Ailexa — هوش مصنوعی + قانون home
حوزهٔ جستجوی شما حدوداً در چه زمینه‌ای است:
در جست‌جوی چه هستید؟ بعد از انتخابِ آنچه می‌خواهید، در کادرِ جستجوی بالا موضوع را بنویسید و «بگرد» را بزنید.
رأی خلاصه جریان پرونده بر اساس دادنامه 611- 1393/6/31 آقایان د. و الف.ج. از اتهام کلاهبرداری برائت تحصیل نموده‌اند. پس از اعتراض شکات و طرح پرونده در شعبه 6 دادگاه تجدیدنظر استان ق. در خصوص شکایت بعضی از شکات با رد اعتراض رأی بدوی تأیید شده و در مورد بعضی دیگر با صدور دادنامه 1328-1393/12/30 هرکدام از متهمان را به تحمل سه سال حبس تعزیری و پرداخت چهارصد و بیست میلیون ریال جریمه نقدی (معادل مال مورد کلاهبرداری) و مشترکاً به رد مال مثل چهارصد و بیست میلیون ریال د. ح. شاکی آقای ق.ح. محکوم نموده‌اند (به نقض دادنامه بدوی اشاره نشده). وکیل آنان با تقدیم 3 برگ لایحه و ضمایم درخواست تجویز اعاده دادرسی مطرح نموده که با ثبت در دفتر دیوان عالی کشور جهت رسیدگی به این شعبه ارجاع شده است و هنگام شور برای صدور رأی قرائت خواهد شد. خلاصه درخواست این است که بر اساس بند 5 ماده 272 قانون آ.د.ک به شرح دلایل ذیل درخواست تجویز اعاده دادرسی دارم: 1- ابتدا شاکی به‌عنوان سرقت از موکل شکایت نموده پس‌ازآن با عنوان کلاهبرداری کیفرخواست صادر شده و در شعبه بدوی حکم برائت صادر شد. 2- موکل مدارکی دارد که حاکی از خرید احشام از شاکی م. ب.. 3- چون به اتهام سرقت شکایت کرده بودند نمی‌توانستند چک‌ها را به بانک ببرند علاوه بر آن وجوهی را هم به‌حساب ایشان (شاکی) بابت خرید احشام واریز نموده‌اند که کپی فیش ماهی واریزی به پیوست تقدیم می‌گردد. با عنایت به موارد موصوف تقاضای تجویز اعاده دادرسی مستنداً به ماده 272 قانون آ.د.ک مورد استدعا است به شرح برگ آتی مبادرت به صدور رأی می‌گردد. هیئت شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش آقای … ممیز و ملاحظه اوراق پرونده و نظریه کتبی آقای … دیوان عالی کشور اجمالاً مبنی بر پذیرش درخواست اعاده دادرسی در خصوص دادنامه شماره 9309972812101328- 1393/12/20 شعبه 6 تجدیدنظر ق. مشاوره نموده چنین رأی می‌دهد. رأی شعبه دیوان عالی کشور قطع‌نظر از این‌که متهمین در دادگاه بدوی تبرئه شده‌اند بر اساس قسمت 4 بند ب ماده 257 قانون آئین دادرسی کیفری برای صدور رأی رسیدگی ماهوی ضرورت داشته و رسیدگی ماهوی عبارت از تفهیم اتهام و اخذ آخرین دفاع و صدور قرار تأمین م. ب. و دادنامه تجدیدنظر دلالت بر انجام آن ندارد. بنابراین دادنامه مذکور، غیابی تلقی شده قابلیت واخواهی داشته و با این وصف غیرقابل‌طرح در دیوان عالی کشور بوده است. اما با فرض قطعیت حکم، در قسمت تعیین مجازات هر دو متهم هرکدام به پرداخت جریمه به میزان کل مال مورد کلاهبرداری محکوم‌ شده‌اند. درحالی‌که میزان جریمه هر یک می‌بایست به مقدار مالی که به‌عنوان کلاهبرداری برده است، تعیین می‌شد. با این وصف، انطباق درخواست آقای م.ص. به وکالت از آقایان د. و الف.ج. دایر بر تجویز احراز شده است، ضمن قبول و پذیرش اعاده دادرسی با استناد به ماده 274 همان قانون پرونده برای رسیدگی مجدد به شعبه هم‌عرض دادگاه صادرکننده رأی قطعی ارجاع می‌گردد. رئیس شعبه 38 دیوان عالی کشور- عضو معاون سید علی‌اصغر لطیفی رستمی- علیرضا رحمانی فهرست خلاصه جریان پرونده شعبه دیوان عالی کشور نقد رأی (1)-فرض عدم رسیدگی ماهوی در مرحله تجدیدنظر(2) -نحوه تعیین جزای نقدی برای شرکت در بزه کلاهبرداری در تاریخ 30 اردیبهشت 1394، دیوان عالی کشور به پرونده‌ای رسیدگی کرد که در آن متهمان به اتهام کلاهبرداری محکوم شده بودند. در مرحله اول، دادگاه بدوی به برائت متهمان رای داده بود، اما پس از اعتراض برخی از شاکیان، دادگاه تجدیدنظر حکم به محکومیت هر یک از متهمان به سه سال حبس تعزیری، پرداخت جریمه نقدی به مبلغ 420 میلیون ریال و رد مال به شاکی صادر کرد. وکیل متهمان با استناد به بند 5 ماده 272 قانون آیین دادرسی کیفری، درخواست اعاده دادرسی نمود و ادعا کرد که اتهام اولیه سرقت بوده و مدارکی دال بر خرید احشام از شاکی ارائه داد. دیوان عالی کشور پس از بررسی پرونده، به این نتیجه رسید که دادنامه تجدیدنظر غیابی تلقی شده و قابلیت واخواهی دارد. همچنین، در تعیین مجازات، جریمه باید بر اساس مبلغ واقعی کلاهبرداری تعیین می‌شد. بنابراین، دیوان عالی کشور با استناد به ماده 274 قانون مذکور، درخواست اعاده دادرسی را پذیرفته و پرونده را برای رسیدگی مجدد به شعبه همعرض ارجاع نمود. تاریخ دادنامه قطعی: 1394/02/30 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: ( 1 )- چنانچه دادگاه تجدیدنظر بدون رسیدگی ماهوی (تفهیم اتهام و اخذ آخرین دفاع و صدور قرار تامین) مبادرت به صدور رای نماید، دادنامه غیابی تلقی می‌شود؛ لذا قابلیت واخواهی دارد و قابل طرح در دیوان عالی کشور نیست. ( 2 )- میزان جزای نقدی هریک از شرکاء در بزه کلاهبرداری، به مقدار مال برده شده توسط وی م. ب. و محکوم نمودن هر شریک به جزای نقدی به میزان کل مال مورد کلاهبرداری، فاقد وجاهت قانونی است. رای خلاصه جریان پرونده بر اساس دادنامه --- - 1393/06/31 آقایان د. و الف.ج. از اتهام کلاهبرداری برائت تحصیل نموده‌اند. پس از اعتراض شکات و طرح پرونده در شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان ق. در خصوص شکایت بعضی از شکات با رد اعتراض رای بدوی تایید شده و در مورد بعضی دیگر با صدور دادنامه --- - 1393/12/30 هرکدام از متهمان را به تحمل سه سال حبس تعزیری و پرداخت چهارصد و بیست میلیون ریال جریمه نقدی (معادل مال مورد کلاهبرداری) و مشترکا به رد مال مثل چهارصد و بیست میلیون ریال د. ح. شاکی آقای ق.ح. محکوم نموده‌اند (به نقض دادنامه بدوی اشاره نشده). وکیل آنان با تقدیم 3 برگ لایحه و ضمایم درخواست تجویز اعاده دادرسی مطرح نموده که با ثبت در دفتر دیوان عالی کشور جهت رسیدگی به این شعبه ارجاع شده است و هنگام شور برای صدور رای قرائت خواهد شد. خلاصه درخواست این است که بر اساس بند 5 ماده 272 قانون آ.د.ک به شرح دلایل ذیل درخواست تجویز اعاده دادرسی دارم: 1 - ابتدا شاکی به‌عنوان سرقت از موکل شکایت نموده پس‌ازآن با عنوان کلاهبرداری کیفرخواست صادر شده و در شعبه بدوی حکم برائت صادر شد. 2 - موکل مدارکی دارد که حاکی از خرید احشام از شاکی م. ب.. 3 - چون به اتهام سرقت شکایت کرده بودند نمی‌توانستند چک‌ها را به بانک ببرند علاوه بر آن وجوهی را هم به‌حساب ایشان (شاکی) بابت خرید احشام واریز نموده‌اند که کپی فیش ماهی واریزی به پیوست تقدیم می‌گردد. با عنایت به موارد موصوف تقاضای تجویز اعاده دادرسی مستندا به ماده 272 قانون آ.د.ک مورد استدعا است به شرح برگ آتی مبادرت به صدور رای می‌گردد. هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش آقای … ممیز و ملاحظه اوراق پرونده و نظریه کتبی آقای … دیوان عالی کشور اجمالا مبنی بر پذیرش درخواست اعاده دادرسی در خصوص دادنامه شماره --- - 1393/12/20 شعبه --- تجدیدنظر ق. مشاوره نموده چنین رای می‌دهد. رای شعبه دیوان عالی کشور قطع‌نظر از این‌که متهمین در دادگاه بدوی تبرئه شده‌اند بر اساس قسمت 4 بند ب ماده 257 قانون آیین دادرسی کیفری برای صدور رای رسیدگی ماهوی ضرورت داشته و رسیدگی ماهوی عبارت از تفهیم اتهام و اخذ آخرین دفاع و صدور قرار تامین م. ب. و دادنامه تجدیدنظر دلالت بر انجام آن ندارد. بنابراین دادنامه مذکور، غیابی تلقی شده قابلیت واخواهی داشته و با این وصف غیرقابل‌طرح در دیوان عالی کشور بوده است. اما با فرض قطعیت حکم، در قسمت تعیین مجازات هر دو متهم هرکدام به پرداخت جریمه به میزان کل مال مورد کلاهبرداری محکوم‌ شده‌اند. درحالی‌که میزان جریمه هر یک می‌بایست به مقدار مالی که به‌عنوان کلاهبرداری برده است، تعیین می‌شد. با این وصف، انطباق درخواست آقای م.ص. به وکالت از آقایان د. و الف.ج. دایر بر تجویز احراز شده است، ضمن قبول و پذیرش اعاده دادرسی با استناد به ماده 274 همان قانون پرونده برای رسیدگی مجدد به شعبه هم‌عرض دادگاه صادرکننده رای قطعی ارجاع می‌گردد. رئیس شعبه --- دیوان عالی کشور- عضو معاون

موارد مرتبط 34

آرای مرتبط 31

نظریات مشورتی 2

مواد مرتبط 1

فقط پیوندهایی که متنشان در بانک است، با شاهد از خودِ متن — نه شباهتِ آماری. عنوانِ بدونِ متن ساخته نمی‌شود.

نظرها و یادداشت‌ها

نظرها پس از بررسی نمایش داده می‌شوند.

Designed & Developed by Hamed Rostami, Eng. & Attorney — © All Rights Reserved حامد رستمی، مهندس و وکیل دادگستری حقوق، با نگاهِ هوش مصنوعی و الگوریتم اینستاگرام تلگرام لینکدین