تأثیر عدم حضور متهم در دادرسی

رأی خلاصه جریان پرونده جریان پرونده در حدی که مربوط به موضوع فرجام خواهی است.به طور اختصار این است.که دادسرای *برای اقای ک. ک. متولد سال ۱۳۷۳ به اتهام مشارکت در سرقت مسلحانه در شب ( به اتفاق دو نفر دیگر ) کیفرخواست صادر و به استناد ماده ۶۵۴ قانون مجازات اسلامی ( تعزیرات ) تقاضای مجازات او را نموده است. ( ص۱۵۹ ) پرونده در شعبه *مورد رسیدگی واقع شده و دادگاه با احراز بزهکاری او را با اعمال تخفیف به پانزده ماه حبس و هفتاد و چهار ضربه شلاق محکوم کرده است. ( ص۱۸۹ ) با تجدیدنظرخواهی متهم از رای محکومیت او شعبه *رای مذکور را به لحاظ این که دادگاه کیفری دو ب. ت. ب. مجازات بزه صالح برای رسیدگی نبوده نقض و پرونده را برای رسیدگی به دادگاه کیفری یک استان *ارسال نموده است. ( ص۲۲۳ ) پرونده به شعبه *یک ارجاع و دادگاه پس از انجام مقدمات رسیدگی در جلسه دادرسی که اقایان و. م. و ا. ا. وکلای متهم حاضر بوده ولی خود متهم با ابلاغ وقت حاضر نشده است.به اتهام او رسیدگی و به موجب رای صادره با احراز بزهکاری متهم او را با اعمال تخفیف به شش ماه و یک روز حبس و هفتاد و چهار ضربه شلاق محکوم کرده است. حالیه اقای و. م. به وکالت متهم از رای صادره در مهلت قانونی درخواست فرجام کرده است. پرونده برای رسیدگی به دیوان عالی کشور ارسال و به این شعبه ارجاع گردیده است. لایحه فرجامی زمان شور خوانده میشود. عضوممیز- اسلامی هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش اقای ج. ا. عضوممیز و ملاحظه اوراق پرونده و نظریه کتبی اقای س. ش. پ. دادیار دیوان عالی کشور اجمالا مبنی براین که ب. ت. ب. عدم حضور متهم در دادگاه به لحاظ عدم رعایت ماده۳۵۰ قانون ایین دادرسی کیفری عقیده به نقض دادنامه دارم. مشاوره نموده چنین رای میدهد: رأی متن رأی صرف نظر از اعتراضات وکیل ف. خ. رای فرجام خواسته قابل ابرام نیست زیرا در جرایم موجب تعزیر درجه سه که بزه انتسابی به ف. خ. نیز از ان جمله است.یکی از شرایط تشکیل جلسه و رسیدگی دادگاه به حکم ماده ۳۵۰ قانون ایین دادرسی کیفری حضور متهم در دادگاه است.و حضور وکیل او اگر چه ضروری است.ولی کافی برای این امر نیست. براین اساس اگر چه وکلای متهم در جلسه دادرسی که منتهی به صدور رای فرجام خواسته گردیده حاضر بوده اند لکن عدم حضور متهم در جلسه به لحاظ فراهم نبودن شرایط مقرر در قانون مانع تشکیل جلسه و رسیدگی دادگاه بوده و چون دادگاه به این موضوع توجه ننموده رای فرجام خواسته به استناد بند ب ماده ۴۶۹ قانون مرقوم نقض و پرونده در اجرای جزی ۲ ان بند به دادگاه صادرکننده رای ارجاع می گردد. تا با رعایت شرایط قانونی مبادرت به رسیدگی و صدور حکم نماید. شعبه 34 دیوانعالی کشور رییس: ج. ا. مستشار: م. ع. فهرست خلاصه جریان پرونده متن رأی نقد رأی تاثیر عدم حضور متهم در دادرسی در تاریخ 17 مهر 1401، دیوان عالی کشور به پرونده‌ای رسیدگی نمود که در آن متهم به اتهام مشارکت در سرقت مسلحانه محکوم شده بود. در مرحله اول، متهم به پانزده ماه حبس و هفتاد و چهار ضربه شلاق محکوم گردید، اما این حکم به دلیل عدم صلاحیت دادگاه کیفری دو، نقض و پرونده به دادگاه کیفری یک ارسال شد. در دادگاه جدید، متهم به شش ماه و یک روز حبس و هفتاد و چهار ضربه شلاق محکوم شد. وکیل متهم به این رای اعتراض کرد و درخواست فرجام نمود. در جریان بررسی، دیوان عالی کشور به عدم حضور متهم در جلسه دادرسی اشاره کرد و اعلام نمود که طبق ماده 350 قانون آیین دادرسی کیفری، حضور متهم در جلسه دادرسی الزامی است و صرف حضور وکیل کافی نیست. لذا، رای صادره به دلیل عدم رعایت این شرط قانونی نقض و پرونده به دادگاه صادرکننده رای ارجاع شد تا با رعایت شرایط قانونی، به رسیدگی و صدور حکم جدید اقدام نماید. این رای بر اساس بند ب ماده 469 قانون آیین دادرسی کیفری صادر گردید. تاریخ دادنامه قطعی: 1401/07/17 پیام: در جرایم تعزیری درجه سه، عدم حضور متهم در جلسه رسیدگی مانع تشکیل جلسه و رسیدگی دادگاه بوده و حضور وکیل متهم به تنهایی جهت تشکیل جلسه و صدور رای کافی نیست. رای خلاصه جریان پرونده هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش اقای ج. ا. عضو ممیز و ملاحظه اوراق پرونده و نظریه کتبی اقای س. ش. پ. دادیار دیوان عالی کشور اجمالا مبنی براین که ب. ت. ب. عدم حضور متهم در دادگاه به لحاظ عدم رعایت ماده 350 قانون آیین دادرسی کیفری عقیده به نقض دادنامه دارم. مشاوره نموده چنین رای میدهد: صرف نظر از اعتراضات وکیل ف. خ. رای فرجام خواسته قابل ابرام نیست زیرا در جرایم موجب تعزیر درجه سه که بزه انتسابی به ف. خ. نیز از ان جمله است.یکی از شرایط تشکیل جلسه و رسیدگی دادگاه به حکم ماده 350 قانون آیین دادرسی کیفری حضور متهم در دادگاه است.و حضور وکیل او اگر چه ضروری است.ولی کافی برای این امر نیست. براین اساس اگر چه وکلای متهم در جلسه دادرسی که منتهی به صدور رای فرجام خواسته گردیده حاضر بوده اند لکن عدم حضور متهم در جلسه به لحاظ فراهم نبودن شرایط مقرر در قانون مانع تشکیل جلسه و رسیدگی دادگاه بوده و چون دادگاه به این موضوع توجه ننموده رای فرجام خواسته به استناد بند ب ماده 469 قانون مرقوم نقض و پرونده در اجرای جزی 2 ان بند به دادگاه صادرکننده رای ارجاع می‌گردد. تا با رعایت شرایط قانونی مبادرت به رسیدگی و صدور حکم نماید. شعبه --- دیوانعالی کشور تأثیر عدم حضور متهم در دادرسی در تاریخ 29 تیرماه 1392، دادگاه عمومی جزایی اسلامشهر به شکایت ی. ا. ط. در خصوص ترک نفقه فرزند مشترک رسیدگی کرد و متهم را به پنج ماه حبس تعزیری محکوم نمود. این رای به دلیل عدم حضور شاکی و عدم ارائه ادله کافی برای اثبات بزه، به صورت غیابی صادر گردید. پس از آن، دادگاه تجدیدنظر با بررسی محتویات پرونده و عدم وجود استدلال‌های معتبر در دادنامه اولیه، به این نتیجه رسید که عدم حضور متهم نمی‌تواند دلیلی برای محکومیت وی باشد و همچنین اثبات نسب همچنان در حال رسیدگی است. بنابراین، دادگاه تجدیدنظر ضمن نقض رای بدوی، حکم بر برائت متهم صادر نمود و این رای به صورت قطعی اعلام گردید. این تصمیم بر اساس بند یک شق ب ماده 257 از قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور کیفری و با رعایت اصل 37 قانون اساسی اتخاذ شده است. تاریخ دادنامه قطعی: 1392/04/29 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: صرف عدم حضور متهم در دادرسی، دلیل بر بزهکاری وی نیست. در خصوص شکایت خانم ل.ط. بر علیه آقای م.ش. فرزند ع. دایر بر ترک نفقه فرزند مشترک، دادگاه توجها به شرح و محتویات پرونده شرح شکایت شاکی صدور کیفرخواست در دادسرای عمومی و انقلاب اسلامشهر عدم حضور و. د. ج. دادگاه جهت اثبات بی‌گناهی خود بزه منتسبه بر وی محرز و مسلم بوده مستندا به ماده 642 از قانون مجازات اسلامی متهم موصوف را به پنج ماه حبس تعزیری محکوم می‌نماید. رای صادره غیابی بوده، ده روز پس از ابلاغ، قابل واخواهی در همین شعبه و بیست روز پس از آن قابل تجدیدنظر در محاکم تجدیدنظر استان تهران خواهد بود. در خصوص اتهام متهمین دایر بر رابطه نامشروع نظر به عدم حضور احدی از طرفین و ادعای طرف دیگر مبنی بر وقوع عقد موقت بین آن‌ها مستندا به اصل حاکمیت به استناد ماده 177 از قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور کیفری حکم بر برائت آنان صادر و اعلام می‌دارد. رئیس شعبه --- دادگاه عمومی جزایی اسلامشهر - بیاتی رای دادگاه تجدیدنظر استان در خصوص تجدیدنظرخواهی م.ش. نسبت به دادنامه شماره --- - 21/2/92 صادره از شعبه --- دادگاه عمومی جزایی اسلامشهر که متضمن محکومیت ت. ن. خ. به لحاظ بزه ترک نفقه به تحمل پنج ماه حبس می‌باشد، دادگاه با بررسی محتویات پرونده ن. ب. ا. در دادنامه معترض عنه هیچ گونه استدلال محکمه پسندی قید نشده است و عدم حضور متهم برای محکومیت وی دلیل تلقی نمیگردد و مهم‌تر از همه اینکه اثبات نسب هنوز در هیچ محکمهای پذیرفته نشده است تا بتوان متهم را مجازات نموده و بنا به اظهارات ت. ن. خ. در لایحه اعتراضیه خود موضوع اثبات نسب در شعبه چهارم حقوقی دادگستری اسلامشهر در حال رسیدگی م. ب. بنا به مراتب اعتراض وارد تشخیص و مستندا به بند یک از شق ب از ماده 257 از قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور کیفری ضمن نقض دادنامه تجدیدنظرخواسته با رعایت اصل 37 از قانون اساسی به لحاظ فقد ادله اثبات حکم بر برائت ت. ن. خ. از بزه فوق الذکر صادر و اعلام می‌گردد. رای صادره قطعی است. رئیس شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان تهران - مستشار دادگاه