احاله پرونده عشایر کوچ نشین

احاله پرونده عشایر کوچ نشین خ. م.: در تاریخ 7 مهر 1395، شعبه سی و هفتم دیوان عالی کشور به یک پرونده رسیدگی کرد که در آن شاکی به دادسرای عمومی و انقلاب شهرستان دهلران شکایت کرده و ادعا نموده بود که متهمان با تبانی و جعل عنوان، از پرداخت بدهی خود فرار کرده‌اند. ب. ت. ب. اینکه متهمان از عشایر کوچ‌رو بوده و محل اقامت آن‌ها موقتی است، دادسرای دهلران درخواست انتقال پرونده به دادسرای شهرستان پاوه را مطرح نمود. دیوان عالی کشور ب. ت. ب. تغییر مکرر محل اقامت متهمان و عدم انطباق این درخواست با ماده 418 قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392، با این درخواست موافقت نکرد و پرونده را برای ادامه رسیدگی به دادسرای شهرستان دهلران اعاده کرد. دیوان در این زمینه به این نتیجه رسید که دادسرای محل وقوع جرم می‌تواند با اعطای نیابت قضایی، موضوع را پیگیری نماید. تاریخ دادنامه قطعی: 1395/07/07 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: احاله پرونده عشایر کوچ نشین به دلیل تغییر محل اقامت ایشان به طور مستمر، فاقد وجاهت قانونی است. رای شعبه دیوان عالی کشور شماره پرونده: --- شماره دادنامه: --- شعبه: شعبه سی و هفتم دیوان عالی کشور تاریخ: 1395/07/07 - 13 : 33 قاضی: سیدعباس بلادی قاضی: احمد قاسمی قاضی: محمدرضا خسروی سهل آبادی خلاصه جریان پرونده آقای ف. ش. به دادسرای عمومی و انقلاب دهلران شکایت کرده است که برابر نیابت قضایی صادره از اجرای احکام مدنی اسدآباد در تاریخ 1394/11/26 جهت اجرای نیابت قضایی و توقیف اموال مشتکی عنه (آقای ف. گ.ج.) به شهرستان دهلران مراجعه کرده اند که آقایان م. گ.ج. و م. گ.ج. با تبانی یکدیگر و با جعل عنوان موجبات فرار م. ع. از پرداخت دین خود را فراهم کرده اند. (صفحه 3 ) آقای بازپرسی دادسرای دهلران تحقیقات لازم را انجام داده و سرانجام در تاریخ 1395/05/19 چنین اظهار نظرکرده است که حسب اظهارات شاکی مشتکی عنهم از عشایر کوچ رو بوده اند از محل خود در دهلران کوچ و به ییلاق خود در منطقه کرمانشاه عزیمت کرده اند و اکنون آدرس ایشان شهرستان پاوه م. ب. لذا پیشنهاد احاله پرونده به دادسرای پاوه را نموده که دادسرا با این پیشنهاد موافقت نموده و دستور ارسال پرونده به دیوان عالی کشور را صادر کرده است (صفحه 24 ) پرونده به دیوان عالی کشور ارسال و رسیدگی به این شعبه ارجاع گردیده است. و این شعبه نیز با عنایت به نحوه نگارش متن مذکور که بدرستی خوانا نمی‌باشد. پیشنهاد احاله را به منزله صدور قرار عدم صلاحیت تلقی نموده و پرونده را جهت اظهارنظر به دادسرای شهرستان پاوه ارسال داشته است که آقای … آن شهرستان متذکر گردیده است که دادسرای شهرستان دهلران درخواست احاله نموده و چون قرار عدم صلاحیت صادر نکرده است نیازی به اظهارنظر آن دادسرا وجود ندارد و سپس پرونده را به دیوان عالی کشور ارسال نموده که رسیدگی به این شعبه ارجاع گردیده است. هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش آقای … عضو ممیز و ملاحظه اوراق پرونده و نظریه کتبی آقای … دیوان عالی کشور اجمالا مبنی بر عدم موافقت با درخواست احاله در خصوص پیشنهاد احاله پرونده مشاوره نموده چنین رای می دهد: رای شعبه در خصوص پیشنهاد احاله پرونده از دادسرای شهرستان دهلران به دادسرای شهرستان پاوه ن. ب. ا. حسب محتویات پرونده مشتکی عنهم از عشایر کوچ رو می‌باشند که توقف ایشان در یک محل کوتاه مدت است و به صورت مستمر در حال تغییر محل اقامت خود می‌باشند لذا احاله پرونده برای مدتی محدود با موازین قانونی و ماده 418 قانون آیین دادرسی کیفری مصوب سال 1392 انطباق نخواهد داشت خصوصا که ممکن است پس از احاله پرونده نامبردگان مجددا تغییر مکان داده باشند. بدیهی است دادسرای محل وقوع جرم در اینگونه موارد می‌تواند با اعطاء نیابت قضایی موضوع را پیگیری نماید. بنابراین با پیشنهاد احاله موافقت نمی شود و پرونده جهت ادامه رسیدگی اعاده می‌گردد. شعبه سی و هفتم دیوان عالی کشور رئیس: سید عباس بلادی عضو معاون: محمد رضا خسروی سهل آبادی