نظر مشورتی 7/98/148 مورخ 1398/03/07 اداره کل حقوقی قوه قضائیه درخصوص جلب و اعزام واخواه در فرض اعتراض محکوم علیه پیش از جلب و بدون حضور در اجرای احکام با اصلاحات و الحاقات بعدی

استعلام : حسب تبصره 2 ماده 406 در خصوص واخواهي محكومٌ عليه نسبت به احكام غيابي اجراي راي متوقف و متهم تحت الحفظ به همراه پرونده به دادگاه صادركننده حكم اعزام مي شود . 1-ب. ت. ب. تصريح قانون به اعزام تحت الحفظ پذيرش واخواهي در دفاتر خدمات الكترونيك قضايي از سوي محكومٌ عليه غايب يا وكيل وي موجه است يا خير؟ نظريه مشورتي اداره كل حقوقي قوه قضاييه : مفروض عبارت «در اين صورت اجراي رأي متوقف و متهم تحت الحفظ به همراه پرونده به دادگاه صادركننده حكم اعزام مي شود»، مذكور در تبصره 2 ماده 406 قانون آيين دادرسي كيفري 1392 و اصلاحات و الحاقات بعدي، مواردي است كه اجراي رأي كيفري آغاز شده است و مسبوق به حضور و يا جلب محكوم عليه است؛ لذا در فرض سؤال كه محكوم عليه پيش از جلب و بدون حضور در اجراي احكام، طي لايحه اي نسبت به رأي اعتراض كرده است، با احراز صحت انتساب اعتراض به عمل آمده به محكوم عليه يا وكيل وي كه لايحه واخواهي تقديم كرده است، واخواهي مزبور قابل رسيدگي است و موجبي براي منوط كردن شروع رسيدگي دادگاه به جلب و اعزام واخواه وجود ندارد. نظریه مشورتی شماره 7/98/148 مورخ 1398/03/07 موضوع استعلام مربوط به تبصره 2 ماده 406 قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392 و اصلاحات آن است که به بررسی امکان پذیرش واخواهی محکومٌ‌علیه غایب یا وکیل وی در دفاتر خدمات الکترونیک قضایی می‌پردازد. پرسش مطرح‌شده این است که آیا ب. ت. ب. تصریح قانون به اعزام تحت الحفظ، پذیرش واخواهی در این دفاتر موجه است یا خیر. در پاسخ، نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه بیان می‌کند که مفروض مذکور در تبصره 2، مربوط به مواردی است که اجرای رای کیفری آغاز شده و محکومٌ‌علیه حضور داشته است. بنابراین، اگر محکومٌ‌علیه پیش از جلب و بدون حضور در اجرای احکام، اعتراض خ. ر. ب. صورت لایحه ارائه دهد و صحت انتساب اعتراض به او یا وکیلش تایید شود، واخواهی قابل بررسی است و نیازی به جلب و اعزام واخواه به دادگاه برای شروع رسیدگی نیست. تاریخ نظریه: 1398/03/07 شماره نظریه: 7/98/148 شماره پرونده: 98-168-148ک مفروض عبارت «در این صورت اجرای رأی متوقف و متهم تحت الحفظ به همراه پرونده به دادگاه صادرکننده حکم اعزام می‌شود»، مذکور در تبصره 2 ماده 406 قانون آیین دادرسی کیفری 1392 و اصلاحات و الحاقات بعدی، مواردی است که اجرای رأی کیفری آغاز شده است و مسبوق به حضور و یا جلب م. ع. است؛ لذا در فرض سوال که م. ع. پیش از جلب و بدون حضور در اجرای احکام، طی لایحه ای نسبت به رأی اعتراض کرده است، با احراز صحت انتساب اعتراض به عمل آمده به م. ع. یا وکیل وی که لایحه واخواهی تقدیم کرده است، واخواهی مزبور قابل رسیدگی است و موجبی برای منوط کردن شروع رسیدگی دادگاه به جلب و اعزام واخواه وجود ندارد.