برائت متهم از اتهام افتراء در دادگاه تجدیدنظر به دلیل عدم اثبات ارکان مادی و معنوی بزه افتراء

برائت متهم از اتهام افتراء در دادگاه تجدیدنظر به دلیل عدم اثبات ارکان مادی و معنوی بزه افتراء خ. م.: در این پرونده، متهم به اتهام‌های تهدید، اهانت، ضرب و جرح عمدی و افتراء مورد بررسی قرار گرفت. دادگاه بدوی پس از ارزیابی شکایت و اظهارات شهود، اتهامات تهدید و ضرب و جرح را غیرموجه تشخیص داده و بر اساس اصل 37 قانون اساسی، حکم برائت صادر کرد. در خصوص اتهام افتراء، با استناد به ماده 697 قانون مجازات اسلامی، متهم به پرداخت جزای نقدی معادل 10 میلیون ریال محکوم شد. این رای قابلیت اعتراض در محاکم تجدیدنظر را داشت. در مرحله تجدیدنظر، م. ن. ب. حکم صادره اعتراض کرد و ادعا نمود که اتهام افتراء به دلیل عدم اثبات جعل مهر و عدم سوءنیت محقق نشده است. دادگاه تجدیدنظر پس از بررسی مستندات و شواهد، به این نتیجه رسید که ارکان مادی و معنوی بزه افتراء وجود ندارد و با استناد به بند یک قسمت ب ماده 257 و بند الف ماده 177 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب، رای دادگاه بدوی را نقض و حکم بر برائت متهم از اتهام انتسابی صادر کرد. رای صادره قطعی است. رای دادگاه بدوی در خصوص اتهام آقای م.، دایر بر تهدید، اهانت، ضرب و جرح عمدی، افتراء، موضوع کیفرخواست شماره 921316 دادسرای ناحیه 14 تهران؛ نظر به شکایت شاکی و محتویات پرونده و تطابق اظهارات شاکی و شهود وی و اظهارات متهم اتهام تهدید و ضرب و جرح عمدی و توهین را غیروارد تشخیص و مستند به اصل 37 قانون اساسی حکم برائت وی صادر می‌شود. در مورد افتراء ب. ت. ب. محتویات پرونده و اظهارات متهمه نظر به این که دلیلی بر اثبات جعل مهر ارائه ننموده، مستند به ماده 697 قانون مجازات اسلامی و رعایت ماده 3 قانون نحوه وصول برخی از درآمدهای دولت و مصرف آن در موارد معین نامبرده را به پرداخت 10 میلیون ریال جزای نقدی د. ح. دولت محکوم می‌نماید. رای صادره حضوری و ظرف 20 روز پس از ابلاغ، قابل اعتراض در محاکم محترم تجدیدنظر تهران است. رئیس شعبه --- دادگاه عمومی جزایی تهران - ولایی رای دادگاه تجدیدنظر استان در خصوص تجدیدنظرخواهی آقای م. نسبت به قسمتی از دادنامه شماره --- - 92 مورخ 26/12/92 در پرونده کلاسه --- - 92 صادره از شعبه --- دادگاه عمومی جزایی تهران که به موجب آن آقای م. به اتهام افتراء موضوع شکایت آقای …. و با احراز بزهکاری و به لحاظ این که دلیلی بر اثبات جعل مهر ارائه ننموده به استناد ماده 697 قانون مجازات اسلامی و رعایت ماده 3 قانون وصول برخی از درآمدهای دولت و مصرف آن در موارد معین به پرداخت ده میلیون ریال جزای نقدی د. ح. دولت محکوم شده است؛ نظر به مفاد لایحه ت. ن. خ. دایر بر این که وی به طور مسقیم و به وضوح و در متن شکایت خویش نامبرده را متهم نکرده بلکه به لحاظ ذینفع بودن وی و تردد وی در داروخانه و نیز وجود مهر در ید وی در مغازه سوپری نامبرده اسم نامبرده در شکایت مطرح کرده و ایشان معقولانه تحت سئوال قرار گرفته است از سوی دیگر افتراء دارای ارکانی است که این ارکان در شکایت مطروحه اینجانب مشهود نیست زیرا وی را به طور واضح جاعل خطاب قرار نداده و شکایت اینجانب پوچ و بی اساس نبوده و جعلی صورت گرفته است و ساخته تخیلات ذهن اینجانب نبوده و از مهر جعلی با شماره نظام پزشکی اینجانب سوءاستفاده شده است و هیچ گونه قصد هتک حیثیت نامبرده مطرح نبوده زیرا در ملاءعام عنوان نشده است و اینجانب به طور معقول از کسانی که در داروخانه تردد مداوم و نفع داشته اند و مسئول بوده اند شکایت نمودم و توجها به ملحض پرونده استنادی به شماره 96001267 - 92 شعبه پنجم بازپرسی دادسرای ناحیه 14 تهران موضوع شکایت آقای م. علیه آقایان ح. و الف. و خانم ع. دایر بر جعل مهر داروخانه و نظام پزشکی وی و استفاده از آن مطرح که با وجود مستندات دال بر تغایر مهرها و استفاده از مهرهای جعلی در گزارش بازرسی روز چهارشنبه ساعت 12 مورخ 16/05/92 بازرسین سازمان تامین اجتماعی و وجود نسخه ای از آن در آن اداره و با وصفی که متهمین ان پرونده ادعا نمودند که شخص آقای ج. چند ماه قبل در حضور پرسنل داروخانه با تیغ مهر داروخانه را بریده ولی در خصوص صحت و سقم موضوع مورد ادعای متهمین از پرسنل داروخانه تحقیق به عمل نیامده است و ایضا موضوع به کارشناسی ارجاع نشده تا مهرهای موجود در نسخه ها و فاکتورهای داروخانه را قبل از تاریخ 01/03/92 و بعد از تاریخ 01/03/92 مورد بررسی قرار دهند تا موضوع کاملا روشن شود ولی مع الوصف با وجود این نواقص قرار منع تعقیب صادر و قطعی شده است و صرف نظر از قرار منع تعقیب صادره آقای م. به لحاظ عمل ارتکابی و در مقام دادخواهی و احقاق حق از طریق مرجع قانونی مبادرت به دادخواهی نموده است و اگرچه نتوانسته صحت این اسناد را به هر دلیل به اثبات برساند مفتری محسوب نمی گردد؛ زیرا این جرم هم چون جرایم عمدی دیگر مستلزم احراز سوءنیت و عنصر معنوی بزه است که با وصف موصوف این عنصر مفقود است. از سوی دیگر تحقق جرم افتراء ب. ت. ب. طرق و وسایل و ابزار ارتکاب آن لزوما با تعداد و شمارگان بالا م. ب. و در مانحن فیه مفقود است زیرا ت. ن. خ. از طریق مرجع قانونی شکایت نموده و این انتساب در ملاءعام و در میان افراد صورت نگرفته است و تحقیقات محلی مرجع انتظامی در صفحه 26 پرونده که با هدایت شاکی صورت گرفته است اهالی اعلام داشتند که آقای م. و ح. مدتی است که با هم سر داروخانه درگیر هستند و از کم و کیف درگیری اعلام بی اطلاعی نمودند موید این موضوع است. لهذا دادگاه ب. ت. ب. مراتب دادنامه تجدیدنظرخواسته را منطبق با موازین قانونی تشخیص نداده و به استناد بند یک قسمت ب ماده 257 از قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور کیفری و بند الف ماده 177 این قانون ضمن نقض دادنامه تجدیدنظرخواسته حکم بر برائت آقای م. از اتهام انتسابی به لحاظ فقدان ارکان مادی و معنوی بزه انتسابی صادر و اعلام می‌گردد. رای صادره قطعی است. رئیس شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان تهران - مستشار دادگاه منصوری - جعفری شهنی