ابلاغ واقعی حکم غیابی

اگر حکم غیابی صادر شود و شخص در زمان اجرای حکم واخواهی نماید؛ با فرض ابلاغ واقعی، چه اقدامی باید انجام داد؟ نظر هیات عالی م. ع. غیابی مطابق ماده 406 قانون آیین دادرسی کیفری ظرف مهلت 20 روز از تاریخ ابلاغ واقعی رای غیابی حق واخواهی و سپس با انقضاء این مهلت، 20 روز مهلت تجدیدنظر یا فرجام‌خواهی دارد. اگر در این مهلت‌ها م. ع. غیابی اعتراض خ. ر. ب. حکم اعلام نماید که تبصره 2 ماده 406 قانون آیین دادرسی کیفری تکلیف اجرای احکام و دادگاه را مشخص نموده لکن اگر این مهلت‌ها سپری شده باشد و م. ع. غیابی عذر موجهی برای تاخیر در اعتراض نداشته باشد که حکم قطعی است و دادگاه اعتراض وی را رد می‌کند لکن اگر عذر موجهی دشته باشد، دادگاه صادرکننده رای غیابی ابتدا به عذر وی رسیدگی می‌کند و در صورت پذیرش عذر م. ع. وارد رسیدگی به اعتراض‌ها (واخواهی) می‌شود یا پرونده را به دادگاه تجدیدنظر یا دیوان عالی کشور ارسال می‌نماید. نظر اتفاقی قانونگذار در ماده 432 قانون آیین دادرسی کیفری، تجدیدنظرخواهی خارج از موعد را مطلقا مردود و بی اثر ندانسته است بلکه دادگاه را مکلف نموده تا به این اعتراض رسیدگی کند تا چنانچه م. ع. دارای عذر موجه بوده است، حق وی در اعتراض به حکم از بین نرود. در بحث واخواهی نیز باید از ملاک فوق استفاده کرد و قائل به این شد که ولو واخواهی خارج از موعد باشد لکن دادگاه باید به این واخواهی خارج از موعد رسیدگی نماید تا چنانچه م. ع. عذر موجهی داشت، قرار قبولی واخواهی صادر نماید. لذا قاضی اجرا در این فرض باید درخواست واخواهی خارج از مهلت را به دادگاه ارسال نماید.