Ailexa — هوش مصنوعی + قانون home

جستجو در متنِ کاملِ قوانین، آرا و نظریات — برای حقوق‌دانانبه زبانِ خودتان بنویسید چه مشکلی دارید؛ دعوای مربوط، جای مراجعه، مدارک و نمونه‌متن را ساده نشانتان می‌دهیم

حوزهٔ جستجوی شما حدوداً در چه زمینه‌ای است:
در جست‌جوی چه هستید؟ بعد از انتخابِ آنچه می‌خواهید، در کادرِ جستجوی بالا موضوع را بنویسید و «بگرد» را بزنید.
وحدت رویه

رای وحدت رویه شماره ۹۶۲ مورخ ۱۳۹۳/۰۵/۲۷ هیأت عمومی دیوان عدالت اداری فعالیت مدارس غیر انتفاعی از مصادیق اماکن و مشاغل مذکور در بند ۲۰ ماده ۵۵ قانون شهرداری محسوب نمی شود.

سبدِ من

#دیوان_عدالت_اداری #هیأت_عمومی_دیوان #رای_وحدت_رویه #وحدت_رویه #شهرداری #عدالت #رسیدگی #کمیسیون_بند_۲۰_ماده_۵۵ #مزاحمت #صلاحیت #تجدیدنظر #تأسیس #رای_کمیسیون #دادخواست #شاکی #کودک #نقض_رأی #تشخیص #آلاینده #آلودگی_صوتی #هنرستان #گونه #مدرسه #تعارض_آراء #قانون_دیوان_عدالت_اداری #قوانین #بهداشت #کارخانه #دامداری #شورای_عالی_انقلاب_فرهنگی #دانش #سنگ #دستور_موقت #ماده_۸۹ #دفتر_اندیکاتور #اجازه #تخلیه #جواز_تأسیس #آموزش_و_پرورش #تولیت #اماکن #انتفاعی #وحدت #صدور‌رای #پروانه #مکان #ابطال #بهداشتی #تصمیم #شهرستان #صورت #شهر #فوریت #مساحت #استدلال

خلاصه

این پرونده درباره اختلاف شعب دیوان عدالت اداری پیرامون صلاحیت کمیسیون بند ۲۰ ماده ۵۵ قانون شهرداری‌ها در رسیدگی به آلودگی‌های صوتی و مشاغل آموزشی است. هیأت عمومی دیوان اعلام کرد که رسیدگی به آلاینده‌های زیست‌محیطی در صلاحیت محیط زیست و محاکم عمومی است. در نتیجه، رأی شعبه مربوطه مبنی بر عدم صلاحیت کمیسیون شهرداری در این خصوص تأیید شد.

اصلِ حقوقی: رسیدگی به آلاینده‌های زیست‌محیطی و صدور رأی تعطیلی ناشی از آن در صلاحیت محاکم عمومی و سازمان حفاظت محیط زیست است و در صلاحیت کمیسیون بند ۲۰ ماده ۵۵ قانون شهرداری‌ها نیست.

مستند: ماده ۴۳ قانون دیوان عدالت اداری مصوب ۱۳۸۵، بند ۲۰ ماده ۵۵ قانون شهرداری‌ها.

کلیدواژه‌ها: کمیسیون بند ۲۰ ماده ۵۵ قانون شهرداری، آلودگی صوتی، اماکن آموزشی، صلاحیت، دیوان عدالت اداری.

متنِ زیر هنوز به‌وسیلهٔ کارشناس مرور و تأیید نشده است.

تاریخ: 1390/1/27 مرجع: هیئت عمومی دیوان عدالت اداری
بسم الله الرحمن الرحیم شماره دادنامه: ۹۶۲ تاریخ رای: دوشنبه ۲۷ مرداد ۱۳۹۳ کلاسه پرونده: ۹۳/۴۸۱ مرجع رسیدگی: هیات عمومی دیوان عدالت اداری شاکی: آقای …: اعلام تعارض در آراء صادر شده از شعب دیوان عدالت اداری گردش کار: آقای … به موجب درخواستی که به شماره ۲۸/۷۱۱/د۴۱- ۱۳۹۰/۱/۲۷ ثبت دفتر اندیکاتور هیات عمومی دیوان عدالت اداری شده اعلام کرده است که: احتراماً، به این وسیله با اجازه حاصل از ماده ۴۳ قانون دیوان عدالت اداری مصوب ۱۳۸۵/۳/۹ موضوع تعارض آراء صادر شده از شعب دیوان عدالت اداری « دادنامه شماره ۱۳۳۸- ۱۳۸۹/۵/۱۸ موضوع پرونده کلاسه ۲۱۴۷/۸۸/۲۷ صادر شده از شعبه ۲۷ دیوان عدالت اداری و دادنامه شماره ۸۹۰۹۹۷۰۹۰۳۰۰۱۴۴۷ موضوع پرونده کلاسه ۸۹۰۹۹۸۰۹۰۰۰۶۹۵۰۴ صادر شده از شعبه ۳۰ دیوان عدالت اداری» را به عرض می رساند و استدعا دارد موضوع با قید فوریت « با عنایت به این که مکان موضوع دادنامه اخیر استیجاری بوده و در معرض تخلیه قرار دارد» در هیات عمومی دیوان عدالت اداری جهت صدور رای وحدت رویه مطرح و مورد رسیدگی واقع شود با این توضیح که: ۱- موضوع هر دو دادنامه اماکن آموزشی است و مکان استقرار هر دو موضوع شهرستان رشت است و هر دو مرکز دارای جواز تاسیس از آموزش و پرورش شهرستان رشت است. ۲- مرجع بدوی صدور رای در هر دو کمیسیون بند ۲۰ ماده ۵۵ قانون شهرداریها، شهرستان رشت است. اگر ادعای مزاحمت مطروح از جهت آلاینده هایی از قبیل آلودگیهای صوتی، بویی و ... باشد این امر در صلاحیت کمیسیون بند ۲۰ ماده ۵۵ قانون شهرداریها نمی باشد و به استناد قوانین مارالذکر موضوع در تولیت محیط زیست بوده و صدور رای تعطیلی از حیث آلاینده های مزبور منحصراً در صلاحیت محاکم عمومی دادگستری است «نه کمیسیون بند ۲۰ ماده ۵۵ قانون شهرداریها» و دادنامه شماره ۸۹۳- ۱۳۸۳/۹/۲۹ موضوع پرونده کلاسه ۱۲۰۴/۸۱/۵ شعبه پنجم تجدیدنظر دیوان عدالت اداری « از حیث صلاحیتی» موید این مطلب است و رای شماره ۱۳۳۸-۱۳۸۹/۵/۱۸ موضوع پرونده کلاسه ۲۱۴۷/۸۸/۲۷ شعبه ۲۷ دیوان عدالت اداری « از حیث آلودگی صوتی و عدم موضوعیت آن در رابطه با اماکن آموزشی و ...» مفید مراتب است. ضمن آن که مکان آموزشی مورد نظر هنرستان آموزشی « کامپیوتر» است و اساساً هیچ گونه صدا یا دود یا بویی ندارد و بیش از ۱۱ سال در همین مکان استقرار داشته و به نظر می رسد خصومت شخصی موجبات صدور این رای را در کمیسیون بند ۲۰ ماده ۵۵ قانون شهرداریها فراهم کرده است. اگر ادعای مزاحمت مطروح از حیث آلاینده های بهداشتی و تهدید بهداشت عمومی باشد، ب. ت. ب. ماده ۶۶۸ قانون مجازات اسلامی و تبصره ۱ الحاقی آن مصوب ۱۳۷۶ مقوله تهدیدات بهداشتی و ... چه از حیث مرجع تشخیص و چه از حیث مرجع شکایت، در صلاحیت اداره بهداشت و حفاظت محیط زیست و ... «حسب المورد» است نه در صلاحیت کمیسیون بند ۲۰ و ماده ۵۵ قانون شهرداریها. کمیسیون بند ۲۰ ماده ۵۵ علی الاصول در خصوص اماکن مشمول قانون امور صنفی است « یعنی ناظر به مطلق و عموم مشاغل و اماکن نیست» و برابر تبصره ۱ ماده ۲ قانون نظام صنفی مصوب ۱۳۵۹/۲/۲۳ شورای انقلاب و همچنین تبصره ماده ۲ قانون نظام صنفی مصوب ۱۳۸۲/۱۲/۲۴ مجلس شورای اسلامی، مشاغلی که دارای قانون خاص باشد از شمول قانون نظام صنفی خارج شده است و مراکز آموزشی که دارای مرجع صدور، جواز تاسیس، مرجع نظارت و قوانین خاص خود باشد، جزء اصناف به حساب نمی آید. یعنی آن مشاغل از هر حیث از جمله از نظر تعطیلی تابع قانون خاص و مراجع مربوط می باشند « نه کمیسیون بند ۲۰ ماده ۵۵ قانون شهرداریها» و اساساً پس از صدور پروانه و تاسیس محل اشتغال برابر آیین نامه استقرار مدارس غیر دولتی در مناطق و محلات مختلف مورخ ۱۳۸۶/۱۰/۱۰ و تصمیم نامه مورخ ۱۳۸۹/۳/۹ ریاست جمهوری، شهرداری صلاحیت رسیدگی به موضوع مزاحمت شغلی در خصوص مدارس و دبیرستانها و ... را ندارد و دادنامه شماره ۸۹۳- ۱۳۸۳/۹/۲۹ موضوع پرونده کلاسه ۱۲۰۴/۸۱/۵ شعبه پنجم دادگاه تجدیدنظر دیوان عدالت اداری موید این مطلب است. با مداقه در بند ۲۰ ماده ۵۵ قانون شهرداریها و ملاحظه مصادیق صریح الذکر مانند کارخانه ها، گاراژهای عمومی، تعمیرگاهها، دکانها، اصطبل چهارپایان و مراکز دامداری استدراک می شود که فلسفه وضعی بند مزبور چه بوده و ذکری از مراکز آموزش در آن نشده است و ب. ت. ب. وجود مراکز آموزشی در زمان تصویب بند ۲۰ ماده ۵۵ قانون شهرداریها، بند مذکور ارتباط و مدخلیتی در خصوص مراکز آموزشی ندارد و شعبه ۱۶ دیوان عدالت اداری طی دادنامه شماره ۱۱۷۴- ۱۳۸۱/۵/۲۸ موضوع پرونده کلاسه ۱۴۲۶/۱۶/۸۰ به مراتب مزبور اشاره و بر همین اساس انشاء رای کرده است که مخلص رای مزبور عدم شمول بند ۲۰ ماده ۵۵ بر مراکز آموزشی است به نحوی که رای کمیسیون بند ۲۰ ماده ۵۵ راجع به مهد کودک را به اعتبار اعلام شماره ۱۵۹۹/۶ش- ۱۳۷۵/۵/۱۵ شورای عالی انقلاب فرهنگی « که اعلام می دارد مهد کودک از مراکز آموزشی است و شامل بند ۲۰ ماده ۵۵ قانون شهرداریها نمی شود» را ابطال کرده است که به طریق اولی رای شماره ۸۹۰۹۹۷۰۹۰۳۰۰۱۴۴۷ شعبه ۳۰ دیوان عدالت اداری را نیز شامل می شود. همچنین تدقیق در دادنامه شماره ۱۱۴۷- ۱۳۸۱/۵/۲۸ شعبه ۱۶ دیوان عالی کشور واقعاً این معنا را افاده می کند که در صورت اطلاق کمیسیون بند ۲۰ ماده ۵۵، کلیه دانشگاهها و مدارس و دبیرستانها و ... باید تعطیل شوند که در این صورت ب. ت. ب. حجم و مساحت و تعداد دانشجویان و دانش آموزان، سنگ روی سنگ باقی نمی ماند و اصولاً و اساساً رسیدگی به این گونه امور در شان شهرداری نیست و جزء خدمات و وظایف شهرداریها نیست لذا استدعای اتخاذ تصمیم شایسته با قید فوریت را دارد. گردش کار پرونده ها و مشروح آراء به قرار زیر است: الف: شعبه سی ام دیوان عدالت اداری در رسیدگی به پرونده شماره ۸۹۰۹۹۸۰۹۰۰۰۶۹۵۰۴ با موضوع دادخواست آقای … به طرفیت شهرداری رشت و به خواسته نقض رای کمیسیون بند ۲۰ ماده ۵۵ قانون شهرداریها، به موجب دادنامه شماره ۸۹۰۹۹۷۰۹۰۳۰۰۱۴۴۷- ۱۳۸۹/۱۱/۳۰، مفاداً به شرح آینده به صدور رای مبادرت کرده است: در خصوص شکایت آقای … هنرستان پسرانه فرهنگیان رشت علیه شهرداری رشت مبنی بر نقض رای مورخ ۱۳۸۹/۶/۱۷ کمیسیون بند ۲۰ ماده ۵۵ قانون شهرداریها که به موجب آن رای به تعطیلی هنرستان غیر انتفاعی پسرانه فرهنگیان رشت داده شده است با صرف نظر از این که شاکی دلیل مالکیت ارایه نکرده است مع الوصف چون کاربری ملک، مسکونی و در کوچه بن بست واقع و مورد شکایت ساکنان و اهالی واقع شده است و ب. ت. ب. مفاد دادخواست و ملاحظه پاسخ شماره ۲۵۹۷۸-۱۳۸۹/۱۱/۱۸، مشتکی عنه و با عنایت به این که شاکی ایراد و اعتراض موثر و موجهی که اساس رای را متزلزل و مخدوش و در نتیجه موجبات نقض آن را فراهم کند ارایه نکرده است و نسبت به دعاوی مطروح دلیلی ابراز نکرده و از نظر شکلی نیز ایراد و اشکالی به رای وارد نیست و استناد شاکی به دادنامه شماره ۱۱۷۴- ۱۳۸۱/۵/۲۸ شعبه ۱۶ دیوان عدالت اداری در مورد مهد کودک علاوه بر این که قطعیت آن محرز نیست منصرف از مانحن فیه است و چون در نحوه رسیدگی و رعایت تشریفات، تخلفی از مقررات مشهود و ملحوظ نیست و شکایت به کیفیت مذکور وارد نیست. علی هذا به رد شکایت حکم صادر و اعلام می شود. رای دیوان قطعی است. ب: شعبه بیست و هفتم دیوان عدالت اداری در رسیدگی به پرونده شماره ۲۱۴۷/۸۸/۲۷ با موضوع دادخواست خانم … و غیره به طرفیت شهرداری رشت و به خواسته نقض رای کمیسیون بند ۲۰ماده ۵۵ قانون شهرداریها، به موجب دادنامه شماره ۱۳۳۸- ۱۳۸۹/۵/۱۸، مفاداً به شرح آینده به صدور رای مبادرت کرده است: در خصوص شکایت خانمها … و منیژه انصارنیا به طرفیت شهرداری رشت، به خواسته نقض رای مورخ ۱۳۸۸/۵/۱۴ ب. ت. ب. محتویات پرونده و لایحه طرف شکایت که به شماره ۹۸- ۱۳۸۹/۱/۱۷ ثبت دفتر لوایح این شعبه شده است و با ملاحظه و مداقه در پرونده استنادی خوانده و با عنایت به این که از نظر سمت اشکالی وجود ندارد زیرا در جدول برگ دادخواست اسامی هر دو شاکی ذکر شده است اگر چه ذاتاً و مورد خطاب شهرداری خانم … اما در خصوص رای کمیسیون اولاً: سمت اعضای کمیسیون در رای مشخص نشده است تبیین نشده که چه کسانی امضا کرده اند. ثانیاً: دبیرستان و دایر کردن دبیرستان از شغلهای مزاحم نیست. آلودگی صوتی و سر و صدا در هنگام تردد خودروها و جا به جایی سرویسها در مانحن فیه مصداق ندارد و آلودگی صوتی مصداق دیگری دارد و مدرسه در عرف شهری نیاز به پارکینگ ندارد و ذاتاً طبق شهرسازی مدرسه بایستی در داخل شهر باشد نه در خارج شهر، بنابراین دعوای مطروح را وارد تشخیص و به استناد مواد ۷ و ۱۴ قانون دیوان عدالت اداری رای معترضٌ عنه نقض و مقرر می دارد کمیسیون همعرض با در نظر گرفتن مراتب فوق الاشعار وفق مقررات قانونی مجدداً به موضوع رسیدگی نماید. رای دیوان قطعی است. ج: شعبه شانزدهم دیوان عدالت اداری در رسیدگی به پرونده شماره ۱۴۲۶/۱۶/۸۰ باموضوع دادخواست خانم … به وکالت آقای … به طرفیت شهرداری رشت و به خواسته نقض رای کمیسیون بند ۲۰ ماده ۵۵ قانون شهرداریها، به موجب دادنامه شماره ۱۱۷۴- ۱۳۸۱/۵/۲۸، مفاداً به شرح آینده به صدور رای مبادرت کرده است: شاکی حسب دادخواست خود تقاضای صدور دستور موقت و ابطال رای کمیسیون بند ۲۰ ماده ۵۵ قانون شهرداریها به طرفیت شهرداری رشت کرده است که در خصوص دستور موقت اتخاذ تصمیم شده دیگر محلی برای اظهار نظردر خصوص آن وجود ندارد. لکن در مورد خواسته دیگر ب. ت. ب. مجموع محتویات پرونده و با عنایت به متن ماده ۵۵ ( بند ۲۰) قانون شهرداریها که صراحتاً جلوگیری از ایجاد و تاسیس کلیه اماکن که به نحوی از انحاء موجب بروز مزاحمت برای ساکنان یا مخلاف اصول بهداشت در شهرهاست از قبیل کارخانه ها، کارگاهها، گاراژهای عمومی و تعمیرگاهها و دکانها و اصطبل چهارپایان و مراکز دامداری توسط شهرداریها بیان می کند و مهد کودک از مصادیق هیچ کدام از موارد احصاء شده در بند ۲۰ ماده ۵۵ قانون شهرداریها نیست، بلکه حسب اعلام شماره ۱۵۹۹/دش- ۱۳۷۵/۵/۱۵ شورای عالی انقلاب فرهنگی به عنوان مراکز آموزشی و فرهنگی محسوب شده است و اصولاً شهرداریها صلاحیت رسیدگی و اظهارنظر در این گونه موارد را ندارند و اگر بنا باشد مهد کودکی تعطیل یا به مکان دیگر منتقل شود و از مصادیق بند ۲۰ ماده ۵۵ محسوب شود باید کلیه دانشگاهها و مدارس از ابتدایی گرفته تا مقاطع راهنمایی و دبیرستانها تعطیل شود آن هم به طریق اولی چون حجم و مساحت و تعداد دانشجویان و دانش آموزان در آنها بیشتر است و حال آن که چنین نیست و نباید هم باشد. بنابراین خواسته خواهان را ثابت و صحیح تشخیص و ضمن وارد دانستن شکایت به ابطال رای کمیسیون بند ۲۰ ماده ۵۵ قانون شهرداریها (شهرداری رشت) حکم صادر و اعلام می دارد. رای دیوان قطعی است. د: به موجب تجدیدنظر خواهی شهرداری رشت شعبه پنجم تجدیدنظر دیوان عدالت اداری در رسیدگی به پرونده شماره ت۱۲۰۴/۸۱/۵ به موجب دادنامه شماره ۸۹۳-۱۳۸۳/۹/۲۹ به شرح آینده مبادرت به صدور رای کرده است: حسب محتویات پرونده نظر به این که مطابق ماده ۱۵ قانون نظام صنفی مصوب سال ۱۳۵۹ و اصلاحیه آن در تاریخ ۱۳۶۸/۲/۳۱ صدور پروانه و تاسیس هر نوع محل اشتغال مستلزم استعلام صنف مربوط از شهرداری و سازمانهای مربوط است و به موجب بند ۲۰ ماده ۵۵ قانون شهرداریها پس از صدور پروانه و تاسیس محل اشتغال موضوع پروانه شهرداری صلاحیت رسیدگی به مزاحمت اشتغال مربوط به پروانه صادر شده را ندارد و با این وصف پس از صدور پروانه مهد کودک تجدیدنظر خوانده، هر نوع ادعای مزاحمت نسبت به آن قابل طرح در کمیسیون پیش بینی شده در ماده مذکور نیست و مدعیان می توانند در محل دادگستری محل اقامه دعوا کنند. لذا ضمن رد تجدیدنظر خواهی مطروح دادنامه شماره ۱۱۷۴-۱۳۸۱/۵/۲۸ صادر شده از شعبه دیوان عدالت اداری را با استدلال فوق الذکر تایید و ابرام می کند. رای دیوان قطعی است. هیات عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ یاد شده با حضور روسا، مستشاران و دادرسان شعب دیوان تشکیل شد. پس از بحث و بررسی، با اکثریت آراء به شرح آینده به صدور رای مبادرت می کند. رای هیات عمومی اولاً: تعارض در آراء محرز است. ثانیاً: مطابق بند ۲۰ ماده ۵۵ قانون شهرداری اصلاحی سال ۱۳۴۵، شهرداری موظف شده است از ایجاد و تاسیس کلیه اماکن که به نحوی از انحاء موجب بروز مزاحمت برای ساکنان یا مخلاف اصول بهداشتی در شهر است جلوگیری کند و هرگاه تاسیسات اماکن موضوع این بند از قانون، قبل از تصویب قانون به وجود آمده باشد آنها را تعطیل کند و اگر لازم شود آنها را به خارج از شهر انتقال دهد. ب. ت. ب. مراتب، کمیسیون موضوع این حکم قانونی، در رسیدگی به پرونده موضوع تعارض آراء فعلی که مربوط به فعالیت مدارس غیر انتفاعی است که بعد از تصویب قانون شهرداری تاسیس شده اند صلاح به رسیدگی نبوده است و علاوه بر این، ب. ت. ب. این که مصادیق اماکن و مشاغلی که موجب بروز مزاحمت و سر و صدا برای ساکنان باشد یامخلاف اصول بهداشتی است در بند ۲۰ ماده ۵۵ قانون شهرداری به صورت تمثیل بیان شده است و از بیان آنها فعالیت مدارس به عنوان فعالیتهای مذکور به ذهن متبادر نمی شود، بنابراین رای شعبه ۲۷ دیوان عدالت اداری به شماره دادنامه ۱۳۳۸- ۱۳۸۹/۵/۱۸ که فعالیت مدرسه را به عنوان مزاحمت استنباط نکرده و رای کمیسیون بند ۲۰ ماده ۵۵ را ابطال کرده است صحیح و موافق مقررات تشخیص می شود. این رای به استناد بند ۲ ماده ۱۲ و ماده ۸۹ قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب سال ۱۳۹۲ برای شعب دیوان عدالت اداری و سایر مراجع اداری مربوط در موارد مشابه لازم الاتباع است. رییس هیات عمومی دیوان عدالت اداری- محمدجعفر منتظری text = matn.replace(regex, '$1'); $('#Div_1').html(text); if (parseInt(navigator.appVersion) $("a[name=copy_pre]").click(function () { range.selectNodeContents(el); sel.removeAllRanges(); sel.addRange(range); showNotification1(); }.box.comment-form .form-group { }fieldset { }.btncss{ رای وحدت رویه شماره 962 مورخ 1393/05/27 هیات عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ 27 مرداد 1393، هیات عمومی دیوان عدالت اداری به بررسی تعارض آراء صادر شده از شعب دیوان عدالت اداری در خصوص فعالیت مدارس غیرانتفاعی پرداخت. در این پرونده، دو دادنامه متفاوت از شعب 27 و 30 دیوان عدالت اداری مورد تحلیل قرار گرفت. یکی از این دادنامه‌ها به ابطال رای کمیسیون بند 20 ماده 55 قانون شهرداری‌ها مربوط می‌شد و دیگری به رد شکایت. استدلال اصلی بر این پایه بود که کمیسیون مذکور صلاحیت رسیدگی به مزاحمت‌های ناشی از فعالیت مدارس را ندارد و همچنین مصادیق مزاحمت طبق بند 20 ماده 55 قانون شهرداری به وضوح مشخص نشده‌اند. در نهایت، هیات عمومی با اکثریت آراء به این نتیجه رسید که رای شعبه 27 دیوان عدالت اداری صحیح است و رای کمیسیون بند 20 ماده 55 را ابطال کرد. این تصمیم بر اساس بند 2 ماده 12 و ماده 89 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب 1392 برای شعب دیوان عدالت اداری و سایر مراجع اداری لازم‌الاتباع اعلام شد. گردش کار: آقای … به موجب درخواستی که به شماره 28/711/د41- 1390/01/27 ثبت دفتر اندیکاتور هیات عمومی دیوان عدالت اداری شده اعلام کرده است که: احتراماً، به این وسیله با اجازه حاصل از ماده 43 قانون دیوان عدالت اداری مصوب 1385/03/09 موضوع تعارض آراء صادر شده از شعب دیوان عدالت اداری « دادنامه شماره 1338- 1389/05/18 موضوع پرونده کلاسه 27/88/2147 صادر شده از شعبه 27 دیوان عدالت اداری و دادنامه شماره 8909970903001447 موضوع پرونده کلاسه 8909980900069504 صادر شده از شعبه 30 دیوان عدالت اداری» را به عرض می رساند و استدعا دارد موضوع با قید فوریت « با عنایت به این که مکان موضوع دادنامه اخیر استیجاری بوده و در معرض تخلیه قرار دارد» در هیات عمومی دیوان عدالت اداری جهت صدور رای وحدت رویه مطرح و مورد رسیدگی واقع شود با این توضیح که: 1- موضوع هر دو دادنامه اماکن آموزشی است و مکان استقرار هر دو موضوع شهرستان رشت است و هر دو مرکز دارای جواز تاسیس از آموزش و پرورش شهرستان رشت است. 2- مرجع بدوی صدور رای در هر دو کمیسیون بند 20 ماده 55 قانون شهرداریها، شهرستان رشت است. اگر ادعای مزاحمت مطروح از جهت آلاینده هایی از قبیل آلودگیهای صوتی، بویی و... باشد این امر در صلاحیت کمیسیون بند 20 ماده 55 قانون شهرداریها نمی‌باشد و به استناد قوانین مارالذکر موضوع در تولیت محیط زیست بوده و صدور رای تعطیلی از حیث آلاینده های مزبور منحصراً در صلاحیت محاکم عمومی دادگستری است «نه کمیسیون بند 20 ماده 55 قانون شهرداریها» و دادنامه شماره 893- 1383/09/29 موضوع پرونده کلاسه 5/81/1204 شعبه پنجم تجدیدنظر دیوان عدالت اداری « از حیث صلاحیتی» موید این مطلب است و رای شماره 1338-1389/05/18 موضوع پرونده کلاسه 27/88/2147 شعبه 27 دیوان عدالت اداری « از حیث آلودگی صوتی و عدم موضوعیت آن در رابطه با اماکن آموزشی و...» مفید مراتب است. ضمن آن که مکان آموزشی مورد نظر هنرستان آموزشی « کامپیوتر» است و اساساً هیچ گونه صدا یا دود یا بویی ندارد و بیش از 11 سال در همین مکان استقرار داشته و به نظر می‌رسد خصومت شخصی موجبات صدور این رای را در کمیسیون بند 20 ماده 55 قانون شهرداریها فراهم کرده است. اگر ادعای مزاحمت مطروح از حیث آلاینده های بهداشتی و تهدید بهداشت عمومی باشد، ب. ت. ب. ماده 668 قانون مجازات اسلامی و تبصره 1 الحاقی آن مصوب 1376 مقوله تهدیدات بهداشتی و... چه از حیث مرجع تشخیص و چه از حیث مرجع شکایت، در صلاحیت اداره بهداشت و حفاظت محیط زیست و... «حسب المورد» است نه در صلاحیت کمیسیون بند 20 و ماده 55 قانون شهرداریها. کمیسیون بند 20 ماده 55 علی الاصول در خصوص اماکن مشمول قانون امور صنفی است « یعنی ناظر به مطلق و عموم مشاغل و اماکن نیست» و برابر تبصره 1 ماده 2 قانون نظام صنفی مصوب 1359/02/23 شورای انقلاب و همچنین تبصره ماده 2 قانون نظام صنفی مصوب 1382/12/24 مجلس شورای اسلامی، مشاغلی که دارای قانون خاص باشد از شمول قانون نظام صنفی خارج شده است و مراکز آموزشی که دارای مرجع صدور، جواز تاسیس، مرجع نظارت و قوانین خاص خود باشد، جزء اصناف به حساب نمی آید. یعنی آن مشاغل از هر حیث از جمله از نظر تعطیلی تابع قانون خاص و مراجع مربوط می‌باشند « نه کمیسیون بند 20 ماده 55 قانون شهرداریها» و اساساً پس از صدور پروانه و تاسیس محل اشتغال برابر آیین‌نامه استقرار مدارس غیر دولتی در مناطق و محلات مختلف مورخ 1386/10/10 و تصمیم نامه مورخ 1389/03/09 ریاست جمهوری، شهرداری صلاحیت رسیدگی به موضوع مزاحمت شغلی در خصوص مدارس و دبیرستانها و... را ندارد و دادنامه شماره 893- 1383/09/29 موضوع پرونده کلاسه 5/81/1204 شعبه پنجم دادگاه تجدیدنظر دیوان عدالت اداری موید این مطلب است. با مداقه در بند 20 ماده 55 قانون شهرداریها و ملاحظه مصادیق صریح الذکر مانند کارخانه ها، گاراژهای عمومی، تعمیرگاهها، دکانها، اصطبل چهارپایان و مراکز دامداری استدراک می‌شود که فلسفه وضعی بند مزبور چه بوده و ذکری از مراکز آموزش در آن نشده است و ب. ت. ب. وجود مراکز آموزشی در زمان تصویب بند 20 ماده 55 قانون شهرداریها، بند مذکور ارتباط و مدخلیتی در خصوص مراکز آموزشی ندارد و شعبه 16 دیوان عدالت اداری طی دادنامه شماره 1174- 1381/05/28 موضوع پرونده کلاسه 80/16/1426 به مراتب مزبور اشاره و بر همین اساس انشاء رای کرده است که مخلص رای مزبور عدم شمول بند 20 ماده 55 بر مراکز آموزشی است به نحوی که رای کمیسیون بند 20 ماده 55 راجع به مهد کودک را به اعتبار اعلام شماره 1599/6ش- 1375/05/15 شورای عالی انقلاب فرهنگی « که اعلام می‌دارد مهد کودک از مراکز آموزشی است و شامل بند 20 ماده 55 قانون شهرداریها نمی شود» را ابطال کرده است که به طریق اولی رای شماره 8909970903001447 شعبه 30 دیوان عدالت اداری را نیز شامل می‌شود. همچنین تدقیق در دادنامه شماره 1147- 1381/05/28 شعبه 16 دیوان عالی کشور واقعاً این معنا را افاده می کند که در صورت اطلاق کمیسیون بند 20 ماده 55، کلیه دانشگاهها و مدارس و دبیرستانها و... باید تعطیل شوند که در این صورت ب. ت. ب. حجم و مساحت و تعداد دانشجویان و دانش آموزان، سنگ روی سنگ باقی نمی ماند و اصولاً و اساساً رسیدگی به این گونه امور در شان شهرداری نیست و جزء خدمات و وظایف شهرداریها نیست لذا استدعای اتخاذ تصمیم شایسته با قید فوریت را دارد. الف: شعبه سی ام دیوان عدالت اداری در رسیدگی به پرونده شماره 8909980900069504 با موضوع دادخواست آقای … به طرفیت شهرداری رشت و به خواسته نقض رای کمیسیون بند 20 ماده 55 قانون شهرداریها، به موجب دادنامه شماره 8909970903001447- 1389/11/30، مفاداً به شرح آینده به صدور رای مبادرت کرده است: در خصوص شکایت آقای … هنرستان پسرانه فرهنگیان رشت علیه شهرداری رشت مبنی بر نقض رای مورخ 1389/06/17 کمیسیون بند 20 ماده 55 قانون شهرداریها که به موجب آن رای به تعطیلی هنرستان غیر انتفاعی پسرانه فرهنگیان رشت داده شده است با صرف نظر از این که شاکی دلیل مالکیت ارائه نکرده است مع الوصف چون کاربری ملک، مسکونی و در کوچه بن بست واقع و مورد شکایت ساکنان و اهالی واقع شده است و ب. ت. ب. مفاد دادخواست و ملاحظه پاسخ شماره 25978-1389/11/18، مشتکی عنه و با عنایت به این که شاکی ایراد و اعتراض موثر و موجهی که اساس رای را متزلزل و مخدوش و در نتیجه موجبات نقض آن را فراهم کند ارائه نکرده است و نسبت به دعاوی مطروح دلیلی ابراز نکرده و از نظر شکلی نیز ایراد و اشکالی به رای وارد نیست و استناد شاکی به دادنامه شماره 1174- 1381/05/28 شعبه 16 دیوان عدالت اداری در مورد مهد کودک علاوه بر این که قطعیت آن محرز نیست منصرف از مانحن فیه است و چون در نحوه رسیدگی و رعایت تشریفات، تخلفی از مقررات مشهود و ملحوظ نیست و شکایت به کیفیت مذکور وارد نیست. علی هذا به رد شکایت حکم صادر و اعلام می‌شود. رای دیوان قطعی است. ب: شعبه بیست و هفتم دیوان عدالت اداری در رسیدگی به پرونده شماره 27/88/2147 با موضوع دادخواست خانم … و غیره به طرفیت شهرداری رشت و به خواسته نقض رای کمیسیون بند 20ماده 55 قانون شهرداریها، به موجب دادنامه شماره 1338- 1389/05/18، مفاداً به شرح آینده به صدور رای مبادرت کرده است: در خصوص شکایت خانمها … و منیژه انصارنیا به طرفیت شهرداری رشت، به خواسته نقض رای مورخ 1388/05/14 ب. ت. ب. محتویات پرونده و لایحه طرف شکایت که به شماره 98- 1389/01/17 ثبت دفتر لوایح این شعبه شده است و با ملاحظه و مداقه در پرونده استنادی خوانده و با عنایت به این که از نظر سمت اشکالی وجود ندارد زیرا در جدول برگ دادخواست اسامی هر دو شاکی ذکر شده است اگر چه ذاتاً و مورد خطاب شهرداری خانم … اما در خصوص رای کمیسیون اولاً: سمت اعضای کمیسیون در رای مشخص نشده است تبیین نشده که چه کسانی امضا کرده اند. ثانیاً: دبیرستان و دایر کردن دبیرستان از شغلهای مزاحم نیست. آلودگی صوتی و سر و صدا در هنگام تردد خودروها و جا به جایی سرویسها در مانحن فیه مصداق ندارد و آلودگی صوتی مصداق دیگری دارد و مدرسه در عرف شهری نیاز به پارکینگ ندارد و ذاتاً طبق شهرسازی مدرسه بایستی در داخل شهر باشد نه در خارج شهر، بنابراین دعوای مطروح را وارد تشخیص و به استناد مواد 7 و 14 قانون دیوان عدالت اداری رای معترضٌ عنه نقض و مقرر می‌دارد کمیسیون همعرض با در نظر گرفتن مراتب فوق الاشعار وفق مقررات قانونی مجدداً به موضوع رسیدگی نماید. رای دیوان قطعی است. ج: شعبه شانزدهم دیوان عدالت اداری در رسیدگی به پرونده شماره 80/16/1426 باموضوع دادخواست خانم … به وکالت آقای … به طرفیت شهرداری رشت و به خواسته نقض رای کمیسیون بند 20 ماده 55 قانون شهرداریها، به موجب دادنامه شماره 1174- 1381/05/28، مفاداً به شرح آینده به صدور رای مبادرت کرده است: شاکی حسب دادخواست خود تقاضای صدور دستور موقت و ابطال رای کمیسیون بند 20 ماده 55 قانون شهرداریها به طرفیت شهرداری رشت کرده است که در خصوص دستور موقت اتخاذ تصمیم شده دیگر محلی برای اظهار نظردر خصوص آن وجود ندارد. لکن در مورد خواسته دیگر ب. ت. ب. مجموع محتویات پرونده و با عنایت به متن ماده 55 (بند 20) قانون شهرداریها که صراحتاً جلوگیری از ایجاد و تاسیس کلیه اماکن که به نحوی از انحاء موجب بروز مزاحمت برای ساکنان یا مخالف اصول بهداشت در شهرهاست از قبیل کارخانه ها، کارگاهها، گاراژهای عمومی و تعمیرگاهها و دکانها و اصطبل چهارپایان و مراکز دامداری توسط شهرداریها بیان می کند و مهد کودک از مصادیق هیچ کدام از موارد احصاء شده در بند 20 ماده 55 قانون شهرداریها نیست، بلکه حسب اعلام شماره 1599/دش- 1375/05/15 شورای عالی انقلاب فرهنگی به عنوان مراکز آموزشی و فرهنگی محسوب شده است و اصولاً شهرداریها صلاحیت رسیدگی و اظهارنظر در این گونه موارد را ندارند و اگر بنا باشد مهد کودکی تعطیل یا به مکان دیگر منتقل شود و از مصادیق بند 20 ماده 55 محسوب شود باید کلیه دانشگاهها و مدارس از ابتدایی گرفته تا مقاطع راهنمایی و دبیرستانها تعطیل شود آن هم به طریق اولی چون حجم و مساحت و تعداد دانشجویان و دانش آموزان در آنها بیشتر است و حال آن که چنین نیست و نباید هم باشد. بنابراین خواسته خواهان را ثابت و صحیح تشخیص و ضمن وارد دانستن شکایت به ابطال رای کمیسیون بند 20 ماده 55 قانون شهرداریها (شهرداری رشت) حکم صادر و اعلام می دارد. رای دیوان قطعی است. د: به موجب تجدیدنظر خواهی شهرداری رشت شعبه پنجم تجدیدنظر دیوان عدالت اداری در رسیدگی به پرونده شماره ت5/81/1204 به موجب دادنامه شماره 893-1383/09/29 به شرح آینده مبادرت به صدور رای کرده است: حسب محتویات پرونده نظر به این که مطابق ماده 15 قانون نظام صنفی مصوب سال 1359 و اصلاحیه آن در تاریخ 1368/02/31 صدور پروانه و تاسیس هر نوع محل اشتغال مستلزم استعلام صنف مربوط از شهرداری و سازمانهای مربوط است و به موجب بند 20 ماده 55 قانون شهرداریها پس از صدور پروانه و تاسیس محل اشتغال موضوع پروانه شهرداری صلاحیت رسیدگی به مزاحمت اشتغال مربوط به پروانه صادر شده را ندارد و با این وصف پس از صدور پروانه مهد کودک تجدیدنظر خوانده، هر نوع ادعای مزاحمت نسبت به آن قابل طرح در کمیسیون پیش بینی شده در ماده مذکور نیست و مدعیان می‌توانند در محل دادگستری محل اقامه دعوا کنند. لذا ضمن رد تجدیدنظر خواهی مطروح دادنامه شماره 1174-1381/05/28 صادر شده از شعبه دیوان عدالت اداری را با استدلال فوق الذکر تایید و ابرام می کند. رای دیوان قطعی است. ثانیاً: مطابق بند 20 ماده 55 قانون شهرداری اصلاحی سال 1345، شهرداری موظف شده است از ایجاد و تاسیس کلیه اماکن که به نحوی از انحاء موجب بروز مزاحمت برای ساکنان یا مخالف اصول بهداشتی در شهر است جلوگیری کند و هرگاه تاسیسات اماکن موضوع این بند از قانون، قبل از تصویب قانون به وجود آمده باشد آنها را تعطیل کند و اگر لازم شود آنها را به خارج از شهر انتقال دهد. ب. ت. ب. مراتب، کمیسیون موضوع این حکم قانونی، در رسیدگی به پرونده موضوع تعارض آراء فعلی که مربوط به فعالیت مدارس غیر انتفاعی است که بعد از تصویب قانون شهرداری تاسیس شده اند صالح به رسیدگی نبوده است و علاوه بر این، ب. ت. ب. این که مصادیق اماکن و مشاغلی که موجب بروز مزاحمت و سر و صدا برای ساکنان باشد یامخالف اصول بهداشتی است در بند 20 ماده 55 قانون شهرداری به صورت تمثیل بیان شده است و از بیان آنها فعالیت مدارس به عنوان فعالیتهای مذکور به ذهن متبادر نمی شود، بنابراین رای شعبه 27 دیوان عدالت اداری به شماره دادنامه 1338- 1389/05/18 که فعالیت مدرسه را به عنوان مزاحمت استنباط نکرده و رای کمیسیون بند 20 ماده 55 را ابطال کرده است صحیح و موافق مقررات تشخیص می‌شود. این رای به استناد بند 2 ماده 12 و ماده 89 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب سال 1392 برای شعب دیوان عدالت اداری و سایر مراجع اداری مربوط در موارد مشابه لازم الاتباع است. رئیس هیات عمومی دیوان عدالت اداری- محمدجعفر منتظری

موادِ قانونیِ مستند در این صفحه 1

موارد مرتبط 58

آرای مرتبط 40

نظریات مشورتی 15

مواد مرتبط 2

مقرراتِ مرتبط 1

فقط پیوندهایی که متنشان در بانک است، با شاهد از خودِ متن — نه شباهتِ آماری. عنوانِ بدونِ متن ساخته نمی‌شود.

نظرها و یادداشت‌ها

نظرها پس از بررسی نمایش داده می‌شوند.

Designed & Developed by Hamed Rostami, Eng. & Attorney — © All Rights Reserved حامد رستمی، مهندس و وکیل دادگستری حقوق، با نگاهِ هوش مصنوعی و الگوریتم اینستاگرام تلگرام لینکدین