اعاده دادرسی به استناد عدم انطباق مجازات با قانون پس از اعمال تخفیف

رأی خلاصه جریان پرونده به موجب قسمتی از دادنامه شماره 592-۱۳۹1/4/24 صادره از شعبه 102 دادگاه عمومی جزایی شهرستان ف. که به شرح دادنامه صدرالذکر مورد تأیید قرار گرفته آقای ف. ک. مشهور به ا. به اتهام مشارکت در آدم‌ربایی توأم با وارد نمودن آسیب حیثیتی به تحمل چهار سال حبس تعزیری و به اتهام شرب‌خمر به تحمل هشتاد تازیانه و به اتهام تفخیذ به تحمل یکصد ضربه تازیانه محکوم شده است پس از قطعیت دادنامه وکیل ایشان یک بار تقاضای تجویز اعاده دادرسی کرده که به شرح دادنامه شماره 1299-۱۳۹4/6/30 صادره از این شعبه که رونوشت گزارش و دادنامه صادره پیوست پرونده م. ب. تقاضای وی مورد پذیرش واقع نشده و مردود اعلام شده است برای بار دوم وکلای وی تقاضای اعاده دادرسی نموده و به ‌طور خلاصه چنین توضیح داده‌اند که پس از صدور حکم قطعی موکل با جلب رضایت شاکی تقاضای اعمال ماده 483 قانون آیین دادرسی کیفری نموده که شعبه 17 دادگاه تجدیدنظر استان ف. با احراز استحقاق تخفیف طی دادنامه شماره 1872-۱۳۹4/10/22 چهار سال حبس تعزیری وی را به سه سال و شش ماه تخفیف و تقلیل داده است و از هر دو دادنامه‌های صادره (اصلی و دادنامه تخفیف ‌داده ‌شده) تقاضای اعاده دادرسی کرده‌اند اما در مورد دادنامه دوم یعنی تخفیف داده شده و مجازات تعیینی بیش از مجازات مقرر قانونی است زیرا به موجب ماده 37 قانون مجازات اسلامی مجازات حبس به میزان یک تا سه درجه قابل تقلیل م. ب. و مطابق ماده 19 قانون مذکور مجازات می‌بایست بر اساس درجه‌های تعیینی در این ماده صورت پذیرد و با اعمال حداقل یک درجه تخفیف می‌بایست مجازات حبس زیر دو سال تقلیل می‌یافت و دادگاه این مقرر قانونی را رعایت نکرده است و حسب تعزیری همچنان در درجه 5 باقی مانده است لذا به استناد بند چ تقاضای اعاده دادرسی را کرده‌اند و سپس در مورد دادنامه صدرالذکر تقاضای اعاده دادرسی را چنین توضیح داده‌اند که موکل در آدم‌ربایی نقشی نداشته است و آنچه وی مرتکب شده است تفخیذ است و آدم‌ربایی توسط متهم دیگر پرونده به نام م. ر. انجام شده است که در تقاضای قبلی نیز وکیل متقاضی مشروحاً به آن پرداخته بود و تقاضای اعاده دادرسی را منطبق با بند ب ماده 474 آیین دادرسی کیفری دانسته‌اند و موکل خود را مبرا از بزه آدم‌ربایی دانسته‌اند و دلایلی که دادگاه بر محکومیت موکل آورده است ناظر به آدم‌ربائی نیست بلکه ناظر به تفخیذ و شرب‌خمر م. ب. لذا به استناد بند چ و ج به ماده 474 قانون فوق‌الذکر تقاضای تجویز اعاده دادرسی کرده‌اند. هیأت شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش آقای … ممیز و ملاحظه اوراق پرونده و نظریه کتبی آقای … دیوان عالی کشور اجمالاً مبنی بر صدور رأی شایسته وفق موازین قانونی مورد تقاضا است در خصوص دادنامه شماره 1355-۱۳۹1/1/28 و 1872-۱۳۹4/10/22 مشاوره نموده چنین رأی می‌دهد: رأی شعبه دیوان عالی کشور تقاضای اعاده دادرسی وکلای م. ع. از دادنامه شماره 1355-۱۳۹1/1/28 تکرار مطالب قبلی اعاده دادرسی است که پاسخ آن‌ها در دادنامه صادره از این شعبه به شماره 1299-۱۳۹4/6/30 داده شده است و مطلب جدیدی که با بندهای استنادی آنان از ماده 474 قانون آیین دادرسی کیفری منطبق باشد ملاحظه نگردید لذا مورد پذیرش واقع نشده و مردود اعلام می‌گردد و تقاضای آنان در مورد دادنامه شماره 1872-۱۳۹4/10/22 که پس از اخذ رضایت از شاکی دادگاه با اعمال تخفیف در دادنامه قبلی و تبدیل چهار سال حبس به سه سال و شش ماه صادرکرده است ن. ب. ا. بندهای ماده مذکور ناظر به صدور حکم ماهوی اولیه م. ب. و اعمال تخفیف بعد از صدور حکم اولیه از شمول بندهای ماده یاد شده خارج م. ب. لذا قابل طرح از آن جهت در دیوان عالی کشور نمی‌باشد متقاضی می‌تواند در صورت احراز تضییع حق از طرق دیگری اقدام نماید. رئیس و عضو معاون شعبه 40 دیوان عالی کشور عبدالمحمد خالصی - علی اکبری فهرست خلاصه جریان پرونده شعبه دیوان عالی کشور نقد رأی اعاده دادرسی به استناد عدم انطباق مجازات با قانون پس از اعمال تخفیف موضوع این پرونده، درخواست اعاده دادرسی به استناد دو حکم صادره در خصوص اتهام آدم‌ربایی و شرب‌خمر است. م. ع. ب. تحمل چهار سال حبس تعزیری و سایر مجازات‌ها محکوم شده و پس از قطعیت حکم، دو نوبت درخواست اعاده دادرسی ارائه گردید. در درخواست دوم، وکلا به جلب رضایت شاکی و اعمال ماده 483 قانون آیین دادرسی کیفری اشاره کردند که منجر به کاهش مدت حبس به سه سال و شش ماه شد. وکلا ادعا کردند که مجازات تعیین‌شده فراتر از حد قانونی بوده و دادگاه در اعمال تخفیف به درستی عمل نکرده است. همچنین، آنها بر این باور بودند که موکل در ارتکاب جرم آدم‌ربایی نقشی نداشته و تنها مرتکب تفخیذ شده است. در پاسخ، دیوان عالی کشور اعلام کرد که درخواست اعاده دادرسی به دلیل تکرار مطالب قبلی و عدم ارائه مستندات جدید مردود است و همچنین تخفیف مجازات پس از صدور حکم اولیه مشمول بندهای ماده 474 قانون آیین دادرسی کیفری نمی‌شود. در نتیجه، درخواست اعاده دادرسی مورد پذیرش قرار نگرفت و پرونده به قوت خود باقی ماند. تاریخ دادنامه قطعی: 1394/06/30 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: درخواست اعاده دادرسی به استناد عدم انطباق مجازات با قانون پس از اعمال تخفیف، بعد از صدور حکم اولیه،مورد پذیرش نیست. رای خلاصه جریان پرونده به موجب قسمتی از دادنامه شماره --- - 1391/04/24 صادره از شعبه --- دادگاه عمومی جزایی شهرستان ف. که به شرح دادنامه صدرالذکر مورد تایید قرار گرفته آقای ف. ک. مشهور به ا. به اتهام مشارکت در آدم‌ربایی توام با وارد نمودن آسیب حیثیتی به تحمل چهار سال حبس تعزیری و به اتهام شرب‌خمر به تحمل هشتاد تازیانه و به اتهام تفخیذ به تحمل یکصد ضربه تازیانه محکوم شده است پس از قطعیت دادنامه وکیل ایشان یک بار تقاضای تجویز اعاده دادرسی کرده که به شرح دادنامه شماره --- - 1394/06/30 صادره از این شعبه که رونوشت گزارش و دادنامه صادره پیوست پرونده م. ب. تقاضای وی مورد پذیرش واقع نشده و مردود اعلام شده است برای بار دوم وکلای وی تقاضای اعاده دادرسی نموده و به ‌طور خلاصه چنین توضیح داده‌اند که پس از صدور حکم قطعی موکل با جلب رضایت شاکی تقاضای اعمال ماده 483 قانون آیین دادرسی کیفری نموده که شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان ف. با احراز استحقاق تخفیف طی دادنامه شماره --- - 1394/10/22 چهار سال حبس تعزیری وی را به سه سال و شش ماه تخفیف و تقلیل داده است و از هر دو دادنامه‌های صادره (اصلی و دادنامه تخفیف ‌داده ‌شده) تقاضای اعاده دادرسی کرده‌اند اما در مورد دادنامه دوم یعنی تخفیف داده شده و مجازات تعیینی بیش از مجازات مقرر قانونی است زیرا به موجب ماده 37 قانون مجازات اسلامی مجازات حبس به میزان یک تا سه درجه قابل تقلیل م. ب. و مطابق ماده 19 قانون مذکور مجازات می‌بایست بر اساس درجه‌های تعیینی در این ماده صورت پذیرد و با اعمال حداقل یک درجه تخفیف می‌بایست مجازات حبس زیر دو سال تقلیل می‌یافت و دادگاه این مقرر قانونی را رعایت نکرده است و حسب تعزیری همچنان در درجه 5 باقی مانده است لذا به استناد بند چ تقاضای اعاده دادرسی را کرده‌اند و سپس در مورد دادنامه صدرالذکر تقاضای اعاده دادرسی را چنین توضیح داده‌اند که موکل در آدم‌ربایی نقشی نداشته است و آنچه وی مرتکب شده است تفخیذ است و آدم‌ربایی توسط متهم دیگر پرونده به نام م. ر. انجام شده است که در تقاضای قبلی نیز وکیل متقاضی مشروحا به آن پرداخته بود و تقاضای اعاده دادرسی را منطبق با بند ب ماده 474 آیین دادرسی کیفری دانسته‌اند و موکل خود را مبرا از بزه آدم‌ربایی دانسته‌اند و دلایلی که دادگاه بر محکومیت موکل آورده است ناظر به آدم‌ربائی نیست بلکه ناظر به تفخیذ و شرب‌خمر م. ب. لذا به استناد بند چ و ج به ماده 474 قانون فوق‌الذکر تقاضای تجویز اعاده دادرسی کرده‌اند. هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش آقای … ممیز و ملاحظه اوراق پرونده و نظریه کتبی آقای … دیوان عالی کشور اجمالا مبنی بر صدور رای شایسته وفق موازین قانونی مورد تقاضا است در خصوص دادنامه شماره --- - 1391/01/28 و 1872 - 1394/10/22 مشاوره نموده چنین رای می‌دهد: رای شعبه دیوان عالی کشور تقاضای اعاده دادرسی وکلای م. ع. از دادنامه شماره --- - 1391/01/28 تکرار مطالب قبلی اعاده دادرسی است که پاسخ آن‌ها در دادنامه صادره از این شعبه به شماره 1299 - 1394/06/30 داده شده است و مطلب جدیدی که با بندهای استنادی آنان از ماده 474 قانون آیین دادرسی کیفری منطبق باشد ملاحظه نگردید لذا مورد پذیرش واقع نشده و مردود اعلام می‌گردد و تقاضای آنان در مورد دادنامه شماره --- - 1394/10/22 که پس از اخذ رضایت از شاکی دادگاه با اعمال تخفیف در دادنامه قبلی و تبدیل چهار سال حبس به سه سال و شش ماه صادرکرده است ن. ب. ا. بندهای ماده مذکور ناظر به صدور حکم ماهوی اولیه م. ب. و اعمال تخفیف بعد از صدور حکم اولیه از شمول بندهای ماده یاد شده خارج م. ب. لذا قابل طرح از آن جهت در دیوان عالی کشور نمی‌باشد متقاضی می‌تواند در صورت احراز تضییع حق از طرق دیگری اقدام نماید. رئیس و عضو معاون شعبه --- دیوان عالی کشور