رأی
(1)- اثر عدم مطالبه اجرت المثل ایام زوجیت براسقاط آن (2) - بار اثبات در دعوی مطالبه اجرت المثل ایام زوجیت
رأی دادگاه بدوی
در خصوص دعوی خانم ل. م. فرزند الف. بطرفیت اقای ع. بروجردی بخواسته مطالبه اجرت المثل سالهای زندگی مشترک با احتساب خسارات دادرسی؛ با عنایت به مفاد دادخواست تقدیمی، ماحصل ادعای زوجه برانجام کار وفعالیت برای شوهر در امور زندگی مشترک دلالت دارد. خوانده می گوید شرط و قراری در این باره نبوده و زوجه می افزاید من در گذشته چنین قصدی نداشته اکنون اجرت المل می خواهم.دادگاه ب. ت. ب. اینکه خواهان در انجام وظایفی که به عهده او نبوده است، قصد تبرع نداشتن ودرخواست زوج را در زمان اقدام به اثبات نرسانده ، موارد استثنایی استحقاق اجرت المثل قابل تسری و عمومیت نبوده مگر خلاف ظاهر مفروض که اراده قانونگذار هم در حقوق مدنی بر آن تعلق گرفته ثابت گردد. در حقیقت باید گفت :اول آنکه برخی امور مانند احسان و سماحت در ازدواج عموما مورد توجه اصحاب دعوی بوده . زوجین ضمن انشای خود این امور را در نظر داشته، از لوازم روشن و متعارف در ذهن بوده بنابراین بدون ضرورت در تصریح آن به طور ضمنی در قلمرو قصد انشای انان واقع و این قصد باطنی عنصر اساسی و سازنده در روابط زوجیت و نادیده گرفتن ان ضمن فراری دادن جوانان از امر خطیرازدواج و فراگیر شدن ویروس تجردگرایی ،در واقع غفلت از علت وجودی قرارداد نکاح است . ، دوم آنکه ، قراین وامارات موجود در زندگی مشترک از جمله توام بودن اغلب زندگی های زناشویی با محبت وحسن نیت و تسامح حقوقی که رکن اساسی رفتار متقابل زوجین بوده و ارتکاز ذهنی و تبانی طرفین به هنگام خواستگاری ودوران زندگی بر همین منوال میباشد؛مجانیت اعمال خانه داری در سنت و عرف کنونی ایرانی به نحو شرط بنایی ارتکازی ونه مقاوله ایی عملا از زمان خواستگاری مفروض بوده وظهور عرفی هم بر قصد تبرع دلالت داشته بنابراین اصول عملیه محکوم ظواهر است . سوم آنکه ، « العقود تابعه للقصود »;و« لکل امرء ما نوی»; بنابراین دادگاه نباید قراین حالی و کلامی در هنگام خواستگاری و دوران زندگی مسالمت آمیز را که جلو هایی از اراده باطنی وحقیقی زوجین و فهم عرفی نکاح هستند را نادیده گرفته اختلاف حادث شده و چند سال بعد را در حوزه اراده واقعی زوجین الحاق نماید . ضمن انکه منطق زوجیت بر سازگار نبودن مطا لبه خواسته با وصف خدمات متقابل زوجین استوار است . اکنون ب. ت. ب. شیوه تنظیم و منطق حقوقی تبصره 336 قانون مدنی و افزودن شروطی با قید اصل احراز برای دادگاه به نظر می رسد که خلاف این فرض نیازمند اثبات از سوی زوجه بوده و مشار الیها قراین وامارات موثر را ارایه نمی کند. ضرورت کمک به زوجه در دایره نکاح و زوجیت قاعده ایی استثنایی در محدوده قیود قانونی و نه فراگیر است ،از این رو دادگاه در این دعوا شرایط مطالبه خواسته وارکان استیفاء در زندگی زناشویی را احراز نکرده ،بااستناد به تبصره ماده 336 قانون مدنی و197آیین دادرسی دادگاههای عمومی وانقلاب در امور مدنی در وضعیت کنونی حکم بر بی حقی خواهان را در شرایط کنونی صادر واعلام می کند .رای صادره حضوری و ظرف مهلت 20 روز از ابلاغ قابل اعتراض در دادگاههای محترم تجدیدنظر استان تهران م. ب. م. ب..
رییس شعبه275 دادگاه حقوقی تهران- محمدامین وحدانی نیا
رأی دادگاه تجدیدنظر استان
درخصوص تجدیدنظرخواهی خانم ل. م. بطرفیت آقای ع. ب.ن. نسبت به رأی موضوع دادنامه شماره 802 مورخ 94/05/03صادره از شعبه 275 دادگاه عمومی خانواده تهران که بررد درخواست اجرت المثل سنوات زندگی مشترک اشعار دارد شعبه 47 دادگاه تجدید نظر استان با تعیین وقت رسیدگی و دعوت طرفین و استماع اظهارات زوجین و تحقیق از شهود معرفی شده تجدید نظر خواهی زوجه را وارد می داند زیرا قرار دادن فرع براصل را تبرعی بودن کارهای انجام شده در منزل توسط زوجه را که خارج از وظایف شرعی وی بوده است بنظر صحیح نمی رسدزیرا امر عدمی قابل اثبات نیست ونافی را نفی کافی است و اثبات تبرعی بودن نیازمند اقامه دلیل از طرف زوج است روح تعاون ومحبت حاکم برخانواده منافاتی باحق وحقوق هریک از زوجین ندارد و استحقاق زن به حقوق مالی تضادی با مهر و محبت ندارد عدم مطالبه اجرت المثل از طرف زنان به دلیل عدم آشنایی آنان با حقوق شرعی و قانونی خویش م. ب. که تبرعی بودن آن ، و همانطور که ز. د. ل. تقدیمی عنوان نموده است چون مطالبه در زمان زندگی مشترک تنها منجر به بروز مشکلات بیشتر ومتشنج شدن محیط خانوادگی میگردد واین عدم اقدام به دلیل شرایط خاص زندگی زناشویی و عدم توان پرداخت از سوی زوج در آن زمان صورت نگرفته است و به معنای انجام تبرعی بودن امور منزل نبوده است لزا عدم مطالبه اجرت المثل به معنای اسقاط کلی حق زوجه در مطالبه اجرت المثل نمی تواند باشد عرف امروزه کارهای انجام شده توسط زوجه را در منزل به درخواست شوهر منسوب می کند و تقاضای شوهر در مطالبه کارهای منزل از سوی زوجه در جامعه ما مفروض است و براین امر غلبه و ظهور دلالت می کند که بطور معمول شوهران دستور به کار می دهند ویا متوقع هستند که همسرانشان کارکنندو به ان رضایت بدهند علاوه بر این شهود معرفی شده از ناحیه زوجه به صراحت اعلام نموده اند که انجام کارهای منزل به دستور و امر شوهر بوده است لزا این دادگاه با نقض دادنامه بدوی وفق تبصره ماده 336 قانون مدنی مطابق نظریه کارشناس منتخب دادگاه که به آن اعتراضی نشده است و با اوضاع و احوال مسلم قضیه نیز مغایرتی ندارد زوج را الزام به پرداخت مبلغ بیست میلیون تومان د. ح. زوجه می نماید این رأی قطعی است.
شعبه 47 دادگاه تجدیدنظر استان تهران - رئیس و مستشار
سیدداود معنوی - عارفه مدنی کرمانی
فهرست
دادگاه بدوی
دادگاه تجدیدنظر استان
نقد رأی
(1)- اثر عدم مطالبه اجرت المثل ایام زوجیت براسقاط آن (2) - بار اثبات در دعوی مطالبه اجرت المثل ایام زوجیت
در تاریخ 27 دیماه 1394، دادگاه بدوی به دعوی ی. ا. ط. علیه دیگری با خواسته مطالبه اجرت المثل سالهای زندگی مشترک و خسارات دادرسی رسیدگی نمود. خواهان ادعا کرد که به انجام کارهای منزل پرداخته است، در حالی که خوانده مدعی شد هیچ شرطی برای پرداخت اجرت المثل وجود نداشته است. دادگاه بدوی با استناد به تبصره ماده 336 قانون مدنی و ماده 197 آیین دادرسی مدنی، خواسته خواهان را رد کرد و اعلام نمود که وی در انجام وظایف خود قصد تبرع نداشته و شرایط مطالبه اجرت المثل را احراز نکرده است. خواهان به این رای تجدیدنظر خواهی کرد و دادگاه تجدیدنظر با بررسی اظهارات طرفین و شهود، رای بدوی را نقض کرد. این دادگاه استدلال نمود که عدم مطالبه اجرت المثل در زمان زندگی مشترک به معنای اسقاط حق خواهان نیست و کارهای انجام شده در منزل به درخواست خوانده بوده است. بنابراین، خوانده را به پرداخت مبلغ بیست میلیون تومان به خواهان ملزم کرد. این رای قطعی است.
تاریخ دادنامه قطعی: 1394/10/27
شماره دادنامه قطعی: ---
پیام: عدم مطالبه اجرت المثل در زمان زندگی مشترک، به معنای اسقاط کلی حق زوجه در مطالبه اجرت المثل نیست.اصل تبرعی بودن کارهای انجام شده توسط زوجه در دعوی مطالبه اجرت المثل ایام زوجیت، صحیح نیست؛ زیرا امر عدمی قابل اثبات نیست ونافی را نفی کافی است؛ بنابراین اثبات تبرعی بودن کارهای انجام شده نیازمند اقامه دلیل از طرف زوج است.عرف امروزه کارهای انجام شده توسط زوجه را در منزل به درخواست شوهر منسوب می کند و تقاضای شوهر در مطالبه کارهای منزل از سوی زوجه در جامعه ما مفروض است.
شماره پرونده: --- شماره دادنامه: --- تاریخ: 1394/05/03
در خصوص دعوی خانم ل. م. فرزند الف. به طرفیت اقای ع. بروجردی به خواسته مطالبه اجرت المثل سالهای زندگی مشترک با احتساب خسارات دادرسی؛ با عنایت به مفاد دادخواست تقدیمی، ماحصل ادعای زوجه برانجام کار وفعالیت برای شوهر در امور زندگی مشترک دلالت دارد. خوانده می گوید شرط و قراری در این باره نبوده و زوجه می افزاید من در گذشته چنین قصدی نداشته اکنون اجرت المل می خواهم.دادگاه ب. ت. ب. اینکه خواهان در انجام وظایفی که به عهده او نبوده است، قصد تبرع نداشتن ودرخواست زوج را در زمان اقدام به اثبات نرسانده، موارد استثنایی استحقاق اجرت المثل قابل تسری و عمومیت نبوده مگر خلاف ظاهر مفروض که اراده قانونگذار هم در حقوق مدنی بر آن تعلق گرفته ثابت گردد. در حقیقت باید گفت:اول آنکه برخی امور مانند احسان و سماحت در ازدواج عموما مورد توجه اصحاب دعوی بوده. زوجین ضمن انشای خود این امور را در نظر داشته، از لوازم روشن و متعارف در ذهن بوده بنابراین بدون ضرورت در تصریح آن به طور ضمنی در قلمرو قصد انشای انان واقع و این قصد باطنی عنصر اساسی و سازنده در روابط زوجیت و نادیده گرفتن ان ضمن فراری دادن جوانان از امر خطیرازدواج و فراگیر شدن ویروس تجردگرایی ،در واقع غفلت از علت وجودی قرارداد نکاح است.، دوم آنکه، قراین وامارات موجود در زندگی مشترک از جمله توام بودن اغلب زندگی های زناشویی با محبت وحسن نیت و تسامح حقوقی که رکن اساسی رفتار متقابل زوجین بوده و ارتکاز ذهنی و تبانی طرفین به هنگام خواستگاری ودوران زندگی بر همین منوال میباشد؛مجانیت اعمال خانه داری در سنت و عرف کنونی ایرانی به نحو شرط بنایی ارتکازی ونه مقاوله ایی عملا از زمان خواستگاری مفروض بوده وظهور عرفی هم بر قصد تبرع دلالت داشته بنابراین اصول عملیه محکوم ظواهر است. سوم آنکه، « العقود تابعه للقصود »;و« لکل امرء ما نوی»; بنابراین دادگاه نباید قراین حالی و کلامی در هنگام خواستگاری و دوران زندگی مسالمت آمیز را که جلو هایی از اراده باطنی وحقیقی زوجین و فهم عرفی نکاح هستند را نادیده گرفته اختلاف حادث شده و چند سال بعد را در حوزه اراده واقعی زوجین الحاق نماید. ضمن انکه منطق زوجیت بر سازگار نبودن مطا لبه خواسته با وصف خدمات متقابل زوجین استوار است. اکنون ب. ت. ب. شیوه تنظیم و منطق حقوقی تبصره 336 قانون مدنی و افزودن شروطی با قید اصل احراز برای دادگاه به نظر میرسد که خلاف این فرض نیازمند اثبات از سوی زوجه بوده و مشار الیها قراین وامارات موثر را ارایه نمی کند. ضرورت کمک به زوجه در دایره نکاح و زوجیت قاعده ایی استثنایی در محدوده قیود قانونی و نه فراگیر است ،از این رو دادگاه در این دعوا شرایط مطالبه خواسته وارکان استیفاء در زندگی زناشویی را احراز نکرده ،بااستناد به تبصره ماده 336 قانون مدنی و 197 آیین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب در امور مدنی در وضعیت کنونی حکم بر بی حقی خواهان را در شرایط کنونی صادر واعلام می کند.رای صادره حضوری و ظرف مهلت 20 روز از ابلاغ قابل اعتراض در دادگاههای محترم تجدیدنظر استان تهران م. ب. م. ب..
رییس شعبه --- دادگاه حقوقی تهران- محمدامین وحدانی نیا
رای دادگاه تجدیدنظر استان
شماره پرونده: --- شماره دادنامه: --- تاریخ: 1394/10/27
در خصوص تجدیدنظرخواهی خانم ل. م. به طرفیت آقای ع. ب.ن. نسبت به رای موضوع دادنامه شماره --- مورخ 94/05/03 صادره از شعبه --- دادگاه عمومی خانواده تهران که بررد درخواست اجرت المثل سنوات زندگی مشترک اشعار دارد شعبه --- دادگاه تجدید نظر استان با تعیین وقت رسیدگی و دعوت طرفین و استماع اظهارات زوجین و تحقیق از شهود معرفی شده تجدید نظر خواهی زوجه را وارد می داند زیرا قرار دادن فرع براصل را تبرعی بودن کارهای انجام شده در منزل توسط زوجه را که خارج از وظایف شرعی وی بوده است به نظر صحیح نمی رسدزیرا امر عدمی قابل اثبات نیست ونافی را نفی کافی است و اثبات تبرعی بودن نیازمند اقامه دلیل از طرف زوج است روح تعاون ومحبت حاکم برخانواده منافاتی باحق وحقوق هریک از زوجین ندارد و استحقاق زن به حقوق مالی تضادی با مهر و محبت ندارد عدم مطالبه اجرت المثل از طرف زنان به دلیل عدم آشنایی آنان با حقوق شرعی و قانونی خویش م. ب. که تبرعی بودن آن، و همانطور که ز. د. ل. تقدیمی عنوان نموده است چون مطالبه در زمان زندگی مشترک تنها منجر به بروز مشکلات بیشتر ومتشنج شدن محیط خانوادگی میگردد واین عدم اقدام به دلیل شرایط خاص زندگی زناشویی و عدم توان پرداخت از سوی زوج در آن زمان صورت نگرفته است و به معنای انجام تبرعی بودن امور منزل نبوده است لزا عدم مطالبه اجرت المثل به معنای اسقاط کلی حق زوجه در مطالبه اجرت المثل نمی تواند باشد عرف امروزه کارهای انجام شده توسط زوجه را در منزل به درخواست شوهر منسوب می کند و تقاضای شوهر در مطالبه کارهای منزل از سوی زوجه در جامعه ما مفروض است و براین امر غلبه و ظهور دلالت می کند که به طور معمول شوهران دستور به کار می دهند ویا متوقع هستند که همسرانشان کارکنندو به ان رضایت بدهند علاوه بر این شهود معرفی شده از ناحیه زوجه به صراحت اعلام نمودهاند که انجام کارهای منزل به دستور و امر شوهر بوده است لزا این دادگاه با نقض دادنامه بدوی وفق تبصره ماده 336 قانون مدنی مطابق نظریه کارشناس منتخب دادگاه که به آن اعتراضی نشده است و با اوضاع و احوال مسلم قضیه نیز مغایرتی ندارد زوج را الزام به پرداخت مبلغ بیست میلیون تومان د. ح. زوجه مینماید این رای قطعی است.
شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان تهران - رئیس و مستشار
موادِ قانونیِ مستند در این صفحه 1
موارد مرتبط 41
آرای مرتبط 27
-
رأی
هماستناد
(1)- تفسیر لفظ دستور زوج در دعوای مطالبه اجرت المثل ایام زوجیت - (2)- مصداق دستور زوج جهت تحقق شرط مطالبه اجرت المثل ایام زوجیت
ماده 336 قانون مدنی مصوب 23 دی 1385 و با توجه به اظهارات خواهان مبنی بر عد
-
رأی
هماستناد
اصل عدم تبرع زوجه در کارهای رایج خانه داری
ماده 336 قانون مدنی
-
رأی
هماستناد
نحوه اجرای حکم اجرت المثل در صورت اجرای حکم طلاق
ماده 336 قانون مدنی
-
رأی
هماستناد
اثر انصراف تجدیدنظرخوانده از اصل دعوی
ماده 336 قانون مدنی
-
رأی
هماستناد
اصل تبرع در خصوص اجرت المثل ایام زوجیت
ماده 336 قانون مدنی
-
رأی
هماستناد
رد دعوی مطالبه اجرت المثل ایام زوجیت به دلیل عدم احراز قصد دریافت دستمزد و عرف تبرعی بودن امور خانه
ماده 336 قانون مدنی
-
رأی
هماستناد
جمع بین اجرت المثل و شرط تنصیف دارایی زوج
ماده 336 قانون مدنی
-
رأی
هماستناد
شرط مطالبه اجرت المثل ایام زوجیت توسط زوجه
ماده 336 قانون مدنی
-
رأی
هماستناد
رای شماره 161 مورخ 1395/08/26 هیات تخصصی پژوهشی و فرهنگی دیوان عدالت اداری
ماده 336 قانون مدنی
-
رأی
هماستناد
معیار محاسبه نحله
ماده 336 قانون مدنی
-
رأی
هماستناد
شرط تعلق اجرت المثل ایام زوجیت
ماده 336 قانون مدنی
-
رأی
هماستناد
نقش عرف در دعوی مطالبه اجرت المثل ایام زوجیت
ماده 336 قانون مدنی
-
رأی
هماستناد
1- مفهوم دستور زوج در تحقق اجرت المثل برای زوجه2- اثر مراقبت از فرزند زوج بر استحقاق زوجه به دریافت اجرت المثل
مواد 336 و 1257 قانون مدنی
-
رأی وحدت رویه
هماستناد
رای وحدت رویه شماره 779 مورخ 1398/05/15 هیات عمومی دیوان عالی کشور | توافقنامههای مالی ضمن عقد نکاح: بررسی همزیستی شرط تنصیف دارایی و اجرتالمثل زوجه در قانون حمایت خانواده 1
ماده 336 قانون مدنی
-
رأی
هماستناد
رابطه عدم مطالبه اجرت المثل ایام زوجیت و تبرع
ماده 336 قانون مدنی
-
رأی
هماستناد
اصل حاکم در دعوای مطالبه اجرت المثل ایام زوجیت
ماده 336 قانون مدنی
-
رأی
هماستناد
شرایط استحقاق اجرت المثل ایام زوجیت
ماده 336 از قانون مدنی
-
رأی
هماستناد
شرایط استحقاق اجرت المثل ایام زوجیت
ماده 336 قانون مدنی
-
رأی
هماستناد
بار اثبات در دعوی مطالبه اجرت المثل ایام زوجیت
ماده 336 قانون مدنی
-
رأی
هماستناد
مطالبه اجرت المثل ایام زوجیت بعد از فوت زوج
ماده 336 قانون مدنی
-
رأی
هماستناد
مفهوم دستور زوج به زوجه به عنوان شرط استحقاق دریافت اجرت المثل
ماده 336 قانون مدنی
-
رأی
هماستناد
مدعی در دعوای مطالبه اجرت المثل ایام زوجیتبار اثباتی استحقاق اجرت المثل ایام زوجیت
ماده 336 قانون مدنی
-
رأی
هماستناد
رای شماره 484 مورخ 1390/11/10 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 336 قانون مدنی
-
رأی
هماستناد
بار اثبات در دعوی مطالبه اجرت المثل ایام زوجیت2- اثر عدم مطالبه اجرت المثل ایام زوجیت
ماده 336 قانون مدنی
-
رأی
هماستناد
اصل تبرّعی بودن کارهای انجام شده توسط زوجه
ماده 336 قانون مدنی
-
رأی
هماستناد
وضعیت شرط تنصیف دارایی در صورت توقیف اموال توسط زوجه
ماده 336 قانون مدنی
-
رأی
هماستناد
استحقاق زوجه به اجرت المثل ایام زوجیت
ماده 336 قانون مدنی
نظریات مشورتی 13
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/97/2728 مورخ 1397/10/04
ماده 336 قانون مدنی
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/94/804 مورخ 1399/06/16
ماده 336 قانون مدنی
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/95/2561 مورخ 1395/10/08
ماده 336 قانون مدنی
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/1403/1075 مورخ 1404/01/04
ماده 336 قانون مدنی
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/98/781 مورخ 1398/07/02
قانون مدنی و ماده 336
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/1401/1067 مورخ 1401/10/18
ماده 336 قانون مدنی
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/95/3292 مورخ 1395/12/18
ماده 336 قانون مدنی
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/1400/1325 مورخ 1400/10/29
قانون مدنی و ماده 336
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/93/467 مورخ 1393/02/31
ماده 336 قانون مدنی
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/96/2979 مورخ 1396/12/05
ماده 336 قانون مدنی
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/96/943 مورخ 1396/04/28
ماده 336 قانون مدنی
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/97/1200 مورخ 1397/04/31
ماده 336 قانون مدنی
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/95/259 مورخ 1395/02/13
ماده 336 قانون مدنی
مواد مرتبط 1
-
اعمال
از این صفحه
ماده 336 — قانون مدنی
ماده 336 قانون مدنی و197آیین دادرسی دادگاههای عمومی وانقلاب در امور مدنی د
فقط پیوندهایی که متنشان در بانک است، با شاهد از خودِ متن — نه شباهتِ آماری. عنوانِ بدونِ متن ساخته نمیشود.
