استناد به اصل تأخر حادث در صورت مجهول بودن تاریخ عقد

رأی دادگاه بدوی در خصوص دعوی خواهان 1- م.الف. 2- م.الف. با وکالت ع.ر. به طرفیت خواندگان 1- م.الف. با وکالت س.ت. 2- م.الف. 3- ک.ح. 4- ف.ک. 5- ف.الف. 6- د.الف. 7- م.الف. 8- ط.الف. 9- ف.الف. 10- م.الف. با وکالت ح.ع. به خواسته الزام به تنظیم سند رسمی به نسبت سهم خ. ه. هریک دو دانگ از پلاک ثبتی 2265/124 قطعه 754 تفکیکی به شماره 11097 بخش 11 تهران به مساحت 500 مترمربع و دستور موقت مبنی بر منع نقل وانتقال پلاک موصوف م. ب. 000/000/51 ریال به انضمام خسارات دادرسی به دلالت تصویر مصدق مبایعه نامه عادی بدون تاریخ و وکالت نامه شماره 30530 مورخه 24/6/1382 و گواهی انحصار وراثت با این توضیح که وکیل خ. ه. اشعار داشته به موجب مبایعه نامه استنادی موکلینش پس از خرید به موجب مبایعه نامه استنادی مبادرت به تنظیم سند وکالت به شماره 30530 مورخه 24/6/1382 دفترخانه. . . تهران به میزان سه دانگ پلاک ثبتی یادشده به مساحت پانصد مترمربع نموده اند حال خواندگان که وراث مرحوم غ.الف. هستند از تنظیم سند بنام خ. ه. امتناع می نمایند. وفق پاسخ استعلام ثبتی سه دانگ پلاک ثبتی مذکور در تملک مرحوم غ.الف. مستقر بوده که پس از فوت به موجب گواهی انحصار و وراثت 1007 مورخ 24/7/1385 شعبه 212 دادگاه حقوقی تهران دو سهم پسران (م. و م. و یک سهم دختر (م.) و ث.الف. به صورت قهری در تملک همسر متوفی خانم ح. قرارگرفته است وکیل خ. ر. ا. به موجب لایحه شماره 9001960 مورخه 27/7/1390 دفاعیات موکل خویش را بیان داشته که عهده دفاع استناد به دادنامه شماره 189 مورخه 25/12/83 صادره از شعبه 45 دادگاه حقوقی تهران مبنی بر محجور بودن مورث اصحاب دعوی به علت.. . . سن بوده و تاریخ حجر نامعلوم و اثر آن از تاریخ قطعیت 17/5/1384 لحاظ شده است. ایضاً بیع نامه استنادی دارای اثر انگشت و امضاء بوده ولی وکالت نامه فقط دارای اثر انگشت است و اگر این دو زمان واحد تنظیم شده اند پس چرا اختلاف وجود دارد که خود حکایت از تنظیم این دو سند در دو زمان متفاوت است به برگ مالیاتی مبنی بر اعلام ملک متنازعٌ فیه به عنوان ماترک توسط م.الف. و اقرار مکتوب م.الف. وفق صورت جلسه شعبه 110 دادگاه حقوقی تهران به کلاسه 860708 که پلاک متنازعٌ فیه را به عنوان ماترک مرحوم غ.الف. پذیرفته اند نیز اشاره کرده اند. خ. ر. د. بیان کرده اند دعوی را قبول ندارند زیرا سن پدرش بالا بوده و معلوم نیست تاریخ این بیع نامه کی بوده و وجه آن چگونه پرداخت شده است ولی امضاء ذیل بیع نامه را متعلق به پدرشان دانسته اند با این قید که پدرش بی سواد بوده و هرکسی می تواند این امضاء را انجام بدهد، و حکم حجر پدرش نیز به موجب دادنامه ای که وکیل خ. ر. ا. اعلام نموده ثابت شده است. خوانده ردیف سوم اذعان داشته تا آنجا که می داند همسرش خانه را به کسی نفروخته است و مریض بوده لذا مبایعه نامه ساختگی است و امضایی که متعلق به همسرش باشد در مبایعه نامه نیست و در حال مریضی امضاء گرفته اند. حکم حجر نیز وجود دارد. خوانده ردیف چهارم خود را تابع قانون دانسته و امضاء ذیل مبایعه نامه را متعلق به مرحوم الف. دانسته و قبول دارد. خوانده ردیف ششم اعلام داشته مبایعه نامه در حضور شهود تنظیم شده و حاضر به شهادت هستند و امضاء و اثر انگشت ذیل آن متعلق به مرحوم است خوانده ردیف هشتم این اظهارات را تأیید و قبول دارند خوانده ردیف نهم اظهارات خ. ر. د. را تأیید و قبول دارند دادگاه قرار استماع شهادت شهود صادر و مفاد شهادت شهودی که در هنگام مذاکرات مربوط به مبایعه نامه استنادی حضورداشته و یا آن را امضاء کرده اند به نحو واحد حکایت از صحت وقوع چنین نوشته ای دارد. تاریخ فوت مرحوم غ.الف. 19/11/83 تاریخ وکالت نامه 2/6/1382 و تاریخ اعمال اثر حجر 17/5/1384 نمی باشد شهود به طور قطع از تاریخ دقیق بیع نامه استنادی اطلاع ندارند و احد از آنان اعلام داشته مربوط به 10 الی 15 سال پیش است و دیگری بیان داشته مربوط به قبل از فوت مرحوم غ.الف. نمی باشد ب. ت. ب. این اوضاع واحوال و نحوه نوشتن و قدمت مبایعه نامه اماره قضایی آن است که این نوشته مربوط به قبل از فوت مرحوم غ.الف. است و از طرفی حکم حجر از تاریخ 17/5/1384 قابل اعمال است این اماره و مفاد شهادت شهود ب. ت. ب. مطالبی که وکیل خ. ر. ا. و سایر خواندگان منکر عنوان داشته اند از قوت بیشتری برخوردار است. لذا دادگاه دفاعیات خواندگان موصوف را وارد ندانسته و ب. ت. ب. احراز وقوع انتقال در قالب عقد بیع و مالکیت قهری خواندگان به میزان سهم الارث خویش دعوی خ. ه. را ثابت دانسته و مستنداً به مواد 197 و 519 قانون آیین دادرسی مدنی و مواد 362، 338، 219، 220، 190، 10 قانون مدنی خواندگان را به میزان سهم الارث خویش به الف - انتقال رسمی دو دانگ از سه دانگ پلاک ثبتی موضوع خواسته به متراژ پانصد مترمربع به هریک از خ. ه. ب ـ مبلغ 915/786/2 ریال بابت خسارات دادرسی د. ح. خ. محکوم می نماید. ن. ب. ا. خسارت احتمالی تودیع نشده قرار ردّ دستور موقت صادر و اعلام می گردد. این قرار مستقلاً قابل تجدیدنظر، اعتراض و یا فرجام نیست. حکم صادره نسبت به د.، ط. هردو الف. و ف.ک. حضوری و ب. ت. ب. اقرار آنان قطعی است و نسبت به سایر خواندگان به جز ردیف های 5 و 7 حضوری بوده و ظرف بیست روز پس از ابلاغ قابل تجدیدنظر در دادگاه های تجدیدنظر استان تهران خواهد بود. نسبت به خواندگان 5 و 7 غیابی بوده و ظرف بیست روز پس از ابلاغ واقعی قابل واخواهی در این دادگاه و پس از مضی مهلت مزبور بدون عذر موجه قابل تجدیدنظر وفق حکم حضوری خواهد بود. رئیس شعبه 215 دادگاه عمومی حقوقی تهران ـ حسینی رأی دادگاه تجدیدنظر استان تجدیدنظرخواهی آقایان م. و م. و خانم ها ف. و م. شهرت همگی الف. و ک.ح. به طرفیت آقایان م. و م. شهرت هردو الف. نسبت به دادنامه شماره 964 مورخ 15/11/90 صادره از شعبه 215 دادگاه عمومی حقوقی تهران در آن بخش که بر محکومیت تجدیدنظرخواهان به انتقال رسمی دودانگ مشاع از سه دانگ پلاک ثبتی 2265/124 به مساحت 500 متر به میزان سهم الارث فروش بنام هریک از تجدیدنظر خواندگان به علاوه پرداخت خسارات دادرسی به نامبردگان اشعار داشته وارد م. ب. زیرا به موجب رأی قطعی شماره 1024 مورخ 18/8/92 صادره از این دادگاه مورث اصحاب دعوی و مالک پلاک مورد دعوی از تاریخ 25/8/83 محجور بوده و از طرفی مبایعه نامه عادی مستند خ. ه. (تجدیدنظر خواندگان) فاقد تاریخ بوده و خواندگان (تجدیدنظرخواهان) تنظیم آن را در زمان محجوریت مرحوم غ.الف. (مورث) دانسته و از طرفی وکیل تجدیدنظر خواندگان به شرح لایحه مثبوت به شماره 1562 مورخ 16/10/92 و صورت جلسه مورخ 16/10/92 دادگاه تاریخ انعقاد قرارداد عادی را همزمان با تنظیم وکالت نامه رسمی مورخ 30530-24/6/82 دفتر اسناد رسمی شماره . . . تهران یعنی 24/6/82 اعلام نموده در جهت اثبات ادعا به اظهارات گواهان و مسجلین ذیل قرارداد و اقرار بعضی ورثه استناد کرده و با عنایت به اینکه قرارداد موصوف فاقد تاریخ بوده و بار اثبات ادعای تنظیم آن در تاریخ 24/6/82 به عهده خ. ه. بوده و ب. ت. ب. اینکه اظهارات گواهان خ. ه. دلالت بر تنظیم قرارداد عادی در تاریخ فوق الذکر نداشته و همه آن ها از تاریخ دقیق حتی سال تنظیم قرارداد اظهار بی اطلاعی کرده و دلیل دیگری بر اثبات ادعای مذکور اقامه نشده و با عنایت به اینکه م.الف. به شرح صورت جلسه دادرسی مورخ 6/7/88 شعبه 110 دادگاه عمومی حقوقی تهران به اتفاق سایر ورثه ملک مورد دعوی را جزء ماترک مورث اعلام نموده و اضافه نموده اند که از اموال غیرمنقول باقیمانده از مورث فقط حمام و ملک توحید و یک واحد از خیابان کارون فروخته شده و بقیه اموال غیرمنقول بنام مورث بوده و تقاضای فروش اموال و تقسیم وجه حاصل را به نسبت سهم الارث فی مابین ورثه داریم و اظهارات نامبرده اماره دیگری بر عدم تنظیم قرارداد عادی قبل از تاریخ حجر مورث تلقی گردیده و به علاوه وکالت نامه رسمی مستند دعوی نیز دلیل انتقال ملک موردبحث به خ. ه. تلقی نگردیده و ب. ت. ب. اینکه با مشخص بودن تاریخ حجر مورث و مجهول بودن تاریخ انعقاد عقد بیع به اجاری شدن اصل تأخر حادث تاریخ انعقاد قرارداد پس از تاریخ حجر م. ب. و ب. ت. ب. اینکه دادنامه تجدیدنظر خواسته بدون توجه به دلایل و مستندات مذکور صادرشده لذا دادگاه ضمن پذیرش تجدیدنظرخواهی مستنداً به بندهای ج و ه ماده 348 و صدر ماده 358 قانون آیین دادرسی مدنی دادنامه تجدیدنظر خواسته را در بخش مورد اعتراض به میزان سهم الارث تجدیدنظرخواهان نقض نموده و ب. ت. ب. جهات و دلایل مشروحه فوق الذکر دعوی نخستین خ. ه. را غیرثابت تشخیص داده و به لحاظ عدم احراز قصد و اراده انشایی مورث اصحاب دعوی و وقوع عقد بیع ملک مورد دعوی به نحو صحیح حکم به بطلان دعوی نخستین خ. ه. ب. طرفیت تجدیدنظر خواندگان و صرفاً نسبت به سهم الارث مشاع آنان صادر و اعلام می شود این رأی قطعی است. رئیس شعبه 6 دادگاه تجدیدنظر استان تهران ـ مستشار دادگاه فارسیجانی ـ اقتصادی فهرست دادگاه بدوی دادگاه تجدیدنظر استان نقد رأی استناد به اصل تأخر حادث در صورت مجهول بودن تاریخ عقد در تاریخ 22 دی‌ماه 1392، دادگاه بدوی به دعوی مطروحه با موضوع الزام به تنظیم سند رسمی نسبت به سهم خ. ه. از پلاک ثبتی به مساحت 500 مترمربع رسیدگی کرد. خ. ه. با استناد به مبایعه‌نامه عادی و وکالت‌نامه، ادعا کردند که خواندگان از تنظیم سند به نام آنان خودداری می‌کنند. در مقابل، خواندگان، به ویژه وکیل خوانده اول، به محجور بودن مورث و عدم اعتبار مبایعه‌نامه به دلیل فقدان تاریخ و اختلاف در امضاها اشاره کردند. دادگاه بدوی با استناد به گواهی انحصار وراثت و شهادت شهود، دعوی خ. ه. را محرز دانسته و خواندگان را به انتقال دو دانگ از سه دانگ پلاک ثبتی و پرداخت خسارات دادرسی محکوم کرد. <br>در مرحله تجدیدنظر، دادگاه با پذیرش درخواست تجدیدنظرخواندگان، رای بدوی را نقض و دعوی خ. ه. را به دلیل عدم احراز قصد و اراده انشایی مورث و عدم صحت وقوع عقد بیع، باطل اعلام کرد. این رای به صورت قطعی و غیرقابل اعتراض صادر گردید و اتخاذ آن بر اساس مواد 348 و 358 قانون آیین دادرسی مدنی صورت پذیرفت. تاریخ دادنامه قطعی: 1392/10/22 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: در صورت مشخص بودن تاریخ حجر فردی و مجهول بودن تاریخ انعقاد عقد بیع توسط وی، به جاری شدن اصل تاخر حادث، تاریخ انعقاد قرارداد پس از تاریخ حجر محسوب می‌شود. در خصوص دعوی خواهان 1 - م.الف. 2 - م.الف. با وکالت ع.ر. به طرفیت خواندگان 1 - م.الف. با وکالت س.ت. 2 - م.الف. 3 - ک.ح. 4 - ف.ک. 5 - ف.الف. 6 - د.الف. 7 - م.الف. 8 - ط.الف. 9 - ف.الف. 10 - م.الف. با وکالت ح.ع. به خواسته الزام به تنظیم سند رسمی به نسبت سهم خ. ه. هریک دو دانگ از پلاک ثبتی --- قطعه --- تفکیکی به شماره 11097 بخش --- تهران به مساحت 500 مترمربع و دستور موقت مبنی بر منع نقل وانتقال پلاک موصوف م. ب. 51/000/000 ریال به انضمام خسارات دادرسی به دلالت تصویر مصدق مبایعه نامه عادی بدون تاریخ و وکالت نامه شماره 30530 مورخه 1382/06/24 و گواهی انحصار وراثت با این توضیح که وکیل خ. ه. اشعار داشته به موجب مبایعه نامه استنادی موکلینش پس از خرید به موجب مبایعه نامه استنادی مبادرت به تنظیم سند وکالت به شماره 30530 مورخه 1382/06/24 دفترخانه... تهران به میزان سه دانگ پلاک ثبتی یادشده به مساحت پانصد مترمربع نموده‌اند حال خواندگان که وراث مرحوم غ.الف. هستند از تنظیم سند به نام خ. ه. امتناع می نمایند. وفق پاسخ استعلام ثبتی سه دانگ پلاک ثبتی مذکور در تملک مرحوم غ.الف. مستقر بوده که پس از فوت به موجب گواهی انحصار و وراثت 1007 مورخ 1385/07/24 شعبه --- دادگاه حقوقی تهران دو سهم پسران (م. و م. و یک سهم دختر (م.) و ث.الف. به صورت قهری در تملک همسر متوفی خانم ح. قرارگرفته است وکیل خ. ر. ا. به موجب لایحه شماره 9001960 مورخه 1390/07/27 دفاعیات موکل خویش را بیان داشته که عهده دفاع استناد به دادنامه شماره --- مورخه 25/12/83 صادره از شعبه --- دادگاه حقوقی تهران مبنی بر محجور بودن مورث اصحاب دعوی به علت.... سن بوده و تاریخ حجر نامعلوم و اثر آن از تاریخ قطعیت 1384/05/17 لحاظ شده است. ایضا بیع نامه استنادی دارای اثر انگشت و امضا بوده ولی وکالت نامه فقط دارای اثر انگشت است و اگر این دو زمان واحد تنظیم شده اند پس چرا اختلاف وجود دارد که خود حکایت از تنظیم این دو سند در دو زمان متفاوت است به برگ مالیاتی مبنی بر اعلام ملک متنازعٌ فیه به عنوان ماترک توسط م.الف. و اقرار مکتوب م.الف. وفق صورت جلسه شعبه --- دادگاه حقوقی تهران به کلاسه --- که پلاک متنازعٌ فیه را به عنوان ماترک مرحوم غ.الف. پذیرفته اند نیز اشاره کرده اند. خ. ر. د. بیان کرده اند دعوی را قبول ندارند زیرا سن پدرش بالا بوده و معلوم نیست تاریخ این بیع نامه کی بوده و وجه آن چگونه پرداخت شده است ولی امضا ذیل بیع نامه را متعلق به پدرشان دانسته اند با این قید که پدرش بی سواد بوده و هرکسی می‌تواند این امضا را انجام بدهد، و حکم حجر پدرش نیز به موجب دادنامه ای که وکیل خ. ر. ا. اعلام نموده ثابت شده است. خوانده ردیف سوم اذعان داشته تا آنجا که می داند همسرش خانه را به کسی نفروخته است و مریض بوده لذا مبایعه نامه ساختگی است و امضایی که متعلق به همسرش باشد در مبایعه نامه نیست و در حال مریضی امضا گرفته اند. حکم حجر نیز وجود دارد. خوانده ردیف چهارم خود را تابع قانون دانسته و امضا ذیل مبایعه نامه را متعلق به مرحوم الف. دانسته و قبول دارد. خوانده ردیف ششم اعلام داشته مبایعه نامه در حضور شهود تنظیم شده و حاضر به شهادت هستند و امضا و اثر انگشت ذیل آن متعلق به مرحوم است خوانده ردیف هشتم این اظهارات را تایید و قبول دارند خوانده ردیف نهم اظهارات خ. ر. د. را تایید و قبول دارند دادگاه قرار استماع شهادت شهود صادر و مفاد شهادت شهودی که در هنگام مذاکرات مربوط به مبایعه نامه استنادی حضورداشته و یا آن را امضا کرده اند به نحو واحد حکایت از صحت وقوع چنین نوشته ای دارد. تاریخ فوت مرحوم غ.الف. 19/11/83 تاریخ وکالت نامه 1382/06/02 و تاریخ اعمال اثر حجر 1384/05/17 نمی‌باشد شهود به طور قطع از تاریخ دقیق بیع نامه استنادی اطلاع ندارند و احد از آنان اعلام داشته مربوط به 10 الی 15 سال پیش است و دیگری بیان داشته مربوط به قبل از فوت مرحوم غ.الف. نمی‌باشد ب. ت. ب. این اوضاع واحوال و نحوه نوشتن و قدمت مبایعه نامه اماره قضایی آن است که این نوشته مربوط به قبل از فوت مرحوم غ.الف. است و از طرفی حکم حجر از تاریخ 1384/05/17 قابل اعمال است این اماره و مفاد شهادت شهود ب. ت. ب. مطالبی که وکیل خ. ر. ا. و سایر خواندگان منکر عنوان داشته اند از قوت بیشتری برخوردار است. لذا دادگاه دفاعیات خواندگان موصوف را وارد ندانسته و ب. ت. ب. احراز وقوع انتقال در قالب عقد بیع و مالکیت قهری خواندگان به میزان سهم الارث خویش دعوی خ. ه. را ثابت دانسته و مستندا به مواد 197 و 519 قانون آیین دادرسی مدنی و مواد 362 ، 338 ، 219 ، 220 ، 190 ، 10 قانون مدنی خواندگان را به میزان سهم الارث خویش به الف - انتقال رسمی دو دانگ از سه دانگ پلاک ثبتی موضوع خواسته به متراژ پانصد مترمربع به هریک از خ. ه. ب - مبلغ 915/786/2 ریال بابت خسارات دادرسی د. ح. خ. محکوم می‌نماید. ن. ب. ا. خسارت احتمالی تودیع نشده قرار ردّ دستور موقت صادر و اعلام می‌گردد. این قرار مستقلا قابل تجدیدنظر، اعتراض و یا فرجام نیست. حکم صادره نسبت به د.، ط. هردو الف. و ف.ک. حضوری و ب. ت. ب. اقرار آنان قطعی است و نسبت به سایر خواندگان به جز ردیف های 5 و 7 حضوری بوده و ظرف بیست روز پس از ابلاغ قابل تجدیدنظر در دادگاه‌های تجدیدنظر استان تهران خواهد بود. نسبت به خواندگان 5 و 7 غیابی بوده و ظرف بیست روز پس از ابلاغ واقعی قابل واخواهی در این دادگاه و پس از مضی مهلت مزبور بدون عذر موجه قابل تجدیدنظر وفق حکم حضوری خواهد بود. رئیس شعبه --- دادگاه عمومی حقوقی تهران - حسینی رای دادگاه تجدیدنظر استان تجدیدنظرخواهی آقایان م. و م. و خانم ها ف. و م. شهرت همگی الف. و ک.ح. به طرفیت آقایان م. و م. شهرت هردو الف. نسبت به دادنامه شماره --- مورخ 15/11/90 صادره از شعبه --- دادگاه عمومی حقوقی تهران در آن بخش که بر محکومیت تجدیدنظرخواهان به انتقال رسمی دودانگ مشاع از سه دانگ پلاک ثبتی --- به مساحت 500 متر به میزان سهم الارث فروش به نام هریک از تجدیدنظر خواندگان به علاوه پرداخت خسارات دادرسی به نامبردگان اشعار داشته وارد م. ب. زیرا به موجب رای قطعی شماره 1024 مورخ 18/8/92 صادره از این دادگاه مورث اصحاب دعوی و مالک پلاک مورد دعوی از تاریخ 25/8/83 محجور بوده و از طرفی مبایعه نامه عادی مستند خ. ه. (تجدیدنظر خواندگان) فاقد تاریخ بوده و خواندگان (تجدیدنظرخواهان) تنظیم آن را در زمان محجوریت مرحوم غ.الف. (مورث) دانسته و از طرفی وکیل تجدیدنظر خواندگان به شرح لایحه مثبوت به شماره 1562 مورخ 16/10/92 و صورت جلسه مورخ 16/10/92 دادگاه تاریخ انعقاد قرارداد عادی را همزمان با تنظیم وکالت نامه رسمی مورخ 30530 - 24/6/82 دفتر اسناد رسمی شماره... تهران یعنی 24/6/82 اعلام نموده در جهت اثبات ادعا به اظهارات گواهان و مسجلین ذیل قرارداد و اقرار بعضی ورثه استناد کرده و با عنایت به اینکه قرارداد موصوف فاقد تاریخ بوده و بار اثبات ادعای تنظیم آن در تاریخ 24/6/82 به عهده خ. ه. بوده و ب. ت. ب. اینکه اظهارات گواهان خ. ه. دلالت بر تنظیم قرارداد عادی در تاریخ فوق الذکر نداشته و همه آن ها از تاریخ دقیق حتی سال تنظیم قرارداد اظهار بی اطلاعی کرده و دلیل دیگری بر اثبات ادعای مذکور اقامه نشده و با عنایت به اینکه م.الف. به شرح صورت جلسه دادرسی مورخ 6/7/88 شعبه --- دادگاه عمومی حقوقی تهران به اتفاق سایر ورثه ملک مورد دعوی را جزء ماترک مورث اعلام نموده و اضافه نموده‌اند که از اموال غیرمنقول باقیمانده از مورث فقط حمام و ملک توحید و یک واحد از خیابان کارون فروخته شده و بقیه اموال غیرمنقول به نام مورث بوده و تقاضای فروش اموال و تقسیم وجه حاصل را به نسبت سهم الارث فی مابین ورثه داریم و اظهارات نامبرده اماره دیگری بر عدم تنظیم قرارداد عادی قبل از تاریخ حجر مورث تلقی گردیده و به علاوه وکالت نامه رسمی مستند دعوی نیز دلیل انتقال ملک موردبحث به خ. ه. تلقی نگردیده و ب. ت. ب. اینکه با مشخص بودن تاریخ حجر مورث و مجهول بودن تاریخ انعقاد عقد بیع به اجاری شدن اصل تاخر حادث تاریخ انعقاد قرارداد پس از تاریخ حجر م. ب. و ب. ت. ب. اینکه دادنامه تجدیدنظر خواسته بدون توجه به دلایل و مستندات مذکور صادرشده لذا دادگاه ضمن پذیرش تجدیدنظرخواهی مستندا به بندهای ج و ه ماده 348 و صدر ماده 358 قانون آیین دادرسی مدنی دادنامه تجدیدنظر خواسته را در بخش مورد اعتراض به میزان سهم الارث تجدیدنظرخواهان نقض نموده و ب. ت. ب. جهات و دلایل مشروحه فوق الذکر دعوی نخستین خ. ه. را غیرثابت تشخیص داده و به لحاظ عدم احراز قصد و اراده انشایی مورث اصحاب دعوی و وقوع عقد بیع ملک مورد دعوی به نحو صحیح حکم به بطلان دعوی نخستین خ. ه. ب. طرفیت تجدیدنظر خواندگان و صرفا نسبت به سهم الارث مشاع آنان صادر و اعلام می‌شود این رای قطعی است. رئیس شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان تهران - مستشار دادگاه فارسیجانی - اقتصادی