اثر عدم تهیه مقدمات اجرای حکم تمکین بر نفقه زوجه

رأی خلاصه جریان پرونده خانم ف. ر. با وکالت خانم م. ر.به طرفیت آقای م.ر. ق. دادخواستی به خواسته صدور حکم به الزام زوج به طلاق زوجه به لحاظ عسر و حرج و تخلف از شروط ضمن عقد مستنداً به سند ازدواج مورخه 1390/11/20 شماره ...رودهن و به لحاظ سوء رفتار و سوء معاشرت با توجّه به تهدید و توهین و تهمت و افتراء به نحوی که مدّت 7 ماه است زوجه مجبور به سکونت در منزل مادر شده و زوج هیچگونه خرج و نفقه ای پرداخت نمی نماید تخلف زوج از شروط ضمن عقد اعم از ترک عمدی و ترک انفاق و سوء معاشرت محرز و مسلم بوده درصورت لزوم موکله شهودی دارد که حاضر به گواهی در محضر دادگاه می باشند دادخواست در تاریخ 1393/1/24 در محاکم عمومی رودهن ثبت و به شعبه اوّل شعبه پردیس ثبت و ارجاع گردیده است. دادگاه وقت جهت رسیدگی تعیین نموده است. استشهادیه ای که سجلین آن مراتب مورد ادعای وکیل زوجه را امضاء و گواهی کرده اند در برگ 13 پرونده پیوست است. در جلسه دادرسی مورخ 1393/6/3 خوانده حضور داشته است وکیل زوج و زوجه حاضر نبوده اند لایحه ای از وکیل در برگ های 14 و 15 پرونده پیوست است که مطالب مندرج در دادخواست را ضمن اعلام عسر و حرج موکلش از رفتار زوج در زندگی مشترک با زوجه و اینکه موکلش حاضر به ادامه زندگی مشترک ب. ت. ب. سوء رفتار و معاشرت زوج و اینکه او را در حضور همکاران خودش که گفته است موکله را دوست ندارد مورد بی مهری قرار داده است و با تهمت و به کار بردن الفاظ رکیک در حضور خانواده وی که موجب سلب آرامش روحی او شده است و زوج بارها با خانم … توسط موکله رؤیت شده است و این رفتار او موکله را که تنها 15 سال داشته دچار عسر و حرج نموده است به نحوی که چندین ماه است در منزل پدری به سر می برد و هیچ مراوده ای زوج با وی نداشته است و به اصرار زوج و خانواده وی جهیزیه به منزل پدری موکله عودت گردید و عملاً اعلام نموده اند که حاضر به ادامه زندگی نمی باشند فرزندی مشترک نیز ندارند ارجاع امر به داوری مورد درخواست و در خاتمه صدور گواهی عدم امکان سازش م. ا.. دادگاه در این جلسه اظهارات خوانده را منعکس نموده است او گفته است من تا به حال با وی نزدیکی نکرده ام هیچ کدام از اظهارات وی را که به او تهمت و افترا زده باشم قبول ندارم. حدوداً شش ماه با هم زندگی مشترک داشتیم در طول این مدت نفقه وی را پرداخت کرده ام. سپس خودش اقدام به ترک خانه نموده است. من خواهان زندگی با وی هستم و دوست ندارم طلاق بدهم. دادگاه چون خواهان به شهادت شهود استناد نموده است تحقیق از شهود ضرورت دارد. مستند به ماده 232 قانون ائین دادرسی قرار استماع شهادت شهود را صادر مینماید مقرر است دفتر وقت جهت رسیدگی تعیین و طرفین دعوت شوند در اخطاریه خواهان قید شود گواهان خود را همراه بیاورد. در جلسه مورخ 1393/10/15 دو نفر شهود تعرفه شده با س. ک. ر. عموی خواهان و ن. چ. که در برگ های 30 و 31 پرونده به عنوان گواه از آنان تحقیق شده است از وجود اختلافات بین زوجین از یکسال و نیم پیش و به نقل از خود ف. ر. که گفته است شوهرش او را با چاقو تهدید کرده است مطالبی بیان نموده اند ولی با چشم خود ندیده اند زوج در این جلسه در مورد اظهارات شهود گفته است من حرفی ندارم ولی اینکه من همسرم را با چاقو تهدید کرده باشم دروغ است وکیل خ. گ. ا. ما حاضر هستیم از تعداد 313 عدد سکه تمام بهار آزادی 113 سکه را در قبال طلاق بذل کنیم و درخصوص نفقه و مهریه نیز پرونده های جداگانه تشکیل شده است درخصوص اجرت المثل ادعائی نداریم ز. گ. ا. من نمی توانم حتی یک سکه را پرداخت کنم. دادگاه ختم جلسه را اعلام و قرار ارجاع امر به داوری صادر نموده است زوج خواهرش ز.ق. را به عنوان داور معرفی کرده ا ست. داور خانم ف. ر. نیز معرفی شده است. در برگ 45 پرونده نظر داور زوج اعلام شده وی در این نظریه گفته است زوجه مدتی است وظائف قانونی خود را از جمله تمکین عام و خاص از برادرم نداشته و طی دادنامه 1516/93 صادره از شعبه 45 تجدیدنظر محکوم به تمکین شده است کماکان در منزل پدرشان ساکن است و نظریه او بر ادامه زندگی مشترک زوجین اعلام شده است (برگ 45 پرونده) در برگ 48 پرونده نظر داور زوجه نیز اعلام شده است وکیل زوج درخواست نموده است زوجه جهت اینکه موکل مدعی است باکره است و 6 ماه زندگی مشترک زیر یک سقف داشته اند به پزشکی قانونی معرفی شود موکل به همسرش علاقه دارد ولی او به موکل علاقه ندارد چون ترک زندگی مشترک از جانب او صورت گرفته است و با محکوم شدن به تمکین حاضر به مراجعت به زندگی مشترک نیست و برخلاف اظهارات وی خودشان با طرح دعوی استرداد جهیزیه، جهیزیه خود را پس از صدور رأی در پرونده کلاسه 93010 به منزل پدرشان منتقل کرده است درخواست رد دعوی ایشان را دارم. دادگاه در تاریخ 1394/2/22 با بررسی اوراق و محتویات پرونده ختم رسیدگی را اعلام و به شرح دادنامه 235/94 در مقدمه ای که در رأی صادره انشاء شده است خلاصه ای از اظهارات وکیل زوجه ب. ش. د. و لایحه تقدیمی که مشروح آن در گزارش فوق ذکر شده است آورده است و اظهارات خ. د. ج. دادرسی که ادعای زوجه و وکیل او را تکذیب نموده است و وکیل زوج مخالفت موکلش را با طلاق اعلام داشته است و اینکه داوران توفیقی در اصلاح ذات البین نداشته اند چون دادگاه به این عقیده م. ب. که ادامه زندگی زوجه با زوج ب. ت. ب. شهادت شهود تعرفه شده وی در پرونده و همچنین استشهادیه محلی مبنی بر ترک زندگی توسط زوج و ایضاً بذل مقداری از مهریه و اجرت المثل ایام زوجیت که خود قرینه ای به جهت اظهارات خواهان م. ب. که زوج موجب عسر و حرج م. ب. بنابراین مستند به ماده 1130 قانون مدنی و ماده 26 قانون حمایت خانواده حکم به الزام خوانده به طلاق خواهان صادر و اعلام می شود و درخصوص مابقی مهریه و نفقه و جهیزیه ب. ت. ب. اینکه خواهان به طور جداگانه حقوق خود را مطالبه نموده است این محکمه خود را مواجه با تکلیفی نمی داند در مورد اجرت المثل ایام زوجیت خواهان به صراحت گفته است ادعائی ندارد دادگاه مواجه با تکلیفی نمی باشد. از این رأی وکیل زوج تجدیدنظرخواهی کرده است. دادگاه وقت رسیدگی تعیین نموده و طرفین را دعوت کرده است در جلسه مورخ 1394/8/5 لایحه ای تقدیم نموده که رأی بدوی را بدون توجه به مدارک ابرازی چون صادر شده مخدوش دانسته است چون زوجه خودش ترک زندگی مشترک بعد از 6 ماه زندگی با موکلش نموده است دلیل اثباتی بر عسر و حرج او ارائه نشده است زوجه طبق حکم قطعی شعبه 45 تجدیدنظر ملزم به تمکین شده و حاضر به تمکین نبوده است. اظهارات شهود تعرفه شده از جانب ایشان فاقد ارزش و قابل اعتناء نبوده است. چون موکل حاضر به طلاق نیست صدور حکم بر نقض رأی صادره مورد درخواست است. در جلسه دادرسی 1394/8/5 نیز ایرادات شکلی برقرارداد وکیل زوجه از حیث عدم درج میزان حق الوکاله در وکالتنامه و نیز ب. ت. ب. اینکه دلیلی بر عسر و حرج زوجه ارائه نداده است و موکلش حاضر به طلاق نیست نقض رأی بدوی را خواستار شده است وکیل زوجه در دفاع از موکلش گفته است موکل در اوج دوران جوانی و در سرپائینی مورد بی مهری همسرش قرار گرفته و آنچنان با سوء معاشرت او مواجه شده که توان ادامه زندگی مشترک را ندارد زوجه و زوج پسرخاله و دخترخاله می باشند از طرح دعاوی کیفری و غیره امتناع کرده است. زوج بارها در میان فامیل و آشنایان عنوان داشته با زوجه حاضر به ادامه زندگی نمی باشد و حتی مادر او بارها طی تماس با موکله و خانواده اش با وساطت بزرگان اعلام داشته که اندک جهیزیه که از سوی موکله به منزل شوهر بده شده از منزل خارج گردد چرا که منزل استیجاری بوده و زوج توان پرداخت اجاره بها را ندارد و همچنین چون توان ادامه زندگی با زوج ندارد ممکن است دست به خودکشی بزند وجود دارد. بنابراین تا تعیین تکلیف زوجه در منزل مادرش باشد بدین صورت بوده است که در راستای حفظ وسائل و جلوگیری از تعدی و نفریط وسایل را موکله به منزل مادری آورده است عدم طرح دعاوی ضرب و جرح و ترک انفاق و غیره صرفاً به دلیل روابط خویشاوندی بوده است. از آنجائیکه قریب 2 سال جدا از هم زندگی مینمایند و زوج هیچ خرج و نفقه ای پرداخت نمی نماید زمینه عسر و حرج را مهیا نموده است و اینکه در حکم تمکین آمده است که شرایط اجرای حکم تمکین بایستی از سوی زوج مهیا گردد یعنی اینکه منزلی تهیه شود در حالیکه هیچ یک از این موارد را زوج نپذیرفته است. بنابراین استناد زوج به حکم تمکین وجاهت قانونی نداشته و ندارد تمکین امر مستمر و مداوم م. ب. و موکله از ابتدای زندگی تمکین داشته و در انجام وظائف خود کوتاهی نکرده است فقط شرایط تمکین از جانب زوج فراهم نبوده است و زوج به شخص دیگری علاقه مند بوده است که هم اکنون نیز او را عقد موقت نموده است و و قطعاً ازدواج مجدد از شرایط عسر و حرج م. ب. در خاتمه موکله به دلیل کراهتی که از زوج داشته حاضر به گذشت نفقه 2639 سکه تمام بهار آزادی از مهریه و سایر حقوق دیگر م. ب. تقاضای تأیید دادنامه بدوی را دارم. دادگاه با اعلام ختم دادرسی به شرح دادنامه 1261/94 مورخ 1394/8/6 با غیر وارد دانستن تجدیدنظرخواهی به عمل آمده از سوی وکیل زوج رأی تجدیدنظرخواسته را با اصلاح رقم با بذل از 113 سکه در رأی بدوی به 263 عدد رأی مذکور را وفق ماده 358 قانون آئین دادرسی مدنی تأیید نموده است. اکنون فرجام خواهی به عمل آمده از سوی آقای م.ر. ق. نسبت به دادگاه 1261/94 صادره از شعبه 47 تجدیدنظر استان تهران است که هنگام شور لایحه وی با گزارش پرونده قرائت میشود.هیئت شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش آقای … ممیز و اوراق پرونده و نظریه کتبی آقای … دیوان عالی کشور اجمالاً مبنی بر تأیید دادنامه شماره 1261/94 فرجام خواسته مشاوره نموده چنین رأی می دهد: رأی شعبه دیوان عالی کشور آنچه از نحوه اظهارات زوجین و وکلای آنان در لوایح و صورت جلسات دادرسی و نیز اظهارات احد از گواهان تعرفه شده که ظاهراً عموی زوجه خود را معرفی کرده است استفاده می شود زوج و زوجه پس از شروع زندگی مشترک مدت 6 ماه با هم زیر یک سقف و در منزل مستقل بوده اند. لیکن زوجه پس از اینکه متوجه بی مهری و عدم علاقه مندی همسرش به خودش شده است اقدام به ترک زندگی مشترک نموده است و به خاطر پدرش رفته است و علیرغم پادرمیانی عمویش پس از مدتی که به خانه بازگشته است مواجه با برخورد نامناسب مجددی از سوی زوج گردیده است که به منزل والدینش پناه برده است. اظهارات ز. د. ل. فرجام خواهی او که ظاهراً بدون دخالت وکیل او تنظیم شده است بیانگر واقعیت زندگی فیمابین زوجین از حیث عدم علاقه مندی او به هم خوابگی با همسرش در طول شش ماه زندگی مشترک دارد. بدین توضیح که او گفته است «اولاً دادگاه بدوی به حکم تمکین ارائه شده توجهی ننموده است. ثاناً اینکه گفته است من مسکن تهیه نکرده ام نادرست است چون با هم در منزل مشترک ساکن بوده ایم و با تحصیل حکم استرداد جهیزیه ایشان جهیزیه را به منزل پدرشان منتقل نموده اند. ثالثاً در خلال 6 ماه زندگی مشترک بنا به درخواست زوجه فقط 2 مرتبه رابطه زناشوئی داشته و ایشان باکره است»; ب. ت. ب. مراتب مذکور و با اندک توجه به سایر محتویات پرونده و اظهارات وکلای طرفین در جلسه دادرسی مورخ 1394/8/5 دادگاه تجدیدنظر نتیجه گرفته می شود که زوج به قدری عدم علاقه و عشق نسبت به زوجه در طول 6 ماه زندگی مشترک زیر یک سقف به زوجه بروز داده است که زوجه به او پیشنهاد هم خوابگی و هم بستر شدن و ایجاد رابطه جنسی داده است که او با اکراه و سعی در این امر که ازاله بکارت نشود داشته و آن هم فقط زوجه دو بار موفق به جلب رضایت زوج برای این امر گردیده است چون زوج نیز در تمام مراحل دادرسی برای اثبات اینکه زوجه باکره است توسط وکیلش به این وضعیت زوجه اصرار میورزیده است. ظاهراً این وضعیت زوجه را در جهت عدم استحقاق زوجه به تمام مهریه مطرح ساخته است و زوج در طول دادرسی گرچه به دادنامه قطعی صادره از شعبه 45 تجدیدنظر استان تهران که بر محکومیت زوجه به تمکین صادر شده است استناد نموده است لیکن ب. ت. ب. تاریخ صدور حکم تمکین قطعی در تاریخ 1393/10/13 و تذکر دادگاه تجدید ن. ب. ا. اجرای حکم تمکین منوط به تهیه منزل مناسب و در شأن زوجه و تهیه اثاث البیت م. ب.»; توجه ننموده است و در مقام اثبات عدم تقصیر خودش بر عدم ایفاء وظائفی که متقابلاً به عهده او بوده است مدرکی که نشان دهنده اقدامات اجرائی نسبت به رأی مذکور باشد ارائه نداده است و با صدور این حکم نشوز زوجه را ثابت نکرده است. نتیجتاً زوجه از تاریخ قطعیت این رأی استحقاق نفقه را تا فراهم نمودن شرایط و مقدمات تمکین از سوی زوج داشته است. ضمناً درخصوص این امر که در دادگاه تجدیدنظر زوجه مدعی شده است که زوج اقدام به ازدواج مجدد به طور موقت نموده است تکذیب از این ادعا به عمل نیاورده است تا نیاز به بررسی صحت و سقم موضوع باشد لذا هیأت این شعبه در مجموع بر تشخیص دادگاه ها در حدوث عسر و حرج زوجه و نیز بر صحت مبانی استدلال و استنباط دادگاه ب. ت. ب. دلیل و قرائن استنادی مبنی بر حقانیت زوجه بر خواسته خدشه ای وارد نمی تواند با رد فرجام خواهی زوجه رأی فرجام خواسته را مستنداً به ماده 370 قانون آئین دادرسی مدنی تأیید و ابرام مینماید. شعبه 16 دیوان عالی کشور- رئیس و مستشار و عضو معاون عبدالعلی ناصح - عباسعلی علیزاده - سعیدعالم فهرست خلاصه جریان پرونده شعبه دیوان عالی کشور نقد رأی اثر عدم تهیه مقدمات اجرای حکم تمکین بر نفقه زوجه در تاریخ 26 بهمن 1394، دادگاه پس از بررسی پرونده‌ای مرتبط با درخواست الزام به طلاق به دلیل عسر و حرج و نقض شروط ضمن عقد، اقدام به صدور رای نمود. خواهان ادعا کرد که رفتار ناپسند، توهین و تهدید از سوی زوج، او را به وضعیت عسر و حرج رسانده و وادار به ترک منزل مادری خود کرده است. در مقابل، خوانده مدعی شد که خواهان خود به ترک منزل اقدام کرده و نفقه را پرداخت کرده است. <br>دادگاه با استناد به شهادت شهود و مستندات موجود، به این نتیجه رسید که ادامه زندگی مشترک ممکن نیست و بر اساس ماده 1130 قانون مدنی و ماده 26 قانون حمایت خانواده، حکم به الزام خوانده به طلاق صادر کرد. خوانده به رای بدوی اعتراض نمود و در دادگاه تجدیدنظر ادعا کرد که خواهان نتوانسته شرایط عسر و حرج را اثبات کند و او نیز حاضر به طلاق نیست. با این حال، تجدیدنظرخواهی او رد شد و رای دادگاه بدوی تایید گردید. دیوان عالی کشور نیز پس از بررسی اظهارات طرفین و مستندات، رای دادگاه تجدیدنظر را تایید و ابرام کرد. تاریخ دادنامه قطعی: 1394/11/26 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: در صورتی که پس از صدور حکم تمکین از دادگاه، زوج مقدمات اجرای این حکم را فراهم نکند، زوجه از تاریخ قطعیت این حکم، تا زمان فراهم شدن شرایط و مقدمات تمکین، استحقاق دریافت نفقه را دارد. رای خلاصه جریان پرونده خانم ف. ر. با وکالت خانم م. ر.به طرفیت آقای م.ر. ق. دادخواستی به خواسته صدور حکم به الزام زوج به طلاق زوجه به لحاظ عسر و حرج و تخلف از شروط ضمن عقد مستندا به سند ازدواج مورخه 1390/11/20 شماره...رودهن و به لحاظ سوء رفتار و سوء معاشرت با توجّه به تهدید و توهین و تهمت و افتراء به نحوی که مدّت 7 ماه است زوجه مجبور به سکونت در منزل مادر شده و زوج هیچگونه خرج و نفقه ای پرداخت نمی‌نماید تخلف زوج از شروط ضمن عقد اعم از ترک عمدی و ترک انفاق و سوء معاشرت محرز و مسلم بوده در صورت لزوم موکله شهودی دارد که حاضر به گواهی در محضر دادگاه می‌باشند دادخواست در تاریخ 1393/01/24 در محاکم عمومی رودهن ثبت و به شعبه اوّل شعبه پردیس ثبت و ارجاع گردیده است. دادگاه وقت جهت رسیدگی تعیین نموده است. استشهادیه ای که سجلین آن مراتب مورد ادعای وکیل زوجه را امضا و گواهی کرده اند در برگ 13 پرونده پیوست است. در جلسه دادرسی مورخ 1393/06/03 خوانده حضور داشته است وکیل زوج و زوجه حاضر نبوده اند لایحه ای از وکیل در برگ های 14 و 15 پرونده پیوست است که مطالب مندرج در دادخواست را ضمن اعلام عسر و حرج موکلش از رفتار زوج در زندگی مشترک با زوجه و اینکه موکلش حاضر به ادامه زندگی مشترک ب. ت. ب. سوء رفتار و معاشرت زوج و اینکه او را در حضور همکاران خودش که گفته است موکله را دوست ندارد مورد بی مهری قرار داده است و با تهمت و به کار بردن الفاظ رکیک در حضور خانواده وی که موجب سلب آرامش روحی او شده است و زوج بارها با خانم … توسط موکله رویت شده است و این رفتار او موکله را که تنها 15 سال داشته دچار عسر و حرج نموده است به نحوی که چندین ماه است در منزل پدری به سر می برد و هیچ مراوده ای زوج با وی نداشته است و به اصرار زوج و خانواده وی جهیزیه به منزل پدری موکله عودت گردید و عملا اعلام نموده‌اند که حاضر به ادامه زندگی نمی‌باشند فرزندی مشترک نیز ندارند ارجاع امر به داوری مورد درخواست و در خاتمه صدور گواهی عدم امکان سازش م. ا.. دادگاه در این جلسه اظهارات خوانده را منعکس نموده است او گفته است من تا به حال با وی نزدیکی نکرده ام هیچ کدام از اظهارات وی را که به او تهمت و افترا زده باشم قبول ندارم. حدودا شش ماه با هم زندگی مشترک داشتیم در طول این مدت نفقه وی را پرداخت کرده ام. سپس خودش اقدام به ترک خانه نموده است. من خواهان زندگی با وی هستم و دوست ندارم طلاق بدهم. دادگاه چون خواهان به شهادت شهود استناد نموده است تحقیق از شهود ضرورت دارد. مستند به ماده 232 قانون آیین دادرسی قرار استماع شهادت شهود را صادر مینماید مقرر است دفتر وقت جهت رسیدگی تعیین و طرفین دعوت شوند در اخطاریه خواهان قید شود گواهان خود را همراه بیاورد. در جلسه مورخ 1393/10/15 دو نفر شهود تعرفه شده با ساحی ک. ر. عموی خواهان و نقی چراغچی که در برگ های 30 و 31 پرونده به عنوان گواه از آنان تحقیق شده است از وجود اختلافات بین زوجین از یک سال و نیم پیش و به نقل از خود ف. ر. که گفته است شوهرش او را با چاقو تهدید کرده است مطالبی بیان نموده‌اند ولی با چشم خود ندیده اند زوج در این جلسه در مورد اظهارات شهود گفته است من حرفی ندارم ولی اینکه من همسرم را با چاقو تهدید کرده باشم دروغ است وکیل خ. گ. ا. ما حاضر هستیم از تعداد 313 عدد سکه تمام بهار آزادی 113 سکه را در قبال طلاق بذل کنیم و در خصوص نفقه و مهریه نیز پرونده های جداگانه تشکیل شده است در خصوص اجرت المثل ادعائی نداریم ز. گ. ا. من نمی توانم حتی یک سکه را پرداخت کنم. دادگاه ختم جلسه را اعلام و قرار ارجاع امر به داوری صادر نموده است زوج خواهرش ز.ق. را به عنوان داور معرفی کرده ا ست. داور خانم ف. ر. نیز معرفی شده است. در برگ 45 پرونده نظر داور زوج اعلام شده وی در این نظریه گفته است زوجه مدتی است وظائف قانونی خود را از جمله تمکین عام و خاص از برادرم نداشته و طی دادنامه --- صادره از شعبه --- تجدیدنظر محکوم به تمکین شده است کماکان در منزل پدرشان ساکن است و نظریه او بر ادامه زندگی مشترک زوجین اعلام شده است (برگ 45 پرونده) در برگ 48 پرونده نظر داور زوجه نیز اعلام شده است وکیل زوج درخواست نموده است زوجه جهت اینکه موکل مدعی است باکره است و 6 ماه زندگی مشترک زیر یک سقف داشته اند به پزشکی قانونی معرفی شود موکل به همسرش علاقه دارد ولی او به موکل علاقه ندارد چون ترک زندگی مشترک از جانب او صورت گرفته است و با محکوم شدن به تمکین حاضر به مراجعت به زندگی مشترک نیست و برخلاف اظهارات وی خودشان با طرح دعوی استرداد جهیزیه، جهیزیه خود را پس از صدور رای در پرونده کلاسه --- به منزل پدرشان منتقل کرده است درخواست رد دعوی ایشان را دارم. دادگاه در تاریخ 1394/02/22 با بررسی اوراق و محتویات پرونده ختم رسیدگی را اعلام و به شرح دادنامه --- در مقدمه ای که در رای صادره انشاء شده است خلاصه ای از اظهارات وکیل زوجه ب. ش. د. و لایحه تقدیمی که مشروح آن در گزارش فوق ذکر شده است آورده است و اظهارات خ. د. ج. دادرسی که ادعای زوجه و وکیل او را تکذیب نموده است و وکیل زوج مخالفت موکلش را با طلاق اعلام داشته است و اینکه داوران توفیقی در اصلاح ذات البین نداشته اند چون دادگاه به این عقیده م. ب. که ادامه زندگی زوجه با زوج ب. ت. ب. شهادت شهود تعرفه شده وی در پرونده و همچنین استشهادیه محلی مبنی بر ترک زندگی توسط زوج و ایضا بذل مقداری از مهریه و اجرت المثل ایام زوجیت که خود قرینه ای به جهت اظهارات خواهان م. ب. که زوج موجب عسر و حرج م. ب. بنابراین مستند به ماده 1130 قانون مدنی و ماده 26 قانون حمایت خانواده حکم به الزام خوانده به طلاق خواهان صادر و اعلام می‌شود و در خصوص مابقی مهریه و نفقه و جهیزیه ب. ت. ب. اینکه خواهان به طور جداگانه حقوق خود را مطالبه نموده است این محکمه خود را مواجه با تکلیفی نمی داند در مورد اجرت المثل ایام زوجیت خواهان به صراحت گفته است ادعائی ندارد دادگاه مواجه با تکلیفی نمی‌باشد. از این رای وکیل زوج تجدیدنظرخواهی کرده است. دادگاه وقت رسیدگی تعیین نموده و طرفین را دعوت کرده است در جلسه مورخ 1394/08/05 لایحه ای تقدیم نموده که رای بدوی را بدون توجه به مدارک ابرازی چون صادر شده مخدوش دانسته است چون زوجه خودش ترک زندگی مشترک بعد از 6 ماه زندگی با موکلش نموده است دلیل اثباتی بر عسر و حرج او ارائه نشده است زوجه طبق حکم قطعی شعبه --- تجدیدنظر ملزم به تمکین شده و حاضر به تمکین نبوده است. اظهارات شهود تعرفه شده از جانب ایشان فاقد ارزش و قابل اعتناء نبوده است. چون موکل حاضر به طلاق نیست صدور حکم بر نقض رای صادره مورد درخواست است. در جلسه دادرسی 1394/08/05 نیز ایرادات شکلی برقرارداد وکیل زوجه از حیث عدم درج میزان حق الوکاله در وکالتنامه و نیز ب. ت. ب. اینکه دلیلی بر عسر و حرج زوجه ارائه نداده است و موکلش حاضر به طلاق نیست نقض رای بدوی را خواستار شده است وکیل زوجه در دفاع از موکلش گفته است موکل در اوج دوران جوانی و در سرپآیینی مورد بی مهری همسرش قرار گرفته و آنچنان با سوء معاشرت او مواجه شده که توان ادامه زندگی مشترک را ندارد زوجه و زوج پسرخاله و دخترخاله می‌باشند از طرح دعاوی کیفری و غیره امتناع کرده است. زوج بارها در میان فامیل و آشنایان عنوان داشته با زوجه حاضر به ادامه زندگی نمی‌باشد و حتی مادر او بارها طی تماس با موکله و خانواده اش با وساطت بزرگان اعلام داشته که اندک جهیزیه که از سوی موکله به منزل شوهر بده شده از منزل خارج گردد چرا که منزل استیجاری بوده و زوج توان پرداخت اجاره بها را ندارد و همچنین چون توان ادامه زندگی با زوج ندارد ممکن است دست به خودکشی بزند وجود دارد. بنابراین تا تعیین تکلیف زوجه در منزل مادرش باشد بدین صورت بوده است که در راستای حفظ وسائل و جلوگیری از تعدی و نفریط وسایل را موکله به منزل مادری آورده است عدم طرح دعاوی ضرب و جرح و ترک انفاق و غیره صرفا به دلیل روابط خویشاوندی بوده است. از آنجایی که قریب 2 سال جدا از هم زندگی مینمایند و زوج هیچ خرج و نفقه ای پرداخت نمی‌نماید زمینه عسر و حرج را مهیا نموده است و اینکه در حکم تمکین آمده است که شرایط اجرای حکم تمکین بایستی از سوی زوج مهیا گردد یعنی اینکه منزلی تهیه شود در حالی که هیچ یک از این موارد را زوج نپذیرفته است. بنابراین استناد زوج به حکم تمکین وجاهت قانونی نداشته و ندارد تمکین امر مستمر و مداوم م. ب. و موکله از ابتدای زندگی تمکین داشته و در انجام وظائف خود کوتاهی نکرده است فقط شرایط تمکین از جانب زوج فراهم نبوده است و زوج به شخص دیگری علاقه مند بوده است که هم اکنون نیز او را عقد موقت نموده است و و قطعا ازدواج مجدد از شرایط عسر و حرج م. ب. در خاتمه موکله به دلیل کراهتی که از زوج داشته حاضر به گذشت نفقه 2639 سکه تمام بهار آزادی از مهریه و سایر حقوق دیگر م. ب. تقاضای تایید دادنامه بدوی را دارم. دادگاه با اعلام ختم دادرسی به شرح دادنامه --- مورخ 1394/08/06 با غیر وارد دانستن تجدیدنظرخواهی به عمل آمده از سوی وکیل زوج رای تجدیدنظرخواسته را با اصلاح رقم با بذل از 113 سکه در رای بدوی به 263 عدد رای مذکور را وفق ماده 358 قانون آیین دادرسی مدنی تایید نموده است. اکنون فرجام خواهی به عمل آمده از سوی آقای م.ر. ق. نسبت به دادگاه 1261/94 صادره از شعبه --- تجدیدنظر استان تهران است که هنگام شور لایحه وی با گزارش پرونده قرائت میشود.هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش آقای … ممیز و اوراق پرونده و نظریه کتبی آقای … دیوان عالی کشور اجمالا مبنی بر تایید دادنامه شماره --- فرجام خواسته مشاوره نموده چنین رای می دهد: رای شعبه دیوان عالی کشور آنچه از نحوه اظهارات زوجین و وکلای آنان در لوایح و صورت جلسات دادرسی و نیز اظهارات احد از گواهان تعرفه شده که ظاهرا عموی زوجه خود را معرفی کرده است استفاده می‌شود زوج و زوجه پس از شروع زندگی مشترک مدت 6 ماه با هم زیر یک سقف و در منزل مستقل بوده اند. لیکن زوجه پس از اینکه متوجه بی مهری و عدم علاقه مندی همسرش به خودش شده است اقدام به ترک زندگی مشترک نموده است و به خاطر پدرش رفته است و علیرغم پادرمیانی عمویش پس از مدتی که به خانه بازگشته است مواجه با برخورد نامناسب مجددی از سوی زوج گردیده است که به منزل والدینش پناه برده است. اظهارات ز. د. ل. فرجام خواهی او که ظاهرا بدون دخالت وکیل او تنظیم شده است بیانگر واقعیت زندگی فیمابین زوجین از حیث عدم علاقه مندی او به هم خوابگی با همسرش در طول شش ماه زندگی مشترک دارد. بدین توضیح که او گفته است «اولا دادگاه بدوی به حکم تمکین ارائه شده توجهی ننموده است. ثانا اینکه گفته است من مسکن تهیه نکرده ام نادرست است چون با هم در منزل مشترک ساکن بوده ایم و با تحصیل حکم استرداد جهیزیه ایشان جهیزیه را به منزل پدرشان منتقل نموده اند. ثالثا در خلال 6 ماه زندگی مشترک بنا به درخواست زوجه فقط 2 مرتبه رابطه زناشوئی داشته و ایشان باکره است»; ب. ت. ب. مراتب مذکور و با اندک توجه به سایر محتویات پرونده و اظهارات وکلای طرفین در جلسه دادرسی مورخ 1394/08/05 دادگاه تجدیدنظر نتیجه گرفته می‌شود که زوج به قدری عدم علاقه و عشق نسبت به زوجه در طول 6 ماه زندگی مشترک زیر یک سقف به زوجه بروز داده است که زوجه به او پیشنهاد هم خوابگی و هم بستر شدن و ایجاد رابطه جنسی داده است که او با اکراه و سعی در این امر که ازاله بکارت نشود داشته و آن هم فقط زوجه دو بار موفق به جلب رضایت زوج برای این امر گردیده است چون زوج نیز در تمام مراحل دادرسی برای اثبات اینکه زوجه باکره است توسط وکیلش به این وضعیت زوجه اصرار میورزیده است. ظاهرا این وضعیت زوجه را در جهت عدم استحقاق زوجه به تمام مهریه مطرح ساخته است و زوج در طول دادرسی گرچه به دادنامه قطعی صادره از شعبه --- تجدیدنظر استان تهران که بر محکومیت زوجه به تمکین صادر شده است استناد نموده است لیکن ب. ت. ب. تاریخ صدور حکم تمکین قطعی در تاریخ 1393/10/13 و تذکر دادگاه تجدید ن. ب. ا. اجرای حکم تمکین منوط به تهیه منزل مناسب و در شان زوجه و تهیه اثاث البیت م. ب.»; توجه ننموده است و در مقام اثبات عدم تقصیر خودش بر عدم ایفاء وظائفی که متقابلا به عهده او بوده است مدرکی که نشان دهنده اقدامات اجرایی نسبت به رای مذکور باشد ارائه نداده است و با صدور این حکم نشوز زوجه را ثابت نکرده است. نتیجتا زوجه از تاریخ قطعیت این رای استحقاق نفقه را تا فراهم نمودن شرایط و مقدمات تمکین از سوی زوج داشته است. ضمنا در خصوص این امر که در دادگاه تجدیدنظر زوجه مدعی شده است که زوج اقدام به ازدواج مجدد به طور موقت نموده است تکذیب از این ادعا به عمل نیاورده است تا نیاز به بررسی صحت و سقم موضوع باشد لذا هیات این شعبه در مجموع بر تشخیص دادگاه ها در حدوث عسر و حرج زوجه و نیز بر صحت مبانی استدلال و استنباط دادگاه ب. ت. ب. دلیل و قرائن استنادی مبنی بر حقانیت زوجه بر خواسته خدشه ای وارد نمی تواند با رد فرجام خواهی زوجه رای فرجام خواسته را مستندا به ماده 370 قانون آیین دادرسی مدنی تایید و ابرام مینماید. شعبه --- دیوان عالی کشور- رئیس و مستشار و عضو معاون