شرط احتساب ایام اخراج در سنوات خدمت

رأی شعبه دیوان عدالت اداری در خصوص دادخواست شاکی به طرفیت خوانده به خواسته [الزام طرف شکایت به احتساب سنوات خدمتی و پرداخت حقوق و مزایای مربوطه]؛ با این توضیح که اظهار داشته در تاریخ 5/8/1358 به عنوان آموزگار رسمی به استخدام آموزش و پرورش در آمدم و در سال 1361 به علت مشکلات پیش-آمده مجبور به غیبت شدم. هیأت بدوی رسیدگی به تخلفات اداری آموزش و پرورش استان سمنان حکم اخراج اینجانب را صادر نمود. با طرح شکایت در دیوان در دو نوبت طی دادنامه های ... و ... حکم اخراج بنده را نقض کرده و پرونده جهت رسیدگی مجدد به شعبه هم عرض ارسال گردید که نهایتاً حکم اخراج کأن‌لم‌یکن تلقی و مجدداً از تاریخ 20/11/1377 در شهرستان دامغان در رشته آموزگاری مشغول شدم. درخواست دارم فقط سنوات اخراج بنده را به عنوان سنوات خدمتی محاسبه نمایند و بنده از حق و حقوقم که بار مالی دارد، صرف‌نظر می‌نمایم. طرف شکایت در لایحه دفاعیه به شماره فوق الذکر مرقوم داشته شاکی از حق قانونی خود در اعتراض به رأی صادره در دیوان عدالت اداری استفاده و در نهایت پس از احاله در هیأت بدوی استان گلستان به موضوع رسیدگی و به مجازات کسر یک دهم حقوق مبنا به مدت یک سال محکوم گردید. رأی صادره جدید مبین تبدیل مجازات بوده و نه برائت و فقط در صورت حکم برائت، احتساب سنوات دارای محمل قانونی است. ب. ت. ب. مراتب مذکور و ن. ب. ا. اعتراض شاکی به رأی هیأت بدوی رسیدگی به تخلفات در خصوص اخراج وی منتهی به برائت مشارالیه نشده است، به استناد ماده 20 قانون رسیدگی به تخلفات اداری مصوب 7/9/1372 الزام قانونی بر اجابت خواسته و احتساب مدت اخراج شاکی به عنوان سنوات خدمت و پرداخت حقوق و مزایای مدت مذکور وجود ندارد. علیهذا شکایت غیر وارد تشخیص و به استناد مواد 7 و 48 قانون دیوان عدالت اداری مصوب 1385، حکم به رد دادخواست صادر و اعلام می شود. رأی صادره قطعی است. رئیس شعبه 4 دیوان عدالت اداری ـ مستشارشعبه موسوی ـ کریمی فهرست شعبه دیوان عدالت اداری نقد رأی شرط احتساب ایام اخراج در سنوات خدمت در تاریخ 19 شهریور 1392، شعبه دیوان عدالت اداری به بررسی دادخواست مطروحه در خصوص الزام به احتساب سنوات خدمتی و پرداخت حقوق و مزایای مربوطه پرداخت. شاکی اعلام نمود که از تاریخ 5 آبان 1358 به عنوان آموزگار رسمی مشغول به فعالیت بوده و به دلیل بروز مشکلاتی در سال 1361، دچار غیبت گردیده است. در پی این غیبت، هیات بدوی رسیدگی به تخلفات اداری حکم اخراج وی را صادر کرد، اما شاکی با طرح شکایت در دیوان، موفق به نقض حکم اخراج و ادامه اشتغال خود شد. وی خواستار احتساب مدت زمان اخراج به عنوان سنوات خدمتی بدون دریافت حقوق و مزایای مربوطه گردید. <br>در مقابل، طرف مقابل در لایحه دفاعیه خود بیان داشت که شاکی از حق قانونی خود برای اعتراض استفاده کرده و به مجازات کسر یک دهم حقوق مبنا به مدت یک سال محکوم شده است. از این رو، احتساب سنوات خدمتی نیازمند صدور حکم برائت است. دیوان با استناد به ماده 20 قانون رسیدگی به تخلفات اداری مصوب 7 آذر 1372 و ب. ت. ب. اینکه اعتراض شاکی به رای هیات بدوی به برائت منجر نشده است، به این نتیجه رسید که الزام به احتساب سنوات خدمتی وجود ندارد. بنابراین، شکایت شاکی غیر وارد تشخیص داده شد و بر اساس مواد 7 و 48 قانون دیوان عدالت اداری مصوب 1385، حکم به رد دادخواست صادر گردید که این رای قطعی است. تاریخ دادنامه قطعی: 1392/06/19 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: تبدیل مجازات اخراج به کسر حقوق، به منزله برائت نبوده و مجوز احتساب مدت اخراج به عنوان سنوات خدمت نیست. رای شعبه دیوان عدالت اداری در خصوص دادخواست شاکی به طرفیت خوانده به خواسته [الزام طرف شکایت به احتساب سنوات خدمتی و پرداخت حقوق و مزایای مربوطه]؛ با این توضیح که اظهار داشته در تاریخ 1358/08/05 به عنوان آموزگار رسمی به استخدام آموزش و پرورش در آمدم و در سال 1361 به علت مشکلات پیشآمده مجبور به غیبت شدم. هیات بدوی رسیدگی به تخلفات اداری آموزش و پرورش استان سمنان حکم اخراج اینجانب را صادر نمود. با طرح شکایت در دیوان در دو نوبت طی دادنامه های... و... حکم اخراج بنده را نقض کرده و پرونده جهت رسیدگی مجدد به شعبه هم عرض ارسال گردید که نهایتا حکم اخراج کان‌لم‌یکن تلقی و مجددا از تاریخ 1377/11/20 در شهرستان دامغان در رشته آموزگاری مشغول شدم. درخواست دارم فقط سنوات اخراج بنده را به عنوان سنوات خدمتی محاسبه نمایند و بنده از حق و حقوقم که بار مالی دارد، صرف‌نظر می‌نمایم. طرف شکایت در لایحه دفاعیه به شماره فوق الذکر مرقوم داشته شاکی از حق قانونی خود در اعتراض به رای صادره در دیوان عدالت اداری استفاده و در نهایت پس از احاله در هیات بدوی استان گلستان به موضوع رسیدگی و به مجازات کسر یک دهم حقوق مبنا به مدت یک سال محکوم گردید. رای صادره جدید مبین تبدیل مجازات بوده و نه برائت و فقط در صورت حکم برائت، احتساب سنوات دارای محمل قانونی است. ب. ت. ب. مراتب مذکور و ن. ب. ا. اعتراض شاکی به رای هیات بدوی رسیدگی به تخلفات در خصوص اخراج وی منتهی به برائت مشارالیه نشده است، به استناد ماده 20 قانون رسیدگی به تخلفات اداری مصوب 1372/09/07 الزام قانونی بر اجابت خواسته و احتساب مدت اخراج شاکی به عنوان سنوات خدمت و پرداخت حقوق و مزایای مدت مذکور وجود ندارد. علیهذا شکایت غیر وارد تشخیص و به استناد مواد 7 و 48 قانون دیوان عدالت اداری مصوب 1385 ، حکم به رد دادخواست صادر و اعلام می‌شود. رای صادره قطعی است. رئیس شعبه --- دیوان عدالت اداری - مستشارشعبه