اعتبار شهادت شهود در اثبات بزه توهین

رأی دادگاه بدوی در خصوص اتهام آقای غ.، متولد 1361، دایر بر ضرب‌وجرح عمدی و توهین و خانم ف.، متولد 1333، دایر بر توهین نسبت به خانم ن.، متولد 1341، در تاریخ 01/01/1393؛ متهمان با وکالت خانم …. و آقای ن.، موضوع کیفرخواست مورخه 14/05/1393 دادسرای عمومی و انقلاب ناحیه 16 تهران؛ دادگاه با عنایت در گواهی‌های پزشکی قانونی شاکیه به شماره‌های 20/01/93-7/م/1/1 و 04/01/93-726 و 04/03/93 -7/م/12/1 و 30/04/93 -930033 و با عنایت به اظهارات شهود بزه‌های انتسابی به متهمان را محرز دانسته و به استناد ماده 608 قانون مجازات اسلامی 1375 و مواد 714 و 559 از قانون مجازات اسلامی 1392 آقای غ. را از جهت ضرب‌وجرح عمدی شاکیه به پرداخت چهار درصد دیه کامل انسان (4%) به جهت ارش آسیب مفصل بین بندی انگشت شست دست راست و تورم جا مانده و پرداخت جمعاً سه‌هزارم دیه کامل انسان (3/.%) به جهت کبودی‌های ساق پای راست و ساق پای چپ د. ح. خانم ن. ظرف یک سال قمری از تاریخ وقوع بزه محکوم و اعلام می‌نماید و وی را از جهت بزه فحاشی نیز به تحمل پنجاه ضربه شلاق تعزیری محکوم و اعلام می‌نماید. خانم ف. را از جهت بزه توهین به پرداخت یک‌میلیون ریال جزای نقدی د. ح. صندوق دولت جمهوری اسلامی ایران محکوم و اعلام می‌نماید. رأی صادره نسبت به طرفین پرونده حضوری و از جهت محکومیت دیه نظر به این‌که دیه صادره کمتر از خمس دیه کامل است، لذا رأی صادره قطعی است و در خصوص دیگر محکومیت‌های مذکور در رأی قابل اعتراض و تجدیدنظرخواهی ظرف بیست روز از تاریخ ابلاغ در محاکم محترم تجدیدنظر استان تهران است. رئیس شعبه 1158 دادگاه عمومی جزایی تهران- جعفری رأی دادگاه تجدیدنظر استان در خصوص تجدیدنظرخواهی آقای غ. و خانم ف. نسبت به دادنامه شماره 470 مورخ 05/06/1393 اصداری از سوی شعبه 1158 دادگاه عمومی جزایی تهران که به‌موجب آن ت. ن. خ. ردیف اول به اتهام ایراد ضرب‌وجرح عمدی و توهین و ت. ن. خ. ردیف دوم به اتهام توهین به پرداخت دیه و تحمل شلاق و پرداخت جزای نقدی به شرح دادنامه مارالذکر محکوم شده‌اند، دادگاه در مورد ایراد ضرب‌وجرح عمدی موضوع اعتراض آقای غ.، نظر به این‌که دیه تعیینی کمتر از خمس دیه کامل انسان است و از این حیث دادنامه قطعی است، لذا مستنداً به مفهوم مخالف بند دال ماده 232 قانون آئین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور کیفری قرار رد تجدیدنظرخواهی صادر می‌گردد. و اما در مورد توهین و فحاشی موضوع اعتراض تجدیدنظرخواهان نظر به این‌که هم شاکی و هم شهود معرفی شده وی به‌صورت کلی بیان نموده‌اند که تجدیدنظرخواهان توهین نموده‌اند، لکن الفاظ و یا رفتار توهین‌آمیز را بیان ننموده‌اند تا مشخص شود ازنظر قانونی گفتار و رفتار آن‌ها توهین‌آمیز بوده یا خیر؟ و از طرفی شهود به دادگاه احضار نشده‌اند تا شرایط آن‌ها احراز شود و سپس اظهاراتشان توسط قاضی صادرکننده حکم استماع شود، لهذا ب. ت. ب. کیفیت موجود دلیل قانع‌کننده‌ای بر اثبات بزه انتسابی به تجدیدنظرخواهان ملاحظه نمی‌گردد و ضمن وارد دانستن اعتراض آن‌ها در این بخش و نقض دادنامه در بخش توهین مستنداً به اصل 37 قانون اساسی و بند 1 شق ب ماده 257 قانون آئین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور کیفری حکم به برائت آقای غ. و خانم ف. از بزه انتسابی توهین صادر می‌گردد. رأی صادره قطعی است. شعبه 5 دادگاه تجدیدنظراستان تهران - رئیس و مستشار صادق علی طهماسبی - مرتضی کیاستی فهرست دادگاه بدوی دادگاه تجدیدنظر استان نقد رأی اعتبار شهادت شهود در اثبات بزه توهین در تاریخ 7 دی 1393، دادگاه بدوی به اتهامات مربوط به ضرب و جرح عمدی و توهین رسیدگی و رای صادر کرد. با استناد به کیفرخواست و گواهی‌های پزشکی قانونی و اظهارات شهود، دادگاه متهم را به پرداخت 4% دیه کامل به دلیل آسیب به انگشت شست و 3/0% دیه به دلیل کبودی ساق پاها و همچنین به تحمل 50 ضربه شلاق محکوم نمود. همچنین، محکومیتی به پرداخت جزای نقدی برای متهم دیگر نیز صادر شد. این رای در خصوص محکومیت دیه قطعی و در مورد سایر محکومیت‌ها قابل تجدیدنظر بود. در مرحله تجدیدنظر، درخواست تجدیدنظر مربوط به محکومیت دیه به دلیل قطعی بودن آن رد شد و محکومیت جزای نقدی به دلیل عدم ارائه دلایل قانع‌کننده نقض و حکم برائت از اتهام توهین صادر گردید. رای صادره از سوی دادگاه تجدیدنظر نیز قطعی م. ب.. تاریخ دادنامه قطعی: 1393/10/07 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: اعتبار شهادت شهود برای اثبات بزه توهین، منوط به آن است که شاهد به صورت صریح لفظ یا رفتار توهین آمیز را شهادت دهد. در خصوص اتهام آقای غ.، متولد 1361 ، دایر بر ضرب‌وجرح عمدی و توهین و خانم ف.، متولد 1333 ، دایر بر توهین نسبت به خانم ن.، متولد 1341 ، در تاریخ 1393/01/01 ؛ متهمان با وکالت خانم …. و آقای ن.، موضوع کیفرخواست مورخه 1393/05/14 دادسرای عمومی و انقلاب ناحیه 16 تهران؛ دادگاه با عنایت در گواهی‌های پزشکی قانونی شاکیه به شماره‌های 20/01/93 - 7 /م/ 1/1 و 04/01/93 - 726 و 04/03/93 - 7 /م/ 12/1 و 30/04/93 - 930033 و با عنایت به اظهارات شهود بزه‌های انتسابی به متهمان را محرز دانسته و به استناد ماده 608 قانون مجازات اسلامی 1375 و مواد 714 و 559 از قانون مجازات اسلامی 1392 آقای غ. را از جهت ضرب‌وجرح عمدی شاکیه به پرداخت چهار درصد دیه کامل انسان ( 4 %) به جهت ارش آسیب مفصل بین بندی انگشت شست دست راست و تورم جا مانده و پرداخت جمعا سه‌هزارم دیه کامل انسان ( 3 /.%) به جهت کبودی‌های ساق پای راست و ساق پای چپ د. ح. خانم ن. ظرف یک سال قمری از تاریخ وقوع بزه محکوم و اعلام می‌نماید و وی را از جهت بزه فحاشی نیز به تحمل پنجاه ضربه شلاق تعزیری محکوم و اعلام می‌نماید. خانم ف. را از جهت بزه توهین به پرداخت یک‌میلیون ریال جزای نقدی د. ح. صندوق دولت جمهوری اسلامی ایران محکوم و اعلام می‌نماید. رای صادره نسبت به طرفین پرونده حضوری و از جهت محکومیت دیه نظر به این‌که دیه صادره کمتر از خمس دیه کامل است، لذا رای صادره قطعی است و در خصوص دیگر محکومیت‌های مذکور در رای قابل اعتراض و تجدیدنظرخواهی ظرف بیست روز از تاریخ ابلاغ در محاکم محترم تجدیدنظر استان تهران است. رئیس شعبه --- دادگاه عمومی جزایی تهران- جعفری رای دادگاه تجدیدنظر استان در خصوص تجدیدنظرخواهی آقای غ. و خانم ف. نسبت به دادنامه شماره --- مورخ 1393/06/05 اصداری از سوی شعبه --- دادگاه عمومی جزایی تهران که به‌موجب آن ت. ن. خ. ردیف اول به اتهام ایراد ضرب‌وجرح عمدی و توهین و ت. ن. خ. ردیف دوم به اتهام توهین به پرداخت دیه و تحمل شلاق و پرداخت جزای نقدی به شرح دادنامه مارالذکر محکوم شده‌اند، دادگاه در مورد ایراد ضرب‌وجرح عمدی موضوع اعتراض آقای غ.، نظر به این‌که دیه تعیینی کمتر از خمس دیه کامل انسان است و از این حیث دادنامه قطعی است، لذا مستندا به مفهوم مخالف بند دال ماده 232 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور کیفری قرار رد تجدیدنظرخواهی صادر می‌گردد. و اما در مورد توهین و فحاشی موضوع اعتراض تجدیدنظرخواهان نظر به این‌که هم شاکی و هم شهود معرفی شده وی به‌صورت کلی بیان نموده‌اند که تجدیدنظرخواهان توهین نموده‌اند، لکن الفاظ و یا رفتار توهین‌آمیز را بیان ننموده‌اند تا مشخص شود ازنظر قانونی گفتار و رفتار آن‌ها توهین‌آمیز بوده یا خیر؟ و از طرفی شهود به دادگاه احضار نشده‌اند تا شرایط آن‌ها احراز شود و سپس اظهاراتشان توسط قاضی صادرکننده حکم استماع شود، لهذا ب. ت. ب. کیفیت موجود دلیل قانع‌کننده‌ای بر اثبات بزه انتسابی به تجدیدنظرخواهان ملاحظه نمی‌گردد و ضمن وارد دانستن اعتراض آن‌ها در این بخش و نقض دادنامه در بخش توهین مستندا به اصل 37 قانون اساسی و بند 1 شق ب ماده 257 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور کیفری حکم به برائت آقای غ. و خانم ف. از بزه انتسابی توهین صادر می‌گردد. رای صادره قطعی است. شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان تهران - رئیس و مستشار