اعمال حق حبس با وجود عندالاستطاعه بودن مهریه

رأی دادگاه بدوی در خصوص دعوی الف. ت. به طرفیت ز.ه. با وکالت ز.م. به خواسته الزام به تمکین به موجب فتوکپی مصدق سند نکاحیه به شماره ترتیب 747 - 9/11/91 دفترخانه شماره . . . شهرری علقه زوجیت بین طرفین محرز م. ب. ب. ت. ب. محتویات پرونده و اظهارات خواهان و دفاعیات بلاوجه وکیل خ. م. ب. استفاده از حق حبس درحالی که مهریه زوجه عندالاستطاعه بوده و وفق ماده 1085 قانون مدنی حق حبس مشروط بر این است که مهریه حال باشد لذا دادگاه دعوی خ. ر. و. دانسته و به استناد مواد 1102، 1103، 1104 قانون مدنی حکم بر الزام خوانده به تمکین از خواهان صادر و اعلام می نماید رأی صادره حضوری و ظرف 20 روز پس از ابلاغ قابل تجدیدنظر در محاکم تجدیدنظر استان تهران م. ب.. دادرس شعبه 231 دادگاه عمومی حقوقی تهران ـ نوری رأی دادگاه تجدیدنظر استان تجدیدنظرخواهی خانم ز.ه. با وکالت خانم ز.م. از دادنامه شماره 9309970200100020 مورخ 17/1/93 شعبه محترم 231 دادگاه خانواده تهران که به موجب آن دعوی مطروحه از ناحیه ت. ن. خ. آقای ….ت. به طرفیت ت. ن. خ. به خواسته الزام به تمکین از زوجیت در پرونده کلاسه 9209980200100838 حکم به الزام به تمکین تصدیر گردیده است وارد است چراکه استدلال دادگاه محترم در نادیده گرفتن حق حبس زوجه به استناد ماده 1085 قانون مدنی حال نبودن مهریه بوده و ازاین جهت که مهریه سند نکاحیه عندالاستطاعه قیدشده دفاعیات زوجه را در مرحله رسیدگی بدوی بلاوجه تلقی نموده اند در صورتی که موضوع ماده 1085 قانون مدنی که یکی از موانع مشروع در عدم تمکین زوجه از زوج بوده که مورد توجه دادگاه محترم بدوی قرار نگرفته صرف نظر از اینکه در مانحن فیه راجع مهریه زوجه دادنامه نیز وجود دارد لذا صرف قید عندالاستطاعه بودن پرداخت مهریه نمی تواند مانع از اعمال اختیار مصرح در ماده 1085 قانون مدنی باشد لذا با وارد دانستن اعتراض معترض به استناد صدر ماده 358 از قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب مصوب 21/1/79 در امور مدنی ضمن نقض دادنامه معترض عنه و ب. ت. ب. مشروع بودن مانع و مستنداً به ماده 1257 از قانون مدنی حکم به ردّ دعوی ت. ن. خ. صادر و اعلام می گردد رأی صادره مطابق ماده 365 از همان قانون قطعی است. رییس شعبه 2 دادگاه تجدیدنظر استان تهران ـ مستشار دادگاه سیفی فردین ارژنگی ـ موسوی فهرست دادگاه بدوی دادگاه تجدیدنظر استان نقد رأی اعمال حق حبس با وجود عندالاستطاعه بودن مهریه در تاریخ 23 تیرماه 1393، دادگاه عمومی حقوقی تهران به دعوی الزام به تمکین رسیدگی نمود. خ. ب. ا. به سند نکاحیه و ادعای وجود علقه زوجیت، درخواست الزام خوانده به تمکین را مطرح کرد. خوانده در دفاعیات خود به حق حبس اشاره کرد، اما دادگاه با استناد به ماده 1085 قانون مدنی، حق حبس را در این مورد بی‌مورد تشخیص داد و حکمی به الزام خوانده به تمکین صادر کرد. <br>در مرحله تجدیدنظر، خوانده با استفاده از وکیل خود به این حکم اعتراض کرد و ادعا نمود که حق حبس به دلیل عدم حال بودن مهریه (که عندالاستطاعه است) نادیده گرفته شده است. دادگاه تجدیدنظر با استناد به ماده 358 قانون آیین دادرسی و ماده 1085 قانون مدنی، اعتراض را وارد دانسته و حکم بدوی را نقض کرد و به رد دعوی خواهان رای داد. این رای طبق ماده 365 همان قانون قطعی اعلام شد. تاریخ دادنامه قطعی: 1393/04/23 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: قید عندالاستطاعه بودن مهریه، مانع از اعمال حق حبس زوجه نیست. در خصوص دعوی الف. ت. به طرفیت ز.ه. با وکالت ز.م. به خواسته الزام به تمکین به موجب فتوکپی مصدق سند نکاحیه به شماره ترتیب 747 - 9/11/91 دفترخانه شماره... شهرری علقه زوجیت بین طرفین محرز م. ب. ب. ت. ب. محتویات پرونده و اظهارات خواهان و دفاعیات بلاوجه وکیل خ. م. ب. استفاده از حق حبس درحالی که مهریه زوجه عندالاستطاعه بوده و وفق ماده 1085 قانون مدنی حق حبس مشروط بر این است که مهریه حال باشد لذا دادگاه دعوی خ. ر. و. دانسته و به استناد مواد 1102 ، 1103 ، 1104 قانون مدنی حکم بر الزام خوانده به تمکین از خواهان صادر و اعلام می‌نماید رای صادره حضوری و ظرف 20 روز پس از ابلاغ قابل تجدیدنظر در محاکم تجدیدنظر استان تهران م. ب.. دادرس شعبه --- دادگاه عمومی حقوقی تهران - نوری رای دادگاه تجدیدنظر استان تجدیدنظرخواهی خانم ز.ه. با وکالت خانم ز.م. از دادنامه شماره --- مورخ 17/1/93 شعبه محترم --- دادگاه خانواده تهران که به موجب آن دعوی مطروحه از ناحیه ت. ن. خ. آقای ….ت. به طرفیت ت. ن. خ. به خواسته الزام به تمکین از زوجیت در پرونده کلاسه --- حکم به الزام به تمکین تصدیر گردیده است وارد است چراکه استدلال دادگاه محترم در نادیده گرفتن حق حبس زوجه به استناد ماده 1085 قانون مدنی حال نبودن مهریه بوده و ازاین جهت که مهریه سند نکاحیه عندالاستطاعه قیدشده دفاعیات زوجه را در مرحله رسیدگی بدوی بلاوجه تلقی نموده‌اند در صورتی که موضوع ماده 1085 قانون مدنی که یکی از موانع مشروع در عدم تمکین زوجه از زوج بوده که مورد توجه دادگاه محترم بدوی قرار نگرفته صرف نظر از اینکه در مانحن فیه راجع مهریه زوجه دادنامه نیز وجود دارد لذا صرف قید عندالاستطاعه بودن پرداخت مهریه نمی تواند مانع از اعمال اختیار مصرح در ماده 1085 قانون مدنی باشد لذا با وارد دانستن اعتراض معترض به استناد صدر ماده 358 از قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب مصوب 21/1/79 در امور مدنی ضمن نقض دادنامه معترض عنه و ب. ت. ب. مشروع بودن مانع و مستندا به ماده 1257 از قانون مدنی حکم به ردّ دعوی ت. ن. خ. صادر و اعلام می‌گردد رای صادره مطابق ماده 365 از همان قانون قطعی است. رییس شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان تهران - مستشار دادگاه سیفی فردین ارژنگی - موسوی موضوع این پرونده، درخواست الزام زوجه به تمکین از زوج م. ب.. خواهان ادعا کرده است که زوجه بدون دلیل موجه از منزل مشترک خارج شده و به منزل پدرش رفته است، که این امر موجب آسیب‌های روحی به وی شده است. در مقابل، نماینده زوجه این ادعا را بی‌اساس دانسته و به عدم اجرای تعهدات زوج بر اساس مواد 1102، 1103 و 1107 قانون مدنی اشاره کرده و درخواست رد دعوا را مطرح کرده است. <br>دادگاه بدوی پس از ارجاع زوجه به پزشکی قانونی و تایید سلامت پرده بکارت، خواسته خواهان را غیر وارد تشخیص داده و حکم به بطلان دعوا صادر کرده است. در مرحله تجدیدنظر، دادگاه با استناد به مواد 1102، 1103 و 1114 قانون مدنی، بر این نکته تاکید نموده که زوجه عذر موجهی برای عدم تمکین ارائه نداده و حق حبس تنها در مواردی که مهریه حال باشد، قابل اعمال است. بنابراین، حکم بدوی را نقض و زوجه را ملزم به تمکین از زوج اعلام نموده است. این رای قطعی و لازم‌الاجرا م. ب.. تاریخ دادنامه قطعی: 1393/04/11 پیام: در مواردی که مهریه عندالاستطاعه است زوجه نمی تواند از حق حبس خود استفاده کند. با استعانت از خداوند متعال در خصوص دادخواست م.ت. با وکالت آقایان ر.ز و م.ز. به طرفیت س.ب. فرزند ش. با وکالت م.ح. به خواسته الزام خوانده به تمکین عام و خاص وکیل خ. ت. د. است: موکل برابر عقدنامه تنظیمی دفترخانه... به شماره 23418 رباط کریم به عقد دائم و شرعی خانم س.ب. درآمده و در مورخه 25/12/92 که پس از شروع زندگی مشترک خوانده در تاریخ حدودا 1382/09/02 خانه و کاشانه خود را رها کرده و به منزل پدر خود رفته و این در حالی است که خوانده از لحاظ روحی و روانی و فیزیکی هیچ مشکلی نداشته و دارای خانه استیجاری و درآمد متوسط تمام هزینه های زندگی را تامین کرده و متاسفانه خوانده به بهانه های کاذب و اینکه موکل اعتیاد داشته و پرونده طلاق و در شعبه چهارم اسلامشهر و طرح و نهایتا جواب آزمایش منفی بوده حدود 5 ماه که نامبرده هیچ تمکین چه به صورت عام چه به صورت خاص از موکل نداشته و موجب خسران ورود آسیب های روحی و روان شده و لذا مستندا به قانون مدنی و به محض انعقاد عقد نکاح تکالیفی برای طرفین مترتب می‌شود و من جمله تمکین زوجه از زوج چه به صورت عام و چه به صورت خاص ایضا پس از ترک نامبرده از منزل مسکونی زوج (موکل) به کرات از ریش سفیدهای محلی و خویشان خود را جهت اینکه به منزل موکل برگردد متاسفانه متعهد شهود واقع نشده و نامبرده حاضر به تمکین نشدند و نیز نشانی منزل مسکونی موکل و همسر خود را ابتدای اتوبان واوان ایستگاه علی آباد مجتمع...که از تاریخ 1/6/92 لغایت 1/6/93 در اجاره موکل بوده و اصل قولنامه در دست خوانده محترم م. ب. که از قرار ماهیانه شصت هزار تومان که پیش ودیعه آن دوازده میلیون م. ب. و نهایتا درخواست رسیدگی نموده است وکیل خ. د. ج. رسیدگی حضور یافته و در دفاع اظهار داشته است: ادعای خواهان واهی بوده چرا که زوج به هیچ یک از تعهدات خویش برابر موادی مواد 1102 و 1103 و 1107 قانون مدنی عمل ننموده و خواهان محترم بیکار و اعتیاد داشته و بنا به اظهارات موکله در مورخه 23/8/92 پدر خواهان موکله را به منزل پدرش برده و اعلام نموده که پسر اینجانب نمی تواند زندگی مشترک خویش را اداره نماید و هرگونه شکایت می خواهید بنماید که صورت جلسه و استشهادیه آن ضمیمه پرونده م. ب. و در ادامه اظهار داشته است: موکله چندین مرتبه به منزل مشترک مراجعه که یکی از عوامل عدم حضور زوجه در منزل مشترک مقفل شدن آن از جانب زوج و نقل مکان زوج به منزل پدریش سوء رفتار و سوء معاشرت وی بوده است. الزام زوجه به تمکین درحالی که دوشیزه است از حق حبس خود مقرر 1085 قانون مدنی درحالی که مهریه و نفقه خویش را دریافت ننموده است موجه به نظر نمی رسد الزام به تمکین صحیح نیست لذا در صورت صحت در بکارت زوجه بنابراین تحصیل تمکین به زوجه موجه نیست و برخلاف موادی ماده 1085 قانون مارالذکر م. ب. که دایر به حق حبس برای نامبرده تلقی می‌گردد و.... و اینکه نهایتا درخواست را ردّ دعوای خواهان را نموده است. دادگاه با بررسی جمیع اوراق و محتویات پرونده و شرح اظهارات وکیل خواهان و خ. د. ج. رسیدگی و اینکه وکیل خوانده ادعا نموده است که زوجه باکره بوده و از حق حبس خود می‌تواند استفاده نماید و سپس دادگاه در اجرای مقررات زوجه به پزشکی قانونی معرفی و حسب گواهی صادره به شماره 33037 مورخه 21/12/92 پزشکی قانونی شهرستان بهارستان رباط کریم که اعلام نموده است در تاریخ 21/12/92 و در ساعت 10/15 صبح معاینه پرده بکارت به عمل آمد پرده بکارت از نوع حلقوی و بدون پارگی است و لذا دادگاه ب. ت. ب. مراتب فوق و اینکه زوجه می‌تواند از حق حبس خود استفاده نماید و دادگاه با استناد به ماده 1085 قانون مدنی خواسته خواهان را نیز غیر وارد تشخیص و حکم به بطلان دعوا خواهان صادر و اعلام می‌نماید رای صادره حضوری و ظرف مهلت 20 روز از تاریخ ابلاغ قابل تجدیدنظر در دادگاه تجدیدنظر استان تهران م. ب.. رییس شعبه --- دادگاه عمومی حقوقی شهرستان بهارستان - کوچکی تجدیدنظرخواهی آقای م.ت. با وکالت آقایان م. و ر. هر دو ز. به طرفیت خانم س.ب. نسبت به رای موضوع دادنامه شماره --- - 28/12/92 صادره از شعبه --- دادگاه عمومی خانواده بهارستان که بر ردّ درخواست تمکین به لحاظ استفاده زوجه از حق حبس مقرر در ماده 1085 قانون مدنی به نظر وارد است زیرا به موجب قانون پس از وقوع عقد نکاح زن و شوهر در مقابل یکدیگر حقوق و تکالیفی دارند که ازجمله تکالیف زن تمکین از همسر است مگر اینکه عذر موجهی بر عدم تمکین داشته باشد زوجه عذر موجهی بر عدم تمکین ارائه ننموده است، حق حبس مقرر در ماده 1085 قانون مدنی نیز امر استثنایی است و منحصرا قابل تسری در مواردی است که مهریه حال باشد و شامل مهریه عندالاستطاعه نمی گردد و اینکه مهریه عندالاستطاعه، معلق و مشروط بوده زمان مطالبه شامل حق حبس نمی گردد و ازآنجاکه ت. ن. خ. مقدمات تمکین ازجمله منزل مستقل را فراهم نموده است لذا ردّ درخواست تمکین به نظر موجه نمی رسد با نقض حکم وفق مواد 1102 - 1103 - 1114 قانون مدنی زوجه را ملزم به تمکین از همسرش می‌نماید این رای قطعی است. معنوی - مدنی کرمانی