بردن به کمپ ترک اعتیاد با توسل به زور

رأی دادگاه بدوی در خصوص اتهام متهمین 1ـ س.غ. فرزند ف.، آزاد به قید وثیقه 2ـ ح.غ. فرزند ف.، آزاد به قید وثیقه با وکالت آقای ن.ب. به اتهام مشارکت در آدم ربایی و 3ـ آقای ج.ش. فرزند م. مدیر کمپ ترک اعتیاد ش. به اتهام مشارکت در آدم ربایی و بازداشت غیر قانونی موضوع شکایت آقای ر.د. فرزند م. با وکالت آقای ح.ب.، با عنایت به محتویات پرونده کیفرخواست صادره که حکایت از آن دارد فی مابین شاکی و متهمه خانم س.غ. که زن و شوهر می باشند به لحاظ اختلافات خانوادگی درگیری های متعددی بوده که بعضاً در شمال کشور و بعضاً در تهران صورت گرفته که در مواردی منجر به صدور حکم گردیده. با وصف مذکور در مورخه 22/11/1389 متهمه مذکور خانم س.غ. با همکاری برادرش ح.غ. در ساعات نیمه شب با هماهنگی قبلی با مدیریت کمپ ترک اعتیاد در ش. که از آشنایان آنان بوده به محل اقامت شاکی آمده و همزمان طی تماس با پلیس 110 آنهم در ساعت 2 نیمه شب اعلام نموده شوهرش در حال استعمال مواد مخدر است و به محض رسیدن مأمورین به محل و ایجاد درگیری از فرصت استفاده کرده و شاکی را مدیریت کمپ به همراه چند نفر دیگر در حالی که با لباس منزل بوده سوار خودرو کرده و به کمپ برده و مأمورین نیز سایر افراد را به کلانتری هدایت کرده و بالاخره پس از گذشت 2 روز با پرداخت مبلغ سه میلیون تومان توسط شاکی به مدیریت کمپ وی را رها کرده اند و موضوع شکایت و آدم ربایی طرح و جمیع محتویات پرونده از جمله اظهارات همسر شاکیه که م. ر. ا. است و اعلام زمان تماس با 110 و اینکه همزمان مدیریت کمپ آنهم از ش. ساعت 2 نیمه شب به عمل آمده و از غفلت مأمورین استفاده نموده و شاکی را به کمپ هدایت کرده به صراحت اعلام کرده در صفحه 140 پرونده که با دریافت سه میلیون تومان او را (شاکی) رها کرده و در جریان بازجویی و مواجهه حضوری فی مابین آقای ش. و سایر متهمین مشارالیه ناگهان با طرح ناراحتی قبلی جلسه دادگاه را ترک و متواری گردیده و علیرغم ابلاغ در جلسات بعدی حاضر نشده و دفاعی از خود به عمل نیاورده خود حکایت از بزه و همکاری مشارالیه با سایر متهمین است. لذا نظر به جمیع جهات و ملاحظه اظهارات وکلای آنان هر چند که مدعی شده موضوع با رسیدگی در استان گیلان از مراتب اعتبار امر مختومه است ولی در اثناء رسیدگی مشخص گردیده در پرونده مذکور اولاً موضوع آدم ربایی به وی نگردیده و ثانیاً موضوع آدم ربایی مربوط به تهران و آنهم بعد از پرونده های مطروحه در شمال کشور بوده و این موضوع نیز در جلسه مورخه 12/12/1391 در برگ دوم و سوم صورتجلسه توسط وکیل متهمین تأیید گردیده است، موجب اثبات بزه انتساب به متهمین است ولی از آنجا که متهمین ردیف اول و دوم در جریان ربودن و انتقال شاکی به کمپ مستقیماً دخالت نکرده هرچند طرح و نقشه از ناحیه آنان صورت گرفته موضوع از مصادیق معاونت در جرم است ولی نسبت به متهم ردیف سوم آقای ش.د. که مستقیماً در انتقال شاکی به کمپ دخالت داشته است موضوع مباشرت است، دادگاه مستنداً به مواد 43 و 726 و 621 قانون مجازات اسلامی حکم بر محکومیت خانم س.غ. و ح.غ. هر یک به تحمل پنج سال حبس و متهم ردیف سوم آقای ج.ش. را به تحمل هفت سال حبس محکوم و اعلام می گردد. و در خصوص اتهام متهم ردیف سوم مبنی بر نگه داری و مخفی نمودن شاکی در کمپ ترک اعتیاد به مدت دو روز هرچند که موضوع را عنوان بازداشت غیر قانونی تلقی نموده ولی ن. ب. ا. در متن قانون ربودن با مخفی نمودن توسط مباشر جرم یک جرم تلقی می گردد دادگاه در خصوص اتهام متهم ردیف سوم مبنی بر بازداشت غیر قانونی و مخفی نمودن شاکی مستنداً به ماده 177 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور کیفری رأی بر برائت وی صادر و اعلام می گردد و در خصوص ادعای شاکی مبنی بر سرقت اموال وی از جمله یک فقره چک توسط همسرش متهمه ردیف اول و سایر اموال ایشان نظر بر اینکه اتهام سرقت در دادسرا رسیدگی و قرار منع تعقیب صادر گردیده و شاکی نسبت به قرار منع تعقیب مذکور اعتراض ننموده است دادگاه خـود را فارغ از اتـخاذ تصمیم می داند. رأی صـادره نسـبت به متهین ردیف اول و دوم حضوری و ظرف بیست روز پس از ابلاغ، قابل تجدیدنظر و نسبت به متهم ردیف سوم ج.ش. غیابی و ظرف ده روز پس از ابلاغ، قابل واخواهی در همین دادگاه م. ب.. رئیس شعبه 1155 دادگاه عمومی جزایی تهران ـ ایماندوست رأی دادگاه تجدیدنظر استان در خصوص اعتراض 1ـ آقای ….م. به وکالت از ج.ش. 2ـ آقای ….الف. به وکالت از س.غ. و ح.غ. نسبت به دادنامه شماره 400026 مورخ 16/2/92 و دادنامه غیابی شماره 400001 مورخ 26/1/92 صادره از شعبه محترم 1155 دادگاه عمومی جزایی تهران که به موجب آن ردیف یک به اتهام آدم ربایی و ردیف 2 و 3 به اتهام معاونت در آدم ربایی محکومیت حاصل نموده اند. با ملاحظه محتویات پرونده و اینکه شاکی آقای ر.د. مطابق اظهارات همسرش خانم س.غ. معتاد بوده و در شب مورد نظر خانم غ. به اتفاق برادرش ح.غ. به محل سکونت همسرش به اتفاق مأمورین نیروی انتظامی مراجعه نموده اند و مضافاً خانم غ. با کمپ ترک اعتیاد تماس حاصل نموده و درخواست کرده همـسرش معتاد م. ب. جهت بـردن وی به کمپ اقدام شود و آقای ش. که دارنده کمپ م. ب. همزمان با حضور مأمورین در محل حاضر و اقدام به بردن شاکی به کمپ می نماید. اولاً انتقال شاکی به کمپ همزمان با حـضور مأمورین بوده است. ثـانیاً درخـواست انتـقال شاکی به کمپ از ناحیه همسرش خانم س.غ. بوده و آقای ش. نسبت به همین درخواست اقدام نموده است که اظهارات آقای ش. در مواجهه حضوری مورد تأیید خانم غ. قرار گرفته است، لذا صرفنظر از اینکه انتقال آقای د.(شاکی) به کمپ مورد رضایت ایشان نبوده است لیکن اقدامات تجدیدنظرخواهان با نیت انتقال وی جهت ترک اعتیاد بوده نه قصد آدم ربایی و متعاقب همین موضوع در روز بعد نیز شاکی با درخواست خود از کمپ رها شده است. لذا دلیلی بر سوءنیت تجدیدنظرخواهان دایر بر جـرم آدم ربایی وجود ندارد اگر چه ضـرورت دارد انتقال به کمپ با رضایت شاکی انجام می شد. لیکن عدم رضایت وی دلیل به عمل تجدیدنظر خ. م. ب. آدم ربایی نیست، لذا دادگاه به لحاظ فقد عنصر معنوی جرم و عدم سوءنیت تجدیدنظرخواهان مستنداً به بند یک ماده 257 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور کیفری و ماده 22 قانون دادگاه‌های عمومی و انقلاب و اصل برائت با نقض دادنامه تجدیدنظرخواسته رأی بر برائت آقایان 1ـ ج.ش. از اتهام آدم ربایی و آقای ح.غ. و خام س.غ. از اتهام معاونت در آدم ربایی صادر می نماید. رأی صادره قطعی است. رئیس شعبه 21 دادگاه تجدیدنظر استان تهران ـ مستشار دادگاه تولیت ـ پورعرب فهرست دادگاه بدوی دادگاه تجدیدنظر استان نقد رأی بردن به کمپ ترک اعتیاد با توسل به زور در تاریخ 25 شهریور 1392، دادگاه بدوی به بررسی اتهام مشارکت در آدم‌ربایی و بازداشت غیرقانونی متهمین پرداخت. شاکی به اتهام همسر و برادر خود و همچنین مدیر یک کمپ ترک اعتیاد شکایت کرد. دادگاه با استناد به کیفرخواست و شواهد موجود، احراز کرد که متهمین با برنامه‌ریزی قبلی و در غفلت مامورین، شاکی را به کمپ منتقل کرده و پس از دو روز با اخذ مبلغی از وی، وی را آزاد نموده‌اند. بر این اساس، متهمین اول و دوم به پنج سال حبس و متهم سوم به هفت سال حبس محکوم شدند. همچنین، اتهام نگهداری غیرقانونی شاکی برای متهم سوم رد و برائت وی صادر گردید. در خصوص ادعای سرقت شاکی، به دلیل صدور قرار منع تعقیب در دادسرا و عدم اعتراض شاکی، دادگاه از اتخاذ تصمیم در این خصوص خودداری نمود. رای صادره برای متهمین اول و دوم حضوری و ظرف 20 روز قابل تجدیدنظر و برای متهم سوم غیابی و ظرف 10 روز قابل واخواهی بود. در مرحله تجدیدنظر، دادگاه با بررسی اظهارات و شواهد، به این نتیجه رسید که انتقال شاکی به کمپ با نیت کمک به ترک اعتیاد و تحت نظارت مامورین انجام شده و عدم رضایت شاکی به معنای سوءنیت متهمین نیست. لذا، دادگاه با استناد به اصل برائت و فقدان عنصر معنوی جرم، رای بر برائت متهمین صادر کرد که این رای قطعی اعلام شد. تاریخ دادنامه قطعی: 1392/06/25 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: بردن زوج به کمپ ترک اعتیاد به درخواست زوجه، آدم ربایی محسوب نمی شود. در خصوص اتهام متهمین 1 - س.غ. فرزند ف.، آزاد به قید وثیقه 2 - ح.غ. فرزند ف.، آزاد به قید وثیقه با وکالت آقای ن.ب. به اتهام مشارکت در آدم ربایی و 3 - آقای ج.ش. فرزند م. مدیر کمپ ترک اعتیاد ش. به اتهام مشارکت در آدم ربایی و بازداشت غیر قانونی موضوع شکایت آقای ر.د. فرزند م. با وکالت آقای ح.ب.، با عنایت به محتویات پرونده کیفرخواست صادره که حکایت از آن دارد فی مابین شاکی و متهمه خانم س.غ. که زن و شوهر می‌باشند به لحاظ اختلافات خانوادگی درگیری های متعددی بوده که بعضا در شمال کشور و بعضا در تهران صورت گرفته که در مواردی منجر به صدور حکم گردیده. با وصف مذکور در مورخه 1389/11/22 متهمه مذکور خانم س.غ. با همکاری برادرش ح.غ. در ساعات نیمه شب با هماهنگی قبلی با مدیریت کمپ ترک اعتیاد در ش. که از آشنایان آنان بوده به محل اقامت شاکی آمده و همزمان طی تماس با پلیس 110 آنهم در ساعت 2 نیمه شب اعلام نموده شوهرش در حال استعمال مواد مخدر است و به محض رسیدن مامورین به محل و ایجاد درگیری از فرصت استفاده کرده و شاکی را مدیریت کمپ به همراه چند نفر دیگر در حالی که با لباس منزل بوده سوار خودرو کرده و به کمپ برده و مامورین نیز سایر افراد را به کلانتری هدایت کرده و بالاخره پس از گذشت 2 روز با پرداخت مبلغ سه میلیون تومان توسط شاکی به مدیریت کمپ وی را رها کرده اند و موضوع شکایت و آدم ربایی طرح و جمیع محتویات پرونده از جمله اظهارات همسر شاکیه که م. ر. ا. است و اعلام زمان تماس با 110 و اینکه همزمان مدیریت کمپ آنهم از ش. ساعت 2 نیمه شب به عمل آمده و از غفلت مامورین استفاده نموده و شاکی را به کمپ هدایت کرده به صراحت اعلام کرده در صفحه 140 پرونده که با دریافت سه میلیون تومان او را (شاکی) رها کرده و در جریان بازجویی و مواجهه حضوری فی مابین آقای ش. و سایر متهمین مشارالیه ناگهان با طرح ناراحتی قبلی جلسه دادگاه را ترک و متواری گردیده و علیرغم ابلاغ در جلسات بعدی حاضر نشده و دفاعی از خود به عمل نیاورده خود حکایت از بزه و همکاری مشارالیه با سایر متهمین است. لذا نظر به جمیع جهات و ملاحظه اظهارات وکلای آنان هر چند که مدعی شده موضوع با رسیدگی در استان گیلان از مراتب اعتبار امر مختومه است ولی در اثناء رسیدگی مشخص گردیده در پرونده مذکور اولا موضوع آدم ربایی به وی نگردیده و ثانیا موضوع آدم ربایی مربوط به تهران و آنهم بعد از پرونده های مطروحه در شمال کشور بوده و این موضوع نیز در جلسه مورخه 1391/12/12 در برگ دوم و سوم صورتجلسه توسط وکیل متهمین تایید گردیده است، موجب اثبات بزه انتساب به متهمین است ولی از آنجا که متهمین ردیف اول و دوم در جریان ربودن و انتقال شاکی به کمپ مستقیما دخالت نکرده هرچند طرح و نقشه از ناحیه آنان صورت گرفته موضوع از مصادیق معاونت در جرم است ولی نسبت به متهم ردیف سوم آقای ش.د. که مستقیما در انتقال شاکی به کمپ دخالت داشته است موضوع مباشرت است، دادگاه مستندا به مواد 43 و 726 و 621 قانون مجازات اسلامی حکم بر محکومیت خانم س.غ. و ح.غ. هر یک به تحمل پنج سال حبس و متهم ردیف سوم آقای ج.ش. را به تحمل هفت سال حبس محکوم و اعلام می‌گردد. و در خصوص اتهام متهم ردیف سوم مبنی بر نگه داری و مخفی نمودن شاکی در کمپ ترک اعتیاد به مدت دو روز هرچند که موضوع را عنوان بازداشت غیر قانونی تلقی نموده ولی ن. ب. ا. در متن قانون ربودن با مخفی نمودن توسط مباشر جرم یک جرم تلقی می‌گردد دادگاه در خصوص اتهام متهم ردیف سوم مبنی بر بازداشت غیر قانونی و مخفی نمودن شاکی مستندا به ماده 177 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور کیفری رای بر برائت وی صادر و اعلام می‌گردد و در خصوص ادعای شاکی مبنی بر سرقت اموال وی از جمله یک فقره چک توسط همسرش متهمه ردیف اول و سایر اموال ایشان نظر بر اینکه اتهام سرقت در دادسرا رسیدگی و قرار منع تعقیب صادر گردیده و شاکی نسبت به قرار منع تعقیب مذکور اعتراض ننموده است دادگاه خود را فارغ از اتخاذ تصمیم می داند. رای صادره نسبت به متهین ردیف اول و دوم حضوری و ظرف بیست روز پس از ابلاغ، قابل تجدیدنظر و نسبت به متهم ردیف سوم ج.ش. غیابی و ظرف ده روز پس از ابلاغ، قابل واخواهی در همین دادگاه م. ب.. رئیس شعبه --- دادگاه عمومی جزایی تهران - ایماندوست رای دادگاه تجدیدنظر استان در خصوص اعتراض 1 - آقای ….م. به وکالت از ج.ش. 2 - آقای ….الف. به وکالت از س.غ. و ح.غ. نسبت به دادنامه شماره --- مورخ 16/2/92 و دادنامه غیابی شماره 400001 مورخ 26/1/92 صادره از شعبه محترم --- دادگاه عمومی جزایی تهران که به موجب آن ردیف یک به اتهام آدم ربایی و ردیف 2 و 3 به اتهام معاونت در آدم ربایی محکومیت حاصل نموده اند. با ملاحظه محتویات پرونده و اینکه شاکی آقای ر.د. مطابق اظهارات همسرش خانم س.غ. معتاد بوده و در شب مورد نظر خانم غ. به اتفاق برادرش ح.غ. به محل سکونت همسرش به اتفاق مامورین نیروی انتظامی مراجعه نموده‌اند و مضافا خانم غ. با کمپ ترک اعتیاد تماس حاصل نموده و درخواست کرده همسرش معتاد م. ب. جهت بردن وی به کمپ اقدام شود و آقای ش. که دارنده کمپ م. ب. همزمان با حضور مامورین در محل حاضر و اقدام به بردن شاکی به کمپ می‌نماید. اولا انتقال شاکی به کمپ همزمان با حضور مامورین بوده است. ثانیا درخواست انتقال شاکی به کمپ از ناحیه همسرش خانم س.غ. بوده و آقای ش. نسبت به همین درخواست اقدام نموده است که اظهارات آقای ش. در مواجهه حضوری مورد تایید خانم غ. قرار گرفته است، لذا صرفنظر از اینکه انتقال آقای د.(شاکی) به کمپ مورد رضایت ایشان نبوده است لیکن اقدامات تجدیدنظرخواهان با نیت انتقال وی جهت ترک اعتیاد بوده نه قصد آدم ربایی و متعاقب همین موضوع در روز بعد نیز شاکی با درخواست خود از کمپ رها شده است. لذا دلیلی بر سوءنیت تجدیدنظرخواهان دایر بر جرم آدم ربایی وجود ندارد اگر چه ضرورت دارد انتقال به کمپ با رضایت شاکی انجام می شد. لیکن عدم رضایت وی دلیل به عمل تجدیدنظر خ. م. ب. آدم ربایی نیست، لذا دادگاه به لحاظ فقد عنصر معنوی جرم و عدم سوءنیت تجدیدنظرخواهان مستندا به بند یک ماده 257 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور کیفری و ماده 22 قانون دادگاه‌های عمومی و انقلاب و اصل برائت با نقض دادنامه تجدیدنظرخواسته رای بر برائت آقایان 1 - ج.ش. از اتهام آدم ربایی و آقای ح.غ. و خام س.غ. از اتهام معاونت در آدم ربایی صادر می‌نماید. رای صادره قطعی است. رئیس شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان تهران - مستشار دادگاه