اقامتگاه زوجه ناشزه

اقامتگاه زوجه ناشزه خ. م.: در یک پرونده حقوقی، خواهان به نمایندگی از زوجه، درخواستی مبنی بر صدور حکم به تمکین عام و خاص از زوجه به طرفیت خوانده ارائه کرده است. خواهان ادعا می‌کند که زوجه بدون اجازه از منزل مشترک خارج شده و خواستار بازگشت وی به منزل است. در مرحله نخست، دادگاه با استناد به <a class="artref" href="/ماده/ماده-1005-a_0815110236660">ماده 1005 قانون مدنی</a> و ب. ت. ب. اقامتگاه خواهان، قرار عدم صلاحیت خود را صادر و پرونده را به دادگاه عمومی حقوقی مربوطه ارسال می‌نماید. در ادامه، دادگاه مذکور نیز ب. ت. ب. نشوز زوجه و ترک منزل، قرار عدم صلاحیت صادر کرده و پرونده را به دیوان عالی کشور ارجاع می‌دهد. دیوان عالی کشور با تاکید بر اینکه ابلاغ اخطاریه به محل اقامت خواهان فاقد آثار قانونی است، قرار عدم صلاحیت را تایید و اعلام می‌کند که دادگاه خانواده در کرج صالح به رسیدگی به این دعوا م. ب.. شماره دادنامه قطعی: --- پیام: اقامتگاه زوجه ناشزه اقامتگاه زوج نمی‌باشد و دادخواست الزام به تمکین باید در دادگاه محل امور مهم زوجه تقدیم شود. رای خلاصه جریان پرونده در تاریخ 1391/05/07 آقای ….م. باوکالت آقای ع.الف. وکیل پ. ی. مرکز امور مشاوران حقوقی قوه قضائیه به استناد تصویرهای اظهارنامه و رونوشت مصدق سند ازدواج شماره 17915 - 1381/05/11 حوزه ثبتی بناب دادخواستی به خواسته صدور حکم به تمکین عام و خاص از سوی زوجه به طرفیت خانم ز.د. به نشانی... تقدیم و آقای … می‌دارد طبق رونوشت مصدق سند ازدواج پیوست، در تاریخ 1381/05/11 خوانده به عقد دائم خواهان درآمده و در تاریخ 1390/10/25 بدون اجازه، وسیله خود را جمع کرده و از منزل اینجانب رفته است، با تقدیم دادخواست تقاضای رسیدگی می‌شود. پرونده برای رسیدگی به شعبه --- دادگاه عمومی حقوقی کرج ارجاع می‌گردد دادگاه در وقت فوق‌العاده مورخ 1391/05/18 بدون حضور طرفین تشکیل جلسه داده و با اعلام ختم رسیدگی طی رای شماره --- - 1391/05/22 استدلال می‌کند اقامتگاه زوجه همان محلی است که زوج در آنجا اقامت دارد و به استناد <a class="artref" href="/ماده/ماده-1005-a_0815110236660">ماده 1005 قانون مدنی</a> و اینکه خواهان در شهرستان بناب سکونت دارد، قرار عدم صلاحیت خ. ر. ب. شایستگی دادگاه عمومی حقوقی بناب صادر و پرونده را ارسال می‌دارد که برای رسیدگی به شعبه اول دادگاه عمومی حقوقی بناب ارجاع می‌گردد. دادگاه در وقت فوق‌العاده مورخ 1391/06/18 بدون حضور طرفین تشکیل جلسه داده و با ختم رسیدگی طی رای شماره --- - 1391/06/18 استدلال می‌کند در پرونده، زوج قبول دارد که زوجه نشوز دارد و در این صورت و ترک خانه مشترک از سوی زوجه، اقامتگاه وی وفق <a class="artref" href="/ماده/ماده-1005-a_0815110236660">ماده 1005 قانون مدنی</a> اقامتگاه زوج نخواهد بود و به استناد مواد 11 - 26 و 27 قانون آیین دادرسی مدنی دادگاه صالح برای رسیدگی به دعوای مطروحه، دادگاه محل سکونت خوانده، یعنی دادگاه عمومی حقوقی کرج م. ب. با صدور قرار عدم صلاحیت پرونده را برای حل اختلاف به دیوان عالی کشور ارسال که برای رسیدگی به این شعبه ارجاع می‌گردد. هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل است پس از قرائت گزارش آقای … عضو ممیز و اوراق پرونده مشاوره نموده چنین رای می‌دهد: رای شعبه دیوان عالی کشور دعوای خواهان به استناد رونوشت مصدق سند ازدواج و ارسال اظهارنامه صدور حکم تمکین عام و خاص علیه خوانده م. ب. و در شرح دعوا می‌گوید خوانده بدون اجازه منزل مشترک را ترک کرده و رفته است و بازگشت او را از دادگاه می‌خواهد. بین طرفین حسب مندرجات پرونده اختلاف وجود دارد. برای تدارک دفاع خوانده نسبت به دعوای مطروحه اطلاع وی از موضوع آن م. ب. ن. ب. ا. محل اقامت خوانده وفق دادخواست تقدیمی شهرستان کرج تعیین شده و ابلاغ اخطاریه خوانده در محل اقامت خواهان به لحاظ تعارض منافع با وصف فوق، فاقد آثار قانونی است، از این رو دادگاه صالح برای رسیدگی به دعوای مطروحه، دادگاه خانواده کرج م. ب. و با تایید قرار عدم صلاحیت شماره 758 - 1391/06/18 شعبه اول دادگاه عمومی حقوقی بناب حل اختلاف می‌گردد. رئیس شعبه --- دیوان عالی کشور - مستشار طیبی - اسلامی