رای وحدت رویه شماره ۴۹۵ و ۴۹۶ مورخ ۱۳۸۹/۱۱/۱۱ هیأت عمومی دیوان عدالت اداری پرداخت مرخصی مضاعف مناطق محروم بر مبنای حقوق و دستمزد سالهای مورد مطالبه

بسم الله الرحمن الرحیم تاریخ: ۱۱ بهمن ۱۳۸۹ کلاسه پرونده: ۸۹/۷۵۵، ۸۹/۷۸۱ شماره دادنامه: ۴۹۵-۴۹۶ مرجع رسیدگی: هیات عمومی دیوان عدالت اداری شاکی: ۱- دفتر حقوقی شرکت مخابرات ایران ۲- رییس دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی، درمانی شهید صدوقی‎یزد موضوع شکایت و خواسته: اعلام تعارض آراء صادره از شعب ۳، ۴ و ۱۱ دیوان عدالت اداری گردشکار: شکات به موجب درخواست های جداگانه تقدیمی اشعار داشته‎اند در خصوص پرداخت وجوه مرخصی استحقاقی استفاده نشده در اجرای قانون جذب نیروی انسانی به نقاط محروم و دورافتاده و مناطق جنگی مصوب ۱۳۶۷/۱۲/۷ شعب دیوان آراء متفاوت صادر کرده‎اند. بدین نحو که شعبه یازدهم دیوان عدالت اداری در پرونده کلاسه ۸۶/۱۰۳۷ به موجب دادنامه شماره ۹۸۹ مورخ ۱۳۸۷/۶/۲۷ و شعبه چهارم دیوان عدالت اداری در پرونده کلاسه ۸۵/۴۳۲ به موجب دادنامه شماره ۲۳۵۴ مورخ ۱۳۸۵/۵/۱۴ در خصوص خواسته شکات مبنی بر الزام دستگاه طرف شکایت به پرداخت فوق‎العاده بدی آب و هوا و فوق‎العاده شاغلین مناطق محروم از تاریخ تصویب حکم به ورود شکایت و استحقاق شکات صادر لیکن پرداخت خواسته به نرخ روز را فاقد منشاء قانونی اعلام می‎نمایند. لیکن شعبه یازدهم دیوان عدالت اداری در پرونده کلاسه ۸۶/۱۵۹۰ و ۸۶/۱۲۹۳ به ترتیب به موجب دادنامه‎های شماره ۱۰۳۰ مورخ ۱۳۸۷/۶/۲۷ و ۴۸۷ مورخ ۱۳۸۷/۳/۲۸ و شعبه سوم دیوان عدالت اداری در پرونده کلاسه ۸۹/۴۶ به موجب دادنامه شماره ۳۷۲ مورخ ۱۳۸۹/۲/۲۹ در خصوص خواسته مشابه شکات مبنی بر پرداخت مرخصی مضاعف مناطق محروم بر مبنای حقوق و دستمزد سال‎های مورد مطالبه، حکم به ورود شکایت شکات و الزام طرف شکایت به پرداخت حقوق مرخصی مضاعف مناطق محروم د. ح. شکات بر مبنای حقوق و دستمزد سال پرداخت صادر و اعلام می‎نمایند. هیات عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ فوق با حضور روسا، مستشاران و دادرسان علی‎البدل شعب دیوان تشکیل و پس از بحث و بـررسی و انجام مشاوره با اکثریت آراء بـه شرح آتی مبادرت بـه صدور رای می‎نماید. رای هیات عمومی حکم مقرر در ماده ۲ قانون جذب نیروی انسانی به نقاط محروم و دور افتاده و مناطق جنگی مصوب ۱۳۶۷ مبنی بر پرداخت مابه ازاء مرخصی استفاده نشده مناطق محروم در پایان هر سال تقویمی بیانگر این است که قانونگذار سال تقویم و پرداخت مابه ازاء مرخصی استفاده نشده مستخدم را مبنای محاسبه قرار داده و در مقام بیان تقویم مابه ازاء مذکور در پایان هر سال خدمتی نمی‎باشد، لذا ضمن احراز تعارض آرای فوق‎الذکر، آرای شعبه یازدهم دیوان عدالت اداری به شماره دادنامه ۱۰۳۰ مورخ ۱۳۸۷/۶/۲۷ و شعبه سوم دیوان عدالت اداری به شماره دادنامه ۳۷۲ مورخ ۱۳۸۹/۲/۲۹ در حدی که متضمن معنی فوق است صحیح و موافق مقررات اعلام میگردد. این رای به استناد بند ۲ ماده ۱۹ و ماده ۴۳ قانون دیوان عدالت اداری برای شعب دیوان و سایر مراجع اداری ذی‎ربط در موارد مشابه لازم‎الاتباع است. معاون قضایی دیوان عدالت اداری - مبشری text = matn.replace(regex, '$1'); $('#Div_1').html(text); if (parseInt(navigator.appVersion) $("a[name=copy_pre]").click(function () { range.selectNodeContents(el); sel.removeAllRanges(); sel.addRange(range); showNotification1(); }.box.comment-form .form-group { }fieldset { }.btncss{ رای وحدت رویه شماره 495 و 496 مورخ 1389/11/11 هیات عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ 11 بهمن 1389، هیات عمومی دیوان عدالت اداری به بررسی تعارض آراء صادره از شعب 3، 4 و 11 دیوان در خصوص پرداخت وجوه مرخصی استحقاقی استفاده نشده، بر اساس قانون جذب نیروی انسانی به نقاط محروم و دورافتاده مصوب 1367 پرداخت. شکات در درخواست‌های خود به آراء متفاوت اشاره کرده‌اند؛ به‌طوری‌که شعبه‌های یازدهم و چهارم دیوان، پرداخت فوق‌العاده بدی آب و هوا و حقوق مرخصی مضاعف را فاقد منشاء قانونی اعلام کرده‌اند، در حالی که شعبه‌های یازدهم و سوم در پرونده‌های مشابه به پرداخت حقوق مرخصی مضاعف حکم داده‌اند. هیات عمومی دیوان با استناد به ماده 2 قانون جذب نیروی انسانی، اعلام نمود که پرداخت مابه‌ازاء مرخصی استفاده نشده باید بر اساس سال تقویمی محاسبه گردد و آرای شعبه‌های یازدهم و سوم که این موضوع را تایید می‌کنند، صحیح و مطابق با مقررات است. این رای به استناد بند 2 ماده 19 و ماده 43 قانون دیوان عدالت اداری برای شعب و مراجع اداری ذی‌ربط لازم‌الاتباع اعلام گردید. شاکی: 1- دفتر حقوقی شرکت مخابرات ایران 2- رئیس دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی، درمانی شهید صدوقی‌یزد گردشکار: شکات به موجب درخواست های جداگانه تقدیمی اشعار داشته‌اند در خصوص پرداخت وجوه مرخصی استحقاقی استفاده نشده در اجرای قانون جذب نیروی انسانی به نقاط محروم و دورافتاده و مناطق جنگی مصوب 7/12/1367 شعب دیوان آراء متفاوت صادر کرده‌اند. بدین نحو که شعبه یازدهم دیوان عدالت اداری در پرونده کلاسه 86/1037 به موجب دادنامه شماره 989 مورخ 27/6/1387 و شعبه چهارم دیوان عدالت اداری در پرونده کلاسه 85/432 به موجب دادنامه شماره 2354 مورخ 14/5/1385 در خصوص خواسته شکات مبنی بر الزام دستگاه طرف شکایت به پرداخت فوق‌العاده بدی آب و هوا و فوق‌العاده شاغلین مناطق محروم از تاریخ تصویب حکم به ورود شکایت و استحقاق شکات صادر لیکن پرداخت خواسته به نرخ روز را فاقد منشاء قانونی اعلام می‌نمایند. لیکن شعبه یازدهم دیوان عدالت اداری در پرونده کلاسه 86/1590 و 86/1293 به ترتیب به موجب دادنامه‌های شماره 1030 مورخ 27/6/1387 و 487 مورخ 28/3/1387 و شعبه سوم دیوان عدالت اداری در پرونده کلاسه 89/46 به موجب دادنامه شماره 372 مورخ 29/2/1389 در خصوص خواسته مشابه شکات مبنی بر پرداخت مرخصی مضاعف مناطق محروم بر مبنای حقوق و دستمزد سال‌های مورد مطالبه، حکم به ورود شکایت شکات و الزام طرف شکایت به پرداخت حقوق مرخصی مضاعف مناطق محروم د. ح. شکات بر مبنای حقوق و دستمزد سال پرداخت صادر و اعلام می‌نمایند. هیات عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ فوق با حضور روسا، مستشاران و دادرسان علی‌البدل شعب دیوان تشکیل و پس از بحث و بررسی و انجام مشاوره با اکثریت آراء به شرح آتی مبادرت به صدور رای می‌نماید. حکم مقرر در ماده 2 قانون جذب نیروی انسانی به نقاط محروم و دور افتاده و مناطق جنگی مصوب 1367 مبنی بر پرداخت مابه ازاء مرخصی استفاده نشده مناطق محروم در پایان هر سال تقویمی بیانگر این است که قانونگذار سال تقویم و پرداخت مابه ازاء مرخصی استفاده نشده مستخدم را مبنای محاسبه قرار داده و در مقام بیان تقویم مابه ازاء مذکور در پایان هر سال خدمتی نمی‌باشد، لذا ضمن احراز تعارض آرای فوق‌الذکر، آرای شعبه یازدهم دیوان عدالت اداری به شماره دادنامه 1030 مورخ 27/6/1387 و شعبه سوم دیوان عدالت اداری به شماره دادنامه 372 مورخ 29/2/1389 در حدی که متضمن معنی فوق است صحیح و موافق مقررات اعلام میگردد. این رای به استناد بند 2 ماده 19 و ماده 43 قانون دیوان عدالت اداری برای شعب دیوان و سایر مراجع اداری ذی‌ربط در موارد مشابه لازم‌الاتباع است.