اعتراض ثالث نسبت به دستور تخلیه اماکن استیجاری

رأی دادگاه بدوی در خصوص اعتراض خانم م.ت. وکیل دادگستری و وکالت بعدی آقای ع.ک. به وکالت از آقای ر.ش. به عنوان معترض ثالث به طرفیت 1- آقای ن.ع. با وکالت آقای ق.ش. وکیل دادگستری 2- شرکت ج. نسبت به دادنامه شماره 9009972164400943 مورخ 1390/11/17 پرونده شماره بایگانی 900836 که به‌موجب آن مستنداً به قانون موجر و مستأجر مصوب 1376 دستور تخلیه مورد اجاره به شرح قرارداد عادی اجاره شماره 266 مورخ 1390/3/11 ( یک باب سوله واقع در کیلومتر 12 جاده مخصوص کرج به مساحت حدوداً 2200 مترمربع) علیه آقای ن.ع. به نفع شرکت ج.، صادر گردید. دادگاه با اعتقاد به اینکه مقررات فصل دوم (اعتراض شخص ثالث) از قانون آیین دادرسی مدنی شامل دستور تخلیه نیز م. ب. و با صرف نظر از پاسخ خوانده ن. ب. ا. بر فرض تحقق و استمرار رابطه استیجاری بین معترض ثالث و خ. ر. د. مستند به سند عادی اجاره شماره 1306 مورخ 1389/5/10 مقدم بر قرارداد اجاره مورخ 1390/11/90 بین خواندگان م. ب.. صدور دستور تخلیه (دادنامه مورد اعتراض) به حقوق معترض ثالث خللی وارد نمی‌کند چرا که 1- نتیجه اجرای دستور تخلیه، تخلیه مورد اجاره توسط خ. ر. ا. است و ادعای معترض ثالث مبنی بر مالکیت وی نسبت به اموال موجود در مورد اجاره ارتباطی با تخلیه عین مستأجره ندارد و این امر ادعای مجزا و مستقلی است. 2- اگر پس از اجرای دستور تخلیه، معترض ثالث مدعی برقراری رابطه استیجاری با خ. ر. د. هستند و خ. ر. د. مانع تصرف معترض ثالث و استفاده وی از مورد اجاره باشد می‌توانسته و می‌توانند الزام موجر بر تحویل مورد اجاره را درخواست نمایند لذا اعتراض ثالث وارد نیست حکم به بطلان آن صادر و اعلام می‌گردد. این رأی ظرف بیست روز پس از ابلاغ قابل تجدیدنظرخواهی در محاکم محترم تجدیدنظر استان تهران م. ب.. رئیس شعبه 219 دادگاه عمومی حقوقی تهران - ابراهیمی رأی دادگاه تجدیدنظر استان تجدیدنظرخواهی آقای ر.ش. با وکالت خانم م.ت. به طرفیت شرکت ج. و ن.ع. نسبت به دادنامه شماره 9309972164400580 مورخه 1393/8/17 صادره از شعبه 219 دادگاه عمومی تهران که به‌موجب آن دعوی اعتراض ثالث ت. ن. خ. به طرفیت تجدیدنظرخواندگان نسبت به دستور تخلیه مورخه 1390/11/17 شعبه یادشده را استماع و به شرح دادنامه تجدیدنظرخواسته حکم به بطلان دعوی صادر نموده است به جهت مغایرت دادنامه تجدیدنظرخواسته با مقررات قانونی وارد تشخیص می‌گردد زیرا برخلاف استنباط دادگاه محترم نخستین دستور تخلیه اماکن استیجاری موضوع قانون روابط موجر و مستأجر مصوب 1376/5/26 واجد وصف «رأی» مذکور در ماده 417 نبوده و از شمول مقررات مذکور در فصل دوم باب پنجم قانون آیین دادرسی مدنی در خصوص اعتراض ثالث خارج است چنانچه معترض ثالث در خصوص اموال مستقر در مورد اجاره یا منافع عین مستأجره حقی برای خود قائل است می‌تواند وفق مقررات قانونی طرح دعوی کند بر همین اساس به تجویز ماده 358 قانون آیین دادرسی مدنی مستنداً به ماده 417 ناظر به ماده 2 قانون آیین دادرسی مدنی ضمن نقض رأی تجدیدنظرخواسته قرار عدم استماع آن را صادر و اعلام می‌دارد. رأی صادره قطعی است. مستشاران شعبه 3 دادگاه تجدیدنظر استان تهران امیری- خشنودی فهرست دادگاه بدوی دادگاه تجدیدنظر استان نقد رأی اعتراض ثالث نسبت به دستور تخلیه اماکن استیجاری در تاریخ 26 اسفند 1393، دادگاه بدوی به اعتراض یکی از اشخاص ثالث نسبت به حکم صادره که به تخلیه یک باب سوله به نفع یک شرکت مربوط می‌شد، رسیدگی کرد. دادگاه بدوی با استناد به قانون موجر و مستاجر مصوب 1376، اعلام نمود که اعتراض مذکور به دلیل عدم ارتباط با تخلیه عین مستاجره و لزوم طرح جداگانه ادعای مالکیت بر اموال موجود در موضوع اجاره، وارد نیست و حکم به بطلان آن صادر کرد. این حکم قابلیت تجدیدنظرخواهی در محاکم تجدیدنظر استان تهران را داشت. در مرحله تجدیدنظر، دادگاه با بررسی پرونده و تجدیدنظرخواهی، به این نتیجه رسید که دستور تخلیه به عنوان «رای» مذکور در ماده 417 قانون آیین دادرسی مدنی محسوب نمی‌شود و بنابراین، اعتراض ثالث می‌بایست به صورت جداگانه مطرح گردد. بر این اساس، دادگاه تجدیدنظر، حکم بدوی را نقض و قرار عدم استماع دعوی معترض ثالث را صادر کرد. این رای قطعی و نهایی م. ب.. تاریخ دادنامه قطعی: 1393/12/26 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: دستور تخلیه اماکن استیجاری موضوع قانون روابط موجر و مستاجر، رای محسوب نمی شود؛ بنابراین امکان اقامه اعتراض ثالث نسبت به آنها وجود ندارد. در خصوص اعتراض خانم م.ت. وکیل دادگستری و وکالت بعدی آقای ع.ک. به وکالت از آقای ر.ش. به عنوان معترض ثالث به طرفیت 1 - آقای ن.ع. با وکالت آقای ق.ش. وکیل دادگستری 2 - شرکت ج. نسبت به دادنامه شماره --- مورخ 1390/11/17 پرونده شماره بایگانی --- که به‌موجب آن مستندا به قانون موجر و مستاجر مصوب 1376 دستور تخلیه مورد اجاره به شرح قرارداد عادی اجاره شماره 266 مورخ 1390/03/11 (یک باب سوله واقع در کیلومتر 12 جاده مخصوص کرج به مساحت حدودا 2200 مترمربع) علیه آقای ن.ع. به نفع شرکت ج.، صادر گردید. دادگاه با اعتقاد به اینکه مقررات فصل دوم (اعتراض شخص ثالث) از قانون آیین دادرسی مدنی شامل دستور تخلیه نیز م. ب. و با صرف نظر از پاسخ خوانده ن. ب. ا. بر فرض تحقق و استمرار رابطه استیجاری بین معترض ثالث و خ. ر. د. مستند به سند عادی اجاره شماره 1306 مورخ 1389/05/10 مقدم بر قرارداد اجاره مورخ 1390/11/90 بین خواندگان م. ب.. صدور دستور تخلیه (دادنامه مورد اعتراض) به حقوق معترض ثالث خللی وارد نمی‌کند چرا که 1 - نتیجه اجرای دستور تخلیه، تخلیه مورد اجاره توسط خ. ر. ا. است و ادعای معترض ثالث مبنی بر مالکیت وی نسبت به اموال موجود در مورد اجاره ارتباطی با تخلیه عین مستاجره ندارد و این امر ادعای مجزا و مستقلی است. 2 - اگر پس از اجرای دستور تخلیه، معترض ثالث مدعی برقراری رابطه استیجاری با خ. ر. د. هستند و خ. ر. د. مانع تصرف معترض ثالث و استفاده وی از مورد اجاره باشد می‌توانسته و می‌توانند الزام موجر بر تحویل مورد اجاره را درخواست نمایند لذا اعتراض ثالث وارد نیست حکم به بطلان آن صادر و اعلام می‌گردد. این رای ظرف بیست روز پس از ابلاغ قابل تجدیدنظرخواهی در محاکم محترم تجدیدنظر استان تهران م. ب.. رئیس شعبه --- دادگاه عمومی حقوقی تهران - ابراهیمی رای دادگاه تجدیدنظر استان تجدیدنظرخواهی آقای ر.ش. با وکالت خانم م.ت. به طرفیت شرکت ج. و ن.ع. نسبت به دادنامه شماره --- مورخه 1393/08/17 صادره از شعبه --- دادگاه عمومی تهران که به‌موجب آن دعوی اعتراض ثالث ت. ن. خ. به طرفیت تجدیدنظرخواندگان نسبت به دستور تخلیه مورخه 1390/11/17 شعبه یادشده را استماع و به شرح دادنامه تجدیدنظرخواسته حکم به بطلان دعوی صادر نموده است به جهت مغایرت دادنامه تجدیدنظرخواسته با مقررات قانونی وارد تشخیص می‌گردد زیرا برخلاف استنباط دادگاه محترم نخستین دستور تخلیه اماکن استیجاری موضوع قانون روابط موجر و مستاجر مصوب 1376/05/26 واجد وصف «رای» مذکور در ماده 417 نبوده و از شمول مقررات مذکور در فصل دوم باب پنجم قانون آیین دادرسی مدنی در خصوص اعتراض ثالث خارج است چنانچه معترض ثالث در خصوص اموال مستقر در مورد اجاره یا منافع عین مستاجره حقی برای خود قائل است می‌تواند وفق مقررات قانونی طرح دعوی کند بر همین اساس به تجویز ماده 358 قانون آیین دادرسی مدنی مستندا به ماده 417 ناظر به ماده 2 قانون آیین دادرسی مدنی ضمن نقض رای تجدیدنظرخواسته قرار عدم استماع آن را صادر و اعلام می‌دارد. رای صادره قطعی است. مستشاران شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان تهران