ADMIN_GENERAL
رای شماره ۴۴ مورخ ۱۳۷۹/۰۲/۰۴ هیأت عمومی دیوان عدالت اداری مستند به ماده ۴۷ لایحه قانونی استخدام کشوری عدم احتساب ایام تعطیلات رسمی داخل در مدت مرخصی استحقاقی جواز قانونی ندارد
خلاصه
شاکی تقاضای ابطال مواد ۹ و ۳۵ آییننامه مرخصیها را به دلیل تحدید حق مرخصی مستخدمین و احتساب روزهای تعطیل جزو مرخصی نمود. دفتر حقوقی دولت دفاعیاتی ارائه داد. دیوان عدالت اداری به بررسی انطباق آییننامه با قانون استخدام کشوری پرداخت.
اصلِ حقوقی: آییننامه دولتی نباید حقی را که قانون برای مستخدمین دولت ایجاد کرده است محدود نماید.
مستند: ماده ۴۷ قانون استخدام کشوری مصوب ۱۳۴۵، ماده ۵۰ قانون استخدام کشوری، اصل ۱۷ قانون اساسی
کلیدواژهها: مرخصی استحقاقی، مستخدم دولت، قانون استخدام کشوری، روز تعطیل، آییننامه دولتی
متنِ زیر هنوز بهوسیلهٔ کارشناس مرور و تأیید نشده است.
کلاسه پرونده: ۵۱/۷۸
شماره دادنامه: ۴۴
تاریخ رای: یکشنبه ۴ اردیبهشت ۱۳۷۹
شاکی: آقای …
موضوع: ابطال مواد ۹ و۳۵ آییننامه مرخصیها
مقدمه: شاکی طی دادخواست تقدیمی اعلام داشته است، حسب ماده ۴۷ قانون استخدام کشوری مصوب ۱۳۴۵ مستخدمین رسمی دولت، سالی یک ماه حق استفاده از مرخصی با استفاده از حقوق و فوقالعادههای مربوط را دارند و به موجب ماده ۵۰ همان قانون نحوه استفاده از حق مزبور به وسیله هیات وزیران تصویب میشود.هیات وزیران به موجب آییننامه مرخصیها مصوب ۱۳۴۶ و اصلاحات بعدی در مواد ۹ و ۳۵ اقدام به تحدید حق استفاده از مرخصی یاد شده را نموده است، اولاً در ماده ۹ آییننامه حق ذخیره کردن مرخصی بیش از پانزده روز را به اختیار ممنوع دانسته و ثانیاً در ماده ۳۵ روزهای تعطیل واقع در مدت مرخصی را جزء مدت مرخصی محسوب میداند در حالی که سلب حق پس از استحقاق شخص، فقط باید به موجب قانون و یا بنا به اختیار خود شخص باشد و این امور تجاوز قوه مجریه به صلاحیت خاصه مقنن است.همچنین در مورد ماده ۳۵ آییننامه اولاً حسب ذیل اصل هفدهم قانون اساسی، روز جمعه روز تعطیل هفتگی کشور است و ثانیاً براساس لایحه قانونی تعیین تعطیلات رسمی کشور، ایام تعطیل مشخص شده و در آن ایام به هیچ وجه مستخدم ملزم نیست که در اداره مشغول به کار باشد و استفاده از تعطیلات رسمی نیز خود حقی دیگر برای مستخدم م. ب. و مرخصی فقط در قبلا ایام کاری قرار دارد. علیهذا نظر به اصول ۲۲-۱۷۰ و ۱۷۳ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران تقاضای ابطال مواد ۹ و ۳۵ آییننامه مرخصیها مصوب هیات محترم وزیران را دارد.مدیرکل دفتر امور حقوقی دولت در پاسخ به شکایت مذکور ضمن ارسال تصویر نظریه شماره ۵۵۱/۵۳ مورخ ۱۳۷۸/۳/۳۱ سازمان امور اداری و استخدامی کشور در خصوص ماده ۳۵ آییننامه مذکور اعلام داشتهاند، در خصوص ماده ۹ آییننامه سازمان امور اداری و استخدامی کشور قبلاً پاسخ لازم را طی نامه شماره ۱۰۸۶۲/۵۳/۱ مورخ ۱۳۷۷/۷/۸ ارسال نموده بود که مراتب طی نامه شماره ۴۵۳۹۹ مورخ ۱۳۷۷/۷/۲۳ آن به دیوان اعلام شده است. در نامه مدیرکل دفتر حقوقی سازمان امور اداری و استخدامی کشور آمده است، از آنجا که مقررات پیشبینی شده در ماده ۳۵ آییننامه مرخصیها در ارتباط با ماده ۳ این آییننامه م. ب. و از طرفی قبلاً از هیات عمومی گردیده است.
هیات عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ فوق به ریاست حجتالاسلاموالمسلمین درینجفآبادی و با حضور روسای شعب بدوی و روسا و مستشاران شعب تجدیدنظر تشکیل و پس از بحث و بررسی و انجام مشاوره با اکثریت آراء به شرح آتی مبادرت به صدور رای مینماید.
رای هیات عمومی
الف) اعتراض نسبت به ماده ۹ آییننامه مرخصیها قبلاً مورد رسیدگی قرار گرفته و به شرح رای شماره ۲۵۷ مورخ ۱۳۷۸/۶/۲۰ هیات عمومی دیوان به لحاظ احراز مغایرت آن با قانون ابطال شده است و موردی برای رسیدگی و امعان نظر مجدد در این خصوص وجود ندارد.
ب) ماده ۴۷ لایحه قانونی استخدام کشوری مستخدم دولت حق استفاده از یک ماه مرخصی در هر سال دارا م. ب. و نظر به اینکه مفهوم ماه مشتمل بر روزهای پیوسته از جمله ایام تعطیلات رسمی است و عدم احتساب ایام تعطیلات رسمی داخل در مدت مرخصی استحقاقی جواز قانونی ندارد بنابراین ماده ۳۵ آییننامه مرخصیها خلاف قانون تشخیص نگردید.
رییس هیات عمومی دیوان عدالت اداری- درینجفآبادی
text = matn.replace(regex, '$1');
$('#Div_1').html(text);
if (parseInt(navigator.appVersion)
$("a[name=copy_pre]").click(function () {
range.selectNodeContents(el);
sel.removeAllRanges();
sel.addRange(range);
showNotification1();
}.box.comment-form .form-group {
}fieldset {
}.btncss{
رای شماره 44 مورخ 1379/02/04 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
در پرونده به شماره 51/78، شاکی با استناد به ماده 47 قانون استخدام کشوری مصوب 1345 و ماده 50 همان قانون، درخواست ابطال مواد 9 و 35 آییننامه مرخصیها مصوب هیات وزیران را ارائه داد. شاکی استدلال کرد که ماده 9 حق ذخیره مرخصی بیش از پانزده روز را ممنوع کرده و ماده 35 روزهای تعطیل را جزو مدت مرخصی به حساب میآورد. وی این موارد را تجاوز به صلاحیت مقنن و مغایر با اصول 22، 170 و 173 قانون اساسی دانست. در پاسخ به این ادعا، مدیرکل دفتر امور حقوقی دولت اعلام کرد که مقررات ماده 35 با ماده 3 آییننامه مرتبط است و قبلاً به هیات عمومی دیوان ارجاع شده است. هیات عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ 4 اردیبهشت 1379، با اکثریت آراء، ماده 9 را به دلیل مغایرت با قانون ابطال کرد، اما ماده 35 را خلاف قانون تشخیص نداد و اعلام کرد که ایام تعطیلات رسمی باید در مدت مرخصی محاسبه شوند.
مقدمه: شاکی طی دادخواست تقدیمی اعلام داشته است، حسب ماده 47 قانون استخدام کشوری مصوب 1345 مستخدمین رسمی دولت، سالی یک ماه حق استفاده از مرخصی با استفاده از حقوق و فوقالعادههای مربوط را دارند و به موجب ماده 50 همان قانون نحوه استفاده از حق مزبور به وسیله هیات وزیران تصویب میشود.هیات وزیران به موجب آییننامه مرخصیها مصوب 1346 و اصلاحات بعدی در مواد 9 و 35 اقدام به تحدید حق استفاده از مرخصی یاد شده را نموده است، اولاً در ماده 9 آییننامه حق ذخیره کردن مرخصی بیش از پانزده روز را به اختیار ممنوع دانسته و ثانیاً در ماده 35 روزهای تعطیل واقع در مدت مرخصی را جزء مدت مرخصی محسوب میداند در حالی که سلب حق پس از استحقاق شخص، فقط باید به موجب قانون و یا بنا به اختیار خود شخص باشد و این امور تجاوز قوه مجریه به صلاحیت خاصه مقنن است.همچنین در مورد ماده 35 آییننامه اولاً حسب ذیل اصل هفدهم قانون اساسی، روز جمعه روز تعطیل هفتگی کشور است و ثانیاً براساس لایحه قانونی تعیین تعطیلات رسمی کشور، ایام تعطیل مشخص شده و در آن ایام به هیچ وجه مستخدم ملزم نیست که در اداره مشغول به کار باشد و استفاده از تعطیلات رسمی نیز خود حقی دیگر برای مستخدم م. ب. و مرخصی فقط در قبال ایام کاری قرار دارد. علیهذا نظر به اصول 22-170 و 173 قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران تقاضای ابطال مواد 9 و 35 آییننامه مرخصیها مصوب هیات محترم وزیران را دارد.مدیرکل دفتر امور حقوقی دولت در پاسخ به شکایت مذکور ضمن ارسال تصویر نظریه شماره 551/53 مورخ 1378/03/31 سازمان امور اداری و استخدامی کشور در خصوص ماده 35 آییننامه مذکور اعلام داشتهاند، در خصوص ماده 9 آییننامه سازمان امور اداری و استخدامی کشور قبلاً پاسخ لازم را طی نامه شماره 10862/53/01 مورخ 1377/07/08 ارسال نموده بود که مراتب طی نامه شماره 45399 مورخ 1377/07/23 آن به دیوان اعلام شده است. در نامه مدیرکل دفتر حقوقی سازمان امور اداری و استخدامی کشور آمده است، از آنجا که مقررات پیشبینی شده در ماده 35 آییننامه مرخصیها در ارتباط با ماده 3 این آییننامه م. ب. و از طرفی قبلاً از هیات عمومی گردیده است.
الف) اعتراض نسبت به ماده 9 آییننامه مرخصیها قبلاً مورد رسیدگی قرار گرفته و به شرح رای شماره 257 مورخ 1378/06/20 هیات عمومی دیوان به لحاظ احراز مغایرت آن با قانون ابطال شده است و موردی برای رسیدگی و امعان نظر مجدد در این خصوص وجود ندارد.
ب) ماده 47 لایحه قانونی استخدام کشوری مستخدم دولت حق استفاده از یک ماه مرخصی در هر سال دارا م. ب. و نظر به اینکه مفهوم ماه مشتمل بر روزهای پیوسته از جمله ایام تعطیلات رسمی است و عدم احتساب ایام تعطیلات رسمی داخل در مدت مرخصی استحقاقی جواز قانونی ندارد بنابراین ماده 35 آییننامه مرخصیها خلاف قانون تشخیص نگردید.
رئیس هیات عمومی دیوان عدالت اداری- درینجفآبادی
موادِ قانونیِ مستند در این صفحه 1
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
