Ailexa — هوش مصنوعی + قانون home
حوزهٔ جستجوی شما حدوداً در چه زمینه‌ای است:
در جست‌جوی چه هستید؟ بعد از انتخابِ آنچه می‌خواهید، در کادرِ جستجوی بالا موضوع را بنویسید و «بگرد» را بزنید.
SUPREME

(1)محکومیت به ارتکاب فعل حرامی که جرم انگاری نشده (2) مصادیق بزه توهین

سبدِ من

#جرم‌انگاری #جرم #محکومیت #توهین #شاکی #آدم_ربائی #دیوان_عالی_کشور #مجازات #دادگاه_کیفری #لواط #اعتراض #فیلم #فعل_حرام #رسیدگی #رای_صادره #گزارش #لایحه #نماینده_دادستان #حبس_تعزیری #رسیدگی_مجدد #ضرورت #بیمارستان #محکوم‌به #دیه #پزشکی_قانونی #شهادت_شهود #حکم_برائت #قانون_آیین_دادرسی_کیفری #اکثریت #حاکمیت #حضرت_امام #قانون_اساسی #شلاق_تعزیری #اقلیت #ابلاغ #قوانین #حبس #وقوع_جرم #شهادت #مرغداری #بزه #اتهام #تهدید #استان #زمان #عضو #شهود #استدلال #محکوم #اتفاق #پسرخاله #تکذیب #ادعا #اصل_قانونی_بودن_جرم #ماه

خلاصه

شاکی از دو نفر به اتهام تجاوز، تهدید و آدم‌ربایی شکایت کرده است. متهمان با انکار اتهامات و ادعای درگیری فیزیکی، خواستار برائت شدند. دادگاه با توجه به عدم حضور شاکی و فقدان ادله کافی، حکم برائت متهمان را صادر کرد.

اصلِ حقوقی: در صورت عدم کفایت ادله اثباتی و عدم حضور شاکی برای پیگیری، حکم برائت متهم صادر می‌شود.

مستند: بند الف ماده ۱۷۷ قانون آیین دادرسی کیفری

کلیدواژه‌ها: برائت، لواط، تهدید، آدم‌ربایی، آیین دادرسی کیفری

متنِ زیر هنوز به‌وسیلهٔ کارشناس مرور و تأیید نشده است.

رأی خلاصه جریان پرونده ن. از دو نفر شکایت نموده که وی را مورد تجاوز قرار داده اند، مشروح گزارش در صفحات 75 الی 77 قید گردیده و تکرار ضرورت ندارد. به شرح دادنامه شماره 599- 1392/10/30 صادره از شعبه 33 دیوان عالی کشور دادنامه صادره از شعبه دوم دادگاه کیفری استان که حاکی از برائت متهمین است نقض و پرونده به دادگاه هم عرض شعبه دوازدهم ارجاع شده است، شاکی طی لایحه ای آدرس دو نفر شهود خود را اعلام نموده، در تاریخ 1393/05/15 دادگاه با حضور اعضاء، نماینده دادستان و متهمین تشکیل گردیده، نماینده دادستان تقاضای اعمال مجازات قانونی نموده است. متهم الف. در دفاع از اتهامات تفهیمی لواط تفخیذی، تهدید با چاقو، آدم ربایی و انتشار فیلم از صحنه لواط اظهار نموده است: ن. به اتفاق سه نفر از برادرانش مرا که تنها بودم مورد کتک کاری قرار داده و از ناحیه سر شکستگی داشتم به پسرخاله ام م. زنگ زدم مرا به بیمارستان برد، شکایت کردم در دادگاه بخش ص. محکوم به پرداخت دیه شدند که اجرا گردیده است. از متهم م با اتهامات فوق سؤال شده، اظهار نموده: پسرخاله ام به من زنگ زد که برادران ن. مرا زده اند و با ماشین فرار کردند او را سوار ماشین کردم، بردم پاسگاه، سر و بدنش خون آلود بود، به پزشکی قانونی معرفی کردند. مجدداً به متهم اتهامات مطرح شده تفهیم می گردد در آخرین دفاع اظهار نموده : شهادت شهود کذب محض است، اتهامات وارده را به طور کلی تکذیب می نمایم. خطاب به الف. بار دیگر آخرین دفاع خود را بیان کنید؟ ج: اتهامات وارده را به طور کلی تکذیب می کنم، تقاضای صدور حکم برائت دارم. به علت عدم حضور شاکی در دادگاه با منزل وی تماس تلفنی برقرار شده است، مادر وی اظهار نموده: اخطاریه واصل شده به علت عدم نتیجه گیری در جلسات پیش و عدم پیشرفت پرونده و به جهت هتک آبرو، شاکی حاضر به مراجعه به دادگاه نیست. اظهارات در دادگاه توسط اعضاء استماع گردید. (ص105) دادگاه به شرح دادنامه شماره 26- 1393/05/23 صادره از شعبه 12 کیفری استان الف. متهمین را از اتهامات لواط تفخیذی، تهدید با چاقو، کتک کاری و انتشار فیلم به استناد بند الف ماده 177 قانون آئین دادرسی کیفری تبرئه نموده اما اکثریت اتهام آدم ربایی و انجام فعل حرام از طریق لخت کردن شاکی توسط هر دو متهم را محرز و مسلم تلقی و مستنداً به مواد 105 و 211 و 621 قانون مجازات اسلامی با رعایت ماده 22 از قانون مجازات اسلامی که جرم در زمان حاکمیت آن قانون اتفاق افتاده و به استناد فرع 5 از شش گانه باب حدود جلد دوم تحریرالوسیله حضرت امام و با لحاظ اصل 167 قانون اساسی در مورد آدم ربایی، هر کدام از متهمین را به تحمل شش ماه حبس تعزیری و از بابت لخت نمودن شاکی، هر کدام به 74 ضربه شلاق تعزیری محکوم نموده است. یک نفر اقلیت محاکم عمومی جزایی را صالح به رسیدگی دانسته است. پس از ابلاغ رأی هر دو متهم طی لایحه ای در چهار صفحه با ضمیمه نمودن تصویر اواق پرونده دیگر به رأی صادره اعتراض نموده اند که: به لحاظ فقدان دلیل و عدم توجه به قوانین صدور حکم بر خلاف استدلال است و توضیح داده اند وقتی دادگاه تهدید با چاقو و کتک کاری جهت آدم ربایی را نپذیرفته، چگونه امکان دارد به اتهام آدم ربایی به حبس محکوم نماید، در حالی که برای انجام آدم ربایی بایستی مقدمات وقوع آن جرم از جمله آزار و اذیت به همراه تهدید به صورت بالفعل یا اقدامات اخوال (احتمالاً منظور اغفال بوده است. عضو ممیز) کننده فراهم باشد، پس استدلال دادگاه محترم مناط اعتبار ندارد، شهود معرفی شده اصالتاً در جلسه رسیدگی حضور نداشته اند، ص. یک مرتبه نزد دادگاه بدوی اظهارات خود را بیان نموده و شاهد وقوع جرم هم نبودند، بلکه صرفاً ادعا کرده اند که فیلم را در گوشی متعلق به متهم دیده اند. ادعای کذب می باشد، شهادت باید در نزد دادگاه کیفری استان انجام می گرفت، شهود از حضور امتناع ورزیده اند، احتمالاً از ترس روشن شدن واقعیت بوده که دادگاه توجهی به این امر ننموده و خلاف استدلال کرده هم چنین با وجود سابقه درگیری که پرونده کیفری منجر به صدور رأی گردیده عقلاً چگونه امکان این امر م. ب. که شاکی طرف دیگر را سوار موتور خود کرده و با آن ها به مکان خلوتی برود، شاکی اصلاً موتور سیکلت و گواهینامه آن را ندارد، موضوع سناریوئی جهت ایذاء این جانبان بیش نیست. شاکی مدعی است در زمان خروج از محل کار او را متوقف کرده، سوار موتورش شده ایم در حالی که مرغداری (محل کار) تعطیل که می شود پانزده نفر کارگر هم زمان خارج می شوند چگونه هیچ شخصی ما را در زمان سوارشدن به موتور ندیده است و تقاضای نقض دادنامه را نموده اند. (تصویر دادنامه صادره در مورد درگیری و ایراد ضرب و جرح ضمیمه گردیده است) (دو برگ 144 و 145 که ضمیمه پرونده شده احتمالاً مرتبط به موضوع نیست اشتباه ضمیمه گردیده. عضو ممیز) پس از ارسال پرونده به دیوان عالی کشور در تاریخ 1393/11/21 پرونده به این شعبه ارجاع گردیده است. هیئت شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش آقای … اعتماد عضو ممیز و اوراق پرونده و نظریه کتبی آقای … دیوان عالی کشور اجمالاً مبنی بر نقض دادنامه تجدیدنظرخواسته مشاوره نموده چنین رأی می دهد. رأی شعبه دیوان عالی کشور در خصوص اعتراض الف. و م. به دادنامه شماره 26- 1393/05/20 صادره از شعبه دوازدهم دادگاه کیفری استان الف. با بررسی اوراق پرونده و لوایح اعتراضی صرف نظر از این که نحوه حصول علم متعارف به نظر نمی رسد، محکومیت متهمین به اتهام ارتکاب فعل حرام که در قانون جرم شناخته نشده با اصل قانونی بودن جرم و مجازات منطبق نیست و به لحاظ فقد عنصر قانونی رأی صادره قابل تأیید نمی باشد. البته در صورتی که عمل انجام شده را منطبق با ماده 608 قانون مجازات اسلامی (کتاب پنجم) بخش تعزیرات منطبق بدانیم در ماده واحده استفساریه که در ذیل ماده مذکور از طرف مجلس شورای اسلامی اعلام شده:«از نظر مقررات کیفری اهانت و توهین.... ارتکاب اعمال انجام حرکاتی که با لحاظ عرفیات جامعه...... موجب تخفیف و تحقیر شود» می توان مجازات را با ماده فوق الذکر تعیین نمود. در مورد اتهام آدم ربایی هم هیچ قرینه و شاهدی که مفید علم باشد، وجود ندارد. لذا در مجموع اعتراض را قابل پذیرش تلقی ضمن نقض دادنامه صادره رسیدگی مجدد را به دادگاه هم عرض دادگاه صادر کننده رأی قطعی ارجاع می نماید. مستشار شعبه 33 دیوان عالی کشور- عضو معاون سید نصرت الله اعتماد - سید مجتبی قریشی فهرست خلاصه جریان پرونده شعبه دیوان عالی کشور نقد رأی (1)محکومیت به ارتکاب فعل حرامی که جرم انگاری نشده (2) مصادیق بزه توهین در تاریخ 30 فروردین 1394، دیوان عالی کشور به بررسی شکایت مربوط به اتهامات تجاوز و آدم‌ربایی پرداخت. شاکی ادعا کرده بود که متهمان به او تعرض کرده و با تهدید چاقو مواجه شده است. در مرحله نخست، دادگاه کیفری استان، متهمان را از اتهامات لواط تفخیذی و تهدید تبرئه کرد، اما اتهام آدم‌ربایی و ارتکاب فعل حرام را محرز دانسته و هر یک از متهمان را به شش ماه حبس تعزیری و 74 ضربه شلاق محکوم کرد. متهمان به این رای اعتراض کردند و ادعا کردند که دادگاه به درستی به شواهد رسیدگی نکرده و مدارک کافی برای محکومیت آنها وجود ندارد. دیوان عالی کشور پس از بررسی اعتراضات، به این نتیجه رسید که محکومیت متهمان به اتهام ارتکاب فعل حرام با اصل قانونی بودن جرم و مجازات تناقض دارد و هیچ دلیلی معتبر برای اتهام آدم‌ربایی وجود ندارد. در نتیجه، رای صادره را نقض و پرونده را برای رسیدگی مجدد به دادگاه هم‌عرض ارجاع داد. تاریخ دادنامه قطعی: 1394/01/30 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: ( 1 )صدور حکم محکومیت به اتهام ارتکاب فعل حرامی که در قانون جرم انگاری نشده است، با اصل قانونی بودن جرم و مجازات، منطبق نیست. ( 2 )ارتکاب اعمال و انجام حرکاتی که با لحاظ عرفیات جامعه و با در نظر گرفتن شرایط زمانی و مکانی و موقعیت اشخاص، موجب تخفیف و تحقیر آنان شود، از مصادیق بزه توهین است. رای خلاصه جریان پرونده ن. از دو نفر شکایت نموده که وی را مورد تجاوز قرار داده اند، مشروح گزارش در صفحات 75 الی 77 قید گردیده و تکرار ضرورت ندارد. به شرح دادنامه شماره --- - 1392/10/30 صادره از شعبه --- دیوان عالی کشور دادنامه صادره از شعبه دوم دادگاه کیفری استان که حاکی از برائت متهمین است نقض و پرونده به دادگاه هم عرض شعبه دوازدهم ارجاع شده است، شاکی طی لایحه ای آدرس دو نفر شهود خود را اعلام نموده، در تاریخ 1393/05/15 دادگاه با حضور اعضاء، نماینده دادستان و متهمین تشکیل گردیده، نماینده دادستان تقاضای اعمال مجازات قانونی نموده است. متهم الف. در دفاع از اتهامات تفهیمی لواط تفخیذی، تهدید با چاقو، آدم ربایی و انتشار فیلم از صحنه لواط اظهار نموده است: ن. به اتفاق سه نفر از برادرانش مرا که تنها بودم مورد کتک کاری قرار داده و از ناحیه سر شکستگی داشتم به پسرخاله ام م. زنگ زدم مرا به بیمارستان برد، شکایت کردم در دادگاه بخش ص. محکوم به پرداخت دیه شدند که اجرا گردیده است. از متهم م با اتهامات فوق سوال شده، اظهار نموده: پسرخاله ام به من زنگ زد که برادران ن. مرا زده اند و با ماشین فرار کردند او را سوار ماشین کردم، بردم پاسگاه، سر و بدنش خون آلود بود، به پزشکی قانونی معرفی کردند. مجددا به متهم اتهامات مطرح شده تفهیم می‌گردد در آخرین دفاع اظهار نموده: شهادت شهود کذب محض است، اتهامات وارده را به طور کلی تکذیب می نمایم. خطاب به الف. بار دیگر آخرین دفاع خود را بیان کنید؟ ج: اتهامات وارده را به طور کلی تکذیب می کنم، تقاضای صدور حکم برائت دارم. به علت عدم حضور شاکی در دادگاه با منزل وی تماس تلفنی برقرار شده است، مادر وی اظهار نموده: اخطاریه واصل شده به علت عدم نتیجه گیری در جلسات پیش و عدم پیشرفت پرونده و به جهت هتک آبرو، شاکی حاضر به مراجعه به دادگاه نیست. اظهارات در دادگاه توسط اعضاء استماع گردید. (ص 105 ) دادگاه به شرح دادنامه شماره --- - 1393/05/23 صادره از شعبه --- کیفری استان الف. متهمین را از اتهامات لواط تفخیذی، تهدید با چاقو، کتک کاری و انتشار فیلم به استناد بند الف ماده 177 قانون آیین دادرسی کیفری تبرئه نموده اما اکثریت اتهام آدم ربایی و انجام فعل حرام از طریق لخت کردن شاکی توسط هر دو متهم را محرز و مسلم تلقی و مستندا به مواد 105 و 211 و 621 قانون مجازات اسلامی با رعایت ماده 22 از قانون مجازات اسلامی که جرم در زمان حاکمیت آن قانون اتفاق افتاده و به استناد فرع 5 از شش گانه باب حدود جلد دوم تحریرالوسیله حضرت امام و با لحاظ اصل 167 قانون اساسی در مورد آدم ربایی، هر کدام از متهمین را به تحمل شش ماه حبس تعزیری و از بابت لخت نمودن شاکی، هر کدام به 74 ضربه شلاق تعزیری محکوم نموده است. یک نفر اقلیت محاکم عمومی جزایی را صالح به رسیدگی دانسته است. پس از ابلاغ رای هر دو متهم طی لایحه ای در چهار صفحه با ضمیمه نمودن تصویر اواق پرونده دیگر به رای صادره اعتراض نموده‌اند که: به لحاظ فقدان دلیل و عدم توجه به قوانین صدور حکم بر خلاف استدلال است و توضیح داده اند وقتی دادگاه تهدید با چاقو و کتک کاری جهت آدم ربایی را نپذیرفته، چگونه امکان دارد به اتهام آدم ربایی به حبس محکوم نماید، در حالی که برای انجام آدم ربایی بایستی مقدمات وقوع آن جرم از جمله آزار و اذیت به همراه تهدید به صورت بالفعل یا اقدامات اخوال (احتمالا منظور اغفال بوده است. عضو ممیز) کننده فراهم باشد، پس استدلال دادگاه محترم مناط اعتبار ندارد، شهود معرفی شده اصالتا در جلسه رسیدگی حضور نداشته اند، ص. یک مرتبه نزد دادگاه بدوی اظهارات خود را بیان نموده و شاهد وقوع جرم هم نبودند، بلکه صرفا ادعا کرده اند که فیلم را در گوشی متعلق به متهم دیده اند. ادعای کذب می‌باشد، شهادت باید در نزد دادگاه کیفری استان انجام می گرفت، شهود از حضور امتناع ورزیده اند، احتمالا از ترس روشن شدن واقعیت بوده که دادگاه توجهی به این امر ننموده و خلاف استدلال کرده هم چنین با وجود سابقه درگیری که پرونده کیفری منجر به صدور رای گردیده عقلا چگونه امکان این امر م. ب. که شاکی طرف دیگر را سوار موتور خود کرده و با آن ها به مکان خلوتی برود، شاکی اصلا موتور سیکلت و گواهینامه آن را ندارد، موضوع سناریوئی جهت ایذاء این جانبان بیش نیست. شاکی مدعی است در زمان خروج از محل کار او را متوقف کرده، سوار موتورش شده ایم در حالی که مرغداری (محل کار) تعطیل که می‌شود پانزده نفر کارگر هم زمان خارج می‌شوند چگونه هیچ شخصی ما را در زمان سوارشدن به موتور ندیده است و تقاضای نقض دادنامه را نموده اند. (تصویر دادنامه صادره در مورد درگیری و ایراد ضرب و جرح ضمیمه گردیده است) (دو برگ 144 و 145 که ضمیمه پرونده شده احتمالا مرتبط به موضوع نیست اشتباه ضمیمه گردیده. عضو ممیز) پس از ارسال پرونده به دیوان عالی کشور در تاریخ 1393/11/21 پرونده به این شعبه ارجاع گردیده است. هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش آقای … اعتماد عضو ممیز و اوراق پرونده و نظریه کتبی آقای … دیوان عالی کشور اجمالا مبنی بر نقض دادنامه تجدیدنظرخواسته مشاوره نموده چنین رای می دهد. رای شعبه دیوان عالی کشور در خصوص اعتراض الف. و م. به دادنامه شماره --- - 1393/05/20 صادره از شعبه دوازدهم دادگاه کیفری استان الف. با بررسی اوراق پرونده و لوایح اعتراضی صرف نظر از این که نحوه حصول علم متعارف به نظر نمی رسد، محکومیت متهمین به اتهام ارتکاب فعل حرام که در قانون جرم شناخته نشده با اصل قانونی بودن جرم و مجازات منطبق نیست و به لحاظ فقد عنصر قانونی رای صادره قابل تایید نمی‌باشد. البته در صورتی که عمل انجام شده را منطبق با ماده 608 قانون مجازات اسلامی (کتاب پنجم) بخش تعزیرات منطبق بدانیم در ماده واحده استفساریه که در ذیل ماده مذکور از طرف مجلس شورای اسلامی اعلام شده:«از نظر مقررات کیفری اهانت و توهین.... ارتکاب اعمال انجام حرکاتی که با لحاظ عرفیات جامعه...... موجب تخفیف و تحقیر شود» می توان مجازات را با ماده فوق الذکر تعیین نمود. در مورد اتهام آدم ربایی هم هیچ قرینه و شاهدی که مفید علم باشد، وجود ندارد. لذا در مجموع اعتراض را قابل پذیرش تلقی ضمن نقض دادنامه صادره رسیدگی مجدد را به دادگاه هم عرض دادگاه صادر کننده رای قطعی ارجاع می‌نماید. مستشار شعبه --- دیوان عالی کشور- عضو معاون

موارد مرتبط 58

آرای مرتبط 40

نظریات مشورتی 6

مواد مرتبط 4

مقرراتِ مرتبط 1

دکترین 7

فقط پیوندهایی که متنشان در بانک است، با شاهد از خودِ متن — نه شباهتِ آماری. عنوانِ بدونِ متن ساخته نمی‌شود.

نظرها و یادداشت‌ها

نظرها پس از بررسی نمایش داده می‌شوند.

Designed & Developed by Hamed Rostami, Eng. & Attorney — © All Rights Reserved حامد رستمی، مهندس و وکیل دادگستری حقوق، با نگاهِ هوش مصنوعی و الگوریتم اینستاگرام تلگرام لینکدین