الزام به ایفای تعهد پس از پایان قرارداد

رأی دادگاه بدوی حسب محتویات پرونده شرکت لیزینگ خ. به مدیریت ح.ش. با وکالت 1- گ.م. 2- الف.ع. به طرفیت شرکت صنایع ن. به خواسته صدور حکم بر تأیید انفساخ قرارداد اجاره شماره 85/111/22061 مورخ 3/5/85 با احتساب خسارات دادرسی به استناد تصویر مصدق قرارداد صدرالذکر با جلب نظر کارشناس طرح دعوی نموده شرکت خوانده نیز متقابلاً با وکالت ه.الف. به طرفیت شرکت خ. ب. خ. صدور حکم بر الزام خوانده تقابل به اجرای کامل قرارداد و محکومیت خوانده تقابل به پرداخت خسارات وجه التزام قراردادی در ماده 8 قرارداد استنادی با جلب نظر کارشناس با احتساب خسارات دادرسی طرح دعوی نموده است شرکت خواهان اصلی (لیزینگ خ.) در تبیین خواسته بیان داشته است که به منظور تسهیل در امر وصول به موقع اقساط معوقه از مستاجرین خود به تاریخ 21/4/85 از شرکت خوانده درخواست نصب و تست و راه اندازی تعدادی سیستم مکانیزه معروف به ONTIME با قابلیت کنترل اقساط و در صورت عدم پرداخت اقساط توقف اتومبیل های واگذارشده به مشتریان در زمان های از قبل تعیین شده را می نماید، با عقد قرارداد شرکت خوانده اصلی به عنوان موجر متعهد به نصب تعداد ده هزار دستگاه موردنظر بر روی خودروهای معرفی شده از سوی مستأجر (خواهان) می گردد، و جهت حسن انجام کار اقدام به پرداخت مبلغ 000/000/500/3 ریال به عنوان ودیعه در وجه خوانده می نماید لیکن در ادامه کار به علت بروز مشکلات عدیده پروژه به انجام نرسیده و خوانده نتوانسته است که به تعهد خود عمل نماید چرا که دستگاه ارائه شده از ناحیه خوانده شامل حداقل استانداردهای معمول نمی باشد، لهذا درخواست رسیدگی و صدور حکم برابر خواسته را دارد، متقابلاً شرکت خوانده در تشریح خواسته خود با وکالت اولیه ه.الف. وکالت ثانوی س.م. در تبیین دادخواست تقابل بیان داشته است که پس از دعوت شرکت لیزینگ خ. از شرکت خواهان تقابل (صنایع ن.) متعاقب برگزاری جلسات متعدد و اعلام نیاز و بازدید نماینده شرکت و بعد از تأیید قابلیت های متعدد دستگاه ساخته شده که مدارک آن ضمیمه می باشد، قرارداد اجاره به تعداد ده هزار دستگاه جهت وصول به موقع اقساط که کاربری آن به صورت اخطارهای سه گانه در سه نوبت و سپس خاموشی خودرو در صورت عدم پرداخت اقساط را شامل می شد که برابر توافق اولیه مقرر گردیده تعداد هزار 1000 دستگاه که 800 دستگاه آن با تغییر نرم افزار آن به فارسی و تعمیرات دیگر تحویل گردید، و تعدادی نیز به صورت آزمایشی نصب و تحویل گردید، لیکن در خلال این مدت به لحاظ تغییر مدیران در شرکت لیزینگ خ. و عدم وجود هماهنگی لازم فی مابین مسئولین جدید ادامه اجرای پروژه با مشکل مواجه گردید و به ناچار اظهارنامه در تاریخ های 7/7/86 و 3/8/86 به شماره 13790 برای شرکت خوانده تقابل ارسال گردید لیکن شرکت خوانده تقابل به رغم اعلام آمادگی شرکت موجر (خواهان تقابل) جهت انجام باقیمانده پروژه همکاری لازم را معمول نداشته، به طوری که نهایتاً تعداد 800 دستگاه آماده و به خوانده تقابل تحویل گردید، لیکن به لحاظ عدم همکاری شرکت خوانده تقابل مابقی پروژه بدون اقدام باقیمانده و از این حیث خسارات قابل توجهی به شرکت خواهان تقابل وارد گردیده است، وکلای خوانده تقابل در پاسخ بیان داشته اند که جهت تبدیل زبان دستگاه به فارسی و سایر تغییرات مهلت های زیادی اعطاء و سپری گردید و دلیل اصلی آن عدم پیش بینی این مسائل و مشکلات در ایران بود لیکن دلیل دیگر تأخیر حادث شده که طی نامه شماره 1162/001/85 مورخ 5/10/85 شرکت پ. اعلام نموده است «به دلیل همزمانی با آخر سال میلادی در آغاز سال جدید و مشکلات عدیده رأی از جمله حجم سفارشات و حمل ونقل و تعطیلات تحویل دستگاه ها با تأخیر مواجه گردیده است»; که این امر بیانگر قبول تأخیر است و عدم اجرای تعهد از ناحیه شرکت پ. می باشد، و از طرفی به دلیل عدم کارآرایی دستگاه های تحویل شده از ناحیه شرکت پازیریک ب. ت. ب. بند 11 قرارداد و اظهارنامه ارسالی 7/7/86 قرارداد منفسخ است، درخواست اتخاذ تصمیم شایسته دارد، دادگاه پس از مداقه در محتویات پرونده و استماع اظهارات طرفین قرار ارجاع امر به کارشناس صادر نموده است که به موجب نظریات کارشناس بدوی که مورد اعتراض شرکت خواهان اصلی (لیزینگ خ.) قرارگرفته و سپس نظریه هیئت سه نفره کارشناس و مجدداً مورد اعتراض شرکت لیزینگ قرارگرفته و نهایتاً نظریه هیئت پنج نفره کارشناس که صریحاً اعلام داشته است از تاریخ 20/9/85 لغایت 23/2/86 تعداد 800 دستگاه به شرکت مستأجر (لیزینگ) تحویل گردیده و برنامه آزمون Test plan از سوی شرکت لیزینگ که جزء تعهدات شرکت بوده تهیه و به موجر (شرکت پازیریک) تحویل نشده است و به رغم اعلام آمادگی موجر به نصب 100 دستگاه و تجهیز کارگاه مربوطه و اجرای دوره آموزش مستأجر از معرفی 100 دستگاه خودرو برای نصب دستگاه و راه اندازی مرحله آزمایشی قیدشده و در بند 1-2 قرارداد خودداری نموده است، و فاز دوم قرارداد پس از نصب و راه اندازی تعداد 100 دستگاه On time بر روی خودروهای معرفی شده توسط مستأجر (لیزینگ) و تحویل قطعی و اخذ تأدیه از واحد فنی مستأجر توسط موجر حداکثر ظرف دو ماه بوده که برابر بند 3-6 قرارداد موجر می بایست تأیید شرکت های تولیدکننده خودرو را جهت عدم تأثیر عملکرد دستگاه بر تجهیزات و خروج از گارانتی می گرفته است و مستأجر نیز (شرکت لیزینگ) می بایست هماهنگی و همکاری لازم را در این خصوص به عمل می آورد لیکن مدرکی در این خصوص ارائه نگردیده است و نهایتاً عدم اجرای فاز 2 قرارداد را عامل بازدارنده ادامه کار فاز یک قرارداد ناشی از عدم انجام تعهدات مستأجر (شرکت لیزینگ) بوده که نظریه واصله پس از ابلاغ به طرفین مصون از ایراد و اعتراض موجه آنان باقیمانده و به نظر دادگاه نیز مباینتی با اوضاع واحوال مسلم حاکم بر موضوع ندارد لذا با امعان نظر در جمیع محتویات پرونده و مدافعات مبسوط وکلای طرفین خصوصاً نظریات کارشناس و نهایتاً هیئت پنج نفره کارشناس، دادگاه در خصوص دعوی خواهان اصلی به طرفیت خوانده اصلی، به لحاظ عدم ارائه دلیل از ناحیه شرکت لیزینگ مبنی بر عدم توانایی فنی شرکت خوانده در اجرای پروژه و تحویل دستگاه های موضوع قرارداد و توجهاً به تأیید کارکرد دستگاه های موضوع قرارداد از ناحیه کارشناسان منتخب دادگاه دعوی خواهان اصلی را به طرفیت خوانده اصلی متکی به دلیل ندانسته و مستنداً به ماده 1257 قانون مدنی و ماده 197 قانون آیین دادرسی مدنی حکم بر بطلان آن صادر و اعلام می نماید. در خصوص دعوی تقابل شرکت صنایع پ. به طرفیت شرکت لیزینگ خ. به خواسته الزام به اجرای قرارداد و پرداخت خسارات وجه التزام مقرر در ماده 8 قرارداد با احتساب خسارات دادرسی با امعان نظر در مراتب معنونه و استماع دفاعیات مبسوط طرفین و نظریات کارشناس بدوی و سه نفره و پنج نفره و احراز تعلل شرکت خوانده تقابل در خصوص همکاری های لازم با شرکت خواهان تقابل دعوی مطروحه را به طرفیت شرکت خوانده تقابل (لیزینگ خ.) وارد و ثابت دانسته و مستنداً به مواد 10-219-220-237 قانون مدنی و مواد 198 و 519 قانون آیین دادرسی مدنی حکم بر محکومیت و الزام خوانده تقابل به اجرای کامل مفاد قرارداد شماره 22061/111/85 مورخ 3/7/85 و تمهید شرایط لازم جهت ادامه اجرای پروژه مورد توافق و پرداخت خسارات وجه التزام قراردادی موضوع ماده 8 قرارداد بر مبنای 1% یک درصد مبلغ هر دستگاه تحویلی به تعداد 800 دستگاه با قیمت توافقی 000/500/3 ریال از تاریخ تحویل 23/2/86 لغایت صدور حکم 8/11/91 به عنوان خسارات تأخیر شامل مبلغ 000/000/380/58 ریال با احتساب و کسر مبلغ 000/500/3 ریال پرداخت اولیه شرکت خوانده تقابل و نهایتاً مبلغ 000/000/800/54 ریال بابت اصل خواسته و خسارات دادرسی و حق الوکاله وکیل ب. ت. د. حق خواهان تقابل صادر و اعلام می نماید. رأی صادره حضوری و ظرف بیست روز پس از ابلاغ قابل تجدیدنظر در محاکم محترم تجدیدنظر استان تهران م. ب.. اجرای حکم منوط به تودیع هزینه دادرسی م. ب.. رییس شعبه 80 دادگاه عمومی حقوقی تهران ـ عنایت رأی دادگاه تجدیدنظر استان در خصوص تجدیدنظرخواهی شرکت لیزینگ خ. (سهامی عام) به مدیریت عاملی آقای م.ه. با وکالت اولیه آقای ….ع. که پس از استعفای ایشان آقای ح.ص. از ناحیه ت. ن. خ. اعلام وکالت نموده به طرفیت شرکت ن. (سهامی خاص) به مدیریت عاملی آقایان م.ت. و ن.ت. با وکالت خانم س.م. و آقای ع.س. نسبت به دادنامه شماره 1042 مورخ 9/11/1391 صادره از شعبه محترم هشتاد دادگاه عمومی (حقوقی) تهران موضوع پرونده کلاسه 037 که به موجب آن حکم بر بطلان دعوای ت. ن. خ. (خواهان دعوای نخستین) به خواسته صدور حکم بر تأیید انفساخ قرارداد اجاره شماره 85/111/22061 مورخ 3/7/1385 با احتساب خسارات دادرسی و همچنین صدور حکم به محکومیت و الزام ت. ن. خ. (خوانده دعوای تقابل) به اجرای کامل مفاد قرارداد شماره 22061/111/85 مورخ 3/7/85 و تمهید شرایط لازم جهت ادامه اجرای پروژه موردتوافق و پرداخت خسارات دادرسی وجه التزام قراردادی موضوع ماده 8 قراردادی بر مبنای 1% (یک درصد) مبلغ هر دستگاه تحویلی به تعداد هشت صد دستگاه قیمت توافقی 000/500/3 ریال از تاریخ تحویل 23/2/1386 لغایت صدور حکم 18/11/1391 تأخیر شامل مبلغ 000/000/380/58 ریال با احتساب و کسر مبلغ 000/500/3 ریال پرداخت اولیه شرکت خوانده تقابل و نهایتاً مبلغ 000/000/800/54 ریال بابت اصل خواسته و خسارت دادرسی و حق الوکاله وکیل ط. ت. د. حق ت. ن. خ. (خواهان دعوای تقابل) به شرح منعکس در دادنامه اصدار گردیده ب. ت. ب. مجموع محتویات پرونده و امعان نظر در اوراق و منضمات آن، مفاد لایحه تجدیدنظرخواهی تجدیدنظرخواه، مفاد لایحه دفاعیه تجدیدنظر خوانده، مدلول دادنامه تجدیدنظر خواسته ن. ب. ا. اولاً در خصوص صدور حکم بر بطلان دعوای خواهان اصلی بدوی (ت. ن. خ.) مبنی بر تأیید انفساخ قرارداد اجاره فوق الاشعار از آنجائی که انفساخ از نظر ادبی بر وزن انفعال بوده که ناظر بر از هم گسیخته شدن خود به خودی قرارداد م. ب. که در صورت وقوع در عالم خارج ذینفع صرفاً می تواند با اثبات وقوع آن سپس از آثار و لوازم سلبی و یا ایجابی آن انتفاع حاصل نماید و با عنایت به اینکه انفساخ امری است که در صورت وقوع مستلزم تأیید و تنفیذ نبوده و تأیید و تنفیذ آن به عبارتی تحصیل حاصل م. ب. فلذا موضوع درخواست یادشده فاقد موقعیت قانونی بود قابلیت استماع را دارا نبود، و پرونده در وضعیت موجود اقتضای صدور قرار داشته نه حکم بناء علی هذا دادگاه به استناد فراز اول ماده 358 و مواد 299 و 404 قانون آیین دادرسی مدنی ضمن نقض این قسمت از دادنامه قرار ردّ دعوای خواهان دعوای اصلی را صادر و اعلام می نماید ثانیاً- در خصوص تجدیدنظرخواهی شرکت ت. ن. خ. (شرکت لیزینگ خ. کار نسبت به دادنامه تجدیدنظر خواسته در آن قسمت که حکم بر الزام شرکت موصوف به اجرای کامل مفاد قرارداد شماره 22061/111/85 مورخ 3/7/1385 و تمهید شرایط لازم جهت ادامه اجرای پروژه موردتوافق صادر گردیده ن. ب. ا. اولاً به موجب ماده 4 قرارداد تنظیمی فی مابین طرفین مدت قرارداد از تاریخ پیش پرداخت یک سال شمسی م. ب. و در صورت توافق طرفین قرارداد قابل تمدید م. ب. و با سپری شدن یک سال شمسی مدت قرارداد به پایان رسیده است ثانیاً طرفین در مورد تمدید قرارداد باهمدیگر توافق نکرده اند تا موجبی برای الزام خوانده تقابل (شریک لیزینگ خ.) به اجرای کامل مفاد قرارداد فوق الذکر باشد ب. ت. ب. مراتب مذکور دعوای خواهان تقابل در وضعیت موجود قابلیت استماع را دارا نمی باشد بناء علی هذا دادگاه دعوای تجدیدنظرخواهی را در این خصوص وارد تشخیص به استناد ماده 358 از قانون مرقوم ضمن نقض دادنامه تجدیدنظر خواسته قرار ردّ دعوای تقابل را صادر و اعلام می نماید ثالثاً در خصوص محکومیت شرکت ت. ن. خ. به پرداخت خسارت قراردادی موضوع ماده 8 قرارداد بر مبنای 1% نسبت به هشت صد دستگاه به عنوان خسارت تأخیر جمعاً به مبلغ 000/000/800/54 ریال و خسارات دادرسی و حق الوکاله وکیل ن. ب. ا. اولاً به موجب بند یک ماده قرارداد تنظیمی شرکت ت. ن. خ. (شرکت ن.) متعهد گردیده که جهت انجام فاز یک قرارداد تعداد هزار دستگاه را ظرف مدت 45 روز به شرکت مستأجر تحویل دهد که به تعهد خود عمل نکرده و با گذشت بیش از شش ماه موفق نشده است تمام هزار دستگاه را تحویل دهد فقط تعداد هشت صد دستگاه را تحویل مستأجر داده و دویست دستگاه دیگر را تحویل نداده است ثانیاً دستگاه های تحویل شده فاقد کارایی م. ب. ثالثاً شرکت ت. ن. خ. (شرکت لیزینگ خ.) بابت خرید هزار دستگاه مبلغ سه میلیارد و پانصد میلیون ریال به شرکت ن. (ت. ن. خ.) پرداخت نموده است رابعاً قرارداد طرفین نسبت به هشت صد دستگاه انجام شده است و تقصیری از ناحیه شرکت ت. ن. خ. در این خصوص صورت نگرفته تا موجب ورود خسارت به شرکت ن. گردد ب. ت. ب. مراتب مذکور دادگاه تجدیدنظرخواهی شرکت ت. ن. خ. را در این قسمت نیز وارد تشخیص مستنداً به فراز اول ماده 358 و ماده 197 از قانون آیین دادرسی مدنی ضمن نقض این قسمت از دادنامه معترض عنه حکم به ردّ دعوای خواهان تقابل صادر و اعلام می نماید. رأی صادره قطعی است. مستشاران شعبه 28 دادگاه تجدیدنظر استان تهران صادقی ـ نامدار فهرست دادگاه بدوی دادگاه تجدیدنظر استان نقد رأی الزام به ایفای تعهد پس از پایان قرارداد در تاریخ 14 تیرماه 1393، دادگاه بدوی به یک پرونده رسیدگی کرد که در آن، یک شرکت لیزینگ درخواست تایید انفساخ قرارداد اجاره‌ای و همچنین جبران خسارات دادرسی را مطرح نمود. در مقابل، شرکت صنایع به عنوان خوانده، دعوای تقابلی برای الزام به اجرای قرارداد و پرداخت خسارات وجه التزام قراردادی اقامه کرد. خواهان ادعا نمود که خوانده به تعهدات خود در نصب سیستم‌های مکانیزه عمل نکرده است، در حالی که خوانده عدم همکاری و مشکلات اجرایی را به عنوان دلایل عدم انجام تعهدات خود مطرح کرد.<br>پس از بررسی و استماع نظرات کارشناسان، دادگاه دعوی خواهان را به دلیل عدم ارائه دلایل کافی رد کرد و در عوض، دعوی تقابل را وارد دانسته و خوانده را به اجرای کامل قرارداد و پرداخت خسارات محکوم کرد. دادگاه تجدیدنظر استان تهران، در تاریخ 18 بهمن 1391، به تجدیدنظرخواهی رسیدگی کرد. این دادگاه با نقض بخشی از دادنامه بدوی، دعوی خواهان را به دلیل عدم قابلیت استماع رد کرد و همچنین دعوی تقابل را به دلیل عدم توافق بر تمدید قرارداد و عدم اجرای تعهدات از سوی خوانده، غیرقابل استماع دانست. در نهایت، دادگاه حکم به رد دعوای تقابل و تایید حکم بدوی در خصوص خسارات صادر کرد. این رای قطعی و غیرقابل تجدیدنظر اعلام شد. تاریخ دادنامه قطعی: 1393/04/14 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: در صورتی که قرارداد، مضبوط به زمان باشد و زمان آن، به اتمام برسد دیگر الزام طرف قرارداد به انجام تعهدات مندرج در آن قرارداد ممکن نیست. حسب محتویات پرونده شرکت لیزینگ خ. به مدیریت ح.ش. با وکالت 1 - گ.م. 2 - الف.ع. به طرفیت شرکت صنایع ن. به خواسته صدور حکم بر تایید انفساخ قرارداد اجاره شماره 85/111/22061 مورخ 3/5/85 با احتساب خسارات دادرسی به استناد تصویر مصدق قرارداد صدرالذکر با جلب نظر کارشناس طرح دعوی نموده شرکت خوانده نیز متقابلا با وکالت ه.الف. به طرفیت شرکت خ. ب. خ. صدور حکم بر الزام خوانده تقابل به اجرای کامل قرارداد و محکومیت خوانده تقابل به پرداخت خسارات وجه التزام قراردادی در ماده 8 قرارداد استنادی با جلب نظر کارشناس با احتساب خسارات دادرسی طرح دعوی نموده است شرکت خواهان اصلی (لیزینگ خ.) در تبیین خواسته بیان داشته است که به منظور تسهیل در امر وصول به موقع اقساط معوقه از مستاجرین خود به تاریخ 21/4/85 از شرکت خوانده درخواست نصب و تست و راه اندازی تعدادی سیستم مکانیزه معروف به ONTIME با قابلیت کنترل اقساط و در صورت عدم پرداخت اقساط توقف اتومبیل های واگذارشده به مشتریان در زمان های از قبل تعیین شده را می‌نماید، با عقد قرارداد شرکت خوانده اصلی به عنوان موجر متعهد به نصب تعداد ده هزار دستگاه موردنظر بر روی خودروهای معرفی شده از سوی مستاجر (خواهان) می‌گردد، و جهت حسن انجام کار اقدام به پرداخت مبلغ 500/000/000/3 ریال به عنوان ودیعه در وجه خوانده می‌نماید لیکن در ادامه کار به علت بروز مشکلات عدیده پروژه به انجام نرسیده و خوانده نتوانسته است که به تعهد خود عمل نماید چرا که دستگاه ارائه شده از ناحیه خوانده شامل حداقل استانداردهای معمول نمی‌باشد، لهذا درخواست رسیدگی و صدور حکم برابر خواسته را دارد، متقابلا شرکت خوانده در تشریح خواسته خود با وکالت اولیه ه.الف. وکالت ثانوی س.م. در تبیین دادخواست تقابل بیان داشته است که پس از دعوت شرکت لیزینگ خ. از شرکت خواهان تقابل (صنایع ن.) متعاقب برگزاری جلسات متعدد و اعلام نیاز و بازدید نماینده شرکت و بعد از تایید قابلیت های متعدد دستگاه ساخته شده که مدارک آن ضمیمه می‌باشد، قرارداد اجاره به تعداد ده هزار دستگاه جهت وصول به موقع اقساط که کاربری آن به صورت اخطارهای سه گانه در سه نوبت و سپس خاموشی خودرو در صورت عدم پرداخت اقساط را شامل می شد که برابر توافق اولیه مقرر گردیده تعداد هزار 1000 دستگاه که 800 دستگاه آن با تغییر نرم افزار آن به فارسی و تعمیرات دیگر تحویل گردید، و تعدادی نیز به صورت آزمایشی نصب و تحویل گردید، لیکن در خلال این مدت به لحاظ تغییر مدیران در شرکت لیزینگ خ. و عدم وجود هماهنگی لازم فی مابین مسئولین جدید ادامه اجرای پروژه با مشکل مواجه گردید و به ناچار اظهارنامه در تاریخ های 7/7/86 و 3/8/86 به شماره 13790 برای شرکت خوانده تقابل ارسال گردید لیکن شرکت خوانده تقابل به رغم اعلام آمادگی شرکت موجر (خواهان تقابل) جهت انجام باقیمانده پروژه همکاری لازم را معمول نداشته، به طوری که نهایتا تعداد 800 دستگاه آماده و به خوانده تقابل تحویل گردید، لیکن به لحاظ عدم همکاری شرکت خوانده تقابل مابقی پروژه بدون اقدام باقیمانده و از این حیث خسارات قابل توجهی به شرکت خواهان تقابل وارد گردیده است، وکلای خوانده تقابل در پاسخ بیان داشته اند که جهت تبدیل زبان دستگاه به فارسی و سایر تغییرات مهلت های زیادی اعطاء و سپری گردید و دلیل اصلی آن عدم پیش بینی این مسائل و مشکلات در ایران بود لیکن دلیل دیگر تاخیر حادث شده که طی نامه شماره 1162/001/85 مورخ 5/10/85 شرکت پ. اعلام نموده است «به دلیل همزمانی با آخر سال میلادی در آغاز سال جدید و مشکلات عدیده رای از جمله حجم سفارشات و حمل ونقل و تعطیلات تحویل دستگاه ها با تاخیر مواجه گردیده است»; که این امر بیانگر قبول تاخیر است و عدم اجرای تعهد از ناحیه شرکت پ. می‌باشد، و از طرفی به دلیل عدم کارآرایی دستگاه های تحویل شده از ناحیه شرکت پازیریک ب. ت. ب. بند 11 قرارداد و اظهارنامه ارسالی 7/7/86 قرارداد منفسخ است، درخواست اتخاذ تصمیم شایسته دارد، دادگاه پس از مداقه در محتویات پرونده و استماع اظهارات طرفین قرار ارجاع امر به کارشناس صادر نموده است که به موجب نظریات کارشناس بدوی که مورد اعتراض شرکت خواهان اصلی (لیزینگ خ.) قرارگرفته و سپس نظریه هیات سه نفره کارشناس و مجددا مورد اعتراض شرکت لیزینگ قرارگرفته و نهایتا نظریه هیات پنج نفره کارشناس که صریحا اعلام داشته است از تاریخ 20/9/85 لغایت 23/2/86 تعداد 800 دستگاه به شرکت مستاجر (لیزینگ) تحویل گردیده و برنامه آزمون Test plan از سوی شرکت لیزینگ که جزء تعهدات شرکت بوده تهیه و به موجر (شرکت پازیریک) تحویل نشده است و به رغم اعلام آمادگی موجر به نصب 100 دستگاه و تجهیز کارگاه مربوطه و اجرای دوره آموزش مستاجر از معرفی 100 دستگاه خودرو برای نصب دستگاه و راه اندازی مرحله آزمایشی قیدشده و در بند 1 - 2 قرارداد خودداری نموده است، و فاز دوم قرارداد پس از نصب و راه اندازی تعداد 100 دستگاه On time بر روی خودروهای معرفی شده توسط مستاجر (لیزینگ) و تحویل قطعی و اخذ تادیه از واحد فنی مستاجر توسط موجر حداکثر ظرف دو ماه بوده که برابر بند 3 - 6 قرارداد موجر می‌بایست تایید شرکت های تولیدکننده خودرو را جهت عدم تاثیر عملکرد دستگاه بر تجهیزات و خروج از گارانتی می گرفته است و مستاجر نیز (شرکت لیزینگ) می‌بایست هماهنگی و همکاری لازم را در این خصوص به عمل می آورد لیکن مدرکی در این خصوص ارائه نگردیده است و نهایتا عدم اجرای فاز 2 قرارداد را عامل بازدارنده ادامه کار فاز یک قرارداد ناشی از عدم انجام تعهدات مستاجر (شرکت لیزینگ) بوده که نظریه واصله پس از ابلاغ به طرفین مصون از ایراد و اعتراض موجه آنان باقیمانده و به نظر دادگاه نیز مباینتی با اوضاع واحوال مسلم حاکم بر موضوع ندارد لذا با امعان نظر در جمیع محتویات پرونده و مدافعات مبسوط وکلای طرفین خصوصا نظریات کارشناس و نهایتا هیات پنج نفره کارشناس، دادگاه در خصوص دعوی خواهان اصلی به طرفیت خوانده اصلی، به لحاظ عدم ارائه دلیل از ناحیه شرکت لیزینگ مبنی بر عدم توانایی فنی شرکت خوانده در اجرای پروژه و تحویل دستگاه های موضوع قرارداد و توجها به تایید کارکرد دستگاه های موضوع قرارداد از ناحیه کارشناسان منتخب دادگاه دعوی خواهان اصلی را به طرفیت خوانده اصلی متکی به دلیل ندانسته و مستندا به ماده 1257 قانون مدنی و ماده 197 قانون آیین دادرسی مدنی حکم بر بطلان آن صادر و اعلام می‌نماید. در خصوص دعوی تقابل شرکت صنایع پ. به طرفیت شرکت لیزینگ خ. به خواسته الزام به اجرای قرارداد و پرداخت خسارات وجه التزام مقرر در ماده 8 قرارداد با احتساب خسارات دادرسی با امعان نظر در مراتب معنونه و استماع دفاعیات مبسوط طرفین و نظریات کارشناس بدوی و سه نفره و پنج نفره و احراز تعلل شرکت خوانده تقابل در خصوص همکاری های لازم با شرکت خواهان تقابل دعوی مطروحه را به طرفیت شرکت خوانده تقابل (لیزینگ خ.) وارد و ثابت دانسته و مستندا به مواد 10 - 219 - 220 - 237 قانون مدنی و مواد 198 و 519 قانون آیین دادرسی مدنی حکم بر محکومیت و الزام خوانده تقابل به اجرای کامل مفاد قرارداد شماره 22061/111/85 مورخ 3/7/85 و تمهید شرایط لازم جهت ادامه اجرای پروژه مورد توافق و پرداخت خسارات وجه التزام قراردادی موضوع ماده 8 قرارداد بر مبنای 1 % یک درصد مبلغ هر دستگاه تحویلی به تعداد 800 دستگاه با قیمت توافقی 3/500/000 ریال از تاریخ تحویل 23/2/86 لغایت صدور حکم 8/11/91 به عنوان خسارات تاخیر شامل مبلغ 380/000/000/58 ریال با احتساب و کسر مبلغ 3/500/000 ریال پرداخت اولیه شرکت خوانده تقابل و نهایتا مبلغ 800/000/000/54 ریال بابت اصل خواسته و خسارات دادرسی و حق الوکاله وکیل ب. ت. د. حق خواهان تقابل صادر و اعلام می‌نماید. رای صادره حضوری و ظرف بیست روز پس از ابلاغ قابل تجدیدنظر در محاکم محترم تجدیدنظر استان تهران م. ب.. اجرای حکم منوط به تودیع هزینه دادرسی م. ب.. رییس شعبه --- دادگاه عمومی حقوقی تهران - عنایت رای دادگاه تجدیدنظر استان در خصوص تجدیدنظرخواهی شرکت لیزینگ خ. (سهامی عام) به مدیریت عاملی آقای م.ه. با وکالت اولیه آقای ….ع. که پس از استعفای ایشان آقای ح.ص. از ناحیه ت. ن. خ. اعلام وکالت نموده به طرفیت شرکت ن. (سهامی خاص) به مدیریت عاملی آقایان م.ت. و ن.ت. با وکالت خانم س.م. و آقای ع.س. نسبت به دادنامه شماره --- مورخ 1391/11/09 صادره از شعبه محترم هشتاد دادگاه عمومی (حقوقی) تهران موضوع پرونده کلاسه --- که به موجب آن حکم بر بطلان دعوای ت. ن. خ. (خواهان دعوای نخستین) به خواسته صدور حکم بر تایید انفساخ قرارداد اجاره شماره 85/111/22061 مورخ 1385/07/03 با احتساب خسارات دادرسی و همچنین صدور حکم به محکومیت و الزام ت. ن. خ. (خوانده دعوای تقابل) به اجرای کامل مفاد قرارداد شماره 22061/111/85 مورخ 3/7/85 و تمهید شرایط لازم جهت ادامه اجرای پروژه موردتوافق و پرداخت خسارات دادرسی وجه التزام قراردادی موضوع ماده 8 قراردادی بر مبنای 1 % (یک درصد) مبلغ هر دستگاه تحویلی به تعداد هشت صد دستگاه قیمت توافقی 3/500/000 ریال از تاریخ تحویل 1386/02/23 لغایت صدور حکم 1391/11/18 تاخیر شامل مبلغ 380/000/000/58 ریال با احتساب و کسر مبلغ 3/500/000 ریال پرداخت اولیه شرکت خوانده تقابل و نهایتا مبلغ 800/000/000/54 ریال بابت اصل خواسته و خسارت دادرسی و حق الوکاله وکیل ط. ت. د. حق ت. ن. خ. (خواهان دعوای تقابل) به شرح منعکس در دادنامه اصدار گردیده ب. ت. ب. مجموع محتویات پرونده و امعان نظر در اوراق و منضمات آن، مفاد لایحه تجدیدنظرخواهی تجدیدنظرخواه، مفاد لایحه دفاعیه تجدیدنظر خوانده، مدلول دادنامه تجدیدنظر خواسته ن. ب. ا. اولا در خصوص صدور حکم بر بطلان دعوای خواهان اصلی بدوی (ت. ن. خ.) مبنی بر تایید انفساخ قرارداد اجاره فوق الاشعار از آنجائی که انفساخ از نظر ادبی بر وزن انفعال بوده که ناظر بر از هم گسیخته شدن خود به خودی قرارداد م. ب. که در صورت وقوع در عالم خارج ذینفع صرفا می‌تواند با اثبات وقوع آن سپس از آثار و لوازم سلبی و یا ایجابی آن انتفاع حاصل نماید و با عنایت به اینکه انفساخ امری است که در صورت وقوع مستلزم تایید و تنفیذ نبوده و تایید و تنفیذ آن به عبارتی تحصیل حاصل م. ب. فلذا موضوع درخواست یادشده فاقد موقعیت قانونی بود قابلیت استماع را دارا نبود، و پرونده در وضعیت موجود اقتضای صدور قرار داشته نه حکم بناء علی هذا دادگاه به استناد فراز اول ماده 358 و مواد 299 و 404 قانون آیین دادرسی مدنی ضمن نقض این قسمت از دادنامه قرار ردّ دعوای خواهان دعوای اصلی را صادر و اعلام می‌نماید ثانیا- در خصوص تجدیدنظرخواهی شرکت ت. ن. خ. (شرکت لیزینگ خ. کار نسبت به دادنامه تجدیدنظر خواسته در آن قسمت که حکم بر الزام شرکت موصوف به اجرای کامل مفاد قرارداد شماره 22061/111/85 مورخ 1385/07/03 و تمهید شرایط لازم جهت ادامه اجرای پروژه موردتوافق صادر گردیده ن. ب. ا. اولا به موجب ماده 4 قرارداد تنظیمی فی مابین طرفین مدت قرارداد از تاریخ پیش پرداخت یک سال شمسی م. ب. و در صورت توافق طرفین قرارداد قابل تمدید م. ب. و با سپری شدن یک سال شمسی مدت قرارداد به پایان رسیده است ثانیا طرفین در مورد تمدید قرارداد باهمدیگر توافق نکرده اند تا موجبی برای الزام خوانده تقابل (شریک لیزینگ خ.) به اجرای کامل مفاد قرارداد فوق الذکر باشد ب. ت. ب. مراتب مذکور دعوای خواهان تقابل در وضعیت موجود قابلیت استماع را دارا نمی‌باشد بناء علی هذا دادگاه دعوای تجدیدنظرخواهی را در این خصوص وارد تشخیص به استناد ماده 358 از قانون مرقوم ضمن نقض دادنامه تجدیدنظر خواسته قرار ردّ دعوای تقابل را صادر و اعلام می‌نماید ثالثا در خصوص محکومیت شرکت ت. ن. خ. به پرداخت خسارت قراردادی موضوع ماده 8 قرارداد بر مبنای 1 % نسبت به هشت صد دستگاه به عنوان خسارت تاخیر جمعا به مبلغ 800/000/000/54 ریال و خسارات دادرسی و حق الوکاله وکیل ن. ب. ا. اولا به موجب بند یک ماده قرارداد تنظیمی شرکت ت. ن. خ. (شرکت ن.) متعهد گردیده که جهت انجام فاز یک قرارداد تعداد هزار دستگاه را ظرف مدت 45 روز به شرکت مستاجر تحویل دهد که به تعهد خود عمل نکرده و با گذشت بیش از شش ماه موفق نشده است تمام هزار دستگاه را تحویل دهد فقط تعداد هشت صد دستگاه را تحویل مستاجر داده و دویست دستگاه دیگر را تحویل نداده است ثانیا دستگاه های تحویل شده فاقد کارایی م. ب. ثالثا شرکت ت. ن. خ. (شرکت لیزینگ خ.) بابت خرید هزار دستگاه مبلغ سه میلیارد و پانصد میلیون ریال به شرکت ن. (ت. ن. خ.) پرداخت نموده است رابعا قرارداد طرفین نسبت به هشت صد دستگاه انجام شده است و تقصیری از ناحیه شرکت ت. ن. خ. در این خصوص صورت نگرفته تا موجب ورود خسارت به شرکت ن. گردد ب. ت. ب. مراتب مذکور دادگاه تجدیدنظرخواهی شرکت ت. ن. خ. را در این قسمت نیز وارد تشخیص مستندا به فراز اول ماده 358 و ماده 197 از قانون آیین دادرسی مدنی ضمن نقض این قسمت از دادنامه معترض عنه حکم به ردّ دعوای خواهان تقابل صادر و اعلام می‌نماید. رای صادره قطعی است. مستشاران شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان تهران