اشکال قاچاق کالاهای ممنوع و مرجع صالح رسیدگی به آن

رأی خلاصه جریان پرونده آقای ع. به اتهام نگه داری و استفاده از یک دستگاه تجهیزات دریافت از ماهواره در دادسرای عمومی و انقلاب شهرستان بم تحت تعقیب قرارگرفته و پس از صدور قرار مجرمیت، کیفرخواست به عنوان دادگاه انقلاب بم صادر، لکن پرونده به شعبه 102 دادگاه عمومی جزایی ارجاع شده و دادگاه مذکور به استناد مواد 1 و 22 و 44 قانون مبارزه با قاچاق کالا و ارز و ماده 27 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی قرار عدم صلاحیت شماره 9309973429600345-26/04/93 به اعتبار صلاحیت دادگاه انقلاب صادر کرده است. شعبه اول دادگاه انقلاب بم نیز خود را صالح به رسیدگی ندانسته و به استناد ماده 55 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور کیفری و ماده 28 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی قرار عدم صلاحیت به اعتبار صلاحیت محاکم عمومی (جزایی) بم صادر و پرونده را جهت حل اختلاف به دیوان عالی کشور ارسال نموده است. پس از وصول پرونده به دیوان عالی کشور و ارجاع به شعبه 40 دیوان وسیله مستشار شعبه موردبررسی قرار گرفت و گزارش آن به شرح مذکور تهیه شد . هیئت شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش آقای … و ملاحظه اوراق پرونده و نظریه کتبی آقای … عالی کشور اجمالاً مبنی بر این که «اتخاذ تصمیم مقتضی وفق مقررات قانونی مورد تقاضا است.»; در خصوص دادنامه شماره 9300390-93/5/15 مشاوره نموده، چنین رأی می دهد: رأی شعبه دیوان عالی کشور قانون گذار در تعریف قاچاق کالا و ارز در بند الف ماده 1 قانون مبارزه با قاچاق کالا و ارز مصوب 1392 هرگونه نقض تشریفات قانونی مربوط به ورود و خروج کالا و ارز را که به حسب قانون استحقاق مجازات برای مرتکب آن لازم باشد را در مبادی ورودی یا هر نقطه از کشور حتی محل عرضه آن در بازار داخلی را قاچاق اعلام کرده است و در ماده 22 قانون مزبور در مورد اشکال مختلف قاچاق ازجمله نگه داری یا حمل و یا فروش کالای ممنوع مجازات تعیین نموده است و چون در ماده 1 این قانون قاچاق را تعریف کرده است در ماده 22 مجازات آن را در مورد قاچاق کالای ممنوع اعلام کرده است و چون در ماده 44 قانون مذکور قانون گذار صلاحیت رسیدگی به موضوع قاچاق کالای ممنوع را در اشکال مختلف آن در صلاحیت دادگاه انقلاب قرار داده است و استدلال دادگاه انقلاب در مورد این که در ماده 22 قانون گذار در بیان نوع و میزان مجازات بوده است نه صلاحیت دادگاه ب. ت. ب. اطلاق تعریف قاچاق که همه شقوق اعم از نگه داری و حمل را هم شامل می شود و هم چنین اعلام صلاحیت دادگاه انقلاب در ماده 44 این قانون، صحیح نمی باشد؛ بنابراین با تأیید نظریه دادگاه عمومی جزایی شهرستان بم و اعلام صلاحیت دادگاه انقلاب اسلامی شهرستان بم وفق ماده 28 قانون تشکیل دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی در این مورد تعیین تکلیف می نماید. اعضای معاون شعبه چهلم دیوان عالی کشور احمدی ـ بارانی فهرست خلاصه جریان پرونده شعبه دیوان عالی کشور نقد رأی اشکال قاچاق کالاهای ممنوع و مرجع صالح رسیدگی به آن در تاریخ 26 مهر 1393، پرونده‌ای به اتهام نگهداری و استفاده از تجهیزات مرتبط با ماهواره در دادسرای عمومی و انقلاب شهرستان بم تشکیل شد. پس از صدور قرار مجرمیت و کیفرخواست، پرونده به دادگاه عمومی جزایی ارجاع گردید. این دادگاه با استناد به مواد 1، 22 و 44 قانون مبارزه با قاچاق کالا و ارز و ماده 27 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی، قرار عدم صلاحیت به اعتبار صلاحیت دادگاه انقلاب صادر کرد. سپس شعبه اول دادگاه انقلاب نیز با استناد به ماده 55 قانون آیین دادرسی کیفری و ماده 28 قانون آیین دادرسی مدنی، قرار عدم صلاحیت به اعتبار صلاحیت محاکم عمومی صادر و پرونده را به دیوان عالی کشور ارسال نمود. دیوان عالی کشور پس از بررسی، با تاکید بر تعریف قاچاق در بند الف ماده 1 قانون مذکور و صلاحیت دادگاه انقلاب در ماده 44، رای به تایید نظریه دادگاه عمومی جزایی شهرستان بم و اعلام صلاحیت دادگاه انقلاب اسلامی شهرستان بم صادر کرد. تاریخ دادنامه قطعی: 1393/07/26 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: اشکال قاچاق کالاهای ممنوع، شاملِ ورود، خروج، حمل، نگه داری و فروش آن ها می‌شود و رسیدگی به آن در صلاحیت دادگاه انقلاب است. رای خلاصه جریان پرونده آقای ع. به اتهام نگه داری و استفاده از یک دستگاه تجهیزات دریافت از ماهواره در دادسرای عمومی و انقلاب شهرستان بم تحت تعقیب قرارگرفته و پس از صدور قرار مجرمیت، کیفرخواست به عنوان دادگاه انقلاب بم صادر، لکن پرونده به شعبه --- دادگاه عمومی جزایی ارجاع شده و دادگاه مذکور به استناد مواد 1 و 22 و 44 قانون مبارزه با قاچاق کالا و ارز و ماده 27 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی قرار عدم صلاحیت شماره 9309973429600345 - 26/04/93 به اعتبار صلاحیت دادگاه انقلاب صادر کرده است. شعبه اول دادگاه انقلاب بم نیز خود را صالح به رسیدگی ندانسته و به استناد ماده 55 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور کیفری و ماده 28 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی قرار عدم صلاحیت به اعتبار صلاحیت محاکم عمومی (جزایی) بم صادر و پرونده را جهت حل اختلاف به دیوان عالی کشور ارسال نموده است. پس از وصول پرونده به دیوان عالی کشور و ارجاع به شعبه --- دیوان وسیله مستشار شعبه موردبررسی قرار گرفت و گزارش آن به شرح مذکور تهیه شد. هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش آقای … و ملاحظه اوراق پرونده و نظریه کتبی آقای … عالی کشور اجمالا مبنی بر این که «اتخاذ تصمیم مقتضی وفق مقررات قانونی مورد تقاضا است.»; در خصوص دادنامه شماره --- - 93/5/15 مشاوره نموده، چنین رای می دهد: رای شعبه دیوان عالی کشور قانون گذار در تعریف قاچاق کالا و ارز در بند الف ماده 1 قانون مبارزه با قاچاق کالا و ارز مصوب 1392 هرگونه نقض تشریفات قانونی مربوط به ورود و خروج کالا و ارز را که به حسب قانون استحقاق مجازات برای مرتکب آن لازم باشد را در مبادی ورودی یا هر نقطه از کشور حتی محل عرضه آن در بازار داخلی را قاچاق اعلام کرده است و در ماده 22 قانون مزبور در مورد اشکال مختلف قاچاق ازجمله نگه داری یا حمل و یا فروش کالای ممنوع مجازات تعیین نموده است و چون در ماده 1 این قانون قاچاق را تعریف کرده است در ماده 22 مجازات آن را در مورد قاچاق کالای ممنوع اعلام کرده است و چون در ماده 44 قانون مذکور قانون گذار صلاحیت رسیدگی به موضوع قاچاق کالای ممنوع را در اشکال مختلف آن در صلاحیت دادگاه انقلاب قرار داده است و استدلال دادگاه انقلاب در مورد این که در ماده 22 قانون گذار در بیان نوع و میزان مجازات بوده است نه صلاحیت دادگاه ب. ت. ب. اطلاق تعریف قاچاق که همه شقوق اعم از نگه داری و حمل را هم شامل می‌شود و هم چنین اعلام صلاحیت دادگاه انقلاب در ماده 44 این قانون، صحیح نمی‌باشد؛ بنابراین با تایید نظریه دادگاه عمومی جزایی شهرستان بم و اعلام صلاحیت دادگاه انقلاب اسلامی شهرستان بم وفق ماده 28 قانون تشکیل دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی در این مورد تعیین تکلیف می‌نماید.