Ailexa — هوش مصنوعی + قانون home
حوزهٔ جستجوی شما حدوداً در چه زمینه‌ای است:
در جست‌جوی چه هستید؟ بعد از انتخابِ آنچه می‌خواهید، در کادرِ جستجوی بالا موضوع را بنویسید و «بگرد» را بزنید.

انطباق دقیق این متن با متن رسمی هنوز به‌طور ۱۰۰٪ کنترل نشده.

ابهامات حقوق بشری استعمارزدایی از مجمع الجزایر چاگوس در پرتو توافق بریتانیا و موریس نویسندگان: تحریریه نشریه داتیکان منبع: داتیکان سال 2 بهار 1404 شماره 5 حوزه‌های تخصصی: حوزه‌های تخصصی حقوق حقوق بین الملل حقوق بشر شماره صفحات: ۸۰-۸۵ دریافت مقاله تعداد دانلود : ۶۶ آرشیو آرشیو شماره‌ها: ۷ سال ۱۴۰۴ (۳) - داتیکان سال 2 پاییز 1404 شماره 7 - داتیکان سال 2 تابستان 1404 شماره 6 - داتیکان سال 2 بهار 1404 شماره 5 سال ۱۴۰۳ (۴) - داتیکان سال اول زمستان 1403 شماره 4 - داتیکان سال اول پاییز 1403 شماره 3 - داتیکان سال اول تابستان 1403 شماره 2 - داتیکان سال اول بهار 1403 شماره 1 چکیده مجمع الجزایر چاگوس که در میانه اقیانوس هند و در حدود ۱۶۰۰ کیلومتری سواحل شرقی آفریقا واقع شده است، در دهه های اخیر کانون یکی از مناقشات برجسته استعماری و حقوق بشری بوده است. این جزایر از اوایل قرن نوزدهم به مستعمره بریتانیا تبدیل شدند و تا سال ۱۹۶۵ بخشی از سرزمین تحت حاکمیت مستعمراتی موریس بودند. در سال ۱۹۶۵، سه سال پیش از استقلال موریس، دولت بریتانیا چاگوس را از موریس جدا کرد و آن را به عنوان بخشی از قلمرو بریتانیا در اقیانوس هند تحت کنترل مستقیم خود درآورد. اندکی بعد، بریتانیا در چارچوب یک توافق محرمانه با ایالات متحده، بزرگ ترین جزیره این مجمع الجزایر یعنی دیه گو گارسیا را برای ایجاد پایگاه نظامی در اختیار آمریکا قرار داد. جهت فراهم ساختن مقدمات احداث این پایگاه، در فاصله سال های پایانی دهه ۱۹۶۰ تا اوایل دهه ۱۹۷۰ میلادی، تمامی ساکنان بومی چاگوس، موسوم به چاگوسی ها، به اجبار از زادگاه خود اخراج شدند و به موریس، سیشل و تعدادی نیز با وعده اعطای تابعیت به بریتانیا منتقل گردیدند [1]. این تبعید اجباری که جمعیتی حدود ۱۵۰۰ تا ۲۰۰۰ نفر را شامل می شد، به از هم گسیختن بافت اجتماعی مردم چاگوس، از دست رفتن سرزمین آباواجدادی شان و آغاز دهه ها مبارزه حقوقی و سیاسی برای بازگشت و اعاده حقوق از دست رفته انجامید. موریس نیز از زمان استقلال خود (۱۹۶۸) تاکنون همواره بر حق حاکمیت بر چاگوس تأکید کرده و جداسازی این جزایر در دوران استعمار را غیرقانونی شمرده است. در عرصه بین المللی، موضوع چاگوس به مثالی بارز از «نقض حق تعیین سرنوشت» تعبیر شده است. قطعنامه ۱۵۱۴ مجمع عمومی سازمان ملل متحد (مصوب ۱۹۶۰)، هرگونه تجزیه قلمرو سرزمین های تحت استعمار را ممنوع دانسته و بر حق ملت ها در تعیین سرنوشت خود تأکید کرده است. در همین راستا، مجمع عمومی در سال ۲۰۱۷ از دیوان بین المللی دادگستری درخواست نظریه مشورتی کرد تا قانونی بودن جداسازی چاگوس از موریس را بررسی کند. در پاسخ، رأی مشورتی دیوان در فوریه ۲۰۱۹ و سپس قطعنامه ۲۲ می ۲۰۱۹ مجمع عمومی، به صراحت اعلام کردند که فرآیند استعمارزدایی موریس به دلیل جداسازی غیررضایت مندانه چاگوس ناقص بوده و ادامه حاکمیت بریتانیا بر این مجمع الجزایر نقض حقوق بین الملل م. ب. [2]. در این اسناد، از بریتانیا خواسته شد اداره استعماری خود بر چاگوس را هرچه سریع تر و بدون شرط پایان دهد و بدین ترتیب زمینه تکمیل حق تعیین سرنوشت مردم بومی این سرزمین فراهم گردد. با این حال، علی رغم این پشتوانه حقوقی و بین المللی، منازعه چاگوس تا همین اواخر حل نشده باقی مانده بود و سرنوشت بومیان چاگوسی نیز همچنان در هاله ای از ابهام قرار دارد. Human Rights Ambiguities in the Decolonization of the Chagos Archipelago Amid the UK-Mauritius Agreement The Chagos Archipelago, located in the middle of the Indian Ocean approximately 1,600 kilometers off the eastern coast of Africa, has in recent decades become a focal point of one of the most prominent cases of colonial and human rights disputes. These islands were annexed by Britain in the early 19th century and remained part of colonial Mauritius until 1965. That year, three years prior to Mauritius' independence, the British government unilaterally detached the Chagos Islands from Mauritius and placed them under direct British control as part of the British Indian Ocean Territory (BIOT). Shortly thereafter, the UK entered into a secret agreement with the United States, granting the U.S. access to Diego Garcia—the largest island of the archipelago—for the construction of a military base. To pave the way for this installation, from the late 1960s to the early 1970s, the entire indigenous population of the Chagos Islands—known as the Chagossians—was forcibly removed from their homeland. They were deported to Mauritius, the Seychelles, and some were relocated to the UK under promises of citizenship. This forced displacement, affecting between 1,500 and 2,000 individuals, shattered the social fabric of the Chagossian community, severed their ancestral ties to the land, and initiated decades of legal and political struggle for repatriation and restitution. Since gaining independence in 1968, Mauritius has consistently asserted its sovereignty over the Chagos Islands, denouncing their separation during the colonial period as illegal. On the international stage, the Chagos case has come to be seen as a textbook example of the violation of the right to self-determination. United Nations General Assembly Resolution 1514 (adopted in 1960) explicitly prohibits the dismemberment of colonial territories and affirms the right of peoples to determine their own destiny. In line with this principle, in 2017 the UN General Assembly requested an advisory opinion from the International Court of Justice (ICJ) regarding the legality of the Chagos-Mauritius separation. The Court’s advisory opinion, issued in February 2019, followed by a General Assembly resolution on May 22, 2019, unambiguously concluded that the decolonization of Mauritius was incomplete due to the non-consensual detachment of Chagos. It further declared that continued British control over the archipelago constitutes a breach of international law. Both documents called on the UK to unconditionally and expeditiously terminate its colonial administration over the Chagos Islands, thus enabling the full realization of the Chagossians’ right to self-determination. Nevertheless, despite these strong international and legal foundations, the Chagos dispute remained unresolved until recently, and the fate of the Chagossian people continued to be shrouded in uncertainty. تبلیغات

موارد مرتبط

برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.

نظرها و یادداشت‌ها

نظرها پس از بررسی نمایش داده می‌شوند.

Designed & Developed by Hamed Rostami, Eng. & Attorney — © All Rights Reserved حامد رستمی، مهندس و وکیل دادگستری حقوق، با نگاهِ هوش مصنوعی و الگوریتم اینستاگرام تلگرام لینکدین