تأثیر ترک منزل توسط زوجه در شکایت ترک انفاق

رأی دادگاه بدوی به موجب کیفرخواست صادره از دادسرای عمومی و انقلاب ناحیه 18 تهران آقای س.الف. فرزند ی. آزاد با معرفی کفیل، متهم است به ایراد ضرب و جرح عمدی و فحاشی و ترک نفقه نسبت به شاکیه خانم س.ن. فرزند م. با وکالت آقای ….م.؛ دادگاه با عنایت به شکایت شاکیه، گزاراش مرجع انتظامی، گواهی پزشکی قانونی، دفاعیات بلاوجه و متعارض متهم، کیفرخواست و دفاعیات نماینده محترم دادستان، بزه انتسابی به مشارالیه را محرز و مسلم دانسته و مستنداً به مواد 608 از قانون مجازات اسلامی 1375 و ماده 53 قانون حمایت خانواده با رعایت مواد 46 و 48 و 49 و ماده 709 قانون مجازات اسلامی 1392 در خصوص اتهام فحاشی به پرداخت یک میلیون ریال جزای نقدی د. ح. صندوق دولت محکوم می گردد. در خصوص اتهام ترک انفاق به تحمل هشت ماه حبس تعزیری که به مدت دو سال تعلیق می شود محکوم می گردد. و در خصوص اتهام ایراد ضرب و جرح عمدی بابت شکستگی بینی و حارصه بینی به پرداخت پنج درصد دیه کامل و ارش تورم بینی به یک دهم درصد از دیه کامل ظرف مهلت یک سال از تاریخ وقوع جرم د. ح. شاکی محکوم می گردد. رأی صادره حضوری و ظرف بیست روز پس از ابلاغ، قابل اعتراض در محاکم محترم دادگاه تجدیدنظر استان تهران م. ب.. دادرس شعبه 1140 دادگاه عمومی جزایی تهران ـ حسینی رأی دادگاه تجدیدنظر استان در خصوص تجدیدنظرخواهی آقای س.الف. نسبت به دادنامه شماره 9300051 مورخ 31/01/1393 صادره از شعبه 1140 دادگاه عمومی جزایی تهران که به موجب آن حکم به محکومیت ت. ن. خ. به اتهام 1- توهین به پرداخت مبلغ یک میلیون ریال جزای نقدی د. ح. صندوق دولت 2- ایراد ضرب و جرح به پرداخت دیه 3- ترک انفاق به تحمل هشت ماه حبس تعزیری صادر گردیده و مجازات حبس نیز به مدت دو سال تعلیق گردیده است؛ اولاً: نسبت به محکومیت ناشی از ترک انفاق و توهین (فحاشی) نظر به این که هیچ دلیل یا مدرکی که اثبات کننده بزه توهین باشد در پرونده موجود نیست و در مورد بزه ترک انفاق نیز ب. ت. ب. این که شاکیه خود منزل مشترک را ترک نموده و حسب اظهارات خود به منزل مراجعت ننموده است هر چند مدعی است که امنیت جانی نداشته است اما صرف این که بین زوجین اختلاف وجود داشته باشد دلیل بر سلب امنیت نمی باشد، لذا ترک منزل مؤید عدم تمکین شاکیه م. ب. و از آن جا که پرداخت نفقه فرع بر تمکین م. ب. و عدم تمکین محقق است، بنابراین به استناد جزء یک بند (ب) ماده 257 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور کیفری و تبصره یک ماده 22 قانون تشکیل دادگاه های عمومی و انقلاب دادنامه تجدیدنظرخواسته را در این قسمت نقض و مستند به بند الف ماده 177 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور کیفری حکم بر برائت ت. ن. خ. از اتهام ترک انفاق و توهین صادر و اعلام می گردد. ثانیاً: نسبت به تجدیدنظرخواهی نسبت به بخش دیگر دادنامه مذکور مبنی بر محکومیت دیه ناشی از ایراد ضرب و جرح با عنایت به این که مفاد لایحه ت. ن. خ. به نحوی نیست که نقض دادنامه تجدیدنظرخواسته را ایجاب نماید و در مجموع ایراد مؤثری بر دادنامه تجدیدنظرخواسته در این قسمت وارد نمی باشد، لذا به استناد بند الف ماده 257 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور کیفری و مفاد ماده 22 قانون تشکیل دادگاه های عمومی و انقلاب با رد تجدیدنظرخواهی ت. ن. خ. دادنامه تجدیدنظرخواسته در این بخش عیناً تأیید می گردد. رأی صادره قطعی است. رئیس شعبه 22 دادگاه تجدیدنظر استان تهران ـ مستشار دادگاه حیات مقدم ـ مرادی فهرست دادگاه بدوی دادگاه تجدیدنظر استان نقد رأی تأثیر ترک منزل توسط زوجه در شکایت ترک انفاق در تاریخ 18 مرداد 1393، دادگاه عمومی جزایی تهران بر اساس کیفرخواست صادره از دادسرای عمومی و انقلاب ناحیه 18، متهم را به اتهام ایراد ضرب و جرح عمدی، فحاشی و ترک نفقه محکوم نمود. بر اساس مواد 608 قانون مجازات اسلامی مصوب 1375 و ماده 53 قانون حمایت خانواده، متهم به پرداخت یک میلیون ریال جزای نقدی، هشت ماه حبس تعزیری (با دو سال تعلیق) و پرداخت دیه به خاطر ایراد ضرب و جرح محکوم شد. این رای قابلیت اعتراض در محاکم تجدیدنظر را داشت. در مرحله تجدیدنظر، محکومیت متهم به دلیل ترک نفقه و توهین به علت عدم وجود دلایل کافی نقض و برائت وی اعلام گردید. با این حال، محکومیت در خصوص ایراد ضرب و جرح تایید شد. رای صادره از دادگاه تجدیدنظر قطعی است. تاریخ دادنامه قطعی: 1393/05/18 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: ترک منزل موید عدم تمکین زوجه و مانع از تحقق بزه ترک انفاق است. به موجب کیفرخواست صادره از دادسرای عمومی و انقلاب ناحیه 18 تهران آقای س.الف. فرزند ی. آزاد با معرفی کفیل، متهم است به ایراد ضرب و جرح عمدی و فحاشی و ترک نفقه نسبت به شاکیه خانم س.ن. فرزند م. با وکالت آقای ….م.؛ دادگاه با عنایت به شکایت شاکیه، گزاراش مرجع انتظامی، گواهی پزشکی قانونی، دفاعیات بلاوجه و متعارض متهم، کیفرخواست و دفاعیات نماینده محترم دادستان، بزه انتسابی به مشارالیه را محرز و مسلم دانسته و مستندا به مواد 608 از قانون مجازات اسلامی 1375 و ماده 53 قانون حمایت خانواده با رعایت مواد 46 و 48 و 49 و ماده 709 قانون مجازات اسلامی 1392 در خصوص اتهام فحاشی به پرداخت یک میلیون ریال جزای نقدی د. ح. صندوق دولت محکوم می‌گردد. در خصوص اتهام ترک انفاق به تحمل هشت ماه حبس تعزیری که به مدت دو سال تعلیق می‌شود محکوم می‌گردد. و در خصوص اتهام ایراد ضرب و جرح عمدی بابت شکستگی بینی و حارصه بینی به پرداخت پنج درصد دیه کامل و ارش تورم بینی به یک دهم درصد از دیه کامل ظرف مهلت یک سال از تاریخ وقوع جرم د. ح. شاکی محکوم می‌گردد. رای صادره حضوری و ظرف بیست روز پس از ابلاغ، قابل اعتراض در محاکم محترم دادگاه تجدیدنظر استان تهران م. ب.. دادرس شعبه --- دادگاه عمومی جزایی تهران - حسینی رای دادگاه تجدیدنظر استان در خصوص تجدیدنظرخواهی آقای س.الف. نسبت به دادنامه شماره --- مورخ 1393/01/31 صادره از شعبه --- دادگاه عمومی جزایی تهران که به موجب آن حکم به محکومیت ت. ن. خ. به اتهام 1 - توهین به پرداخت مبلغ یک میلیون ریال جزای نقدی د. ح. صندوق دولت 2 - ایراد ضرب و جرح به پرداخت دیه 3 - ترک انفاق به تحمل هشت ماه حبس تعزیری صادر گردیده و مجازات حبس نیز به مدت دو سال تعلیق گردیده است؛ اولا: نسبت به محکومیت ناشی از ترک انفاق و توهین (فحاشی) نظر به این که هیچ دلیل یا مدرکی که اثبات کننده بزه توهین باشد در پرونده موجود نیست و در مورد بزه ترک انفاق نیز ب. ت. ب. این که شاکیه خود منزل مشترک را ترک نموده و حسب اظهارات خود به منزل مراجعت ننموده است هر چند مدعی است که امنیت جانی نداشته است اما صرف این که بین زوجین اختلاف وجود داشته باشد دلیل بر سلب امنیت نمی‌باشد، لذا ترک منزل موید عدم تمکین شاکیه م. ب. و از آن جا که پرداخت نفقه فرع بر تمکین م. ب. و عدم تمکین محقق است، بنابراین به استناد جزء یک بند (ب) ماده 257 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور کیفری و تبصره یک ماده 22 قانون تشکیل دادگاه‌های عمومی و انقلاب دادنامه تجدیدنظرخواسته را در این قسمت نقض و مستند به بند الف ماده 177 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور کیفری حکم بر برائت ت. ن. خ. از اتهام ترک انفاق و توهین صادر و اعلام می‌گردد. ثانیا: نسبت به تجدیدنظرخواهی نسبت به بخش دیگر دادنامه مذکور مبنی بر محکومیت دیه ناشی از ایراد ضرب و جرح با عنایت به این که مفاد لایحه ت. ن. خ. به نحوی نیست که نقض دادنامه تجدیدنظرخواسته را ایجاب نماید و در مجموع ایراد موثری بر دادنامه تجدیدنظرخواسته در این قسمت وارد نمی‌باشد، لذا به استناد بند الف ماده 257 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور کیفری و مفاد ماده 22 قانون تشکیل دادگاه‌های عمومی و انقلاب با رد تجدیدنظرخواهی ت. ن. خ. دادنامه تجدیدنظرخواسته در این بخش عینا تایید می‌گردد. رای صادره قطعی است. رئیس شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان تهران - مستشار دادگاه