استرداد هدایای دوران زندگی مشترک

استرداد هدایای دوران زندگی مشترک خ. م.: در تاریخ 2 آبان 1391، دادگاه بدوی به دعوی مطرح شده برای استرداد طلا و جواهرات، سرویس غذاخوری و ست حوله و همچنین خسارت دادرسی رسیدگی کرد. خواهان ادعا کرد که این هدایای مذکور به منظور وصلت به خوانده اعطا شده و ب. ت. ب. پایان رابطه، خواستار استرداد آن‌ها گردید. وکیل خوانده به عدم شفافیت ادعای خواهان و معوض بودن هدایای دوران زندگی مشترک استناد کرد و خواستار رد دعوی شد. دادگاه بدوی با استناد به ماده 1037 قانون مدنی به این نتیجه رسید که هدایای مزبور قابل استرداد هستند و حکمی مبنی بر محکومیت خوانده به استرداد هدایای مذکور و پرداخت هزینه دادرسی صادر کرد. این رای ظرف بیست روز قابل تجدیدنظر بود. در دادگاه تجدیدنظر، اعتراض به رای بدوی مطرح و استدلال شد که ب. ت. ب. وجود سند نکاح و زندگی مشترک، هدایای مذکور معوض بوده و قابلیت استرداد ندارند. دادگاه تجدیدنظر با استناد به ماده 358 قانون آیین دادرسی مدنی و بند 2 ماده 803 قانون مدنی، رای بدوی را نقض و حکم به بی‌حقی ت. ن. خ. صادر کرد که این رای قطعی است. تاریخ دادنامه قطعی: 1391/08/02 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: اگر زوج قبل از عقد جهت وصلت با زوجه هدایایی به وی بدهد، هبه معوض محسوب می‌شود و بعد از طلاق قابل استرداد نیست. رای دادگاه بدوی در خصوص دعوی خانم ف.ک. و م.ک. به وکالت از طرف آقای م.ر. به طرفیت خانم س.ر با وکالت آقای ع.م. به خواسته رسیدگی و صدور حکم مبنی بر استرداد طلا و جواهرات به شرح فاکتورهای پیوست و استرداد سرویس غذاخوری و ست حوله و خسارت دادرسی وکلای خواهان اظهار داشتند که موکل و خوانده به مدت کوتاهی همسر شرعی و قانونی یکدیگر بوده اند و در این مدت کوتاه هزینه های زیادی نموده و خوانده با استفاده از ترفندی خاص خویشتن را مطلقه نموده و ن. ب. ا. موکل به قصد وصلت منظور این هزینه ها را انجام داده است لهذا به استناد فاکتورهای پیوست تقاضای رسیدگی و صدور حکم شایسته را داریم وکیل خ. ا. د. صرف نظر از خلاف واقع و بلا دلیل بودن ادعای خواهان ن. ب. ا. خواهان مشخص نکرده که دعوی خود را بر مبنای استرداد هدایای دوران نامزدی مستقر کرده یا بر مبنای رجوع از هبه در فرض نخست خواهان همسر دائمی و رسمی موکله بوده نه نامزد وی بدین ترتیب بحث استرداد هدایای دوران نامزدی منطقا منتفی می‌شود و در فرض دوم و با مبنا قراردادن رجوع از هبه، ن. ب. ا. باز در قسمت توضیحات دادخواست آورده به قصد وصلت منظور این هزینه را نموده و متاسفانه این وصلت سرانجام نگرفته می‌توان گفت که هبه موضوع فرض مطابق ماده 800 قانون مدنی در مقابل انجام عمل مشروع ازدواج بوده و لذا معوض است لهذا طبق ماده 803 قانون مدنی در صورتی که هبه معوض باشد و عوض هم داده باشد امکان رجوع ندارد که بار اثبات این ادعا و اقامه دلیل به عهده خواهان است تقاضای رد دعوی خواهان را دارم. از توجه به جامع اوراق و محتویات پرونده، و ملاحظه اظهارات وکلای طرفین ن. ب. ا. حسب فاکتورهای پیوست دادخواست طلا و جواهرات و سرویس غذاخوری و ست حوله توسط خواهان خریداری گردیده و این هدایا به منظور وصلت در اختیار خوانده قرار داده شده است و ب. ت. ب. اینکه طبق ماده 1037 قانون مدنی هریک از نامزدها می‌تواند در صورت به هم خوردن وصلت منظور هدایایی را که به طرف دیگر یا ابوین او برای وصلت منظور داده است مطالبه کند که در مانحن فیه بنا به اظهارات طرفین وصلت منظور به هم خورده و خواهان و خوانده از هم جدا شده اند و ب. ت. ب. اینکه وکیل خوانده دفاع موثری به عمل نیاورده است لهذا دعوی مطروحه وارد و ثابت تشخیص و به استناد مواد 198 و 519 قانون آیین دادرسی مدنی و ماده 1037 قانون مدنی حکم به محکومیت خوانده به استرداد طلا و جواهرات و سرویس غذاخوری و ست حوله به شرح فاکتورهای پیوست دادخواست و پرداخت مبلغ 1/800/000 ریال هزینه دادرسی و حق الوکاله وکیل ب. ا. ت. قانونی د. ح. خ. صادر و اعلام می‌گردد رای صادره حضوری و ظرف بیست روز پس از ابلاغ قابل تجدیدنظر در محاکم تجدیدنظر استان تهران م. ب.. رئیس شعبه --- دادگاه عمومی حقوقی تهران - رضایی فر رای دادگاه تجدیدنظر استان تجدیدنظرخواهی آقای ع.م. به وکالت از خانم س.ر. به طرفیت آقای م.ر. نسبت به دادنامه شماره --- - 12/11/90 شعبه --- دادگاه عمومی حقوقی تهران که به موجب آن به استرداد طلا و جواهرات و سرویس غذاخوری [و] ست حوله به شرح فاکتورهای استنادی د. ح. ت. ن. خ. محکومیت حاصل نموده وارد است استناد و استدلال دادگاه نخستین به ماده 1037 قانون مدنی و قابل استرداد بودن هدایای طرفین در دوران نامزدی به جهت عدم حصول وصلت منصرف از موضوع دعوی است زیرا به موجب سند نکاحیه شماره 5047 - دفتر رسمی ازدواج 333 حوزه ثبت تهران طرفین زن و شوهر شرعی و قانونی بوده و پس از مدتی زندگی مشترک به دلالت دادنامه های 961 - 13/7/90 شعبه --- دادگاه حقوقی تهران و 1642 - 1/9/90 شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان تهران زوجیت به طلاق انجامیده است بنابراین بر فرض صحت ادعا و اعطاکردن اقدام مذکور به ت. ن. خ. به جهت معوض فرض شدن هبه و هدایای دوران زندگی مشترک قابلیت استرداد ندارد و دادگاه به استناد ماده 358 قانون آیین دادرسی مدنی و بند 2 ماده 803 قانون مدنی ضمن نقض دادنامه تجدیدنظرخواسته حکم به بی حقی ت. ن. خ. صادر و اعلام می‌دارد این رای قطعی است رئیس شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان تهران - مستشاردادگاه فارسیجانی - قیصری