اصل حاکم در استرداد وجه واریزی

رأی دادگاه بدوی به تاریخ 1392/2/25 آقای ح. الف. د. ب. ط. خانم س.ل. ک. به خواسته ی مطالبه ی وجه تادیه شده به نامبرده، موضوع واریزی ها به حساب نامبرده به مبلغ 871/946/64 ریال با لحاظ خسارات تاخیر در تادیه و هزینه دادرسی را تقدیم این دادگاه کرده اند. مختصر ادعا براین مبناست که طی نیمه دوم سال 1389 مبلغ مذکور را به حساب شماره بانک م. نامبرده واریز نموده و از این جهت تقاضای اتخاذ تصمیم به شرح خواسته را کرده است. در مقام دفاع، خوانده با حضور در جلسه دادرسی و تقدیم لایحه اعلام نمودند که من ازدواج دوم او هستم، در پروژه ای تحت عنوان ث. اول دو سه بار به من اعلام نمودند که ضامن شده اند و حقوق وی را بازداشت می کنند و عابر بانکی به نام من افتتاح کردند و من با مکاتبه تقاضای واریز حقوق او را هم به حساب مذکور کردم و حتی حقوق مرا هم دریافت می کرد و اگر بررسی شود همه را او برداشت کرده است من با دو ساک از خانه بیرون رفتم به ساختمان الف.،کارت عابر بانک دست هر دوی ما بوده است. از حساب مذکور استفاده می‌کردیم خودش با حساب کار می‌کرده و مدیر ساختمان بوده و از محل آن هزینه های کل ساختمان، هزینه تحصیل پسرش و فرزندان دیگرش را می پرداخت و در عین حال در خصوص پروژه ب. و ممانعت از ثبت نام در پروژه مذکور و دریافت حقوق و عیدی وی و حتی ورود آن به زندگی نامبرده مطالبی را بیان نمودند و بر این مبنا تقاضای رد دعوی نامبرده را کرده است که طرفین دعوی پیرامون اختلاف های خود مطالبی را مطرح نموده اند. دادگاه ب. ت. ب. استعلام به عمل آمده پرینت بانکی واصله و مشاهده پرینت مذکور صرفنظر از مندرجات آن که حکایت از برداشت عمده‌ی وجه بابت قبوض ساختمانی داشته و دارد ترکیبی از نقل و انتقال ها دریافت و پرداخت دارد اما آنچه حائز اهمیت است دادنامه است که از شعبه 243 دادگاه عمومی تهران تحت شماره ی 9101572 مورخ 1391/10/19 صادر شده است، م. ب. که بیانگر صدور گواهی عدم امکان سازش و بیان این نکته که زوجین ادعایی نسبت به یکدیگر ندارند، م. ب. که هر دو نفر به رای مذکور تمکین و حق تجدید نظر و فرجام خود را ساقط کرده اند. این در حالی است که ادعای مطالبه ی حاضر مربوط به نیمه دوم سال 1389 یعنی قبل از تاریخ صدور دادنامه م. ب. و لزوماً اگر طرفین ادعای مالی نسبت به یکدیگر داشتند می‌بایست در گواهی عدم امکان سازش مورد توجه و لزوماً اتخاذ تصمیم واقع می‌گردیده به ویژه آنکه استفاده مشترک از حساب مذکور مؤید اختلاطی از برداشت ها و پرداخت های نامبردگان بوده و تعلق حساب به بانوی خواهان مجرای ادعا برای خواهان را مرتفع و منتفی می‌نماید. صرفنظر از اینکه قرائن و دلایل موجود هم دلالت بر آن دارد که خواهان دعوی نیز از حساب مذکور استفاده می‌نموده بر این اساس دادگاه دعوی خواهان را در مقام مطالبه‌ی وجه متکی به دلیل و ادله‌ی متقن قانونی ندیده و با استناد به مواد 1257-1258-1284-1286-1321-1324 قانون مدنی و 197-198 قانون آیین دادرسی مدنی حکم بر بی حقی خواهان صادر و اعلام می‌دارد. حکم دادگاه حضوری وظرف مهلت بیست روز از تاریخ ابلاغ قابل تجدید نظر در مرجع محترم تجدید نظراستان تهران م. ب.. رئیس شعبه 86 دادگاه حقوقی تهران مهرداد یزدانی رأی دادگاه تجدیدنظر استان در خصوص تجدیدنظر خواهی آقای ح. الف. به طرفیت خانم س.ل. ک. نسبت به دادنامه 00860 – 1392/9/27 صادره از شعبه 86 دادگاه عمومی تهران که بر اساس آن حکم بر بی حقی ت. ن. خ. در مطالبه مبالغ مورد ادعایی صادر شده است دادگاه با ملاحظه محتویات پرونده، اسناد و مدارک و اظهارات مضبوط در آن ن. ب. ا. حسب نامه 12/2/205/4275 – 1393/4/8 ذیحساب اداره کل زندان های استان تهران ت. ن. خ. مبالغ اعلامی را به حساب ت. ن. خ. پرداخت نموده است و اینکه مدعی قرضی بودن آن شده است و اعلام کرده که ت. ن. خ. قرار بوده آن را استرداد کند و ب. ت. ب. ماده 265 قانون اصل بر آن است اگر شخص بدون مدیونیت مالی به دیگری تسلیم نماید حق استرداد آن را خواهد داشت و اینکه ت. ن. خ. مدعی قرضی بودن پول پرداختی بوده و ت. ن. خ. دلیلی بر مدیونیت ت. ن. خ. ارائه ننموده است و ب. ت. ب. اصل 197 قانون آیین دادرسی دادرسی مدنی به استناد ماده 358 قانون اخیر الذکر با نقض دادنامه تجدید نظر خواسته حکم بر استرداد مبلغ 64/946/871 ریال و مبلغ یک میلیون و سی و هشت هزار ریال از بابت هزینه دادرسی به نفع ت. ن. خ. صادر و اعلام می گردد نسبت به مازاد خواسته به لحاظ فقدان ادله اثباتی و اینکه با رضایت خود ت. ن. خ. قرض داده شده است حکم بر بی حقی آن صادر و اعلام می گردد رای صادره قطعی است. رییس و مستشار شعبه 52 دادگاه تجدیدنظراستان تهران دکترمحمدباقر قربان وند - فهیمی گیلانی فهرست دادگاه بدوی دادگاه تجدیدنظر استان نقد رأی اصل حاکم در استرداد وجه واریزی در تاریخ 25 اردیبهشت 1392، دعوایی به منظور مطالبه مبلغ 64,946,871 ریال به عنوان وجه تادیه، خسارات ناشی از تاخیر در تادیه و هزینه دادرسی به دادگاه تقدیم گردید. خواهان ادعا نمود که این مبلغ را به حساب خوانده واریز کرده است. در مقابل، خوانده در دفاعیات خود اعلام کرد که از طریق حساب مشترک با خواهان اقدام کرده و هیچ‌گونه مدیونیتی ندارد. <br>دادگاه بدوی با استناد به مستندات و پرینت بانکی موجود، دعوی خواهان را رد نموده و بر اساس مواد 1257، 1258، 1284، 1286، 1321 و 1324 قانون مدنی و همچنین مواد 197 و 198 قانون آیین دادرسی مدنی، حکم به بی‌حقی خواهان صادر کرد. این رای قابل تجدید نظر در مهلت بیست روز بود. <br>در مرحله تجدید نظر، دادگاه با بررسی مدارک و نامه اداره کل زندان‌ها، حکم به استرداد مبلغ 64,946,871 ریال و هزینه دادرسی صادر نمود و نسبت به مازاد خواسته، به دلیل عدم ارائه دلیل از سوی خوانده، حکم به بی‌حقی صادر گردید. این رای قطعی است. تاریخ دادنامه قطعی: 1393/07/08 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: اصل بر آن است که اگر شخصی بدون مدیونیت، مالی به دیگری تسلیم کند، حق استرداد آن را خواهد داشت؛ مگراینکه طرف مقابل دلیلی بر مدیونیت وی ارائه دهد. به تاریخ 1392/02/25 آقای ح. الف. د. ب. ط. خانم س.ل. ک. به خواسته ی مطالبه ی وجه تادیه شده به نامبرده، موضوع واریزی ها به حساب نامبرده به مبلغ 871/946/64 ریال با لحاظ خسارات تاخیر در تادیه و هزینه دادرسی را تقدیم این دادگاه کرده اند. مختصر ادعا براین مبناست که طی نیمه دوم سال 1389 مبلغ مذکور را به حساب شماره بانک م. نامبرده واریز نموده و از این جهت تقاضای اتخاذ تصمیم به شرح خواسته را کرده است. در مقام دفاع، خوانده با حضور در جلسه دادرسی و تقدیم لایحه اعلام نمودند که من ازدواج دوم او هستم، در پروژه ای تحت عنوان ث. اول دو سه بار به من اعلام نمودند که ضامن شده اند و حقوق وی را بازداشت می کنند و عابر بانکی به نام من افتتاح کردند و من با مکاتبه تقاضای واریز حقوق او را هم به حساب مذکور کردم و حتی حقوق مرا هم دریافت می کرد و اگر بررسی شود همه را او برداشت کرده است من با دو ساک از خانه بیرون رفتم به ساختمان الف.،کارت عابر بانک دست هر دوی ما بوده است. از حساب مذکور استفاده می‌کردیم خودش با حساب کار می‌کرده و مدیر ساختمان بوده و از محل آن هزینه های کل ساختمان، هزینه تحصیل پسرش و فرزندان دیگرش را می پرداخت و در عین حال در خصوص پروژه ب. و ممانعت از ثبت نام در پروژه مذکور و دریافت حقوق و عیدی وی و حتی ورود آن به زندگی نامبرده مطالبی را بیان نمودند و بر این مبنا تقاضای رد دعوی نامبرده را کرده است که طرفین دعوی پیرامون اختلاف های خود مطالبی را مطرح نموده اند. دادگاه ب. ت. ب. استعلام به عمل آمده پرینت بانکی واصله و مشاهده پرینت مذکور صرفنظر از مندرجات آن که حکایت از برداشت عمده‌ی وجه بابت قبوض ساختمانی داشته و دارد ترکیبی از نقل و انتقال ها دریافت و پرداخت دارد اما آنچه حائز اهمیت است دادنامه است که از شعبه --- دادگاه عمومی تهران تحت شماره ی 9101572 مورخ 1391/10/19 صادر شده است، م. ب. که بیانگر صدور گواهی عدم امکان سازش و بیان این نکته که زوجین ادعایی نسبت به یکدیگر ندارند، م. ب. که هر دو نفر به رای مذکور تمکین و حق تجدید نظر و فرجام خود را ساقط کرده اند. این در حالی است که ادعای مطالبه ی حاضر مربوط به نیمه دوم سال 1389 یعنی قبل از تاریخ صدور دادنامه م. ب. و لزوما اگر طرفین ادعای مالی نسبت به یکدیگر داشتند می‌بایست در گواهی عدم امکان سازش مورد توجه و لزوما اتخاذ تصمیم واقع می‌گردیده به ویژه آنکه استفاده مشترک از حساب مذکور موید اختلاطی از برداشت ها و پرداخت های نامبردگان بوده و تعلق حساب به بانوی خواهان مجرای ادعا برای خواهان را مرتفع و منتفی می‌نماید. صرفنظر از اینکه قرائن و دلایل موجود هم دلالت بر آن دارد که خواهان دعوی نیز از حساب مذکور استفاده می‌نموده بر این اساس دادگاه دعوی خواهان را در مقام مطالبه‌ی وجه متکی به دلیل و ادله‌ی متقن قانونی ندیده و با استناد به مواد 1257 - 1258 - 1284 - 1286 - 1321 - 1324 قانون مدنی و 197 - 198 قانون آیین دادرسی مدنی حکم بر بی حقی خواهان صادر و اعلام می‌دارد. حکم دادگاه حضوری وظرف مهلت بیست روز از تاریخ ابلاغ قابل تجدید نظر در مرجع محترم تجدید نظراستان تهران م. ب.. رئیس شعبه --- دادگاه حقوقی تهران رای دادگاه تجدیدنظر استان در خصوص تجدیدنظر خواهی آقای ح. الف. به طرفیت خانم س.ل. ک. نسبت به دادنامه --- - 1392/09/27 صادره از شعبه --- دادگاه عمومی تهران که بر اساس آن حکم بر بی حقی ت. ن. خ. در مطالبه مبالغ مورد ادعایی صادر شده است دادگاه با ملاحظه محتویات پرونده، اسناد و مدارک و اظهارات مضبوط در آن ن. ب. ا. حسب نامه 12/2/205/4275 - 1393/04/08 ذیحساب اداره کل زندان های استان تهران ت. ن. خ. مبالغ اعلامی را به حساب ت. ن. خ. پرداخت نموده است و اینکه مدعی قرضی بودن آن شده است و اعلام کرده که ت. ن. خ. قرار بوده آن را استرداد کند و ب. ت. ب. ماده 265 قانون اصل بر آن است اگر شخص بدون مدیونیت مالی به دیگری تسلیم نماید حق استرداد آن را خواهد داشت و اینکه ت. ن. خ. مدعی قرضی بودن پول پرداختی بوده و ت. ن. خ. دلیلی بر مدیونیت ت. ن. خ. ارائه ننموده است و ب. ت. ب. اصل 197 قانون آیین دادرسی دادرسی مدنی به استناد ماده 358 قانون اخیر الذکر با نقض دادنامه تجدید نظر خواسته حکم بر استرداد مبلغ 64/946/871 ریال و مبلغ یک میلیون و سی و هشت هزار ریال از بابت هزینه دادرسی به نفع ت. ن. خ. صادر و اعلام می‌گردد نسبت به مازاد خواسته به لحاظ فقدان ادله اثباتی و اینکه با رضایت خود ت. ن. خ. قرض داده شده است حکم بر بی حقی آن صادر و اعلام می‌گردد رای صادره قطعی است. رییس و مستشار شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان تهران