بسم الله الرحمن الرحیم
تاریخ دادنامه: ۱۳۹۰/۰۶/۲۱
کلاسه پرونده: ۸۸/۱۰۵
شماره دادنامه: ۲۵۶
مرجع
رسیدگی: هیات عمومی
دیوان عدالت اداری
شاکی: آقای …
موضوع شکایت و خواسته: ابطال تفاهمنامه فیمابین سازمان کار و آموزش فنی حرفهای و سازمان تامین اجتماعی استان گیلان
گردش کار: آقای … به موجب
دادخواست تقدیمی اعلام کرده است که: " این جانب مهدی رفیع جهاندیده بر اساس رای شمارۀ ۱۳۷ مورخ ۱۳۸۷/۷/۱۷
هیات حل اختلاف ادارهی کار لاهیجان در تاریخ ۱۳۸۷/۶/۱۲ از سوی کارفرمای نانوایی لواشی سلیمانی واقع در لاهیجان، خیابان جمهوری از کار اخراج شدم، که بر اساس مادهی ۲ قانون
بیمه بیکاری، مستحق دریافت مقرری بیمۀ
بیکاری حسب رای مذکور هستم ولیکن بر اساس تفاهمنامهای که تصویر آن به پیوست ضمیمه است، مدیران کل سازمان کار و امور اجتماعی و سازمان تامین اجتماعی این حق را از کارگران نانوایی سلب کردهاند. حال با عنایت به مراتب فوق خواهان ابطال نامهی مذکور میباشم." در پاسخ به شکایت شاکی، رییس سازمان کار و امور اجتماعی استان گیلان به موجب
لایحه دفاعیه شماره ۶۵۹ مورخ ۱۳۸۸/۱/۱۱ توضیح داده است که: " دعوای شاکی، حسب دادخواست تسلیمی به خواسته رسیدگی به موضوع اخراج از کار در
مراجع حل اختلاف مطرح شد و هیات تشخیص در تاریخ ۱۳۸۷/۷/۱۷ نظر به این که خواهان از سال ۱۳۸۲ لغایت ۱۳۸۷/۶/۱۲ دارای سابقه کار بوده است و مغازه توسط صاحب آن از طریق مراجع قضایی تحویل گرفته شده است، لذا اخراج موجه بوده است و بابت
سنوات خدمت و سایر مزایا جمعاً مبلغ ۴۴۷/۴۳۴/۱۷ ریال کارفرمایان را محکوم کرده است که به جهت
عدم تمکین کارفرمایان نسبت به اجرای رای مذکور و تقاضای کتبی خواهان، رای صادر شده مذکور به مراجع قضایی احاله شد. علیهذا با عنایت به مراتب مارالبیان، ملاحظه جامع کلیه سوابق تحصیلی و کیفیت اظهارات و مدافعات
اصحاب دعوا ایراد و اشکالی که ابطال رای مذکور را ایجاب کند مشهود نیست لذا صدور حکم شایسته دال بر رد شکایت نامبرده م. ا.." همچنین مدیرکل تامین اجتماعی استان گیلان به موجب لایحه دفاعیه شماره ۴۵۲۰/ق/۴۰ مورخ ۱۳۸۸/۲/۹ توضیح داده است که: " ۱- شاکی به واسطه اشتغال در کارگاههای مشمول قانون تامین اجتماعی، بیمه شده سازمان بوده است.
۲- ارایه هر گونه تعهدی از سوی سازمان صرفاً بر اساس
قوانین و مقررات بوده است و در خصوص متقاضیان
مقرری بیمه بیکاری، قانون بیمه بیکاری مصوب ۱۳۶۹ مجلس
شورای اسلامی و آییننامه اجرای مربوطه ملاک عمل میباشد.
۳- برابر
ماده ۴ قانون بیمه بیکاری، بیمه شده بیکار با معرفی کتبی واحد کار و امور اجتماعی محل از مزایای این قانون منتفع خواهد شد و در ما نحن فیه شاکی از طریق سازمان کار و امور اجتماعی به واحد اداری سازمان جهت بررسی استحقاق مقرری بیمه بیکاری معرفی نشده است. همچنین دادنامه شماره ۳۹ مورخ ۱۳۷۶/۴/۲۱ هیات عمومی دیوان عدالت اداری در مقام تشخیص تعلق بیمه بیکاری را به بیمه شده ب. ت. ب. معرفی کتبی واحد کار و امور اجتماعی اعلام کرده است. با عنایت به مراتب عرض شده اقدامی مغایر قوانین و مقررات که به ضرر شاکی باشد از سوی این سازمان صورت نگرفته است. لذا صدور دادنامه شایسته مبنی بر رد شکایت ابرازی استدعا میشود." هیات عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ یاد شده با حضور روسا، مستشاران و دادرسان علیالبدل شعب دیوان تشکیل شد و پس از بحث و بررسی و
مشاوره با
اکثریت آراء به شرح آینده به صدور رای مبادرت میکند.
رای هیات عمومی
وفق مادۀ ۲ قانون بیمه بیکاری مصوب ۱۳۶۶/۴/۲۴، بیکار بیمه شدهای است که بدون میل و اراده بیکار شده و آماده کار باشد و مطابق مفاد مادۀ ۳ آییننامه اجرایی قانون مذکور مصوب ۱۳۶۹/۱۰/۱۲، تشخیص و تاریخ بیکاری بدون میل و اراده به عهدۀ اداره کار و امور اجتماعی است. نظر به این که تفاهم نامه تنظیمی فیمابین ادارات کار و تامین اجتماعی استان گیلان مبنی بـر عدم بـرقراری بیمه بیکاری خبازان بـا این استدلال کـه اکثریت کارگران خبازی با توافق اخراج و در
کارگاه دیگری به صورت پنهان اشتغال به کار دارند، مغایر احکام مقررات یاد شده است، مستند به بند ۱ مادۀ ۱۹ و مادۀ ۴۲
قانون دیوان عدالت اداری ابطال میشود.
رییس هیات عمومی دیوان عدالت اداری- محمدجعفر منتظری
text = matn.replace(regex, '$1');
$('#Div_1').html(text);
if (parseInt(navigator.appVersion)
$("a[name=copy_pre]").click(function () {
range.selectNodeContents(el);
sel.removeAllRanges();
sel.addRange(range);
showNotification1();
}.box.comment-form .form-group {
}fieldset {
}.btncss{
رای شماره 256 مورخ 1390/06/21 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
در پرونده شماره 88/105، شاکی درخواست ابطال
تفاهمنامهای میان سازمان کار و
آموزش فنی و حرفهای و سازمان تامین اجتماعی استان گیلان را مطرح کرده است. به موجب این تفاهمنامه، حق دریافت مقرری بیمه بیکاری برای کارگران نانوایی سلب شده است. شاکی با استناد به
ماده 2 قانون بیمه بیکاری (مصوب 24 تیر 1366) و
رای هیات حل اختلاف (شماره 137 مورخ 17 مهر 1387) که او را مستحق دریافت این مقرری دانسته، به اخراج خود اشاره کرده و ادعا میکند که تفاهمنامه مذکور با حقوق او مغایرت دارد. در مقابل، سازمانهای دفاعی به قانونی بودن اقدامات خود و عدم معرفی شاکی به واحد اداری برای بررسی استحقاق بیمه بیکاری اشاره کرده و خواستار رد شکایت شدهاند. هیات عمومی دیوان عدالت اداری با استناد به ماده 3 آییننامه اجرایی قانون بیمه بیکاری (مصوب 12 دی 1369) و بند 1 ماده 19 و ماده 42 قانون دیوان عدالت اداری، تفاهمنامه را به دلیل مغایرت با احکام قانونی ابطال کرد.
گردش کار: آقای … به موجب دادخواست تقدیمی اعلام کرده است که: " این جانب مهدی رفیع جهاندیده بر اساس رای شماره 137 مورخ 1387/07/17 هیات حل اختلاف ادارهی کار لاهیجان در تاریخ 1387/06/12 از سوی کارفرمای نانوایی لواشی سلیمانی واقع در لاهیجان، خیابان جمهوری از کار اخراج شدم، که بر اساس مادهی 2 قانون بیمه بیکاری، مستحق دریافت مقرری بیمه بیکاری حسب رای مذکور هستم ولیکن بر اساس تفاهمنامهای که تصویر آن به پیوست ضمیمه است، مدیران کل سازمان کار و امور اجتماعی و سازمان تامین اجتماعی این حق را از کارگران نانوایی سلب کردهاند. حال با عنایت به مراتب فوق خواهان ابطال نامهی مذکور میباشم." در پاسخ به شکایت شاکی، رییس سازمان کار و امور اجتماعی استان گیلان به موجب لایحه دفاعیه شماره 659 مورخ 1388/01/11 توضیح داده است که: " دعوای شاکی، حسب دادخواست تسلیمی به خواسته رسیدگی به موضوع اخراج از کار در مراجع حل اختلاف مطرح شد و هیات تشخیص در تاریخ 1387/07/17 نظر به این که خواهان از سال 1382 لغایت 1387/06/12 دارای سابقه کار بوده است و مغازه توسط صاحب آن از طریق مراجع قضایی تحویل گرفته شده است، لذا اخراج موجه بوده است و بابت سنوات خدمت و سایر مزایا جمعاً مبلغ 447/434/17 ریال کارفرمایان را محکوم کرده است که به جهت عدم تمکین کارفرمایان نسبت به اجرای رای مذکور و تقاضای کتبی خواهان، رای صادر شده مذکور به مراجع قضایی احاله شد. علیهذا با عنایت به مراتب مارالبیان، ملاحظه جامع کلیه سوابق تحصیلی و کیفیت اظهارات و مدافعات اصحاب دعوا ایراد و اشکالی که ابطال رای مذکور را ایجاب کند مشهود نیست لذا صدور حکم شایسته دال بر رد شکایت نامبرده م. ا.." همچنین مدیرکل تامین اجتماعی استان گیلان به موجب لایحه دفاعیه شماره 4520/ق/40 مورخ 1388/02/09 توضیح داده است که: " 1- شاکی به واسطه اشتغال در کارگاههای مشمول قانون تامین اجتماعی، بیمه شده سازمان بوده است.
2- ارائه هر گونه تعهدی از سوی سازمان صرفاً بر اساس قوانین و مقررات بوده است و در خصوص متقاضیان مقرری بیمه بیکاری، قانون بیمه بیکاری مصوب 1369 مجلس شورای اسلامی و آییننامه اجرای مربوطه ملاک عمل م. ب..
3- برابر
ماده 4 قانون بیمه بیکاری، بیمه شده بیکار با معرفی کتبی واحد کار و امور اجتماعی محل از مزایای این قانون منتفع خواهد شد و در ما نحن فیه شاکی از طریق سازمان کار و امور اجتماعی به واحد اداری سازمان جهت بررسی استحقاق مقرری بیمه بیکاری معرفی نشده است. همچنین دادنامه شماره 39 مورخ 1376/04/21 هیات عمومی دیوان عدالت اداری در مقام تشخیص تعلق بیمه بیکاری را به بیمه شده ب. ت. ب. معرفی کتبی واحد کار و امور اجتماعی اعلام کرده است. با عنایت به مراتب عرض شده اقدامی مغایر قوانین و مقررات که به ضرر شاکی باشد از سوی این سازمان صورت نگرفته است. لذا صدور دادنامه شایسته مبنی بر رد شکایت ابرازی استدعا میشود." هیات عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ یاد شده با حضور روسا، مستشاران و دادرسان علیالبدل شعب دیوان تشکیل شد و پس از بحث و بررسی و مشاوره با اکثریت آراء به شرح آینده به صدور رای مبادرت میکند.
وفق
ماده 2 قانون بیمه بیکاری مصوب 1366/04/24، بیکار بیمه شدهای است که بدون میل و اراده بیکار شده و آماده کار باشد و مطابق مفاد ماده 3 آییننامه اجرایی قانون مذکور مصوب 1369/10/12، تشخیص و تاریخ بیکاری بدون میل و اراده به عهده اداره کار و امور اجتماعی است. نظر به این که تفاهم نامه تنظیمی فیمابین ادارات کار و تامین اجتماعی استان گیلان مبنی بر عدم برقراری بیمه بیکاری خبازان با این استدلال که اکثریت کارگران خبازی با توافق اخراج و در کارگاه دیگری به صورت پنهان اشتغال به کار دارند، مغایر احکام مقررات یاد شده است، مستند به بند 1 ماده 19 و ماده 42 قانون دیوان عدالت اداری ابطال میشود.