Ailexa — هوش مصنوعی + قانون home

جستجو در متنِ کاملِ قوانین، آرا و نظریات — برای حقوق‌دانانبه زبانِ خودتان بنویسید چه مشکلی دارید؛ دعوای مربوط، جای مراجعه، مدارک و نمونه‌متن را ساده نشانتان می‌دهیم

حوزهٔ جستجوی شما حدوداً در چه زمینه‌ای است:
در جست‌جوی چه هستید؟ بعد از انتخابِ آنچه می‌خواهید، در کادرِ جستجوی بالا موضوع را بنویسید و «بگرد» را بزنید.
ADMIN_GENERAL

رای شماره ۸۵۶ مورخ ۱۳۸۷/۱۲/۱۳ هیأت عمومی دیوان عدالت اداری دستورالعمل مورخ ۲۱/۳/۱۳۸۶ سازمان تامین اجتماعی مبنی بر منحصراً افزایش فوق العاده شغل، رسته بهداشتی و درمانی مغایر مصوبه شماره ۲۸۵۱۳ مورخ ۱۰/۵/۱۳۸۴ هیأت وزیران و خلاف قانون است.

سبدِ من

#سازمان_تأمین_اجتماعی #هیأت_عمومی_دیوان #دیوان_عدالت_اداری #تأمین_اجتماعی #عدالت #فوق‌العاده_شغل #معاونت #کاردانی #درمان #آموزش #مدیریت #قوانین #تفسیر #شاکی #کارکنان_دولت #مدارک_تحصیلی #شورای_اسلامی #وزارتخانه #تصویب‌نامه #حدود_اختیارات #تشخیص #ابلاغ #افزایش_حقوق #قانون_اساسی #بوروکراسی #جمهوری #امور_حقوقی #اجازه #پیش‌بینی #ریاست‌جمهوری #طرح_طبقه_بندی_مشاغل #هیأت‌مدیره #قرارداد #اصلاح_آن #مشاوره #اکثریت #قانون_دیوان_عدالت_اداری #رسیدگی #حقوق #فوق_العاده #بهداشتی #ابطال #صورت #تأیید #اختصاص #استان #بلااثر #ماه #متضاد #سرپرست #دفتر #تخصصی #تسری #اصلاحیه

خلاصه

شاکی به دستورالعمل سازمان تامین اجتماعی اعتراض کرد که افزایش فوق‌العاده شغل مصوب هیأت وزیران را صرفاً مختص رسته بهداشتی و درمانی دانسته و شامل کارکنان رسته اداری و ستادی واحدهای درمانی ندانسته بود. اختلاف بر سر دایره شمول مصوبه هیأت وزیران بود. دیوان عدالت اداری به موضوع رسیدگی کرد.

اصلِ حقوقی: دستورالعمل‌های داخلی سازمان‌ها نمی‌تواند دایره شمول مصوبات هیأت وزیران regarding افزایش حقوق و مزایای کارکنان را محدود کند مگر به صراحت متن مصوبه.

کلیدواژه‌ها: سازمان تامین اجتماعی، فوق‌العاده شغل، رسته بهداشتی و درمانی، هیأت وزیران، ابطال دستورالعمل

متنِ زیر هنوز به‌وسیلهٔ کارشناس مرور و تأیید نشده است.

تاریخ: 1387/12/13 مرجع: هیئت عمومی دیوان عدالت اداری
شماره دادنامه: ۸۵۶ تاریخ دادنامه: ۱۳۸۷/۱۲/۱۳ کلاسه پرونده: ۸۷/۴۷۲ شاکی: آقای … رسیدگی: هیات عمومی دیوان عدالت اداری موضوع شکایت و خواسته: ابطال دستورالعمل شماره ۲۷۸۲۲/۲۰۵۳ مورخ ۱۳۸۶/۳/۲۱ معاونت اداری و مالی سازمان تامین اجتماعی مقدمه: شاکی ب. ش. د. تقدیمی اعلام داشته است، طبق مصوبه هیات وزیران به شماره ۲۸۵۱۳ مورخ ۱۳۸۴/۵/۱۰ که در آن اعلام داشته، فوق‎العاده شغل متصدیان مشاغل رسته بهداشتی و درمانی متناسب با سوابق و تجارب و مدارک تحصیلی همانند مشاغل معلمان افزایش یافته و سایر رشته‎ها تا مقطع کاردانی به میزان ۲۵درصد بالاتر از کاردانی به میزان ۱۰درصد افزایش می‎یابد و تاریخ لازم‎الاجراء شدن آن را در انتهای مصوبه از ۱۳۸۴/۵/۱ تعیین نموده است و به استناد همین مصوبه معاونت اداری و مالی سازمان تامین اجتماعی طی دستور اداری به شماره ۱۹۵۱۰ مورخ ۱۳۸۶/۲/۲۹ به کلیه مدیریت درمانهای تامین اجتماعی استانهای ذیربط در خصوص اجرای مصوبه هیات وزیران اعلام و ابلاغ نموده است که در نتیجه کلیه شاغلین در مدیریت درمانهای اساس نوع کاری (درمانی یا ستادی و اداری) از افزایش حقوق برخوردار گردیده و اینجانب هم که در مدیریت درمانی استان شاغل بوده‎ طی حکم شماره ۹۱۲۵/۱۶/۱۹۴ مورخ ۱۳۸۶/۳/۲۰ مشمول گشته. اما متاسفانه معاونت اداری و مالی سازمان تامین اجتماعی بر اساس دستور اداری شماره ۲۷۸۲۲/۲۵۳ مورخ ۱۳۸۶/۳/۲۱ به کلیه واحدهای تامین اجتماعی استانها اعلام نموده که مصوبه هیات وزیران فقط اختصاص به رسته بهداشتی و درمانی داشته و لاغیر، نتیجتاً حکم اینجانب و سایر کارمندان زحمتکش در رسته اداری و ستادی واحدهای درمانی لغو و بلااثر گردیده است، لذا به دلایل ذیل تقاضای ابطال دستورالعمل موضوع شکایت وفق قوانین مورد استدعا است. اولاً، به استناد متن صریح مصوبه هیات وزیران که در بند یک و ۲ به آن اشاره شده است، شاغلین در واحدهای درمانی را به دو دسته تقسیم نموده و برای هر کدام از آنها نیز ضریب فوق‎العاده را اعلام نموده است (سایر رسته‎ها) و منظور از سایر رسته‎هـا مشمول رسته‎های اداری و یـا ستادی در واحـدهای درمانی می‎باشد در غیـر این صورت لزومی بـه تاکید مجزا در مصوبه مذکور نبوده و هیات وزیران نیز در حوزه وظایف خود بی جهت مطالبی را عنوان نخواهند کرد و براساس قانون اساسی و قوانین جاری تنها مجلس شورای اسلامی حق تفسیر از قوانین را داشته و در مورد مصوبات نیز مرجع صادر کننده نه واحدهای زیر مجموعه، لذا دستورالعمل موضوع شکایت بر خلاف صراحت قانونی مصوبه و خارج از اختیارات معاون مالی و اداری سازمان می‎باشد. ثانیاً، در صورت وجود هرگونه ابهام در تفسیر قوانین و مصوبات می‎بایست از مرجع صادر کننده آن تقاضای تفسیر خواست نه اینکه بر اساس برداشت شخصی در مشمولان مورد مصوبه دست برد لذا در صورت لزوم سازمان تامین اجتماعی می‎بایست مشمولیت مصوبه را از هیات وزیران خواستار گردد نه اینکه به فاصله کمتر از ۲ ماه دو دستور اداری متضاد صادر که خود منجر به اقدامات و بوروکراسی اداری و سردرگمی کارمندان گردد. ثالثاً، تنها مرجع قانونگذاری در جمهوری اسلامی ایران بر اساس قانون اساسی، مجلس شورای اسلامی می‎باشد، در مورد دولت نیز در حوزه اختیارات قانونی حق وضع مصوبات را خواهد داشت، لذا دستور اداری معاون اداری و مالی سازمان خود دخالت در امر قانونگذاری می‎باشد و ابطال آن مورد تقاضا است. سرپرست دفتر امور حقوقی سازمان تامین اجتماعی در پاسخ به شکایت مذکور طی نامه شماره ۲۸۴۹۱/۷۱۰۰ مورخ ۱۳۸۷/۱۰/۹ اعلام داشته‎اند، ۱- براساس ماده ۶ قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت مصوب ۱۳۷۰ مقرر شده است، «به دولت اجازه داده می‎شود در اجرای نظام هماهنگ پرداخت و به منظور تطبیق وضع کارکنان دستگاههای مشمول مقررات خاص و جذب و نگهداری نیروهای مناسب برای مشاغل تخصصی و مدیریت در مواردی که در این قانون پیش‎بینی نشده است، فوق‎العاده خاصی وضع نماید». هیات وزیران در جلسه مورخ ۱۳۸۴/۴/۲۶ بنابه پیشنهاد نهاد ریاست جمهوری و تایید سازمان مدیریت و برنامه‎ریزی کشور اقدام به تصویب مصوبه شماره ۲۸۵۱۳/ت۳۳۰۰۲ ه مورخ ۱۳۸۴/۵/۱۰ نموده که در بندهای یک و ۲ مصوبه مذکور آمده است، «۱- فوق‎العاده شغل متصدیان مشاغل رسته بهداشتی و درمانی در وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی متناسب با سوابق، تجارب و مدارک تحصیلی مشابه در طرح طبقه‎بندی مشاغل معلمان افزایش می‎یابد تا فوق‎العاده شغل این مشاغل همتراز با فوق‎العاده شغل معلمان گردد. فوق‎العاده شغل سایر رسته‎ها تا مقطع کاردانی به میزان ۲۵درصد و بـالاتر از کاردانی بـه میزان ۱۰درصد افزایش مـی‎یابد. ۲- ضریب فـوق‎العاده جـذب متصدیان مشـاغل رستــه بهداشتی و درمـانی وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی به میزان ۳۰درصد و سایر رسته‎های وزارتخانه‎های یاد شده به میزان ۱۵درصد افزایش می‎یابد.» و مفهوم این عبارت این است که مزایای مذکور در این مصوبه به متصدیان مشاغل رسته بهداشتی و درمانی در وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی به میزان ۳۰درصد و سایر رسته‎های وزارتخانه یاد شده به میزان ۱۵درصد افزایش می‎یابد.» ۳- هیات مدیره سازمان جهت حمایت و ارفاق به کارکنان رسته بهداشتی و درمانی سازمان تامین اجتماعی در بند ۲ نهصدوشصت و ششمین جلسه پیشنهاد معاونت اداری و مالی را در خصوص افزایش فوق‎العاده‎های شغل و جذب مصوب هیات وزیران طی شماره ۵۸۶۸۰/۱۱۰۰ مورخ ۱۳۸۵/۶/۱۹ مورد تصویب قرارداد. معاونت اداری و مالی سازمان نیز طی دستور اداری ضوابط پرداخت آن را مقرر تا بر مبنای آن افزایش فوق‎العاده جذب به میزان ۳۰درصد و فوق‎العاده شغل به میزان ۲۰درصد به کارکنان مشمول از تاریخ ۱۳۸۶/۱/۱ پرداخت گردد. لیکن به دلیل اینکه تصویب‎نامه مزبور منحصراً مربوط به متصدیان مشاغل رسته بهداشتی و درمانی در وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی بوده و به دلیل عدم تصریح قابل تسری به سایر وزارتخانه‎ها نمی‎باشد، سازمان تامین اجتماعی نیز متعاقباً طی اصلاحیه شماره ۲۷۸۲۲/۲۰۵۳ مورخ ۱۳۸۶/۳/۲۱ مبادرت به اصلاح آن مبنی بر شمول بخشنامه مزبور به شاغلین در رسته بهداشتی و درمانی نموده است. با عنایت به مراتب فوق بخشنامه معترض‎عنه در جهت حمایت و ارفاق به متصدیان رسته بهداشتی و درمانی سازمان تامین اجتماعی صادر گردیده و منطبق با مصوبه مربوطه می‎باشد و مصوبه مورد نظر منحصراً مربوط به کارکنان مشاغل رسته بهداشتی و درمانی در وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی می‎باشد و از این حیث سازمان تکلیفی در اجرای آن ندارد. هیات عمومی دیوان در تاریخ فوق با حضور روسا و مستشاران و دادرسان علی‎البدل در تاریخ فوق تشکیل و پس از بحث و بررسی و انجام مشاوره با اکثریت آراء به شرح آتی مبادرت به صدور رای می‎نماید. رای هیات عمومی نظر به این که هیات وزیران به اذن قانونگذار و به استناد ماده ۶ قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت مصوب ۱۳۷۰ علاوه بـر لزوم افزایش فوق‎العاده شغـل متصدیان مشاغل رستـه بهـداشتی درمانـی در وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی تا میزان همترازی با فوق‎العاده شغل معلمان افزایش فوق‎العاده شغل سایر رسته‎ها تا مقطع کاردانی را به میزان ۲۵درصد و بالاتر از کاردانی را به میزان ۱۰درصد مورد تایید و تصویب قرار داده‎اند، دستورالعمل شماره ۲۷۸۲۲/۲۰۵۳ مورخ ۱۳۸۶/۳/۲۱ سازمان تامین اجتماعی که افزایش فوق‎العاده شغل را منحصراً شامل شاغلین تخصیص یافته در رسته بهداشتی و درمانی اعلام داشته و با این کیفیت شاغلین سایر رسته‎ها را از افزایش مقرر در تصویب‎نامه هیات وزیران محروم کرده است، خلاف مقررات قانونی و خارج از حدود اختیارات معاون اداری و مالی سازمان تامین اجتماعی در وضع مقررات تشخیص داده می‎شود و مستنداً به قسمت دوم اصل ۱۷۰ و ماده یک و بند یک ماده ۱۹ و ماده ۴۲ قانون دیوان عدالت اداری ابطال می‎گردد. معاون قضایی دیوان عدالت اداری- قدیانی text = matn.replace(regex, '$1'); $('#Div_1').html(text); if (parseInt(navigator.appVersion) $("a[name=copy_pre]").click(function () { range.selectNodeContents(el); sel.removeAllRanges(); sel.addRange(range); showNotification1(); }.box.comment-form .form-group { }fieldset { }.btncss{ رای شماره 856 مورخ 1387/12/13 هیات عمومی دیوان عدالت اداری در پرونده شماره 87/472، شاکی به منظور ابطال دستورالعمل شماره 27822/2053 مورخ 1386/3/21 معاونت اداری و مالی سازمان تامین اجتماعی اقدام کرده است. شاکی ادعا می‌کند که بر اساس مصوبه هیات وزیران به شماره 28513 مورخ 1384/5/10، فوق‌العاده شغل متصدیان مشاغل رسته بهداشتی و درمانی باید افزایش یابد و این افزایش باید شامل سایر رسته‌ها نیز شود. وی استدلال می‌کند که دستورالعمل مورد نظر به‌طور غیرموجه‌ای تنها به رسته بهداشتی و درمانی اختصاص یافته و حقوق سایر کارکنان را نادیده گرفته است. در پاسخ به این ادعا، سازمان تامین اجتماعی اظهار داشته است که مصوبه هیات وزیران تنها به مشاغل رسته بهداشتی و درمانی مربوط می‌شود و بنابراین دستورالعمل صادره در راستای حمایت از این مشاغل قانونی است. هیات عمومی دیوان عدالت اداری پس از بررسی موضوع، با استناد به ماده 6 قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت و سایر مواد قانونی، دستورالعمل مذکور را خلاف مقررات و خارج از حدود اختیارات معاونت اداری و مالی تشخیص داده و به استناد اصل 170 و مواد 1، 19 و 42 قانون دیوان عدالت اداری، آن را ابطال کرد. موضوع شکایت و خواسته: ابطال دستورالعمل شماره 27822/2053 مورخ 21/3/1386 معاونت اداری و مالی سازمان تامین اجتماعی مقدمه: شاکی ب. ش. د. تقدیمی اعلام داشته است، طبق مصوبه هیات وزیران به شماره 28513 مورخ 10/5/1384 که در آن اعلام داشته، فوق‌العاده شغل متصدیان مشاغل رسته بهداشتی و درمانی متناسب با سوابق و تجارب و مدارک تحصیلی همانند مشاغل معلمان افزایش یافته و سایر رشته‌ها تا مقطع کاردانی به میزان 25درصد بالاتر از کاردانی به میزان 10درصد افزایش می‌یابد و تاریخ لازم‌الاجراء شدن آن را در انتهای مصوبه از 1/5/1384 تعیین نموده است و به استناد همین مصوبه معاونت اداری و مالی سازمان تامین اجتماعی طی دستور اداری به شماره 19510 مورخ 29/2/1386 به کلیه مدیریت درمانهای تامین اجتماعی استانهای ذیربط در خصوص اجرای مصوبه هیات وزیران اعلام و ابلاغ نموده است که در نتیجه کلیه شاغلین در مدیریت درمانهای اساس نوع کاری (درمانی یا ستادی و اداری) از افزایش حقوق برخوردار گردیده و اینجانب هم که در مدیریت درمانی استان شاغل بوده‌ طی حکم شماره 9125/16/194 مورخ 20/3/1386 مشمول گشته. اما متاسفانه معاونت اداری و مالی سازمان تامین اجتماعی بر اساس دستور اداری شماره 27822/253 مورخ 21/3/1386 به کلیه واحدهای تامین اجتماعی استانها اعلام نموده که مصوبه هیات وزیران فقط اختصاص به رسته بهداشتی و درمانی داشته و لاغیر، نتیجتاً حکم اینجانب و سایر کارمندان زحمتکش در رسته اداری و ستادی واحدهای درمانی لغو و بلااثر گردیده است، لذا به دلایل ذیل تقاضای ابطال دستورالعمل موضوع شکایت وفق قوانین مورد استدعا است. اولاً، به استناد متن صریح مصوبه هیات وزیران که در بند یک و 2 به آن اشاره شده است، شاغلین در واحدهای درمانی را به دو دسته تقسیم نموده و برای هر کدام از آنها نیز ضریب فوق‌العاده را اعلام نموده است (سایر رسته‌ها) و منظور از سایر رسته‌ها مشمول رسته‌های اداری و یا ستادی در واحدهای درمانی م. ب. در غیر این صورت لزومی به تاکید مجزا در مصوبه مذکور نبوده و هیات وزیران نیز در حوزه وظایف خود بی جهت مطالبی را عنوان نخواهند کرد و براساس قانون اساسی و قوانین جاری تنها مجلس شورای اسلامی حق تفسیر از قوانین را داشته و در مورد مصوبات نیز مرجع صادر کننده نه واحدهای زیر مجموعه، لذا دستورالعمل موضوع شکایت بر خلاف صراحت قانونی مصوبه و خارج از اختیارات معاون مالی و اداری سازمان م. ب.. ثانیاً، در صورت وجود هرگونه ابهام در تفسیر قوانین و مصوبات می‌بایست از مرجع صادر کننده آن تقاضای تفسیر خواست نه اینکه بر اساس برداشت شخصی در مشمولان مورد مصوبه دست برد لذا در صورت لزوم سازمان تامین اجتماعی می‌بایست مشمولیت مصوبه را از هیات وزیران خواستار گردد نه اینکه به فاصله کمتر از 2 ماه دو دستور اداری متضاد صادر که خود منجر به اقدامات و بوروکراسی اداری و سردرگمی کارمندان گردد. ثالثاً، تنها مرجع قانونگذاری در جمهوری اسلامی ایران بر اساس قانون اساسی، مجلس شورای اسلامی می‌باشد، در مورد دولت نیز در حوزه اختیارات قانونی حق وضع مصوبات را خواهد داشت، لذا دستور اداری معاون اداری و مالی سازمان خود دخالت در امر قانونگذاری م. ب. و ابطال آن مورد تقاضا است. سرپرست دفتر امور حقوقی سازمان تامین اجتماعی در پاسخ به شکایت مذکور طی نامه شماره 28491/7100 مورخ 9/10/1387 اعلام داشته‌اند، 1- براساس ماده 6 قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت مصوب 1370 مقرر شده است، «به دولت اجازه داده می‌شود در اجرای نظام هماهنگ پرداخت و به منظور تطبیق وضع کارکنان دستگاههای مشمول مقررات خاص و جذب و نگهداری نیروهای مناسب برای مشاغل تخصصی و مدیریت در مواردی که در این قانون پیش‌بینی نشده است، فوق‌العاده خاصی وضع نماید». هیات وزیران در جلسه مورخ 26/4/1384 بنابه پیشنهاد نهاد ریاست جمهوری و تایید سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی کشور اقدام به تصویب مصوبه شماره 28513/ت33002 ه‌ مورخ 10/5/1384 نموده که در بندهای یک و 2 مصوبه مذکور آمده است، «1- فوق‌العاده شغل متصدیان مشاغل رسته بهداشتی و درمانی در وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی متناسب با سوابق، تجارب و مدارک تحصیلی مشابه در طرح طبقه‌بندی مشاغل معلمان افزایش می‌یابد تا فوق‌العاده شغل این مشاغل همتراز با فوق‌العاده شغل معلمان گردد. فوق‌العاده شغل سایر رسته‌ها تا مقطع کاردانی به میزان 25درصد و بالاتر از کاردانی به میزان 10درصد افزایش می‌یابد. 2- ضریب فوق‌العاده جذب متصدیان مشاغل رسته بهداشتی و درمانی وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی به میزان 30درصد و سایر رسته‌های وزارتخانه‌های یاد شده به میزان 15درصد افزایش می‌یابد.» و مفهوم این عبارت این است که مزایای مذکور در این مصوبه به متصدیان مشاغل رسته بهداشتی و درمانی در وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی به میزان 30درصد و سایر رسته‌های وزارتخانه یاد شده به میزان 15درصد افزایش می‌یابد.» 3- هیات مدیره سازمان جهت حمایت و ارفاق به کارکنان رسته بهداشتی و درمانی سازمان تامین اجتماعی در بند 2 نهصدوشصت و ششمین جلسه پیشنهاد معاونت اداری و مالی را در خصوص افزایش فوق‌العاده‌های شغل و جذب مصوب هیات وزیران طی شماره 58680/1100 مورخ 19/6/1385 مورد تصویب قرارداد. معاونت اداری و مالی سازمان نیز طی دستور اداری ضوابط پرداخت آن را مقرر تا بر مبنای آن افزایش فوق‌العاده جذب به میزان 30درصد و فوق‌العاده شغل به میزان 20درصد به کارکنان مشمول از تاریخ 1/1/1386 پرداخت گردد. لیکن به دلیل اینکه تصویب‌نامه مزبور منحصراً مربوط به متصدیان مشاغل رسته بهداشتی و درمانی در وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی بوده و به دلیل عدم تصریح قابل تسری به سایر وزارتخانه‌ها نمی‌باشد، سازمان تامین اجتماعی نیز متعاقباً طی اصلاحیه شماره 27822/2053 مورخ 21/3/1386 مبادرت به اصلاح آن مبنی بر شمول بخشنامه مزبور به شاغلین در رسته بهداشتی و درمانی نموده است. با عنایت به مراتب فوق بخشنامه معترض‌عنه در جهت حمایت و ارفاق به متصدیان رسته بهداشتی و درمانی سازمان تامین اجتماعی صادر گردیده و منطبق با مصوبه مربوطه م. ب. و مصوبه مورد نظر منحصراً مربوط به کارکنان مشاغل رسته بهداشتی و درمانی در وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی م. ب. و از این حیث سازمان تکلیفی در اجرای آن ندارد. هیات عمومی دیوان در تاریخ فوق با حضور روسا و مستشاران و دادرسان علی‌البدل در تاریخ فوق تشکیل و پس از بحث و بررسی و انجام مشاوره با اکثریت آراء به شرح آتی مبادرت به صدور رای می‌نماید. نظر به این که هیات وزیران به اذن قانونگذار و به استناد ماده 6 قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت مصوب 1370 علاوه بر لزوم افزایش فوق‌العاده شغل متصدیان مشاغل رسته بهداشتی درمانی در وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی تا میزان همترازی با فوق‌العاده شغل معلمان افزایش فوق‌العاده شغل سایر رسته‌ها تا مقطع کاردانی را به میزان 25درصد و بالاتر از کاردانی را به میزان 10درصد مورد تایید و تصویب قرار داده‌اند، دستورالعمل شماره 27822/2053 مورخ 21/3/1386 سازمان تامین اجتماعی که افزایش فوق‌العاده شغل را منحصراً شامل شاغلین تخصیص یافته در رسته بهداشتی و درمانی اعلام داشته و با این کیفیت شاغلین سایر رسته‌ها را از افزایش مقرر در تصویب‌نامه هیات وزیران محروم کرده است، خلاف مقررات قانونی و خارج از حدود اختیارات معاون اداری و مالی سازمان تامین اجتماعی در وضع مقررات تشخیص داده می‌شود و مستنداً به قسمت دوم اصل 170 و ماده یک و بند یک ماده 19 و ماده 42 قانون دیوان عدالت اداری ابطال می‌گردد.

موادِ قانونیِ مستند در این صفحه 1

موارد مرتبط

برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.

نظرها و یادداشت‌ها

نظرها پس از بررسی نمایش داده می‌شوند.

Designed & Developed by Hamed Rostami, Eng. & Attorney — © All Rights Reserved حامد رستمی، مهندس و وکیل دادگستری حقوق، با نگاهِ هوش مصنوعی و الگوریتم اینستاگرام تلگرام لینکدین