اعاده دادرسی به استناد شهادت و استشهادیه مکتوم

رأی دادگاه بدوی در خصوص دادخواست تقدیمی خواهان به نام ح.الف. با وکالت آقای س.ر. به طرفیت خوانده به نام غ.الف. به خواسته خلع ید از یک واحد آپارتمان احداثی در طبقه دوم پلاک ثبتی شماره 2906 فرعی از67 اصلی مفروز از پلاک 680 فرعی از اصلی مذکور بخش 11تهران به انضمام خسارات دادرسی م. ب. مبلغ 51000000 ریال به این شرح که وکیل خ. ا. د. که موکل مالک مشاعی پلاک ثبتی فوق م. ب. و خوانده از 5 سال قبل با اجازه خواهان و به طور موقت ملک را در اختیارگرفته است و علی رغم انقضاء مدت مورد توافق از تخلیه ملک امتناع می کند تقاضای صدورحکم به خلع ید نامبرده را دارد. خوانده علی رغم ابلاغ قانونی اخطاریه مطابق ماده 70 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی و فرض اطلاع از وقت دادرسی دردادگاه حاضرنشده و لایحه ای ارسال نکرده است. لذا با عنایت به مراتب فوق و اینکه کپی مصدق سند رسمی مالکیت ابرازی از سوی وکیل خواهان و نیز مفاد پاسخ استعلام ثبتی وارده به شماره 551 مورخ 23/9/90دلالت بر مالکیت خواهان بر سه دانگ مشاع پلاک ثبتی متنازعٌ فیه و عدم مالکیت خوانده دارد و اینکه ابلاغ اظهارنامه رسمی پیوست دادخواست مثبت تصرف خوانده در ملک مذکور م. ب. و اینکه خوانده علی رغم ابلاغ قانونی دفاع و ایرادی که مستلزم اثبات عدم استحقاق خواهان در ملک فوق و یا اذن و جواز وی در تصرف باشد، ارائه نکرده است و خواهان نیز با تقدیم دادخواست فوق عدم رضایت خود را با ادامه تصرف خوانده اعلام داشته است. لذا مستنداً به مواد 308 و 311 قانون مدنی و مواد 198و 515 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امورمدنی مصوب سال 79، حکم به الزام خوانده به خلع ید از ملک مورد ترافع و نیز پرداخت مبلغ 1114175ریال بابت هزینه دادرسی و پرداخت مبلغ 2000000ریال بابت حق الوکاله وکیل د. ح. خ. محکوم می نماید. رأی صادره غیابی بوده و ظرف بیست روز از تاریخ ابلاغ قابل واخواهی در این شعبه و سپس ظرف بیست روز دیگر قابل تجدیدنظرخواهی در دادگاه تجدیدنظر استان تهران م. ب.. رئیس شعبه 104 دادگاه عمومی حقوقی تهران- شیروان رأی دادگاه تجدیدنظر استان تجدیدنظرخواهی آقای غ.الف. با وکالت آقایان م.س. و م.ع. به طرفیت آقای ح.الف. با وکالت آقای س.ر. نسبت به دادنامه شماره 187مورخه 26/9/90 صادره از شعبه 104 دادگاه عمومی تهران که متضمن اجابت دعوی ت. ن. خ. به خواسته خلع ید تجدیدنظرخواهان از یک واحد آپارتمان طبقه دوم احداثی در پلاک ثبتی شماره 2906/67 واقع در بخش 11 تهران م. ب. وارد و رأی شایسته تأیید نیست. ت. ن. خ. با اذعان به اینکه آقای غ.الف. در آپارتمان مورد نزاع تصرفات 5 ساله داشته در حالی که با اجازه وی فقط برای مدت 3 یا 4 ماه جهت اسکان موقت و به صورت امانت تا تهیه مسکن برای خود و همسرش مستقر گردیده و هیچ گونه رابطه قراردادی بین آنان وجود ندارد، ادعای خود را مطرح نموده است و در مقابل تجدیدنظرخواهان مدعی خرید آپارتمان از آقای ح.الف. شده و ضمن استقرار در ملک مورد نزاع وجوهی را نیز به وی پرداخت کرده است این دادگاه پس از ملاحظه لوایح تقدیمی وکلای اصحاب دعوی و اوراق پرونده با این استدلال که اولاً: اسکان موقت با تصرفات پنج ساله، علی رغم اینکه ت. ن. خ. اذعان نموده صرفاً برای مدت 3 یا 4 ماه امانتاً در اختیار تجدیدنظرخواهان بوده و ادامه تصرفات واکنشی را از سوی مالک در برنداشته، محل تأمل م. ب.. ثانیا،ً در عرف معمول حتی قراردادهای اجاره بیش از مدت یک سال منعقد نمی گردد؛ چگونه ممکن است امکان موقت پنج سال ادامه یابد. ثالثا،ً وجوه مأخوذه از سوی ت. ن. خ. از طرق مختلف و در سال های تصرف تجدیدنظرخواهان در ملک حکایت از توافقاتی بین اصحاب دعوی ولو به صورت شفاهی دارد که قدر متیقن نافی تصرفات غاصبانه تجدیدنظرخواهان است. رابعاً:، چگونه ممکن است توافق شفاهی طرفین برای انجام معامله مورد انکار ت. ن. خ. قرار گیرد ولی در جای دیگری ادعای اخطار شفاهی ت. ن. خ. به تجدیدنظرخواهان جهت تخلیه و تحویل آپارتمان در لایحه آقای وکیل به عنوان مستند ذکر گردد. خامساً:، فاصله زمانی تاریخ ارسال اظهارنامه خود حاکی از عدم تعرض ت. ن. خ. به تجدیدنظرخواهان در سال های تصرف دارد اگرچه نوع توافق و شرایط حاکم بر آن مستلزم اثبات است و از این بحث خروج موضوعی دارد، ولی همان گونه که فوقاً اشاره شد تصرفات، حاصل توافق بوده و صفت غصب در این خصوص مفقود م. ب.. مستند به مواد 358 و 197 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی ضمن نقض دادنامه معترضٌ عنه با استدلالی که گذشت حکم به بطلان دعوی آقای ح.الف. صادر و اعلام می نماید این رأی قطعی است. رئیس شعبه 15 دادگاه تجدیدنظر استان تهران - مستشار دادگاه عشقعلی - جمشیدی آقای ح.الف. با وکالت آقایان ع.ن. و ع.چ. به طرفیت آقای غ.الف. نسبت به دادنامه شماره 1056 مورخه 27/8/91 صادره از شعبه 15 دادگاه تجدیدنظر استان تهران به اتکاء یک برگ استشهادیه به استناد بند 7 ماده 426 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی درخواست اعاده دادرسی نموده است. وکلای م. ا. د. با اذعان به این که استشهادیه به عنوان دلیل جدید و استناد به شهادت شهود گواهی گواهان در زمان دادرسی میسور نبوده و نهایتاً به عنوان سند مکتوم، درخواست موکل را اعلام داشته اند. به نظر این دادگاه اولاً:، استشهادیه و شهادت شهود هر زمان در دسترس م. ا. د. بوده و عبارت مکتوم بودن در مورد آن صدق نمی کند. ثانیا،ً شهادت شهود یکی از ادله اثبات دعوی است و در جایگاه خود قابل اتکاء است اما وقتی قانونگذار اشاره به سند می نماید یعنی به دلیل دیگری که دارای تعریف مستقل بوده، پرداخته و واجد آثار وضعی خاص خود م. ب. و بند 7 ماده 426 ناظر به سند است نه شهادت شهود؛ لذا درخواست مشمول بند مذکور نمی گردد. بنا علی هذا مستنداً به تبصره ماده 435 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی قرار رد درخواست اعاده دادرسی صادر و اعلام می نماید. این رأی قطعی است. رئیس شعبه 15 دادگاه تجدیدنظر استان تهران- مستشار دادگاه عشقعلی - جمشیدی فهرست دادگاه بدوی دادگاه تجدیدنظر استان نقد رأی اعاده دادرسی به استناد شهادت و استشهادیه مکتوم در تاریخ 22 اسفند 1391، دادگاه بدوی به دعوی خلع ید نسبت به یک واحد آپارتمان با پلاک ثبتی مشخص رسیدگی نمود. خ. ب. ا. به مالکیت مشاعی خود، به تصرف خوانده به مدت 5 سال بدون تخلیه اعتراض کرده و خواستار خلع ید و مطالبه خسارات دادرسی به مبلغ 51,000,000 ریال گردید. خوانده به ابلاغ قانونی پاسخ نداد. دادگاه بدوی با استناد به مواد 308 و 311 قانون مدنی و مواد 198 و 515 قانون آیین دادرسی، حکم به خلع ید و پرداخت هزینه‌های دادرسی صادر نمود. <br>در مرحله تجدیدنظر، خوانده با ادعای خرید آپارتمان و تصرفات 5 ساله، به رای بدوی اعتراض کرد. دادگاه تجدیدنظر پس از بررسی مدارک و استدلال‌ها، به این نتیجه رسید که تصرفات خوانده ناشی از توافق شفاهی بوده و نه غصب، بنابراین رای بدوی را نقض و دعوی خواهان را باطل اعلام کرد. <br>سپس خواهان درخواست اعاده دادرسی را با استناد به استشهادیه مطرح نمود. دادگاه با رد این درخواست، اعلام کرد که استشهادیه در دسترس بوده و درخواست مشمول بند 7 ماده 426 قانون آیین دادرسی نمی‌شود. این رای نیز به عنوان رای قطعی اعلام گردید. تاریخ دادنامه قطعی: 1391/12/22 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: شهادت شهود و استشهادیه از مصادیق سند مکتوم موضوع بند 7 ماده 426 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی محسوب نمی شود و موجب اعاده دادرسی نیست. در خصوص دادخواست تقدیمی خواهان به نام ح.الف. با وکالت آقای س.ر. به طرفیت خوانده به نام غ.الف. به خواسته خلع ید از یک واحد آپارتمان احداثی در طبقه دوم پلاک ثبتی شماره 2906 فرعی از --- اصلی مفروز از پلاک --- فرعی از اصلی مذکور بخش --- تهران به انضمام خسارات دادرسی م. ب. مبلغ 51000000 ریال به این شرح که وکیل خ. ا. د. که موکل مالک مشاعی پلاک ثبتی فوق م. ب. و خوانده از 5 سال قبل با اجازه خواهان و به طور موقت ملک را در اختیارگرفته است و علی رغم انقضاء مدت مورد توافق از تخلیه ملک امتناع می کند تقاضای صدور حکم به خلع ید نامبرده را دارد. خوانده علی رغم ابلاغ قانونی اخطاریه مطابق ماده 70 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی و فرض اطلاع از وقت دادرسی دردادگاه حاضرنشده و لایحه ای ارسال نکرده است. لذا با عنایت به مراتب فوق و اینکه کپی مصدق سند رسمی مالکیت ابرازی از سوی وکیل خواهان و نیز مفاد پاسخ استعلام ثبتی وارده به شماره 551 مورخ 23/9/90 دلالت بر مالکیت خواهان بر سه دانگ مشاع پلاک ثبتی متنازعٌ فیه و عدم مالکیت خوانده دارد و اینکه ابلاغ اظهارنامه رسمی پیوست دادخواست مثبت تصرف خوانده در ملک مذکور م. ب. و اینکه خوانده علی رغم ابلاغ قانونی دفاع و ایرادی که مستلزم اثبات عدم استحقاق خواهان در ملک فوق و یا اذن و جواز وی در تصرف باشد، ارائه نکرده است و خواهان نیز با تقدیم دادخواست فوق عدم رضایت خود را با ادامه تصرف خوانده اعلام داشته است. لذا مستندا به مواد 308 و 311 قانون مدنی و مواد 198 و 515 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امورمدنی مصوب سال 79 ، حکم به الزام خوانده به خلع ید از ملک مورد ترافع و نیز پرداخت مبلغ 1114175 ریال بابت هزینه دادرسی و پرداخت مبلغ 2000000 ریال بابت حق الوکاله وکیل د. ح. خ. محکوم می‌نماید. رای صادره غیابی بوده و ظرف بیست روز از تاریخ ابلاغ قابل واخواهی در این شعبه و سپس ظرف بیست روز دیگر قابل تجدیدنظرخواهی در دادگاه تجدیدنظر استان تهران م. ب.. رئیس شعبه --- دادگاه عمومی حقوقی تهران- شیروان رای دادگاه تجدیدنظر استان تجدیدنظرخواهی آقای غ.الف. با وکالت آقایان م.س. و م.ع. به طرفیت آقای ح.الف. با وکالت آقای س.ر. نسبت به دادنامه شماره --- مورخه 26/9/90 صادره از شعبه --- دادگاه عمومی تهران که متضمن اجابت دعوی ت. ن. خ. به خواسته خلع ید تجدیدنظرخواهان از یک واحد آپارتمان طبقه دوم احداثی در پلاک ثبتی شماره 2906/67 واقع در بخش --- تهران م. ب. وارد و رای شایسته تایید نیست. ت. ن. خ. با اذعان به اینکه آقای غ.الف. در آپارتمان مورد نزاع تصرفات 5 ساله داشته در حالی که با اجازه وی فقط برای مدت 3 یا 4 ماه جهت اسکان موقت و به صورت امانت تا تهیه مسکن برای خود و همسرش مستقر گردیده و هیچ گونه رابطه قراردادی بین آنان وجود ندارد، ادعای خود را مطرح نموده است و در مقابل تجدیدنظرخواهان مدعی خرید آپارتمان از آقای ح.الف. شده و ضمن استقرار در ملک مورد نزاع وجوهی را نیز به وی پرداخت کرده است این دادگاه پس از ملاحظه لوایح تقدیمی وکلای اصحاب دعوی و اوراق پرونده با این استدلال که اولا: اسکان موقت با تصرفات پنج ساله، علی رغم اینکه ت. ن. خ. اذعان نموده صرفا برای مدت 3 یا 4 ماه امانتا در اختیار تجدیدنظرخواهان بوده و ادامه تصرفات واکنشی را از سوی مالک در برنداشته، محل تامل م. ب.. ثانیا،ً در عرف معمول حتی قراردادهای اجاره بیش از مدت یک سال منعقد نمی گردد؛ چگونه ممکن است امکان موقت پنج سال ادامه یابد. ثالثا،ً وجوه ماخوذه از سوی ت. ن. خ. از طرق مختلف و در سال های تصرف تجدیدنظرخواهان در ملک حکایت از توافقاتی بین اصحاب دعوی ولو به صورت شفاهی دارد که قدر متیقن نافی تصرفات غاصبانه تجدیدنظرخواهان است. رابعا:، چگونه ممکن است توافق شفاهی طرفین برای انجام معامله مورد انکار ت. ن. خ. قرار گیرد ولی در جای دیگری ادعای اخطار شفاهی ت. ن. خ. به تجدیدنظرخواهان جهت تخلیه و تحویل آپارتمان در لایحه آقای وکیل به عنوان مستند ذکر گردد. خامسا:، فاصله زمانی تاریخ ارسال اظهارنامه خود حاکی از عدم تعرض ت. ن. خ. به تجدیدنظرخواهان در سال های تصرف دارد اگرچه نوع توافق و شرایط حاکم بر آن مستلزم اثبات است و از این بحث خروج موضوعی دارد، ولی همان گونه که فوقا اشاره شد تصرفات، حاصل توافق بوده و صفت غصب در این خصوص مفقود م. ب.. مستند به مواد 358 و 197 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی ضمن نقض دادنامه معترضٌ عنه با استدلالی که گذشت حکم به بطلان دعوی آقای ح.الف. صادر و اعلام می‌نماید این رای قطعی است. رئیس شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان تهران - مستشار دادگاه آقای ح.الف. با وکالت آقایان ع.ن. و ع.چ. به طرفیت آقای غ.الف. نسبت به دادنامه شماره --- مورخه 27/8/91 صادره از شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان تهران به اتکاء یک برگ استشهادیه به استناد بند 7 ماده 426 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی درخواست اعاده دادرسی نموده است. وکلای م. ا. د. با اذعان به این که استشهادیه به عنوان دلیل جدید و استناد به شهادت شهود گواهی گواهان در زمان دادرسی میسور نبوده و نهایتا به عنوان سند مکتوم، درخواست موکل را اعلام داشته اند. به نظر این دادگاه اولا:، استشهادیه و شهادت شهود هر زمان در دسترس م. ا. د. بوده و عبارت مکتوم بودن در مورد آن صدق نمی کند. ثانیا،ً شهادت شهود یکی از ادله اثبات دعوی است و در جایگاه خود قابل اتکاء است اما وقتی قانونگذار اشاره به سند می‌نماید یعنی به دلیل دیگری که دارای تعریف مستقل بوده، پرداخته و واجد آثار وضعی خاص خود م. ب. و بند 7 ماده 426 ناظر به سند است نه شهادت شهود؛ لذا درخواست مشمول بند مذکور نمی گردد. بنا علی هذا مستندا به تبصره ماده 435 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی قرار رد درخواست اعاده دادرسی صادر و اعلام می‌نماید. این رای قطعی است.