حجر

#حجر #اهلیت #سفیه #تصرف #مجنون #صلاحیت #اهلیت_استیفا #حقوق #اهلیت_تمتع #حقوق_مدنی #محدودیت_قانونی #وصی #عدم_نفوذ #قانون_مدنی #محجور

جستجوی «حجر» در متنِ قوانین، آرا و نظریات

معنی و توضیح

روابطِ واژه

نقشهٔ روابط

در روابطِ واژه‌های دیگر

قیمومت (مفاهیم نزدیک) · ولایت قهری (مفاهیم نزدیک) · قیم (مفاهیم نزدیک) · محجور (هم‌خانواده) · مجنون (مفاهیم نزدیک) · سفیه (مفاهیم نزدیک) · رشد (مفاهیم نزدیک) · ممنوع‌المعامله (مفاهیم نزدیک) · مسئولیت سرپرست (مفاهیم نزدیک) · ایراد عدم اهلیت (مفاهیم نزدیک) · اهلیت (مفاهیم نزدیک) · اهلیت استیفا (مفاهیم نزدیک) · محجور (مفاهیم نزدیک) · صغیر غیرممیز (مفاهیم نزدیک) · صغیر ممیز (مفاهیم نزدیک) · جنون دائمی (مفاهیم نزدیک) · جنون ادواری (مفاهیم نزدیک) · مولی‌علیه (مفاهیم نزدیک) · اقامتگاه اجباری (مفاهیم نزدیک) · اهلیت استیفا (مقابل) · امارهٔ رشد (مفاهیم نزدیک) · اقامتگاه صغیر و محجور (مفاهیم نزدیک) · موارد نصب قیم (مفاهیم نزدیک) · تحجیر (هم‌خانواده) · اهلیت معامله (مقابل)

ریشه و سیرِ واژه

معنای اولیه

حجر در لغت به معنی منع است. ابو‌الحسین، احمد بن فارس، مقاییس اللغة، ج۲، ص۱۳۸. ابن منظور، محمد بن مکرم، لسان العرب، ج۴، ص۱۶۷. فیومی، احمد بن محمد، مصباح المنیر، ج۱، ص۱۲۱. انوری، حسن، فرهنگ بزرگ سخن ج۷، ص۶۷۴۲. واژه عربی حَجْر به معنای بازداشتن و احاطه‌کردن کسی است زمخشری، محمود بن عمر، اساس البلاغة، ج۱، ص۱۶۹، بیروت ۱۳۸۵/۱۹۶۵. فیروزآبادی، محمد بن یعقوب، القاموس المحیط، ج۲، ص۴، ذیل واژه، بیروت ۱۴۰۷/۱۹۸۷. و در اصطلاح فقها به «ممنوع کردن کسی از تصرف در مال خود» طوسی، محمد بن حسن، المبسوط فی فقه الامامیة، ج۲، ص۲۸۱، چاپ محمدتقی کشفی، تهران ۱۳۸۷. ابن‌ قدامه، محمد بن احمد، المغنی، ج۴، ص۳۴۳. علامه حلّی، حسن‌ بن یوسف، تحریر الاحکام الشرعیة علی مذهب الامامیة، ج۲، ص۵۰۷، چاپ ابراهیم بهادری، قم ۱۴۲۰۱۴۲۱. و

مفهوم

mw-parser-output"> حجر یعنی منع و جلوگیری، حجر، به منع شرعی از اتیان یک عمل حقوقی اطلاق می گردد؛

زیرمجموعه‌ها و اقسام

حجر کودک

آلِکسا — حقوق، با نگاهِ هوش مصنوعی و الگوریتم