وحدت رویه
رای وحدت رویه شماره ۳۸۱ مورخ ۱۳۸۹/۰۹/۱۵ هیأت عمومی دیوان عدالت اداری پرداخت عیدی دوران اسارت آزادگان
خلاصه
شرکت مادر تخصصی بازرگانی دولتی ایران با اعلام تعارض بین آرای شعب دیوان عدالت اداری درباره پرداخت عیدی دوران اسارت آزادگان، درخواست رأی وحدت رویه کرد. یک شعبه رای به ورود شکایت و شعبه دیگر رای به رد آن داده بود. شاکی استدلال کرد که این حق در قانون پیشبینی نشده و پرداخت عیدی منوط به بودجه سالانه است.
اصلِ حقوقی: پرداخت عیدی دوران اسارت مستلزم پیشبینی قانونی و ضوابط اجرایی بودجه است.
مستند: ماده ۱۳ قانون حمایت از آزادگان، ماده ۱۹ قانون دیوان عدالت اداری کلیدواغهها: عیدی، دوران اسارت، آزادگان، دیوان عدالت اداری، تعارض آراء
متنِ زیر هنوز بهوسیلهٔ کارشناس مرور و تأیید نشده است.
بسم الله الرحمن الرحیم
تاریخ: ۱۵ آذر ۱۳۸۹
کلاسه پرونده: ۸۹/۶۰۵
شماره دادنامه: ۳۸۱
مرجع رسیدگی: هیات عمومی دیوان عدالت اداری
شاکی: شرکت مادر تخصصی بازرگانی دولتی ایران
موضوع شکایت و خواسته: اعلام تعارض آراء بین دادنامه شماره ۲۵۸۰ مورخ ۱۶/۱۱/۸۷، در پرونده کلاسه ۱/۸۷/۹۲۱، صادره از شعبه اول دیوان عدالت اداری مبنی بر ورود شکایت با دادنامه شماره ۳۳۷ مورخ ۲۷/۳/۸۶، در پرونده کلاسه ۱۳۳۷/۸۵/۱۴ صادره از شعبه ۱۴ دیوان عدالت اداری مبنی بر رد شکایت
گردشکار: رییس هیات مدیره و مدیرعامل شرکت مادر تخصصی بازرگانی دولتی ایران طی درخواست تقدیمی به شماره ۸۶۷۳۶/۱۱/ص مورخ ۲۲/۱۰/۸۸، اعلام داشته است، شعب اول و چهاردهم دیوان عدالت اداری در خصوص الزام به پرداخت عیدی دوران اسارت آزادگان، آراء متناقضی صادر نموده اند. با عنایت به اینکه این حق در قانون حمایت آزادگان پیش بینی نگردیده است و پرداخت مبلغ قطعی عیدی سالانه کارکنان الزاماً در ضوابط اجرایی بودجه هر سال پیش بینی و منوط به تصویب هیات محترم وزیران و مختص به افراد شاغل و بازنشسته می باشد، فلذا به جهت صدور آراء معارض در موضوع واحد و به استناد ماده ۱۹ قانون دیوان عدالت اداری خواهان رسیدگی و ارجاع امر به هیات عمومی جهت صدور رای وحدت رویه گردیده است. مشروح آراء به شرح زیر می باشد.
الف- شعبه اول دیوان عدالت اداری در رسیدگی به پرونده کلاسه ۸۷/۹۲۱، موضوع شکایت آقای … به طرفیت وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی و به خواسته تقاضای صدور حکم مبنی بر الزام خوانده به پرداخت حق لباس و حق ماموریت و عیدی دوران اسارت به مدت ۵/۶ سال، طی دادنامه شماره ۲۵۸۰ مورخ ۱۶/۱۱/۸۷، چنین انشاء رای نموده است: نظر
بـه اینکه بر اساس ماده ۱۳ قانـون حمایت از آزادگان مرخصی استحقاقی آزادگان بـه میزان دو برابر سنوات خدمتی آنان براساس آخرین حقوق و مزایا قابل پرداخت میباشد و حق لباس و حق ماموریت که ب. ت. ب. شغل و ماموریت پرسنل در زمان اشتغال تعلق میگیرد جزء حقوق و مزایای مستمر محسوب نمیشود و مجوز قانونی جهت پرداخت موارد مذکور موجود نمیباشد، علیهذا حکم به رد شکایت شاکی در قسمت مزبور به مطالبه حق ماموریت و حق لباس برای دوران اسارت صادر و اعلام میدارد، در خصوص مطالبه عیدی برای دوران مذکور مستنداً به ماده قانونی مذکور خواسته شاکی در این قسمت موجه بوده و حکم به ورود شکایت مطروحه در حد پرداخت عیدی سالیانه برای مرخصی استحقاقی ایام اسارت صادر و اعلام میدارد.
ب- شعبه چهاردهم دیوان عدالت اداری در رسیدگی به پرونده کلاسه ۸۵/۱۳۳۷، موضوع شکایت آقای … به طرفیت شرکت بازرگانی دولتی ایران و به خواسته الزام به پرداخت حقوق و مزایای مرخصی و عیدی دوران اسارت، طی دادنامه شماره ۳۳۷ مورخ ۲۲/۳/۸۶ چنین انشاء رای نموده است: نظر به تبصره ماده ۸ قانون حمایت از آزادگان (اسرای آزاد شده) بعد از ورود به کشور مصوب ۱۳/۹/۶۸، مبنی بر ذخیره شدن مرخصیهای استحقاقی سالیانه آزادگان به نسبت مدت اسارت و ماده ۱۳ این قانون دایر به احتساب هر یک سال اسارت در سابقه خدمت رسمی به مدت دو سال شرکت خوانده ملزم به پرداخت حقوق و مزایای مربوط به مرخصی های استحقاقی سالیانه به نسبت مدت اسارت با لحاظ ماده ۱۳ مذکور د. ح. خ. میگردد و راجع به مطالبه عیدی دوران اسارت نظر به عدم پیشبینی این حق در قانون و موجه نبودن دادخواست در این قسمت حکم به رد آن صادر و اعلام میگردد. هیات عمومی دیوان در تاریخ فوق با حضور روسا و مستشاران و دادرسان علی البدل شعب دیوان تشکیل و پس از بحث و بررسی و انجام مشاوره با اکثریت آراء به شرح آتی مبادرت به صدور رای می نماید.
رای هیات عمومی
اولاً، تعارض در مدلول آراء فوق الذکر محرز می باشد. ثانیاً، نظر به این که مقررات ماده ۱۳ قانون حمایت از آزادگان بعد از ورود به کشور مصوب ۱۳۶۹ ناظر به نحوه احتساب سوابق خدمتی و محاسبه آن در ارتقاء شغلی و بازنشستگی بوده و حکمی در باب پرداخت عیدی ایام اسارت ندارد، لذا با وحدت ملاک از رای وحدت رویـه هیات عمومی دیوان عدالت اداری بـه شماره دادنامـه ۷۶۰ مـورخ ۱۳۸۸/۱۰/۲۸ رای شعبـه چهاردهم دیوان عدالت اداری به شماره دادنامه ۳۳۷ مورخ ۱۳۸۶/۳/۲۲ که بر عدم استحقاق شاکی به دریافت عیدی دوران اسارت صادر گردیده صحیح و موافق مقررات تشخیص می گردد. این رای به استناد بند ۲ ماده ۱۹ و ماده ۴۳ قانون دیوان عدالت اداری برای شعب دیوان و سایر مراجع اداری ذیربط در موارد مشابه لازم الاتباع است.
معاون قضایی دیوان عدالت اداری - مبشری
text = matn.replace(regex, '$1');
$('#Div_1').html(text);
if (parseInt(navigator.appVersion)
$("a[name=copy_pre]").click(function () {
range.selectNodeContents(el);
sel.removeAllRanges();
sel.addRange(range);
showNotification1();
}.box.comment-form .form-group {
}fieldset {
}.btncss{
رای وحدت رویه شماره 381 مورخ 1389/09/15 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
در تاریخ 15 آذر 1389، در پرونده به شماره 89/605، تعارض آراء بین دو دادنامه دیوان عدالت اداری مورد بررسی قرار گرفت. این شکایت به الزام به پرداخت عیدی دوران اسارت آزادگان مربوط میشد. شعبه اول دیوان در دادنامه شماره 2580 مورخ 16/11/87، با استناد به ماده 13 قانون حمایت از آزادگان، پرداخت عیدی را تایید کرد. در مقابل، شعبه چهاردهم در دادنامه شماره 337 مورخ 27/3/86، به دلیل عدم پیشبینی این حق در قانون، شکایت را رد کرده بود. هیات عمومی دیوان پس از بررسی آراء و استناد به بند 2 ماده 19 و ماده 43 قانون دیوان عدالت اداری، به این نتیجه رسید که پرداخت عیدی در ایام اسارت بر اساس مقررات مذکور پیشبینی نشده و بنابراین، رای شعبه چهاردهم را صحیح و مطابق با قانون تشخیص داد. این رای بهعنوان رای لازمالاجرا برای شعب دیوان و سایر مراجع اداری اعلام شد.
موضوع شکایت و خواسته: اعلام تعارض آراء بین دادنامه شماره 2580 مورخ 16/11/87، در پرونده کلاسه 1/87/921، صادره از شعبه اول دیوان عدالت اداری مبنی بر ورود شکایت با دادنامه شماره 337 مورخ 27/3/86، در پرونده کلاسه 14/85/1337 صادره از شعبه 14 دیوان عدالت اداری مبنی بر رد شکایت
گردشکار: رئیس هیات مدیره و مدیرعامل شرکت مادر تخصصی بازرگانی دولتی ایران طی درخواست تقدیمی به شماره 86736/11/ص مورخ 22/10/88، اعلام داشته است، شعب اول و چهاردهم دیوان عدالت اداری در خصوص الزام به پرداخت عیدی دوران اسارت آزادگان، آراء متناقضی صادر نموده اند. با عنایت به اینکه این حق در قانون حمایت آزادگان پیش بینی نگردیده است و پرداخت مبلغ قطعی عیدی سالانه کارکنان الزاماً در ضوابط اجرایی بودجه هر سال پیش بینی و منوط به تصویب هیات محترم وزیران و مختص به افراد شاغل و بازنشسته می باشد، فلذا به جهت صدور آراء معارض در موضوع واحد و به استناد ماده 19 قانون دیوان عدالت اداری خواهان رسیدگی و ارجاع امر به هیات عمومی جهت صدور رای وحدت رویه گردیده است. مشروح آراء به شرح زیر می باشد.
الف- شعبه اول دیوان عدالت اداری در رسیدگی به پرونده کلاسه 87/921، موضوع شکایت آقای … به طرفیت وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی و به خواسته تقاضای صدور حکم مبنی بر الزام خوانده به پرداخت حق لباس و حق ماموریت و عیدی دوران اسارت به مدت 5/6 سال، طی دادنامه شماره 2580 مورخ 16/11/87، چنین انشاء رای نموده است: ن. ب. ا. بر اساس ماده 13 قانون حمایت از آزادگان مرخصی استحقاقی آزادگان به میزان دو برابر سنوات خدمتی آنان براساس آخرین حقوق و مزایا قابل پرداخت م. ب. و حق لباس و حق ماموریت که ب. ت. ب. شغل و ماموریت پرسنل در زمان اشتغال تعلق میگیرد جزء حقوق و مزایای مستمر محسوب نمیشود و مجوز قانونی جهت پرداخت موارد مذکور موجود نمیباشد، علیهذا حکم به رد شکایت شاکی در قسمت مزبور به مطالبه حق ماموریت و حق لباس برای دوران اسارت صادر و اعلام میدارد، در خصوص مطالبه عیدی برای دوران مذکور مستنداً به ماده قانونی مذکور خواسته شاکی در این قسمت موجه بوده و حکم به ورود شکایت مطروحه در حد پرداخت عیدی سالیانه برای مرخصی استحقاقی ایام اسارت صادر و اعلام میدارد.
ب- شعبه چهاردهم دیوان عدالت اداری در رسیدگی به پرونده کلاسه 85/1337، موضوع شکایت آقای … به طرفیت شرکت بازرگانی دولتی ایران و به خواسته الزام به پرداخت حقوق و مزایای مرخصی و عیدی دوران اسارت، طی دادنامه شماره 337 مورخ 22/3/86 چنین انشاء رای نموده است: نظر به تبصره ماده 8 قانون حمایت از آزادگان (اسرای آزاد شده) بعد از ورود به کشور مصوب 13/9/68، مبنی بر ذخیره شدن مرخصیهای استحقاقی سالیانه آزادگان به نسبت مدت اسارت و ماده 13 این قانون دائر به احتساب هر یک سال اسارت در سابقه خدمت رسمی به مدت دو سال شرکت خوانده ملزم به پرداخت حقوق و مزایای مربوط به مرخصی های استحقاقی سالیانه به نسبت مدت اسارت با لحاظ ماده 13 مذکور د. ح. خ. میگردد و راجع به مطالبه عیدی دوران اسارت نظر به عدم پیشبینی این حق در قانون و موجه نبودن دادخواست در این قسمت حکم به رد آن صادر و اعلام میگردد. هیات عمومی دیوان در تاریخ فوق با حضور روسا و مستشاران و دادرسان علی البدل شعب دیوان تشکیل و پس از بحث و بررسی و انجام مشاوره با اکثریت آراء به شرح آتی مبادرت به صدور رای می نماید.
اولاً، تعارض در مدلول آراء فوق الذکر محرز می باشد. ثانیاً، نظر به این که مقررات ماده 13 قانون حمایت از آزادگان بعد از ورود به کشور مصوب 1369 ناظر به نحوه احتساب سوابق خدمتی و محاسبه آن در ارتقاء شغلی و بازنشستگی بوده و حکمی در باب پرداخت عیدی ایام اسارت ندارد، لذا با وحدت ملاک از رای وحدت رویه هیات عمومی دیوان عدالت اداری به شماره دادنامه 760 مورخ 28/10/1388 رای شعبه چهاردهم دیوان عدالت اداری به شماره دادنامه 337 مورخ 22/3/1386 که بر عدم استحقاق شاکی به دریافت عیدی دوران اسارت صادر گردیده صحیح و موافق مقررات تشخیص می گردد. این رای به استناد بند 2 ماده 19 و ماده 43 قانون دیوان عدالت اداری برای شعب دیوان و سایر مراجع اداری ذیربط در موارد مشابه لازم الاتباع است.
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
