اصل عدم تبرع در پرداخت وجه به دیگری

رأی دادگاه بدوی در خصوص دعوی آقای م.ق. فرزند ر. به طرفیت خانم ….ح. با وکالت آقای ش.ز. به خواسته صدور حکم به محکومیت خوانده به پرداخت مبلغ 000/600/156 ریال به انضمام هزینه دادرسی و خسارت تأخیر تأدیه. مختصر ادعای خواهان بر این مبناست: خوانده به دلیل نیاز مالی تقاضای مبلغ خواسته را از موکل می نماید و بنا به آشنایی و اعتماد همسر خوانده با موکل، اقدام به واریز مبلغ مذکور به حساب شخص خوانده در بانک صادرات نموده که پس از گذشت زمان زیاد و مراجعات از پرداخت آن امتناع و با استناد به ماده 265 قانون و اصل عدم تبرع تقاضای رسیدگی و صدور حکم مبنی بر محکومیت به شرح ستون خواسته مورد تقاضاست. خ. د. د. مرقوم داشت: خواهان از همسرم پول قرض گرفته و کارت عابر بانک بنده در دست همسرم بود و خواهان پول را به حساب بنده واریز کرده است و مراودات مالی با شوهرم دارد. ادعای ایشان کذب است. دادگاه پس از جری از تشریفات قانونی، دعوت اصحاب دعوی و استماع اظهارات آنان، ن. ب. ا. دلیل و مدرکی مبنی بر تبرعی بودن یا حکایت از عودت آن باشد به دادگاه ارائه نشده است و مراودات مالی شخص ثالث مؤثر در مقام نبوده فلذا بنا به مراتب معنونه و مستندات ابرازی ازجمله واریز مبلغ موضوع خواسته به حساب خوانده و اینکه دفاعی که موجبات بی اعتباری و بطلان دعوی را فراهم آورد به عمل نیامده است. استحقاق خواهان در مطالبه مبلغ خواسته محرز و مسلم و خوانده نیز دلیلی مبنی بر پرداخت آن و برائت ذمه خود ارائه ننموده و مستنداً به مواد 1301، 1286، 1284، 1258، 1257، 265، 336 از قانون مدنی و مواد 522، 519، 515، 198 از قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی مصوب 1379، ضمن استصحاب بقای دین مدیون و احراز صحت دعوی مطروحه و پذیرش آن، حکم به الزام خوانده به پرداخت مبلغ 000/600/156 ریال بابت اصل خواسته و نیز پرداخت خسارت تأخیر تأدیه بر مبنای نرخ تورم اعلامی از ناحیه بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران از تاریخ تقدیم دادخواست لغایت اجرای حکم و پرداخت هزینه دادرسی و حق الوکاله وکیل از باب خسارت دادرسی د. ح. خ. صادر و اعلام می دارد. رأی صادره حضوری ظرف مهلت بیست روز از تاریخ ابلاغ قابل تجدیدنظرخواهی درمحاکم محترم تجدیدنظر استان تهران م. ب.. رئیس شعبه 89 دادگاه عمومی حقوقی تهران ـ فلاحتی رأی دادگاه تجدیدنظر استان تجدیدنظرخواهی خانم ….ح. با وکالت آقای ح.م. از دادنامه شماره 9200761 مورخ 15/8/92 صادره از شعبه 89 دادگاه عمومی تهران که به موجب آن حکم به الزام ت. ن. خ. به پرداخت000/600/156 ریال بابت وجه پرداختی به عنوان اصل خواسته و نیز خسارت تأخیر تأدیه از تاریخ تقدیم دادخواست لغایت اجرای حکم و پرداخت هزینه دادرسی و حق الوکاله وکیل د. ح. ت. ن. خ. صادر گردیده وارد و موجه نیست و رأی صادره صحیح و خالی از ایراد و منقصت قانونی بوده و دادنامه موصوف با عنایت به محتویات پرونده و با رعایت اصول و مقررات و قواعد دادرسی اصدار گردیده و ب. ت. ب. لایحه ابرازی از ناحیه وکیل ت. ن. خ. مراودات مالی فی مابین ت. ن. خ. و همسر ت. ن. خ. بوده که با وصف مراتب و عدم وجود رابطه حقوقی فی مابین اصحاب دعوا، حکایت از عدم مدنونیت ت. ن. خ. نسبت به ت. ن. خ. را داشته و مستنبط از ماده 265 قانون مدنی می تواند نسبت به استرداد آن اقدام نماید بنابراین دادگاه تجدیدنظرخواهی را غیرموجه تشخیص و با ردّ اعتراض دادنامه تجدیدنظر خواسته را با استناد به ماده 358 از قانون آیین دادرسی در امور مدنی تأیید می نماید این رأی قطعی است. مستشاران شعبه 1 دادگاه تجدیدنظر استان تهران صادقی ـ توکلی فهرست دادگاه بدوی دادگاه تجدیدنظر استان نقد رأی اصل عدم تبرع در پرداخت وجه به دیگری در تاریخ 13 بهمن 1392، دادگاه عمومی حقوقی تهران به یک دعوی رسیدگی کرد که در آن خواهان درخواست محکومیت خوانده به پرداخت مبلغ 156,600,000 ریال به همراه هزینه دادرسی و خسارت تاخیر تادیه را مطرح نمود. خواهان ادعا کرد که خوانده به دلیل نیاز مالی از وی درخواست مبلغ مذکور کرده و وی آن را به حساب خوانده واریز نموده است. در مقابل، خ. د. د. خود بیان کرد که این درخواست و واریز وجه به دلیل قرض گرفتن همسرش از خواهان بوده و ادعای خواهان را نادرست دانست.<br>دادگاه با استناد به مواد 1301، 1286، 1284، 1258، 1257، 265 و 336 قانون مدنی و مواد 522، 519، 515 و 198 از قانون آیین دادرسی، ب. ت. ب. عدم ارائه دلیل مبنی بر تبرع بودن واریز وجه و عدم وجود دفاع موثر از سوی خوانده، حکم به الزام خوانده به پرداخت مبلغ خواسته و خسارت تاخیر تادیه صادر نمود. این رای قابل تجدیدنظر در مهلت 20 روزه بود. در ادامه، دادگاه تجدیدنظر استان تهران، تجدیدنظرخواهی خوانده را غیرموجه تشخیص داده و رای دادگاه بدوی را تایید نمود و با استناد به ماده 358 قانون آیین دادرسی، این رای را قطعی اعلام کرد. تاریخ دادنامه قطعی: 1392/11/13 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: اگر کسی مالی به دیگری بدهد، اصل این است که تبرعی نبوده، لذا در صورت مطالبه، گیرنده باید آن مال را برگرداند. در خصوص دعوی آقای م.ق. فرزند ر. به طرفیت خانم ….ح. با وکالت آقای ش.ز. به خواسته صدور حکم به محکومیت خوانده به پرداخت مبلغ 156/600/000 ریال به انضمام هزینه دادرسی و خسارت تاخیر تادیه. مختصر ادعای خواهان بر این مبناست: خوانده به دلیل نیاز مالی تقاضای مبلغ خواسته را از موکل می‌نماید و بنا به آشنایی و اعتماد همسر خوانده با موکل، اقدام به واریز مبلغ مذکور به حساب شخص خوانده در بانک صادرات نموده که پس از گذشت زمان زیاد و مراجعات از پرداخت آن امتناع و با استناد به ماده 265 قانون و اصل عدم تبرع تقاضای رسیدگی و صدور حکم مبنی بر محکومیت به شرح ستون خواسته مورد تقاضاست. خ. د. د. مرقوم داشت: خواهان از همسرم پول قرض گرفته و کارت عابر بانک بنده در دست همسرم بود و خواهان پول را به حساب بنده واریز کرده است و مراودات مالی با شوهرم دارد. ادعای ایشان کذب است. دادگاه پس از جری از تشریفات قانونی، دعوت اصحاب دعوی و استماع اظهارات آنان، ن. ب. ا. دلیل و مدرکی مبنی بر تبرعی بودن یا حکایت از عودت آن باشد به دادگاه ارائه نشده است و مراودات مالی شخص ثالث موثر در مقام نبوده فلذا بنا به مراتب معنونه و مستندات ابرازی ازجمله واریز مبلغ موضوع خواسته به حساب خوانده و اینکه دفاعی که موجبات بی اعتباری و بطلان دعوی را فراهم آورد به عمل نیامده است. استحقاق خواهان در مطالبه مبلغ خواسته محرز و مسلم و خوانده نیز دلیلی مبنی بر پرداخت آن و برائت ذمه خود ارائه ننموده و مستندا به مواد 1301 ، 1286 ، 1284 ، 1258 ، 1257 ، 265 ، 336 از قانون مدنی و مواد 522 ، 519 ، 515 ، 198 از قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی مصوب 1379 ، ضمن استصحاب بقای دین مدیون و احراز صحت دعوی مطروحه و پذیرش آن، حکم به الزام خوانده به پرداخت مبلغ 156/600/000 ریال بابت اصل خواسته و نیز پرداخت خسارت تاخیر تادیه بر مبنای نرخ تورم اعلامی از ناحیه بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران از تاریخ تقدیم دادخواست لغایت اجرای حکم و پرداخت هزینه دادرسی و حق الوکاله وکیل از باب خسارت دادرسی د. ح. خ. صادر و اعلام می دارد. رای صادره حضوری ظرف مهلت بیست روز از تاریخ ابلاغ قابل تجدیدنظرخواهی درمحاکم محترم تجدیدنظر استان تهران م. ب.. رئیس شعبه --- دادگاه عمومی حقوقی تهران - فلاحتی رای دادگاه تجدیدنظر استان تجدیدنظرخواهی خانم ….ح. با وکالت آقای ح.م. از دادنامه شماره --- مورخ 15/8/92 صادره از شعبه --- دادگاه عمومی تهران که به موجب آن حکم به الزام ت. ن. خ. به پرداخت 156/600/000 ریال بابت وجه پرداختی به عنوان اصل خواسته و نیز خسارت تاخیر تادیه از تاریخ تقدیم دادخواست لغایت اجرای حکم و پرداخت هزینه دادرسی و حق الوکاله وکیل د. ح. ت. ن. خ. صادر گردیده وارد و موجه نیست و رای صادره صحیح و خالی از ایراد و منقصت قانونی بوده و دادنامه موصوف با عنایت به محتویات پرونده و با رعایت اصول و مقررات و قواعد دادرسی اصدار گردیده و ب. ت. ب. لایحه ابرازی از ناحیه وکیل ت. ن. خ. مراودات مالی فی مابین ت. ن. خ. و همسر ت. ن. خ. بوده که با وصف مراتب و عدم وجود رابطه حقوقی فی مابین اصحاب دعوا، حکایت از عدم مدنونیت ت. ن. خ. نسبت به ت. ن. خ. را داشته و مستنبط از ماده 265 قانون مدنی می‌تواند نسبت به استرداد آن اقدام نماید بنابراین دادگاه تجدیدنظرخواهی را غیرموجه تشخیص و با ردّ اعتراض دادنامه تجدیدنظر خواسته را با استناد به ماده 358 از قانون آیین دادرسی در امور مدنی تایید می‌نماید این رای قطعی است. مستشاران شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان تهران