بار اثبات استفاده مستخدم از مرخصی

رأی شعبه دیوان عدالت اداری ب. ت. ب. اوراق و محتویات پرونده و مضمون لایحه دفاعیه طرف شکایت [به خواسته احتساب مانده مرخصی دهه اول خدمت (17/1/63 لغایت 1/1/73)]، ن. ب. ا. اولاًـ آنچه طرف شکایت در خصوص اعلام مانده مرخصی استفاده نشده شاکی ارائه نموده است، مربوط به قبل از سال 1367 م. ب. و در مورد بقیه سنوات (1367 الی 1373) مدرکی که مبیّن استفاده شاکی از مرخصی باشد، ارائه نشده و با این اوصاف و به جهت اینکه اصل بر استحقاق مستخدم به استفاده از مرخصی است و در صورتی که طرف شکایت دلیلی مبنی بر استفاده از مرخصی یا لحاظ مرخصی همانند مدرک فوق الذکر ارائه نکند، عدم استفاده مستخدم از مرخصی استصحاب می‌گردد. ثانیاًـ مطابق رأی وحدت رویه 759ـ 763 ـ 28/10/1388 هیأت عمومی دیوان عدالت اداری، بایستی مرخصی‌های استفاده نشده کارکنان دولت بر اساس سی روز در ماه برای ذخیره ملاک عمل قرار گیرد و در این مورد نیازی به درخواست مستخدم و موافقت مسئولین برای امکان ذخیره کامل مرخصی‌ها وجود ندارد، بنابراین حکم به الزام خوانده به اعطای مزایای مربوط به تمامی مرخصی‌های استحقاقی استفاده نشده شاکی از ابتدای سال 1367 تا ابتدای 1373 صادر و اعلام می‌گردد. ایـن رأی بر طبق ماده 7 قانون دیوان عدالت اداری مصوب سال 1385 قطعی است. رئیس شعبه 3 دیوان عدالت اداری ـ مستشار شعبه واحدی ـ فرزد فهرست شعبه دیوان عدالت اداری نقد رأی بار اثبات استفاده مستخدم از مرخصی در تاریخ 6 دی 1391، شعبه دیوان عدالت اداری به یک شکایت در خصوص احتساب مانده مرخصی مربوط به دهه اول خدمت رسیدگی نمود. خواسته شاکی، احتساب مرخصی‌های استفاده نشده از تاریخ 17 فروردین 1363 تا 1 فروردین 1373 بود. در این راستا، طرف شکایت ادعا کرد که شاکی در این مدت از مرخصی استفاده نموده است؛ اما مستندات ارائه‌شده تنها نشان‌دهنده استفاده از مرخصی تا سال 1367 بود و در خصوص سال‌های 1367 تا 1373 مدرکی در این زمینه ارائه نشد. دیوان با استناد به اصل استحقاق مستخدم در استفاده از مرخصی و همچنین رای وحدت رویه 759 - 763 مورخ 28 دی 1388، اعلام کرد که مرخصی‌های استفاده نشده باید بر اساس سی روز در ماه محاسبه شوند و نیازی به درخواست یا موافقت مسئولین برای ذخیره مرخصی‌ها وجود ندارد. در نتیجه، حکم به الزام طرف شکایت به اعطای مزایای مربوط به تمامی مرخصی‌های استحقاقی استفاده نشده شاکی از ابتدای سال 1367 تا ابتدای 1373 صادر گردید. این رای بر اساس ماده 7 قانون دیوان عدالت اداری مصوب سال 1385 قطعی است. تاریخ دادنامه قطعی: 1391/10/06 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: اصل بر استحقاق مستخدم در استفاده از مرخصی است و در صورتی که خوانده دلیلی مبنی بر استفاده از مرخصی یا لحاظ آن ارائه ندهد، عدم استفاده مستخدم از مرخصی استصحاب می‌گردد رای شعبه دیوان عدالت اداری ب. ت. ب. اوراق و محتویات پرونده و مضمون لایحه دفاعیه طرف شکایت [به خواسته احتساب مانده مرخصی دهه اول خدمت ( 17/1/63 لغایت 1/1/73 )]، ن. ب. ا. اولا- آنچه طرف شکایت در خصوص اعلام مانده مرخصی استفاده نشده شاکی ارائه نموده است، مربوط به قبل از سال 1367 م. ب. و در مورد بقیه سنوات ( 1367 الی 1373 ) مدرکی که مبیّن استفاده شاکی از مرخصی باشد، ارائه نشده و با این اوصاف و به جهت اینکه اصل بر استحقاق مستخدم به استفاده از مرخصی است و در صورتی که طرف شکایت دلیلی مبنی بر استفاده از مرخصی یا لحاظ مرخصی همانند مدرک فوق الذکر ارائه نکند، عدم استفاده مستخدم از مرخصی استصحاب می‌گردد. ثانیا- مطابق رای وحدت رویه 759 - 763 - 1388/10/28 هیات عمومی دیوان عدالت اداری، بایستی مرخصی‌های استفاده نشده کارکنان دولت بر اساس سی روز در ماه برای ذخیره ملاک عمل قرار گیرد و در این مورد نیازی به درخواست مستخدم و موافقت مسئولین برای امکان ذخیره کامل مرخصی‌ها وجود ندارد، بنابراین حکم به الزام خوانده به اعطای مزایای مربوط به تمامی مرخصی‌های استحقاقی استفاده نشده شاکی از ابتدای سال 1367 تا ابتدای 1373 صادر و اعلام می‌گردد. این رای بر طبق ماده 7 قانون دیوان عدالت اداری مصوب سال 1385 قطعی است. رئیس شعبه --- دیوان عدالت اداری - مستشار شعبه