تأثیر تعیین حداقل سن ورود به خدمت بر احتساب سابقه خدمت

رأی شعبه دیوان عدالت اداری شاکی در دادخواست تقدیمی به طور خلاصه چنین عنوان نموده که از 26/8/1361 در سن دوازده سالگی در تعمیرگاه جهاد سازندگی مشغول به خدمت گردیده، لیکن پس از سال 1379 در صدور احکام کارگزینی ابتدا و شروع استخدام ایشان 8/5/68 قید گردیده و سابقه خدمت ایشان قبل از سن 18 سالگی حذف شده است. به همین جهت خواهان الزام خوانده به احتساب حدود 6 سال سابقه خدمت خود قبل از سن 18 سالگی گردیده است. طرف شکایت در پاسخ عنوان نموده چون در آیین‌نامه استخدامی، حداقل سن برای استخدام 18 سال قید گردیده است، لذا بر اساس تصمیم کمیته طبقه بندی مشاغل، تاریخ شروع به کار شاکی از 26/8/61 به 8/5/68 اصلاح گردیده است. از توجه به مراتب فوق و سایر محتویات پرونده، مقررات استنادی طرف شکایت ناظر به تعیین حداقل و حداکثر سن برای استخدام است و در مورد چگونگی احتساب سنوات خدمت واجد حکمی نمی‌باشد. از طرفی ماده 151 قانون استخدام کشوری و ماده 105 قانون مدیریت خدمات کشوری علی الاطلاق و بدون قید و شرطی سنوات خدمت غیر رسمی را به عنوان سابقه کارکنان دستگاه‌های مشمول پذیرفته است. در قانون و مقررات تأمین اجتماعی نیز قیدی در این خصوص غیر از لزوم پرداخت حق بیمه ملحوظ نیست. از طرفی مندرجات جوابیه طرف شکایت مبیّن این است که حق بیمه شاکی از تاریخ واقعی شروع به خدمت شاکی پرداخت شده است. بنابراین با رد دفاعیات مشتکی عنه، حکم به الزام خوانده به اصلاح احکام کارگزینی شاکی و احتساب و تعیین سابقه خدمت شاکی بر اساس تاریخ واقعی شروع به کار صادر و اعلام می‌گردد. این رأی طبق ماده 7 قانون دیوان عدالت اداری مصوب سال 1385 قطعی است. رئیس شعبه 3 دیوان عدالت اداری ـ مستشار شعبه واحدی ـ فرزد فهرست شعبه دیوان عدالت اداری نقد رأی تأثیر تعیین حداقل سن ورود به خدمت بر احتساب سابقه خدمت در تاریخ 9 بهمن 1391، شعبه دیوان عدالت اداری به موضوعی رسیدگی کرد که در آن شاکی ادعا داشت از تاریخ 26 آبان 1361 در تعمیرگاه جهاد سازندگی به خدمت مشغول بوده است. با این حال، در احکام کارگزینی، تاریخ شروع استخدام وی 8 مرداد 1368 ثبت شده و سابقه خدمت او قبل از سن 18 سالگی مورد توجه قرار نگرفته بود. شاکی خواستار احتساب حدود 6 سال سابقه خدمت خود قبل از رسیدن به سن 18 سالگی شد. طرف مقابل در پاسخ به این ادعا به آیین‌نامه استخدامی اشاره کرد و اعلام نمود که حداقل سن برای استخدام 18 سال تعیین شده است؛ لذا تاریخ شروع به کار شاکی اصلاح گردیده است. دیوان عدالت اداری با استناد به ماده 151 قانون استخدام کشوری و ماده 105 قانون مدیریت خدمات کشوری، که سنوات خدمت غیررسمی را به عنوان سابقه کارکنان به رسمیت می‌شناسد، و همچنین ب. ت. ب. پرداخت حق بیمه شاکی از تاریخ واقعی شروع به خدمت، دفاعیات طرف مقابل را رد کرد. در نهایت، حکمی صادر شد که ملزم به اصلاح احکام کارگزینی و احتساب سابقه خدمت شاکی بر اساس تاریخ واقعی شروع به کار گردید. این رای بر اساس ماده 7 قانون دیوان عدالت اداری مصوب سال 1385 قطعی است. تاریخ دادنامه قطعی: 1391/11/09 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: تعیین حداقل سن مستخدم در قوانین، ناظر به شرایط ورود به خدمت بوده و مانع احتساب سنوات خدمت مستخدمی که قبل از حداقل سن اشتغال داشته، نمی‌شود. رای شعبه دیوان عدالت اداری شاکی در دادخواست تقدیمی به طور خلاصه چنین عنوان نموده که از 1361/08/26 در سن دوازده سالگی در تعمیرگاه جهاد سازندگی مشغول به خدمت گردیده، لیکن پس از سال 1379 در صدور احکام کارگزینی ابتدا و شروع استخدام ایشان 8/5/68 قید گردیده و سابقه خدمت ایشان قبل از سن 18 سالگی حذف شده است. به همین جهت خواهان الزام خوانده به احتساب حدود 6 سال سابقه خدمت خود قبل از سن 18 سالگی گردیده است. طرف شکایت در پاسخ عنوان نموده چون در آیین‌نامه استخدامی، حداقل سن برای استخدام 18 سال قید گردیده است، لذا بر اساس تصمیم کمیته طبقه بندی مشاغل، تاریخ شروع به کار شاکی از 26/8/61 به 8/5/68 اصلاح گردیده است. از توجه به مراتب فوق و سایر محتویات پرونده، مقررات استنادی طرف شکایت ناظر به تعیین حداقل و حداکثر سن برای استخدام است و در مورد چگونگی احتساب سنوات خدمت واجد حکمی نمی‌باشد. از طرفی ماده 151 قانون استخدام کشوری و ماده 105 قانون مدیریت خدمات کشوری علی الاطلاق و بدون قید و شرطی سنوات خدمت غیر رسمی را به عنوان سابقه کارکنان دستگاه‌های مشمول پذیرفته است. در قانون و مقررات تامین اجتماعی نیز قیدی در این خصوص غیر از لزوم پرداخت حق بیمه ملحوظ نیست. از طرفی مندرجات جوابیه طرف شکایت مبیّن این است که حق بیمه شاکی از تاریخ واقعی شروع به خدمت شاکی پرداخت شده است. بنابراین با رد دفاعیات مشتکی عنه، حکم به الزام خوانده به اصلاح احکام کارگزینی شاکی و احتساب و تعیین سابقه خدمت شاکی بر اساس تاریخ واقعی شروع به کار صادر و اعلام می‌گردد. این رای طبق ماده 7 قانون دیوان عدالت اداری مصوب سال 1385 قطعی است. رئیس شعبه --- دیوان عدالت اداری - مستشار شعبه