17؍7؍1361 در منطقه کردستان در حین دفاع از میهن اسلامی به اسارت رژیم بعثی درآمده ام و در تاریخ 28؍12؍1361 طی تبادل اسرا به کشور خویش بازگشته ام) محرز ندانسته است. این در حالی است که طبق بند ه- ماده 1 قانون طرح خدمات رسانی ایثارگران مصوب 1؍10؍1391 حتی یک روز اسارت را نیز برای احراز آزادگی و بهره مندی از مزایای آن کافی دانسته شده است و اینجانب وفق بند ه- ماده 1 قانون جامع خدمات رسانی به ایثارگران مصوب 1386 آزاده محسوب می شوم به عبارتی تبصره 1 ماده 2 قانون حمایت از آزادگان مصوب 15؍9؍1368 مجلس شورای اسلامی با تصویب بند ه- ماده 1 قانون جامع حمایت از ایثارگران مصوب 2؍10؍1391 مجمع تشخیص مصلحت نظام نسخ ضمنی شده است. لذا بخشنامه شماره 7667؍3؍5309 مدیرکل امور اداری ایثارگران که به استناد قانون منسوخ صادر شده است در مغایرت و تضاد کامل با نص صریح قانون جامع خدمات ایثارگران بوده و موجب تضییع حقوق شرعی و قانونی اینجانب و سایر آزادگان سرافراز گردیده است لذا رسیدگی و ابطال بخشنامه مذکور از دیوان عدالت اداری م. ا.."
ثالثاً: به استناد بند ه- ماده 1 قانون جامع خدمات رسانی به ایثارگران آزاده به کسی اطلاق میشود که در راه تکوین، شکوفایی، دفاع و حفظ دستاوردهای انقلاب اسلامی وکیان جمهوری اسلامی ایران، استقلال و تمامیت ارضی کشور، مقابله با تهدیدات و تجاوزات دشمن و عوامل ضد انقلاب و اشرار در داخل و یا خارج از کشور اسیر شده و سپس آزاد شود. همچنین کلیه افرادی که از تاریخ 28؍5؍1332 تا 16؍11؍1357 با الهام از مبارزات و مجاهدات امام خمینی(ره) به دلایل امنیتی، مذهبی یا اتفاقات سیاسی دیگر حداقل به مدت سه ماه در بازداشت یا حبس قطعی بوده اند. لذا نه تنها بند ه- ماده 1 قانون جامع خدمات رسانی به ایثارگران، تبصره 1 ماده 2 قانون حمایت از آزادگان... مصوب 13؍9؍1368 را به عنوان قانون خاص نسخ ضمنی ننموده بلکه ب. ت. ب.
قسمت اخیر این بند که مدت لازم جهت احراز آزادگی زندانیان سیاسی قبل از انقلاب را حداقل 3 ماه تعیین نموده در واقع تایید تبصره 1 ماده 2 قانون حمایت از آزادگان و لزوم وجود حداقل 6 ماه زندان جهت احراز آزادگی ایرانیانی که در راه دفاع از انقلاب اسلامی در خارج از ایران در زندان به سر برده اند م. ب.. مضافاً چنانچه استدلال شاکی را مبنی بر اینکه طبق بند ه- ماده 1 قانون جامع خدمات رسانی به ایثارگران وجود حتی یک روز زندان برای احراز آزادگی کافی باشد را بپذیریم، تعیین حداقل 3 ماه برای احراز آزادگی زندانیان سیاسی قبل از انقلاب توسط مقنن در این بند چه توجیهی دارد چرا که در این صورت یعنی وجود حتی یک روز زندان برای زندانیان خارج از کشور و حداقل 3 ماه برای زندانیان سیاسی داخل کشور ترجیح بلامرجح و فاقد توجیه قانونی م. ب..
رابعاً: تا قبل از تصویب بند ه- ماده 1 قانون جامع خدمات رسانی به ایثارگران، بر اساس ماده واحده قانون اعطای تسهیلات مربوط به آزادگان به آن دسته از افراد که تا قبل از پیروزی انقلاب اسلامی محکومیت سیاسی داشته اند، کلیه افرادی که از تاریخ 28؍5؍1332 تا 16؍11؍1357 با الهام از مبارزات و مجاهدات امام خمینی(ره) به دلایل امنیتی، مذهبی یا اتفاقات سیاسی دیگر حداقل به مدت شش ماه در بازداشت یا حبس قطعی بوده اند، آزاده تلقی و مشمول تسهیلاتی میشوند که در قوانین و مقررات مربوط به آزادگان پیش بینی شده است بوده در حالی که با تصویب بند ه- ماده 1 قانون جامع خدمات رسانی به ایثارگران مدت مقرر جهت احراز آزادگی زندانیان سیاسی قبل از انقلاب از 6 ماه به 3 ماه کاهش یافته و چنانچه هدف قانونگذار کاهش مدت مقرر در تبصره 1 ماده 2 قانون حمایت از آزادگان... از 6 ماه به حتی 1 روز برای زندانیان خارج از کشور بود، باید مقنن به صراحت این موضوع را بیان و آن را نسخ صریح می نمود. با عنایت به مراتب فوق بخشنامه شماره 7667؍3؍5309-1؍10؍1395 مدیرکل پذیرش و امور اداری ایثارگران دقیقاً منطبق بر قانون بوده و قابل ابطال نمیباشد. لذا رد دادخواست مشارالیه از آن مرجع م. ا.."
هیات عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ 18؍10؍1397 با حضور رئیس و معاونین دیوان عدالت اداری و روسا و مستشاران و دادرسان شعب دیوان تشکیل شد و پس از بحث و بررسی با اکثریت آراء به شرح زیر به صدور رای مبادرت کرده است.
ب. ت. ب. اینکه اولاً: برابر ماده 1 قانون حمایت از آزادگان (اسرای آزاده شده) بعد از ورود به کشور مصوب سال 1368، کسانی که به سبب ماموریت محوله در طول جنگ تحمیلی و در جهت دفاع از انقلاب اسلامی و استقلال و تمامیت ارضی کشور جمهوری اسلامی ایران توسط عوامل دشمن در داخل یا خارج از کشور اسیر گردیده و پس از مقاومت دلیرانه آزاد شده باشند اسیر آزاده شده (آزاده) محسوب میشوند و قانونگذار قید زمانی برای مدت اسارت آنها تعیین نکرده است، ثانیاً: حکم تبصره 1 ماده 2 قانون مذکور که در آن مقرر شده: « ایرانیانی که در راه دفاع از انقلاب اسلامی در خارج از ایران برای مدت 6 ماه یا بیشتر به زندان افتاده اند مشمول این قانون میباشند.» در مورد اشخاصی است که شرایط مندرج در ماده 1 را از جمله حضور «به سبب ماموریت»، « در طول جنگ تحمیلی» نداشته اند لیکن قانونگذار آنها را در صورتی زندانی شدن بیش از 6 ماه در خارج از کشور در حکم آزاده محسوب کرده است و این مدت در مورد آزادگان موضوع ماده 1 قانون نیست و قانونگذار در مورد محکومین سیاسی قبل از انقلاب نیز که حداقل به مدت شش ماه در بازداشت یا حبس قطعی بوده اند با همین استدلال آنها را در حکم آزاده تلقی کرده است، ثالثاً: ب. ت. ب. مفاد ماده 1 قانون جامع خدمات رسانی به ایثارگران مصوب سال 1391 که در تعریف اسیر و آزاده مقرر کرده: «د- اسیر: به کسی اطلاق میشود که در راه تکوین، شکوفایی، دفاع و حفظ دستاوردهای انقلاب اسلامی و کیان جمهوری اسلامی ایران، استقلال و تمامیت ارضی کشور، مقابله با تهدیدات و تجاوزات دشمن و عوامل ضد انقلاب و اشرار در داخل یا خارج از کشور گرفتار آمده و هویت و وضعیت وی مورد تایید مراجع صلاحیتدار قرار گیرد.
ه-- آزاده به کسی اطلاق میشود که در راه تکوین، شکوفایی، دفاع و حفظ دستاوردهای انقلاب اسلامی و کیان جمهوری اسلامی ایران، استقلال و تمامیت ارضی کشور، مقابله با تهدیدات و تجاوزات دشمن و عوامل ضد انقلاب و اشرار در داخل یا خارج از کشور اسیر شده و سپس آزاد شود. همچنین کلیه افرادی که از تاریخ 28؍5؍1332 تا 16؍11؍1357 با الهام از مبارزات و مجاهدات امام خمینی (ره) به دلایل امنیتی، مذهبی یا اتفاقات سیاسی دیگر حداقل به مدت سه ماه در بازداشت یا حبس قطعی بوده اند.» ملاحظه میشود قانونگذار در قانون مذکور تعریف مفهوم اسیر و آزاده را توسعه داده و مدت زمانی را برای اسارت فرد آزاده در نظر نگرفته است و صرفاً در مورد محکومین سیاسی مدت بازداشت یا زندانی شدن فرد از شش ماه به سه ماه تقلیل پیدا کرده است، بنابراین و ب. ت. ب. تعاریف قانونی مذکور، مقرره مورد شکایت از این حیث که اعلام کرده افراد دارای اسارت کمتر از 179 روز به عنوان آزاده محسوب نمی شوند، مغایر با قوانین فوق الذکر است و مستند به بند 1 ماده 12 و ماده 88 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب سال 1392 ابطال میشود.
محمدکاظم بهرامیرئیس هیات عمومی دیوان عدالت اداری
موارد مرتبط 29
آرای مرتبط 25
-
رأی
هماستناد
رای شماره 518 و 519 مورخ 1398/08/12 هیات تخصصی استخدامی دیوان عدالت اداری
ماده 1 قانون خدمات رسانی به ایثارگران
-
رأی
هماستناد
رای شماره ۵۱۸ و ۵۱۹ مورخ ۱۳۹۸/۰۸/۱۲ هیأت تخصصی استخدامی دیوان عدالت اداری ستاد کل نیروهای مسلح پیشتر طول سال های دفاع مقدس را از تاریخ ۳۱؍۶؍۱۳۵۹ تا ۲۹؍۵؍۱۳۶۷ تعیین کرده است و حضور در بازه زمانی مذکور در مناطق جنگی و عملیاتی را به عنوان سابقه حضور در جبهه تلقی نموده است و این امر مبنای شمول امتیازات
ماده 1 قانون خدمات رسانی به ایثارگران
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140231390002242542 مورخ 1402/08/28 هیات تخصصی اداری و امور عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 1 قانون جامع خدمات رسانی به ایثارگران و نیز مستفاد از تبصره 1 ماده
-
رأی وحدت رویه
هماستناد
رای وحدت رویه شماره 2650 مورخ 1400/09/23 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 1 قانون جامع خدمات رسانی به ایثارگران « ایثارگر در این قانون به کسی
-
رأی
هماستناد
رای شماره 1358-1356 مورخ 1400/03/22 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 1 قانون جامع خدمات رسانی به ایثارگران مصوب سال 1391
-
رأی
هماستناد
رای شماره 294 مورخ 1398/06/25 هیات تخصصی استخدامی دیوان عدالت اداری
قانون جامع خدمات رسانی به ایثارگران و تعاریف مندرج در مواد 1
-
رأی
هماستناد
رای شماره 392 مورخ 1397/11/030 هیات تخصصی اقتصادی ومالی دیوان عدالت اداری
قانون جامع خدمات رسانی به ایثارگران و همچنین بند «ه-» ماده 1
-
رأی
هماستناد
رای شماره 918 مورخ 1397/03/29 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 1 قانون جامع و خدمات رسانی ایثارگران مصوب مجمع تشخیص مصلحت نظام به
-
رأی
هماستناد
رای شماره 1927 مورخ 1397/10/18 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 1 قانون طرح خدمات رسانی ایثارگران مصوب 1؍10؍1391 حتی یک روز اسارت ر
-
رأی
هماستناد
دادنامه 140231390002242542 هیات تخصصی اداری و امور عمومی دیوان عدالت اداری — 1402/08/28 — ابطال عبارت در حکم شهید و در حکم جانباز از کل مفاد آیین نامه شماره 25828/49189 ه مورخ 1393/3/10
ماده 1 قانون جامع خدمات رسانی به ایثارگران و نیز مستفاد از تبصره 1 ماده
-
رأی
هماستناد
دادنامه 140231390002242542 هیات تخصصی اداری و امور عمومی دیوان عدالت اداری — 1402/08/28 — ابطال عبارت در حکم شهید و در حکم جانباز از کل مفاد آیین نامه شماره 25828/49189 ه مورخ 1393/3/10
ماده 1 قانون جامع خدمات رسانی به ایثارگران و نیز مستفاد از تبصره 1 ماده
-
رأی
هماستناد
دادنامه 140431390001124902 هیات تخصصی اداری و امور عمومی دیوان عدالت اداری — 1404/05/12 — ابطال دستورالعمل نقل و انتقال سردفتران اسناد رسمی و ازدواج و طلاق (مصوبه شماره 1403/22552 مورخ 1403/2/10 ریس…
ماده 1 قانون جامع خدمات رسانی ایثارگران - با ارایه گواهی از بنیاد شهید و
-
رأی
هماستناد
رأی شماره 2650 هیأت عمومی دیوان عدالت اداری با موضوع تعارض در آراء صادره از شعب 36 و 30 و 45 در خصوص ایثارگران شاغل در دستگاههای اجرایی خارج از شمول قانون مدیریت خدمات کشوری نیز م
ماده 1 قانون جامع خدمات رسانی به ایثارگران « ایثارگر در این قانون به کسی
-
رأی
هماستناد
رأی شماره 1927 هیأت عمومی دیوان عدالت اداری با موضوع ابطال بخشنامه شماره 5309/3/7667 ـ 1395/10/1 مدیرکل پذیرش و امور اداری ایثارگران بنیاد شهید و امور ایثارگران با اصلاحات و الحاقا
ماده 1 قانون طرح خدمات رسانی ایثارگران مصوب 1391 / 10 / 1 حتی یک روز اسا
-
رأی وحدت رویه
هماستناد
رای وحدت رویه شماره ۲۶۵۰ مورخ ۱۴۰۰/۰۹/۲۳ هیأت عمومی دیوان عدالت اداری(ایثارگران شاغل در دستگاههای اجرایی خارج از شمول قانون مدیریت خدمات کشوری و نیز مشمول حکم مقرر در بند (الف) ماده ۱۰۳ قانون مدیریت خدمات کشوری می باشند.)
ماده 1 قانون جامع خدمات رسانی به ایثارگران « ایثارگر در این قانون به کسی
-
رأی
هماستناد
رای شماره ۲۹۴ مورخ ۱۳۹۸/۰۶/۲۵ هیأت تخصصی استخدامی دیوان عدالت اداری طبق قانون جامع خدمات رسانی به ایثارگران صرفا افراد شاهد (شهید)، جانباز و آزاده از مالیات معافیت بوده و شامل خانواده آنان نمیباشد
قانون جامع خدمات رسانی به ایثارگران و تعاریف مندرج در مواد 1
-
رأی
هماستناد
رای شماره 1267 تا 1268 مورخ 1397/05/02 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 1 قانون جامع خدمات رسانی به ایثارگران مصوب سال 1391
-
رأی
هماستناد
رای شماره 148 مورخ 1396/07/19 هیات تخصصی پژوهشی فرهنگی دیوان عدالت اداری
ماده 1 قانون جامع خدمات رسانی به ایثارگران که آخرین قانون در خدمت رسانی
-
رأی
هماستناد
۱۴۰۴/۰۲/۱۸ : تاریخ تصویب
ماده 1 قانون جامع خدمات رسانی به ایثارگران مصوب سال 1391 احراز مصادیق ای
-
رأی
هماستناد
ابلاغیه
ماده 1 قانون جامع خدمات رسانی به ایثارگران رزمنده کسی است که با تایید مر
-
رأی
هماستناد
استعلام مصادیق ایثارگری و جانبازی
ماده 1 قانون جامع خدمات رسانی به ایثارگران مصوب سال 1391 احراز مصادیق ای
-
رأی
هماستناد
رأی: #راى_هیأت_عمومى_دیوان_عدالت_ادارى (۱ ۳ ۹ ۷/۵/۲)
ماده 1 قانون جامع خدمات رسانی به ایثارگران مصوب سال 1 3 9 1
-
رأی
هماستناد
رأی شماره 1267 - 1268 هیأت عمومی دیوان عدالت اداری با موضوع ابطال بند 9 آیین نامه ساماندهی اشتغال فرزندان شاهد و جانبازان 25% و بالاتر موضوع بخشنامه شماره 262756 /41459 - 27 /12 /1
ماده 1 قانون جامع خدمات رسانی به ایثارگران مصوب سال 1391
-
رأی
هماستناد
رأی شماره 101312 هیئت تخصصی اداری و امور عمومی...
ماده 1 قانون جامع خدمات رسانی به ایثارگران مصوب سال 1391 احراز مصادیق ای
-
رأی
هماستناد
رای شماره ۱۴۰۴۳۱۳۹۰۰۰۱۷۱۴۹۰۷ مورخ ۱۴۰۴/۰۷/۱۳ هیأت تخصصی اداری و امور عمومی (موضوع شکایت و خواسته : ابطال بند ۲ ماده ۱ آیین نامه اجرایی تبصره ماده ۶۶ قانون جامع خدمات رسانی به ایثارگران به شماره ۳۹۰۰۵/ت۵۷۱۸۶ هـ مورخ ۱۱/۳/۱۴۰۱ هیأت وزیران)
ماده 1 قانون جامع خدمات رسانی به ایثارگران رزمنده به کسی اطلاق می شود که
نظریات مشورتی 3
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/95/1677 مورخ 1395/07/17
ماده 1 قانون جامع خدمات رسانی به ایثارگران مشعر بر اینکه «رزمنده به کسی
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظر مشورتی 7/95/1677 مورخ 1395/07/17 اداره کل حقوقی قوه قضائیه با اصلاحات و الحاقات بعدی
ماده 1 قانون جامع خدمات رسانی به ایثارگران مشعر بر اینکه «رزمنده به کسی
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظر مشورتی 7/95/1677 مورخ 1395/07/17 اداره کل حقوقی قوه قضائیه در خصوص تعریف ایثارگر با توجه به تبصره 1 ماده واحده قانون ممنوعیت به کارگیری بازنشستگان و بازخریدان مصوب اردیبهشت ماه
ماده 1 قانون جامع خدمات رسانی به ایثارگران مشعر بر اینکه «رزمنده به کسی
مواد مرتبط 1
-
استناد
از این صفحه
ماده 1 — قانون خدماترسانی به ایثارگران
ماده 1 قانون طرح خدمات رسانی ایثارگران مصوب 1؍10؍1391 حتی یک روز اسارت ر
فقط پیوندهایی که متنشان در بانک است، با شاهد از خودِ متن — نه شباهتِ آماری. عنوانِ بدونِ متن ساخته نمیشود.
