ADMIN_GENERAL
رای شماره ۳۱۶۲ مورخ ۱۳۹۸/۱۱/۱۵ هیأت عمومی دیوان عدالت اداری(موضوع شکایت و خواسته: ابطال بخشنامه شماره ۵۶۲۳۴/۵۰۰/۵۳۰- ۱۳۹۷/۱۱/۱۶ بنیاد شهید و امور ایثارگران) شیوه نامه بررسی اسناد و مدارک و انجام مصاحبه استخدامی مستخدمان پیمانی آموزش و پرورش سال ۱۳۹۵ مبنی بر تعیین شرایط و ضوابط سنجش سلامت جسمی و روان
خلاصه
شاکیان (جانبازان حالت اشتغال) خواستار ابطال بخشنامه بنیاد شهید شدند که پرداخت عیدی و پاداش آنان را به دلیل دریافت حقوق از تامین اجتماعی متوقف کرده بود. اختلاف بر سر قطع عیدی این جانبازان بود. دیوان بررسی قانونی بودن این بخشنامه را در دستور کار قرار داد.
اصلِ حقوقی: دریافت حقوق از سازمان تامین اجتماعی مانع از پرداخت عیدی و پاداش قانونی به جانبازان حالت اشتغال نیست.
کلیدواژهها: جانبازان حالت اشتغال، عیدی و پاداش، بنیاد شهید و امور ایثارگران، تامین اجتماعی، حقوق
متنِ زیر هنوز بهوسیلهٔ کارشناس مرور و تأیید نشده است.
شماره دادنامه: ۳۱۶۲ – ۳۱۶۰
تاریخ دادنامه: ۱۵ بهمن ۱۳۹۸
شماره پرونده: ۹۷۰۳۷۶۲ و ۹۷۰۳۷۶۱
مرجع رسیدگی: هیات عمومی دیوان عدالت اداری
شاکی: آقایان: اصغر اصلانی خانی و محمد احمدی پنجکی
موضوع شکایت و خواسته: ابطال بخشنامه شماره ۵۶۲۳۴/۵۰۰/۵۳۰- ۱۳۹۷/۱۱/۱۶ بنیاد شهید و امور ایثارگران
گردشکار: شاکیان به موجب دو دادخواست جداگانه ولی با مضمون و محتوای واحد ابطال بخشنامه شماره ۵۶۲۳۴/۵۰۰/۵۳۰-۱۳۹۷/۱۱/۱۶ بنیاد شهید و امور ایثارگران را خواستار شده و در جهت تبیین خواسته اعلام کرده اند که: «اینجانبان جانباز ۲۵% جنگ تحمیلی حالت اشتغال که مطابق مقررات هر سال از بنیاد شهید و امور ایثارگران عیدی و پاداش دریافت می نمودیم که متاسفانه از سال ۱۳۹۵ تاکنون به مدت ۳ سال است بدون هیچ گونه دلیل موجهی عیدی و پاداش را به موجب بخشنامه شماره ۵۶۲۳۴/۵۰۰/۵۳۰-۱۳۹۷/۱۱/۱۶ و به بهانه دریافت حقوق از تامین اجتماعی از پرداخت امتناع می نمایند. علیهذا با عنایت به دادخواست تقدیمی از آن مقام ضمن تقاضای ابطال بخشنامه شماره ۵۶۲۳۴/۵۰۰/۵۳۰-۱۳۹۷/۱۱/۱۶ بنیاد شهید و امور ایثارگران از آن مقام عالی تقاضای الزام طرف شکایت به محاسبه و پرداخت عیدی و پاداش سالهای ۱۳۹۷، ۱۳۹۶، ۱۳۹۵ وفق مقررات م. ا..»
در پی اخطار رفع نقصی که از طرف دفتر هیات عمومی برای شاکیان ارسال شده بود، ایشان به موجب لایحه هایی که به شماره های ۹۷-۳۷۶۲-۲ مورخ ۱۳۹۷/۱۲/۲۸ و ۹۷-۳۷۶۲-۳ مورخ ۱۳۹۸/۱/۲۷ ثبت دفتر امور هیات عمومی و هیاتهای تخصصی دیوان عدالت اداری شده اعلام کرده اند که: «تا سال ۱۳۹۵ عیدی و پاداش در پایان هر سال پرداخت می شد و بعد نیز همکاران و همترازان در ارتش مشمول دریافت عیدی و پاداش پایان سال هستند ولی ما که زیر نظر بنیاد امور ایثارگران هستیم از سال ۱۳۹۵ بـرخلاف مقررات عیـدی ما را قطـع نموده اند این در حالیست که در ارتش همکاران مشابـه مـا عیدی دریافت می کنند و این امر تعارض در قوانین و مخلاف اصل ۱۹ قانون اساسی در خصوص برابری حقوق اشخاص م. ب.. علیهذا با عنایت به دلایل معنونه از آن مقام عالی تقاضای نقض بخشنامه معترض عنه و الزام بنیاد امور ایثارگران به برقراری و پرداخت مجدد عیدی پایان سال از سال ۱۳۹۵ به بعد م. ا..»
در پاسخ به شکایت مذکور، مدیرکل امور حقوقی و معاضدت قضایی بنیاد شهید و امور ایثارگران به موجب لایحه شماره ۱۸۶۹۶۱/۹۸/۵۴۰۷-۱۳۹۸/۸/۲۲ تصویر لایحه شماره ۵۶۲۳۴/۵۰۰-۵۳۰ مورخ ۱۳۹۷/۱۱/۱۶ معاون تعاون و امور اجتماعی بنیاد شهید و امور ایثارگران ارسال کرده که متن آن به قرار زیر است: «جناب آقای … - معاون محترم توسعه مدیریت و منابع - سلام علیکم - احتراماً به استناد اصل ۱۳۸ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران و ماده واحده قانون نحوه پرداخت عیدی به کارکنان دولت مصوب ۱۳۷۴ و ماده ۷۵ قانون مدیریت خدمات کشوری مصوب ۱۳۸۶ و تصویب نامه شماره ۱۵۰۶۵ت۵۶۲۴۰هـ-۱۳۹۷/۱۱/۱۱ هیات وزیران نحوه پرداخت پاداش پایان سال (عیدی) جامعه ایثارگری به مبلغ ثابت ده میلیون ریال (۰۰۰/۰۰۰/۱۰) به شرح ذیل جهت استحضار و دستور لازم ارسال می گردد:
الف: شهدا: به ازای هر حکم حقوقی و یا مستمری، فقط یک عیدی قابل پرداخت م. ب..
الف-۱- چنانچه عایله تحت پوشش بی شاز یک نفر می باشد، یک عیدی به نسبت قدرالسهم دریافت کنند حقوق و یا مستمری پرداخت گردد.
الف-۲- به همسران شهدا که مادر شهید نیز می باشند واز این بابت مستمری دریافت می دارند، فقط یک عیدی به عنوان همسر شهید تعلق خواهد گرفت.
الف-۳- آن دسته از خانوادهای معظم شاهد که مستقیماً از سازمان متبوع شاهد حقوق دریافت می دارند و فقط مشمول دریافت مابه التفاوت از بنیاد می باشند، عیدی ایشان از طریق دستگاه مربوطه پرداخت خواهد شد و هیچ گونه عیدی توسط بنیاد به نامبردگان پرداخت نمی گردد.
الف-۴- همسران شهدا که کارمند بنیاد می باشند می توانند تواما هم از پاداش پایان سال (عیدی) بابت حقوق شهید و هم از بابت وضعیت شغلی و استخدامی خود بهره مند گردند.
الف-۵- نامادری و خواهر و برادر شهدا که از کمک معیشت برخوردار هستند مشمول پرداخت عیدی نمی گردند.
ب- جانبازان:
ب-۱- به ازای هر حکم حقوق حالت اشتغال جانبازان فقط یک عیدی قابل پرداخت م. ب..
ب-۲- آن دسته از جانبازان که تحت عنوان کمک معیشت ( موضوع بند «ج»
تبصره ۱۷ قانون بودجه سال ۱۳۹۷) تحت پوشش می باشند از پااداش پایان سال (عیدی) برخوردار می گردند.
ب-۳- به عایله دریافت کننده حقوق یا معیشت جانبازان متوفی که بیش از یک نفر می باشند، تنها یک عیدی به نسبت قدرالسهم پرداخت گردد.
به گروه های جانبازی ذیل پاداش پایان سال (عیدی) تعلق نمی گیرد:
الف- سربازان مابه التفاوت بگیر.
ب- پرسنل جانبازی که حقوق حالت اشتغال تبصره ۱ دریافت می دارند و شاغل در دستگاه های موضوع ماده ۲ قانون جامع هستند.
ج- جانبازان دو چشم نابینا شاغل در دستگاه های کشوری و لشگری که حقوق حالت اشتغال تبصره ۱ از بنیاد دریافت می دارند.
نکات مهم و ضروری:
۱- به استناد تبصره ۲ مصوبه فوق الذکر در هر حال میزان عیدی از پنجاه درصد (۵۰%) رقم مذکور کمتر نخواهد بود.
۲- همان گونه که در متن مصوبه اشاره شده عیدی به نسبت مدت خدمت تمام وقت در سال ۱۳۹۷ قابل پرداخت است و چنانچه برقراری حقوق یا معیشت در سال جاری انجام شده بر اساس ماه های دریافتی عیدی محاسبه و پرداخت گردد.
۳- آن دسته از ایثارگران و خانواده های شاهد که هم زمان حقوق و مستمری دریافت می دارند صرفاً از یک پاداش پایان سال (عیدی) بهره مند خواهند شد.»
مدیرکل امور حقوقی و معاضدت قضایی بنیاد شهید و امور ایثارگران متعاقباً به موجب لایحه های شماره ۱۷۲۷/۸۵۰/۵۴۰۷-۱۳۹۸/۳/۱ و ۳۳۵۷۸/۹۸/۵۴۰-۱۳۹۸/۴/۳ اعلام کرده است که:
«الف) ماده ۷۵ قانون مدیریت خدمات کشوری مقرر می دارد: امتیاز میزان عیدی پایان سال کارمندان و بازنشستگان و موظفین معادل (۵۰۰۰) م. ب.» بنابراین سقف پرداخت پاداش پایان سال (عیدی) کلیه مستخدمین اعم از شاغلین، بازنشستگان و موظفین معادل (۵۰۰۰) امتیاز بوده و پرداخت هر مبلغی بیش از این امتیاز تحت عنوان عیدی ممنوع م. ب..
ب) به استناد قانون نحوه پرداخت عیدی به کارکنان دولت مصوب ۱۳۷۴/۱۰/۳۰ پرداخت هرگونه وجه دیگری تحت عنوان پاداش آخر سال و یا امثال آن به کارمندان ممنوع م. ب..
ج) به استناد بند ۱ مصوبه شماره ۱۴۲۰۵۹ت۵۳۹۷۷-۱۳۹۵/۱۱/۱۴ هیات وزیران یک فقره عیدی به مشمولین ماده ۵ قانون مدیریت خدمات کشوری قابل پرداخت م. ب..
د) حسب صراحت تبصره ۱ مصوبه مذکور پرداخت هرگونه وجه دیگری به عنوان پاداش آخر سال (عیدی) یا عناوین مشابه، علاوه بر مبلغ موضوع این بند توسط دستگاه های مزبور و تمام واحدهای وابسته و تابعه و سایر واحدهایی که اجرای مقررات در مورد آنها مستلزم ذکر نام می باشد، ممنوع است. همچنین بند ۴ مصوبه فوق اشعار می دارد که شرکتهای دولتی موظفند از پرداخت هر مبلغی تحت عنوان پاداش آخر سال (عیدی) یا عناوین مشابه علاوه بر مبلغ موضوع این تصویب نامه خودداری نمایند.
هـ) شاکی در حال حاضر بازنشسته بوده و در پایان هر سال عیدی خود را از سازمان تامین اجتماعی دریافت می نماید و از طرفی علاوه بر دریافت حقوق بازنشستگی از سازمان تامین اجتماعی از این نهاد نیز حقوق حالت اشتغال تحت عنوان تبصره ۱ دریافت می نماید که به دلیل اشتغال قبلی وی دستگاه های موضوع ماده ۲ قانون جامع خدمات رسانی به ایثارگران دومین پاداش پایان سال یا عیدی به ایشان قابل پرداخت نمی باشد.
با عنایت به مراتب فوق بخشنامه شماره ۵۶۲۳۴/۵۰۰/۵۳۰-۱۳۹۷/۱۱/۱۶ معاون تعاون و امور اجتماعی این نهاد دقیقاً بر مبنای قوانین و مقررات فوق صادر شده و قابل ابطال نمی باشد. لذا شکایت نامبرده فاقد وجاهت قانونی بوده رد دادخواست مشارالیه از آن مرجع م. ا..»
هیات عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ ۱۳۹۸/۱۱/۱۵ با حضور رییس و معاونین دیوان عدالت اداری و روسا و مستشاران و دادرسان شعب دیوان تشکیل شد و پس از بحث و بررسی با اکثریت آراء به شرح زیر به صدور رای مبادرت کرده است.
رای هیات عمومی
ب. ت. ب. این که اولاً: پرداخت عیدی از طرف دولت منصرف از حقوق و مزایای مستمر م. ب. و به موجب مـاده ۷۵ قانون مدیریت خدمات کشوری میزان عیدی پایان سال مشخص و پرداخت آن برای کلیه مستخدمین اعم از شـاغلین، بازنشستگان و مـوظفین مقرر شده است لـذا پرداخت همزمـان دو پاداش به یک مستخدم وجه قانونی ندارد، ثانیاً: ب. ت. ب. این که در قانون نحوه پرداخت عیدی به کارکنان دولت مصوب ۱۳۷۴/۱۰/۳۰ و همچنین تبصره ۱ ماده (۱) بخشنامه های مربوط به پرداخت عیدی مصوب هیات وزیران به شماره های (۱۴۰۰۵۹ ت۵۳۹۷۷هـ) و (۱۴۶۲۴۷ت۵۵۰۶۰هـ) و (۱۵۰۶۹۵ت۵۶۲۴۰هـ) در سال های ۱۳۹۵ تا ۱۳۹۷ (که مورد نظر شاکی است) به صراحت پرداخت هرگونه وجه دیگری مازاد بر میزان عیدی تعیین شده، به عنوان پاداش آخر سال (عیدی) یا عناوین مشابه توسط دستگاه های اجرایی ممنوع اعلام شده است، ثالثا: موضوع تبصره ۲ ماده ۳۹ قانون جامع خدمات رسانی به ایثارگران در این خصوص قابل استناد نیست، چرا که برخلاف مواد ۳۸ و ۳۹ قانون مذکور که شامل حقوق و مزایا می باشد، تبصره ۲ ماده ۳۹ مذکور صرفاً «حقوق» را شامل می شود و منصرف از «مزایا» م. ب. و عیدی جزء حقوق کارکنان محسوب نمی شود، بنابراین از این حیث مقرره مورد شکایت با قانون مغایرت ندارد و ابطال نشد.
محمدکاظم بهرامی-رییس هیات عمومی دیوان عدالت اداری
text = matn.replace(regex, '$1');
$('#Div_1').html(text);
if (parseInt(navigator.appVersion)
$("a[name=copy_pre]").click(function () {
range.selectNodeContents(el);
sel.removeAllRanges();
sel.addRange(range);
showNotification1();
}.box.comment-form .form-group {
}fieldset {
}.btncss{
رای شماره 3162 مورخ 1398/11/15 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
موضوع این شکایت، ابطال بخشنامه شماره 56234/500/530-1397/11/16 بنیاد شهید و امور ایثارگران است. طبق این بخشنامه، پرداخت عیدی و پاداش به جانبازان قطع شده است. شاکیان، که جانباز 25% جنگ تحمیلی هستند، ادعا کردهاند که از سال 1395 به دلیل دریافت حقوق از تامین اجتماعی، عیدی و پاداش پایان سال خود را دریافت نکردهاند و این اقدام را خلاف قوانین و حقوق خود میدانند. در مقابل، بنیاد شهید به استناد اصل 138 قانون اساسی و قوانین مرتبط، از جمله ماده 75 قانون مدیریت خدمات کشوری و قانون نحوه پرداخت عیدی به کارکنان دولت، اعلام کرده است که پرداخت همزمان عیدی از دو نهاد به یک فرد ممنوع است و بنابراین، بخشنامه معترضه به درستی صادر شده است. هیات عمومی دیوان عدالت اداری در نهایت ب. ت. ب. دلایل فوق، به این نتیجه رسید که شکایت شاکیان فاقد وجاهت قانونی است و بنابراین، بخشنامه بنیاد شهید را ابطال نکرد.
گردشکار: شاکیان به موجب دو دادخواست جداگانه ولی با مضمون و محتوای واحد ابطال بخشنامه شماره 56234/500/530-16/11/1397 بنیاد شهید و امور ایثارگران را خواستار شده و در جهت تبیین خواسته اعلام کرده اند که: «اینجانبان جانباز 25% جنگ تحمیلی حالت اشتغال که مطابق مقررات هر سال از بنیاد شهید و امور ایثارگران عیدی و پاداش دریافت می نمودیم که متاسفانه از سال 1395 تاکنون به مدت 3 سال است بدون هیچ گونه دلیل موجهی عیدی و پاداش را به موجب بخشنامه شماره 56234/500/530-16/11/1397 و به بهانه دریافت حقوق از تامین اجتماعی از پرداخت امتناع می نمایند. علیهذا با عنایت به دادخواست تقدیمی از آن مقام ضمن تقاضای ابطال بخشنامه شماره 56234/500/530-16/11/1397 بنیاد شهید و امور ایثارگران از آن مقام عالی تقاضای الزام طرف شکایت به محاسبه و پرداخت عیدی و پاداش سالهای 1397، 1396، 1395 وفق مقررات م. ا..»
در پی اخطار رفع نقصی که از طرف دفتر هیات عمومی برای شاکیان ارسال شده بود، ایشان به موجب لایحه هایی که به شماره های 97-3762-2 مورخ 28/12/1397 و 97-3762-3 مورخ 27/1/1398 ثبت دفتر امور هیات عمومی و هیاتهای تخصصی دیوان عدالت اداری شده اعلام کرده اند که: «تا سال 1395 عیدی و پاداش در پایان هر سال پرداخت می شد و بعد نیز همکاران و همترازان در ارتش مشمول دریافت عیدی و پاداش پایان سال هستند ولی ما که زیر نظر بنیاد امور ایثارگران هستیم از سال 1395 برخلاف مقررات عیدی ما را قطع نمودهاند این در حالیست که در ارتش همکاران مشابه ما عیدی دریافت می کنند و این امر تعارض در قوانین و مخالف اصل 19 قانون اساسی در خصوص برابری حقوق اشخاص م. ب.. علیهذا با عنایت به دلایل معنونه از آن مقام عالی تقاضای نقض بخشنامه معترض عنه و الزام بنیاد امور ایثارگران به برقراری و پرداخت مجدد عیدی پایان سال از سال 1395 به بعد م. ا..»
در پاسخ به شکایت مذکور، مدیرکل امور حقوقی و معاضدت قضایی بنیاد شهید و امور ایثارگران به موجب لایحه شماره 186961/98/5407-22/8/1398 تصویر لایحه شماره 56234/500-530 مورخ 16/11/1397 معاون تعاون و امور اجتماعی بنیاد شهید و امور ایثارگران ارسال کرده که متن آن به قرار زیر است: «جناب آقای … - معاون محترم توسعه مدیریت و منابع - سلام علیکم - احتراماً به استناد اصل 138 قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران و ماده واحده قانون نحوه پرداخت عیدی به کارکنان دولت مصوب 1374 و ماده 75 قانون مدیریت خدمات کشوری مصوب 1386 و تصویب نامه شماره 15065ت56240ه--11/11/1397 هیات وزیران نحوه پرداخت پاداش پایان سال (عیدی) جامعه ایثارگری به مبلغ ثابت ده میلیون ریال (000/000/10) به شرح ذیل جهت استحضار و دستور لازم ارسال میگردد:
الف-1- چنانچه عائله تحت پوشش بی شاز یک نفر میباشد، یک عیدی به نسبت قدرالسهم دریافت کنند حقوق و یا مستمری پرداخت گردد.
ب-3- به عائله دریافت کننده حقوق یا معیشت جانبازان متوفی که بیش از یک نفر میباشند، تنها یک عیدی به نسبت قدرالسهم پرداخت گردد.
مدیرکل امور حقوقی و معاضدت قضایی بنیاد شهید و امور ایثارگران متعاقباً به موجب لایحه های شماره 1727/850/5407-1/3/1398 و 33578/98/540-3/4/1398 اعلام کرده است که:
ب) به استناد قانون نحوه پرداخت عیدی به کارکنان دولت مصوب 30/10/1374 پرداخت هرگونه وجه دیگری تحت عنوان پاداش آخر سال و یا امثال آن به کارمندان ممنوع م. ب..
ج) به استناد بند 1 مصوبه شماره 142059ت53977-14/11/1395 هیات وزیران یک فقره عیدی به مشمولین ماده 5 قانون مدیریت خدمات کشوری قابل پرداخت م. ب..
ه-) شاکی در حال حاضر بازنشسته بوده و در پایان هر سال عیدی خود را از سازمان تامین اجتماعی دریافت مینماید و از طرفی علاوه بر دریافت حقوق بازنشستگی از سازمان تامین اجتماعی از این نهاد نیز حقوق حالت اشتغال تحت عنوان تبصره 1 دریافت مینماید که به دلیل اشتغال قبلی وی دستگاه های موضوع ماده 2 قانون جامع خدمات رسانی به ایثارگران دومین پاداش پایان سال یا عیدی به ایشان قابل پرداخت نمیباشد.
با عنایت به مراتب فوق بخشنامه شماره 56234/500/530-16/11/1397 معاون تعاون و امور اجتماعی این نهاد دقیقاً بر مبنای قوانین و مقررات فوق صادر شده و قابل ابطال نمیباشد. لذا شکایت نامبرده فاقد وجاهت قانونی بوده رد دادخواست مشارالیه از آن مرجع م. ا..»
هیات عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ 15/11/1398 با حضور رئیس و معاونین دیوان عدالت اداری و روسا و مستشاران و دادرسان شعب دیوان تشکیل شد و پس از بحث و بررسی با اکثریت آراء به شرح زیر به صدور رای مبادرت کرده است.
ب. ت. ب. این که اولاً: پرداخت عیدی از طرف دولت منصرف از حقوق و مزایای مستمر م. ب. و به موجب ماده 75 قانون مدیریت خدمات کشوری میزان عیدی پایان سال مشخص و پرداخت آن برای کلیه مستخدمین اعم از شاغلین، بازنشستگان و موظفین مقرر شده است لذا پرداخت همزمان دو پاداش به یک مستخدم وجه قانونی ندارد، ثانیاً: ب. ت. ب. این که در قانون نحوه پرداخت عیدی به کارکنان دولت مصوب 1374/10/30 و همچنین تبصره 1 ماده (1) بخشنامه های مربوط به پرداخت عیدی مصوب هیات وزیران به شماره های (140059 ت53977ه-) و (146247ت55060ه-) و (150695ت56240ه-) در سال های 1395 تا 1397 (که مورد نظر شاکی است) به صراحت پرداخت هرگونه وجه دیگری مازاد بر میزان عیدی تعیین شده، به عنوان پاداش آخر سال (عیدی) یا عناوین مشابه توسط دستگاه های اجرایی ممنوع اعلام شده است، ثالثاً: موضوع تبصره 2 ماده 39 قانون جامع خدمات رسانی به ایثارگران در این خصوص قابل استناد نیست، چرا که برخلاف مواد 38 و 39 قانون مذکور که شامل حقوق و مزایا میباشد، تبصره 2 ماده 39 مذکور صرفاً «حقوق» را شامل میشود و منصرف از «مزایا» م. ب. و عیدی جزء حقوق کارکنان محسوب نمی شود، بنابراین از این حیث مقرره مورد شکایت با قانون مغایرت ندارد و ابطال نشد.
محمدکاظم بهرامیرئیس هیات عمومی دیوان عدالت اداری
موارد مرتبط 55
آرای مرتبط 40
-
رأی
هماستناد
رای شماره 163 مورخ 1392/03/06 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 5 قانون مدیریت خدمات کشوری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 28 مورخ 1401/01/17 هیات تخصصی استخدامی دیوان عدالت اداری
ماده 5 قانون مدیریت خدمات کشوری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 1243 مورخ 1400/11/09 هیات تخصصی استخدامی دیوان عدالت اداری
ماده 5 قانون مدیریت خدمات کشوری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 2750 تا 2753 مورخ 1398/09/19 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 5 قانون مدیریت خدمات کشوری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 577 مورخ 1398/09/06 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
ماده 5 قانون مدیریت خدمات کشوری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 711 مورخ 1398/10/17 هیات تخصصی استخدامی دیوان عدالت اداری
ماده 5 قانون مدیریت خدمات کشوری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 662 مورخ 1401/09/15 هیات تخصصی استخدامی دیوان عدالت اداری
ماده 5 قانون مدیریت خدمات کشوری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 158 مورخ 1401/03/21 هیات تخصصی استخدامی دیوان عدالت اداری
ماده 5 قانون مدیریت خدمات کشوری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 1239 مورخ 1400/11/05 هیات تخصصی کار، بیمه و تامین اجتماعی دیوان عدالت اداری
ماده 5 قانون مدیریت خدمات کشوری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 940 و 941 مورخ 1394/07/28 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 5 قانون مدیریت خدمات کشوری
-
رأی
هماستناد
احتساب ایام سنوات ارفاقی در محاسبه دو سال آخر حقوق بازنشستگی
مواد 5 و 6 و 7 قانون مدیریت خدمات کشوری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 1015 مورخ 1398/11/28 هیات تخصصی صنایع و بازرگانی دیوان عدالت اداری
ماده 5 قانون مدیریت خدمات کشوری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 807 مورخ 1401/10/13 هیات تخصصی استخدامی دیوان عدالت اداری
ماده 5 قانون مدیریت خدمات کشوری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 214 مورخ 1401/04/22 هیات تخصصی فرهنگی، آموزشی و پزشکی دیوان عدالت اداری
ماده 5 قانون مدیریت خدمات کشوری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 661 مورخ 1396/07/18 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 5 قانون مدیریت خدمات کشوری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 109 مورخ 1401/01/20 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 5 قانون مدیریت خدمات کشوری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 887 مورخ 1396/09/14 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 5 قانون مدیریت خدمات کشوری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140231390000989896 مورخ 1402/04/20 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 5 قانون مدیریت خدمات کشوری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 1321842 مورخ 1402/05/24 هیات تخصصی صنایع و بازرگانی دیوان عدالت اداری
ماده 5 قانون مدیریت خدمات کشوری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 1163 مورخ 1401/06/22 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 5 قانون مدیریت خدمات کشوری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 996 مورخ 1401/12/21 هیات تخصصی اداری و امور عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 5 قانون مدیریت خدمات کشوری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 1290 مورخ 1400/11/18 هیات تخصصی استخدامی دیوان عدالت اداری
ماده 5 قانون مدیریت خدمات کشوری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 2617 مورخ 1398/09/05 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 5 قانون مدیریت خدمات کشوری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 163مورخ 1401/03/23 هیات تخصصی فرهنگی، آموزشی و پزشکی دیوان عدالت اداری
ماده 5 قانون مدیریت خدمات کشوری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 1263 مورخ 1400/11/09 هیات تخصصی استخدامی دیوان عدالت اداری
ماده 5 قانون مدیریت خدمات کشوری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 470 و 471 مورخ 1401/03/17 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 5 قانون مدیریت خدمات کشوری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 856 مورخ 1400/06/31 هیات تخصصی استخدامی دیوان عدالت اداری
ماده 5 قانون مدیریت خدمات کشوری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140331390001968402 مورخ 1403/08/19 هیات تخصصی مالیاتی، بانکی دیوان عدالت اداری
ماده 5 قانون مدیریت خدمات کشوری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 290 مورخ 1401/05/11 هیات تخصصی فرهنگی، آموزشی و پزشکی دیوان عدالت اداری
ماده 5 قانون مدیریت خدمات کشوری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 148 مورخ 1400/03/22 هیات تخصصی استخدامی دیوان عدالت اداری
ماده 5 قانون مدیریت خدمات کشوری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 363 مورخ 1401/06/02 هیات تخصصی استخدامی دیوان عدالت اداری
ماده 5 قانون مدیریت خدمات کشوری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140331390002634414 مورخ 1403/11/02 هیات عموعی دیوان عدالت اداری
ماده 5 قانون مدیریت خدمات کشوری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140331390001024450 مورخ 1403/05/02 هیات عموعی دیوان عدالت اداری
ماده 5 قانون مدیریت خدمات کشوری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140231390002753358 مورخ 1402/10/23 هیات تخصصی اداری و امور عمومی دیوان عدالت اداری
مواد 3 و 5 قانون مدیریت خدمات کشوری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 1417 مورخ 1400/06/02 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 5 قانون مدیریت خدمات کشوری
-
رأی
هماستناد
احتساب مدت اسارت به عنوان سابقه خدمت رسمی
ماده 5 قانون مدیریت خدمات کشوری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 3249 مورخ 1400/12/14 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 5 قانون مدیریت خدمات کشوری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 767 مورخ 1391/10/18 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 5 قانون مدیریت خدمات کشوری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140331390001693160 مورخ 1403/07/17 هیات عموعی دیوان عدالت اداری
ماده 5 قانون مدیریت خدمات کشوری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140331390000386887 مورخ 1403/02/18 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 5 قانون مدیریت خدمات کشوری
نظریات مشورتی 10
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/1402/412 مورخ 1402/06/21
ماده 5 قانون مدیریت خدمات کشوری
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/98/1521 مورخ 1398/10/17
مواد 3 و 5 قانون مدیریت خدمات کشوری
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/1401/1282 مورخ 1402/05/09
ماده 5 قانون مدیریت خدمات کشوری
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/1401/73 مورخ 1401/04/15
ماده 5 قانون مدیریت خدمات کشوری
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/98/2044 مورخ 1399/04/11
ماده 5 قانون مدیریت خدمات کشوری
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/1401/300 مورخ 1401/05/26
ماده 5 قانون مدیریت خدمات کشوری
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/98/33 مورخ 1398/05/28
ماده 5 قانون مدیریت خدمات کشوری
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/1403/208 مورخ 1403/04/10
ماده 5 قانون مدیریت خدمات کشوری
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/95/1456 مورخ 1395/06/28
ماده 5 قانون مدیریت خدمات کشوری
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/1400/914 مورخ 1400/09/03
ماده 5 قانون مدیریت خدمات کشوری
نشستهای قضایی 1
-
نشست قضایی
هماستناد
بررسی امکان تسری قانون نحوه پرداخت محکوم به دولت و عدم تامین و توقیف اموال دولتی به شرکت های دولتی
ماده 5 قانون مدیریت خدمات کشوری
مواد مرتبط 4
-
استناد
از این صفحه
ماده 75 — قانون مدیریت خدمات کشوری (مصوب ۱۳۸۶/۰۷/۰۸)
ماده 75 قانون مدیریت خدمات کشوری مقرر می دارد: امتیاز میزان عیدی پایان سا
-
استناد
از این صفحه
ماده 2 — قانون خدماترسانی به ایثارگران
ماده 2 قانون جامع خدمات رسانی به ایثارگران دومین پاداش پایان سال یا عیدی
-
استناد
از این صفحه
ماده 39 — قانون خدماترسانی به ایثارگران
ماده 39 قانون جامع خدمات رسانی به ایثارگران در این خصوص قابل استناد نیست
-
مبتنی بر
از این صفحه
ماده 5 — قانون مدیریت خدمات کشوری (مصوب ۱۳۸۶/۰۷/۰۸)
ماده 5 قانون مدیریت خدمات کشوری قابل پرداخت م
فقط پیوندهایی که متنشان در بانک است، با شاهد از خودِ متن — نه شباهتِ آماری. عنوانِ بدونِ متن ساخته نمیشود.
