انقطاع رابطه استیجاری

رأی دادگاه بدوی در خصوص دادخواست تقدیمی آقای ژ.ش. به طرفیت آقای ….م. به خواسته خلع ید از ملک مسکونی به پلاک ثبتی 5595/6974 واقع در بخش دو تهران با احتساب هزینه دادرسی م. ب. پنجاه و یک میلیون ریال ن. ب. ا. مالکیت خ. ن. ب. ملک موصوف با استعلام از ثبت اسناد و املاک شمال شرق تهران محرز م. ب. و حسب اظهارات گواهان تصرفات خوانده در ملک موصوف ثابت م. ب. و نامبرده در جلسه دادرسی حضور نیافته و دفاعی به عمل نیاورد. با احراز مالکیت خواهان و تصرفات غیرقانونی و غاصبانه خوانده با استناد به <a class="artref" href="/ماده/ماده-311-a_0815110235957">ماده 311 قانون مدنی</a> و ماده 502 قانون آیین دادرسی مدنی رأی به محکومیت آقای ….م.به خلع ید از ملک خواهان به پلاک ثبتی 5559/6974 واقع در بخش دو تهران وپرداخت مبلغ یک میلیون و بیست هزار ریال هزینه دادرسی د. ح. خ. صادر می نماید. رأی صادره غیابی محسوب و ظرف بیست روز از تاریخ ابلاغ قابل واخواهی در این دادگاه م. ب.. رئیس شعبه 118 دادگاه عمومی حقوقی تهران - جلالوند در خصوص دعوی واخواهی آقای ….م. نسبت به دادنامه 197-31/2/1391 این دادگاه به خلع ید از ملک آقای ژ.ش. به پلاک ثبتی 5595/6974 واقع در بخش دو تهران به دلیل رابطه استیجاری با واخوانده و پرداخت یک صد میلیون ریال ودیعه که مورد انکار آقای ش. قرار گرفت و مشارٌالیه به دریافت سه میلیون و ششصد هزار تومان ودیعه و سیصد هزار تومان مال الاجاره از آقای م. اقرار و بر ادعای خود سوگند یاد نمود بنابراین چون واخواه دلیلی بر پرداخت اجاره بهاء ارائه نداد و نظر به انقضاء مدت قرارداد تصرفات واخواه در عین مستأجره در حکم غصب تشخیص ضمن رد دعوی واخواهی رأی صادره عیناً تأیید می گردد. رأی صادره حضوری محسوب و ظرف بیست روز از تاریخ ابلاغ قابل تجدیدنظرخواهی در محاکم تجدیدنظر استان تهران م. ب.. رئیس شعبه 118 دادگاه عمومی حقوقی تهران - جلالوند رأی دادگاه تجدیدنظر استان در این پرونده که در قبال خواسته خواهان اصلی آقای ژ.ش. مبنی بر صدور حکم خلع ید نسبت به ملک ثبتی 5595/6974 بخش دو تهران به اعتبار تصرف غیر ماذون خوانده آقای ….م. بدواً در قالب دادنامه غیابی شماره 197 مورخ 31/2/91 شعبه محترم 118 محاکم عمومی حقوقی تهران حکم صادر گردیده و به تعاقب نیز در مرحله رسیدگی واخواهی همان حکم در ضمن رأی 544-14/6/91 ابرام شده است، به رغم تجدیدنظرخواهی کنونی خوانده دعوی اصلی، این مرجع نیز فرجام دادرسی نخستین و نتیجه نهایی آن را علیه معترض منطبق با قانون دانسته و عقیده بر استواری دادنامه تجدیدنظرخواسته دارد. زیرا اولاً موجب اعتراض آقای م.(الف.) صرفاً میزان ودیعه پرداختی به موجر بوده که مبلغ آن را یک صد میلیون ریال عنوان داشته ولی مالک مبلغ سی و شش میلیون ریال را تصدیق نموده و در هر حال موضوع رابطه استیجاری قبلی آنان اینک در دعوی خلع ید مفقود و منتفی شده است و ارتباط با اساس آن ندارد ثانیاً هر چند طرفین به موضوع توافق شفاهی رابطه استیجاری اذعان و قدمت و سنوات تصرفی ت. ن. خ. در آن ملک بیش از سه سال شده است لکن با انقطاع رابطه استیجاری فی‌مابین موضوع خلع ید با مقررات جاریه همسویی داشته و مضافاً آنکه با اعلام عدم استیذان مالک بر استمرار تصرف مستأجر سابق مبانی دعوی اعلامی در قضیه محقق خواهد شد و از آنجا که پاسخ استعلام ثبتی هم به شرح برگ 34 پرونده دلالت بر مالکیت ت. ن. خ. داشته و موضوع تجدیدنظرخواهی هم با هیچ یک از شقوق ذیل ماده 348 از قانون آیین دادرسی مدنی مطابقت ندارد از این رو دادگاه در راستای ماده 358 قانون فوق الذکر دادنامه تجدیدنظرخواسته را تأیید و استوار می نماید. این رأی قطعی است. رئیس شعبه61 دادگاه تجدیدنظر استان تهران - مستشار دادگاه ربیع پور- صداقتی فهرست دادگاه بدوی دادگاه تجدیدنظر استان نقد رأی