تاثیر نشوز زوجه بر نفقه و شرط تنصیف

رأی خلاصه جریان پرونده آقای …. م.ش. د. ب. ط. همسرش خانم م. ب.ف. به خواسته صدور گواهی عدم امکان سازش با استناد به سند نکاحیه و دادنامه های شماره ... - 1393/2/30 شعبه 243 دادگاه خانواده تهران مشعر به اجازه ازدواج مجدد و شماره ...- 1391/11/30 شعبه 244 دادگاه خانواده تهران متضمن محکومیت زوجه به تمکین تقدیم محاکم خانواده تهران نموده که در تاریخ 1393/10/20 به شعبه 244 دادگاه خانواده تهران ارجاع شده است پس از تعیین وقت دادرسی و دعوت طرفین آقای ش. ج. به وکالت از خواهان وارد شده و در جلسه دادرسی مورخ 1393/12/13 که با حضور وکیل زوج و شخص زوجه تشکیل شده بود وکیل زوج با ارائه دادنامه شماره 01093 - 1392/7/6 شعبه 26 دادگاه تجدید نظر استان تهران مشعر بر تأیید و اصلاح دادنامه شماره 0504 - 1392/4/10 شعبه 243 دادگاه خانواده مبنی بر تقسیط مهریه اظهار نموده که حکم تمکین و مهریه صادر شده است و زوجه نیز توضیح داده است با طلاق موافق نیستم و اجرت المثل را مطالبه کرده ام و یک فرزند مشترک پسر 13 ساله داریم . نمی خواهد با من زندگی کند و حالا می خواهد مرا طلاق دهد . دادگاه در جهت اصلاح ذات البین قرار ارجاع امر به داوری صادر نموده است بدین منظور زوج آقای ا. د. و زوجه آقای ص. ب.ف. را بعنوان داوران خویش به دادگاه معرفی نموده اند . داوران مزبور طی لایحه علیحده اعلام نموده اند که موفق به ایجاد صلح و سازش نشده اند دادگاه درجهت تعیین تکلیف در خصوص حقوق ناشی از زوجیت طرفین را به دادرسی دعوت نموده است در جلسه دادرسی مورخ 1394/6/1 وکیل زوج حاضر شده لیکن زوجه حاضر نشده است وکیل زوج توضیح داده است که خوانده مهریه و اجرت المثل را مطالبه نموده که پرداخت آنها تقسیط شده و در حال پرداخت است و زوجه محکوم به تمکین شده و درباره فرزند 13 ساله و ملاقات با مادرش حکم صادر گردیده و جهیزیه تحویل شده است وکیل زوج دادنامه های شماره 000194 - 1392/2/17 شعبه چهل دادگاه تجدید نظر استان تهران متضمن تأیید دادنامه شماره 2007 - 1391/11/30 شعبه 244 دادگاه خانواده مشعر بر محکومیت زوجه به تمکین و شماره 02218 - 1392/10/14 شعبه 286 دادگاه خانواده متضمن محکومیت زوج به پرداخت اجرت المثل ایام زوجیت و شماره 01975 - 1391/12/26 متضمن سپردن حضانت فر زند مشترک به زوج و تعیین حق ملاقات برای زوجه را تقدیم نموده است . متعاقب آن دادگاه ختم دادرسی را اعلام و طی دادنامه شماره 00762 - 1394/6/15 با اشاره به اینکه درباره مهریه و اجرت المثل حکم صادر شده و زوجه ملزم به تمکین شده و مشارالیها ادعای دیگری نکرده است ، گواهی عدم امکان سازش زوجین را جهت اجرای صیغه طلاق صادر نموده است . پس از ابلاغ دادنامه زوجه با این ادعا که در خصوص تنصیف دارایی حکمی صادر نگردیده و جهیزیه به طور کامل تحویل نشده و درباره تمکین فقط حکم صادر شده و اجرائیه صادر نگردیده و درباره ملاقات فرزند مشترک اظهار نظر نشده و اقساط مهریه پرداخت نشده و اجرت المثل پرداخت نگردیده نسبت به دادنامه مزبور تجدید نظرخواهی نموده و شعبه 47 دادگاه تجدید نظر استان تهران طی دادنامه شماره 01481 - 1394/9/8 ضمن رد تجدیدنظرخواهی دادنامه بدوی را عیناً تأیید و استوار نموده است این دادنامه در تاریخ 1394/9/23 به نحو قانونی به خانم م. ب.ف. ابلاغ و طی دادخواست فرجام خواهی که به شماره و تاریخ 132 - 1394/10/12 ثبت دفتر دادگاه شده با همان جهات تجدید نظرخواهی نسبت به دادنامه مذکور فرجام خواهی نموده است پرونده پس از وصول پاسخ ف. خ. د. تبادل لوایح به دبیرخانه دیوان عالی کشور ارسال و به این شعبه ارجاع شده است مفاد لوایح طرفین حین المشاوره قرائت میشود .هیئت شعبه درتاریخ بالا تشکیل گردید پس از قر ائت گزارش آقای … عضو ممیزو اوراق پرونده درخصوص دادنامه شماره 01481 - 1394/9/8 فرجام خواسته مشاوره نموده چنین رأی می دهد: رأی شعبه دیوان عالی کشور فرجام خواهی خانم م. ب.ف. به طرفیت آقای …. م.ش. نسبت به دادنامه شماره 01481 - 1394/9/8 شعبه 47 دادگاه تجدید نظر استان تهران متضمن تأیید و استواری دادنامه شماره 00762 - 1394/6/15 شعبه 243 دادگاه خانواده تهران مشعر بر صدور گواهی عدم امکان سازش جهت اجرای صیغه طلاق موجه و منطبق با جهات قانونی فرجام خواهی نبوده و دادنامه فرجام خواسته صحیحاً صادر گردیده است زیرا گرچه دادگاه در متن دادنامه مبنای طلاق را سوء رفتار و نشوز زوجه تعیین ننموده است لیکن قید جمله « زوجه ملزم به تمکین با صدور حکم قطعی در همین دادگاه شده است »; بر ناشزه بودن ف. خ. و در نتیجه عدم تعلق نفقه ایام عده و عدم برخورداری از نصف دارایی دلالت دارد . و از نظر رعایت اصول دادرسی نیز ایرادی ملاحظه نشده است لهذا مستنداً به مواد 366 و 370 و 396 قانون آیین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب در امور مدنی ضمن رد دعوی فرجام خواهی ، دادنامه فرجام خواسته تأیید و ابرام می گردد . شعبه 47 دیوان عالی کشور - رئیس و عضو معاون سید احمد طباطبائی - سید صالح سجادی فهرست خلاصه جریان پرونده شعبه دیوان عالی کشور نقد رأی تاثیر نشوز زوجه بر نفقه و شرط تنصیف در این پرونده، درخواست صدور گواهی عدم امکان سازش (طلاق) به استناد سند ازدواج و مستندات مرتبط به دادگاه خانواده ارائه شده است. خواهان به وجود اختلافات شدید و عدم امکان ادامه زندگی مشترک اشاره کرده و ادعا نموده که خوانده مهریه و حقوق خود را دریافت کرده است. در مقابل، خوانده عدم رضایت به طلاق را مطرح و خواستار دریافت تمامی حقوق خود شده است. <br>دادگاه بدوی با استناد به مواد قانونی مرتبط، گواهی عدم امکان سازش را صادر کرده و اعلام نموده که خواهان می‌تواند با ارائه این گواهی به دفاتر ثبت طلاق اقدام نماید. پس از آن، خوانده به رای بدوی اعتراض کرده و پرونده به دادگاه تجدیدنظر ارجاع شده است. <br>دادگاه تجدیدنظر پس از بررسی، به دلیل عدم انصراف خواهان از تصمیم خود بر طلاق، تجدیدنظرخواهی را رد و رای بدوی را تایید کرده است. همچنین، در خصوص شرط تنصیف اموال، زوجه را مستحق دانسته و خواهان را به پرداخت مبلغی به زوجه ملزم کرده است. در نهایت، رای تجدیدنظر به دلیل عدم انطباق با موازین قانونی و شرعی نقض و پرونده به شعبه دیگری از دادگاه تجدیدنظر ارجاع گردیده است. پرونده کلاسه *تصمیم نهایی شماره * خواهان: اقای م. ب. فرزند ح. با وکالت اقای م. ر. م. فرزند م. به نشانی * خوانده: خانم ز. م. فرزند م. به نشانی * خواسته: صدور گواهی عدم امکان سازش به درخواست زوج گردشکار: اقای م. ب. با وکالت بعدی اقای م. ر. به طرفیت خانم ز. م. دادخواست صدور گواهی عدم امکان سازش بر طلاق در دادگاه خانواده *مطرح نموده است.که پرونده به این شعبه دادگاه ارجاع شده است. پس از جری تشریفات قانونی و اخذ نظریه قاضی مشاور با اعلام ختم رسیدگی وبا استعانت از خداوند متعال به شرح ذیل مبادرت به صدور رای می نماید.: در خصوص دعوی اقای م. ب. فرزند ح. با وکالت بعدی اقای م. ر. م. به طرفیت خانم ز. م. فرزند م. به خواسته صدور گواهی عدم امکان سازش (طلاق) به استناد سند ازدواج شماره 7213 مورخ 1370/12/08 و شناسنامه و دادنامه دادگاه تجدیدنظر و فیش پرداختی ونامه مشاور به شرح متن دادخواست تقدیمی، با این توضیح که حسب اظهارات خ. د. ش. دادخواست و در جلسه دادگاه و مستندات ابرازی وی از جمله مندرجات سند نکاحیه شماره 7213 دفتر رسمی ثبت ازدواج شماره 13 *طرفین در مورخ 1370/12/08 به علقه زوجیت و نکاح دائم یکدیگر درامده و زندگی مشترک خویش را اغاز نموده‌اند برابر نظریه دایره مشاوره و مددکاری به لحاظ اصرار زوج بر طلاق سازشی حاصل نگردید. لذا خ. ب. خ. فوق طرح دعوی نموده تا با اختیار قانونی زوجه اش را مطلقه نماید. و اظهار داشته جهت جلوگیری از تخریب روح و جسم یکدیگر و علی رغم تلاشهای بزرگان امکان ادامه زندگی مقدور نبوده و تصمیم به جدایی گرفته و خوانده مهریه واجرت المثل ایام زندگی مشترک نفقه و سایر حقوق شرعی خ. ر. ب. استناد مدارک ارائه شده و دادنامه های صادرشده دریافت نموده است.و به لحاظ عدم تمکین خوانده اقدام به ازدواج مجدد نموده است.ده سال است.که اختلاف دارند وجدا زندگی می کنند. زوجه در مقام دفاع اظهار داشته، راضی به طلاق نبوده است.و چنانچه خواهان مصر بر طلاق است.همه حق و حقوقاتش را باید پرداخت نماید. مهریه من را پایمال کردند. و بخدا می سپارم اجرت المثل ایام زندگی قبلا رای صادر شده و گرفته است.جهیزیه مستهلک شده است.یک خانه دارند که سه دانگ ان به نام خانم و سه دانگ به نام اقا م. ب.. نظر به مجموع اوراق و محتویات پرونده، دعوی خواهان و مستندات ابرازی وی از جمله مندرجات سند نکاحیه پیش گفته که مبین علقه زوجیت دائم طرفین م. ب.. و ب. ت. ب. اظهارات طرفین در جلسه رسیدگی مورخ 1400/12/02 دادگاه و نظر به این که تلاش دادگاه ومساعی داوران در جهت رفع اختلاف و ایجاد صلح و سازش زوجین موثر نبوده و زوج اصرار بر طلاق دارد. لذا دادگاه توجها به مجموع محتویات پرونده و اصرار زوج بر طلاق و به استناد مواد 1286٫1284٫1133 و 1287 قانون مدنی و مواد 28٫27٫26٫24 و 29 قانون حمایت خانواده مصوب یکم اسفند 1391ونظریه قاضی مشاور گواهی عدم امکان سازش بین زوجین را صادر می نماید. زوج می‌تواند این گواهی را در صورت قطعیت به یکی از دفاتر رسمی ثبت طلاق ارائه و با رعایت موازین قانونی وشرعی نسبت به اجرای طلاق وثبت ان اقدام نماید. مهریه مطابق سند نکاحیه و طبق دادنامه *و دادنامه تجدید نظر 9909975612200944 شعبه دوم پرداخت شده است. اجرت المثل طی دادنامه شماره *و پس از گذشت مهلت تجدید نظر خواهی ظرف بیست روز دیگر قابل فرجام خواهی در دیوان محترم عالی کشور م. ب..ع/غ رای دادگاه تجدیدنظر استان تاریخ رسیدگی: 1401/06/14 ت. ن. خ.: خانم ز. م. فرزند م. ت. ن. خ.: اقای م. ب. فرزند ح. با وکالت اقای م. ر. م. تجدیدنظرخواسته: رای شماره **01/02/27 صادره از شعبه * تاریخ ابلاغ رای بدوی به ت. ن. خ.: 1401/02/27 تاریخ وصول دادخواست تجدیدنظر: 1401/03/17 مرجع رسیدگی کننده: شعبه * هییت شعبه: اقایان ع. ا. ص. ن. رئیس و ا. م. ن. مستشار دادگاه تجدیدنظرخراسان جنوبی در این پرونده، اقای م. ب. فرزند ح. با وکالت بعدی اقای م. ر. م.، به طرفیت خانم ز. م. فرزند م.، دادخواستی به خواسته صدور گواهی عدم امکان سازش (طلاق)، تقدیم دادگاه نموده است. پرونده در شعبه *مورد رسیدگی قرار گرفته است.و پس از سیر مراحل دادرسی، دادگاه ختم رسیدگی را اعلام و گواهی عدم امکان سازش بین زوجین را صادر نموده است. با ابلاغ رای، خوانده، نسبت به ان اعتراض کرده و پرونده به شعبه *ارجاع شده است. این دادگاه پس از بررسی محتوای پرونده و مشاوره و حصول توافق، با اعلام ختم دادرسی به شرح ذیل انشای رای می کند. * رای دادگاه تجدیدنظر * در خصوص تجدیدنظرخواهی خانم ز. م. فرزند م.، به طرفیت اقای م. ب. فرزند ح. با وکالت اقای م. ر. م.، نسبت به رای شماره **01/02/27 صادره از شعبه *، به شرح مندرج در گردش کار؛ ن. ب. ا. با وجود دعوت زوجین به اصلاح ذات البین و ارجاع موضوع به داوری، زوج از تصمیم خود بر طلاق منصرف نشده و طبق قاعده ی الطلاق بید من اخذ بالساق بر اساس رای صادره (گواهی عدم امکان سازش) ایرادی وارد نیست. در خصوص نفقه ی زوجه نیز سابقا حکم صادر شده و در جریان اجرا م. ب.. در خصوص اجرت المثل ایام زوجیت نیز طبق دادنامه ی شماره ی *، سابقا تصمیم گیری شده و از مدت ها قبل از ان، زوجین جدا از یکدیگر زندگی می کنند و انجام کار به دستور زوج، پس از تاریخ صدور دادنامه، منطقا سالبه به انتفای موضوع است.و ب. ت. ب. پرداخت اجرت المثل، زوجه استحقاق نحله ندارد. در خصوص جهیزیه نیز ب. ت. ب. اینکه در زمان مفارقت، زوج منزل مشترک را ترک نموده و دلیلی بر اینکه اقلامی از جهیزیه را با خود برده باشد.، ارائه نشده و منطقا نیز جهیزیه ی زوجه در این سال ها مستهلک شده و ادعای زوجه مبنی بر تخریب یا فروش برخی از اقلام ان توسط زوج در طول زندگی مشترک، اقتضای دعوای علیحده دارد.، لذا در این قسمت ها تجدیدنظرخواهی منطبق بر شقوق ماده ی 348 قانون ایین دادرسی مدنی نبوده و غیر وارد تشخیص و به استناد ماده ی 358 قانون مذکور ضمن رد تجدیدنظرخواهی، دادنامه ی تجدیدنظرخواسته تایید می‌گردد. ولیکن در خصوص شرط ضمن عقد ناظر به تنصیف اموال، اگر چه اصل سند نکاح مشتمل بر شرط مذکور ارائه نشده ولیکن زوج منکر پذیرش شرط مذکور نمی‌باشد. و ب. ت. ب. اوضاع و احوال زندگی مشترک زوجین از ابتدا، من جمله عدم باروری زوجه که مستنبط از اظهارات طرفین به سبب وضعیت جسمانی زوج بوده و اینکه زوجین حسب الاقرار خودشان از سال 1392 به صورت جدا زندگی می کنند و با این حال پس از چند سال از تاریخ مفارقت و صرفا در زمانی که زوجه قصد ادامه ی تحصیل در شهر دیگری را نموده، دعوی الزام به تمکین مطرح و رای بر نشوز زوجه صادر شده است، فی المجموع در نظر دادگاه این امر که تقاضای طلاق ناشی از تخلف زوجه از وظایف همسری یا سوی اخلاق و رفتار او باشد. احراز نمی گردد. و بنابراین زوجه مستحق شرط تنصیف تشخیص می‌گردد. در خصوص دارایی موجود زوج از ناحیه ی زوجه سه دانگ یک باب منزل مسکونی، 660 سهم از شرکت احیای صنایع خراسان، یک دستگاه خودروی سواری و پاداش بازنشستگی زوج، معرفی شده است.که منزل مسکونی مذکور بالمناصفه متعلق به طرفین بوده و پس از خرید زمین توسط زوج و ساخت مشارکتی ان، سه دانگ منزل به نام زوجه منتقل شده و در مورد سهم شرکت احیای صنایع خراسان نیز طبق اقرار زوجه همزمان میزان مساوی سهم (50 سهم) برای هر یک از زوجین خریداری شده (میزان فعلی سهام ناشی از افزایش سرمایه ی شرکت م. ب..) بنابراین ب. ت. ب. ماهیت و فلسفه ی وضع شرط تنصیف، از این بابت حقی برای زوجه قابل احتساب نمی‌باشد. و در خصوص پاداش بازنشستگی، صرف نظر از اینکه در شمول شرط تنصیف (اموالی که در ایام زناشویی به دست امده) بر پاداش بازنشستگی محل تردید است، ب. ت. ب. اینکه پاداش مذکور چند سال قبل به زوج پرداخت و پس از ان زوج اجرت المثل ایام زوجیت را پرداخت و ازدواج مجدد نموده، ادعای زوج بر هزینه ی کل ان، مقرون به واقع م. ب.. و وجود ان در حال حاضر محرز نیست و از این جهت نیز زوجه مستحق شناخته نشده و اما در خصوص خودروی سواری سمند، اگر چه خودروی مذکور پس از مفارقت زوجین خریداری شده است.ولیکن اولا عموم و اطلاق شرط مزبور شامل خودروی مذکور می‌شود. ثانیا طبق اظهارات طرفین قسمتی از وجه خرید خودرو از محل فروش خودروی پیکان سابق بوده است، با وصف مذکور دادگاه در این قسمت تجدیدنظرخواهی را وارد تشخیص و به استناد بند ه ماده ی 348 و مواد 198 و 358 قانون ایین دادرسی مدنی، رای بر الزام زوج به پرداخت مبلغ سیصد میلیون ریال از بابت شرط مزبور د. ح. زوجه صادر می نماید.. رای صادره حضوری و ظرف مهلت بیست روز از تاریخ ابلاغ، قابل فرجام خواهی در دیوان عالی کشور م. ب.. ٪ رئیس شعبه *مستشار دادگاه تجدیدنظر * رای شعبه دیوان عالی کشور ف. خ.: 1 اقای م. ب. با وکالت اقای م. ر. م. 2 خانم ز. م. فرجام خوانده: 1 خانم ز. م. 2 اقای م. ب. فرجام خواسته: دادنامه شماره 3921 صادره از شعبه * تاریخ ابلاغ دادنامه به ف. خ.: 1401/06/15 تاریخ وصول دادخواست فرجامی: 1401/07/02 هیات شعبه اقایان: ع. ن. (رئیس) ع. ک. ص. س. (مستشار) س. م. (عضو معاون) خواهان اقای م. ب. دادخواستی با انضمام رونوشت های سند ازدواج شماره 7213 مورخ 70/12/8 دفتر رسمی ازدواج شماره سیزده بیرجند و شناسنامه و نامه مشاوره و دادنامه استنادی به طرفیت خوانده ز. م. به خواسته صدور گواهی عدم امکان سازش جهت اجرای صیغه طلاق در محاکم خانواده *مطرح نموده است.و خ. د. ش. خواسته مرقوم نموده که به موجب سند نکاحیه استنادی خوانده همسر دائمی اینجانب است.و به لحاظ بروز اختلافات ب. ت. ب. وصول اجرت المثل و نفقه و سایر حقوق از جانب زوجه و عدم تمکین مکرر وی که منجر به ازدواج مجددم شده است.صدور گواهی عدم امکان سازش جهت اجرای صیغه طلاق م. ا. پرونده جهت رسیدگی به شعبه *ارجاع شده است.و جلسه رسیدگی دادگاه مورخ 1400/12/02 در وقت مقرر با حضور طرفین برگزار شده است.و خواهان گفته خواسته به شرح داخواست تقدیمی است.و چند سال است.اختلاف داریم و نمی توانیم به زندگی مشترک ادامه دهیم و مهریه و اجرت المثل و نفقه اش را داده ام و خ. د. پ. گفته من راضی به طلاق نیستم و اجرت المثل را گرفته ام و مهریه ام را طلبکارم و اگرچه رای دادگاه صادر شده و مرا محروم نموده است.و جهیزیه ام مستهلک شده است.و دارایی زوج یک ماشین سمند و سهام 660 سهم از شرکت احیای صنایع خراسان و صد میلیون تومان وجه نقد پاداش بازنشستگی دارد. و منزل به صورت سه دانگ سه دانگ مالک می باشیم و زوج گفته مهریه اش را داده ام و حکم دادگاه دارم. و سه دانگ منزلم را به نام وی نموده ام و ماشین سمند دارم. و ده سال است.جدای از همدیگر زندگی می کنیم و سهام ادعای را نیز دارم. و پول بازنشستگی به مبلغ ادعایی نبوده است.و زوجه اظهار نموده که من معلم بودم و حقوقم را گرفته است.باید برگرداند و زوج بیان نموده قبول ندارم. حقوقش را در منزل من خرج نکرده است.دادگاه قرار ارجاع امر به داوری جهت اصلاح ذات البین زوجین صادر نموده داور ز. ا. ف. ب. نظر به عدم امکان سازش زوجین داده است.و قاضی مشاور خانواده نیز نظر به عدم امکان سازش زوجین دارند اقای م. ر. م. طبق لایحه شماره 3605 مورخ 1401/02/05 وکالت خود را ز جانب زوج اعلام کرده است.و رونوشت دادنامه های نفقه و حکم قطعی تمکین زوجه که خوانده محکوم به ان د. ح. زوج گردیده از برگ 63 تا 71 ضم پرونده شده است.و گواهی نشوز زوج طبق برگ 72 ضم سابقه شده است.دادگاه ب. ت. ب. محتویات پرونده ختم رسیدگی را اعلام و با صدور دادنامه شماره 3574 مورخ 1401/02/27 به شرح برگهای 86 و 87 پرونده گواهی عدم امکان سازش جهت اجرای صیغه طلاق باین یایسه با تعیین تکلیف حقوق مالی زوجه ناشی از زوجیت ب. ت. ب. فقدان فرزند مشترک صادر و اعلام نموده است.و با ابلاغ دادنامه مذکور به طرفین زوجه از ان تجدیدنظر خواهی نموده است.و پرونده بابت رسیدگی به شعبه *ارجاع گردیده است.و جلسه رسیدگی شعبه مذکور محترم در مورخ 1401/06/12 در وقت مقرر با حضور طرفین برگزار شده است.و طرفین اظهارات جلسات قبل را تکرار نموده‌اند و دادگاه ب. ت. ب. محتویات پرونده ختم رسیدگی را اعلام و چنین رای صادر نموده اند. در خصوص تجدیدنظرخواهی خانم ز. م. فرزند م.، به طرفیت اقای م. ب. فرزند ح. با وکالت اقای م. ر. م.، نسبت به رای شماره **01/02/27 صادره از شعبه *، به شرح مندرج در گردش کار؛ ن. ب. ا. با وجود دعوت زوجین به اصلاح ذات البین و ارجاع موضوع به داوری، زوج از تصمیم خود بر طلاق منصرف نشده و طبق قاعده ی الطلاق بید من اخذ بالساق بر اساس رای صادره (گواهی عدم امکان سازش) ایرادی وارد نیست. در خصوص نفقه ی زوجه نیز سابقا حکم صادر شده و در جریان اجرا م. ب.. در خصوص اجرت المثل ایام زوجیت نیز طبق دادنامه ی شماره ی *، سابقا تصمیم گیری شده و از مدت ها قبل از ان، زوجین جدا از یکدیگر زندگی می کنند و انجام کار به دستور زوج، پس از تاریخ صدور دادنامه، منطقا سالبه به انتفای موضوع است.و ب. ت. ب. پرداخت اجرت المثل، زوجه استحقاق نحله ندارد. در خصوص جهیزیه نیز ب. ت. ب. اینکه در زمان مفارقت، زوج منزل مشترک را ترک نموده و دلیلی بر اینکه اقلامی از جهیزیه را با خود برده باشد.، ارائه نشده و منطقا نیز جهیزیه ی زوجه در این سال ها مستهلک شده و ادعای زوجه مبنی بر تخریب یا فروش برخی از اقلام ان توسط زوج در طول زندگی مشترک، اقتضای دعوای علیحده دارد.، لذا در این قسمت ها تجدیدنظرخواهی منطبق بر شقوق ماده ی 348 قانون ایین دادرسی مدنی نبوده و غیر وارد تشخیص و به استناد ماده ی 358 قانون مذکور ضمن رد تجدیدنظرخواهی، دادنامه ی تجدیدنظرخواسته تایید می‌گردد. ولیکن در خصوص شرط ضمن عقد ناظر به تنصیف اموال، اگر چه اصل سند نکاح مشتمل بر شرط مذکور ارائه نشده ولیکن زوج منکر پذیرش شرط مذکور نمی‌باشد. و ب. ت. ب. اوضاع و احوال زندگی مشترک زوجین از ابتدا، من جمله عدم باروری زوجه که مستنبط از اظهارات طرفین به سبب وضعیت جسمانی زوج بوده و اینکه زوجین حسب الاقرار خودشان از سال 1392 به صورت جدا زندگی می کنند و با این حال پس از چند سال از تاریخ مفارقت و صرفا در زمانی که زوجه قصد ادامه ی تحصیل در شهر دیگری را نموده، دعوی الزام به تمکین مطرح و رای بر نشوز زوجه صادر شده است، فی المجموع در نظر دادگاه این امر که تقاضای طلاق ناشی از تخلف زوجه از وظایف همسری یا سوی اخلاق و رفتار او باشد. احراز نمی گردد. و بنابراین زوجه مستحق شرط تنصیف تشخیص می‌گردد. در خصوص دارایی موجود زوج از ناحیه ی زوجه سه دانگ یک باب منزل مسکونی، 660 سهم از شرکت احیای صنایع خراسان، یک دستگاه خودروی سواری و پاداش بازنشستگی زوج، معرفی شده است.که منزل مسکونی مذکور بالمناصفه متعلق به طرفین بوده و پس از خرید زمین توسط زوج و ساخت مشارکتی ان، سه دانگ منزل به نام زوجه منتقل شده و در مورد سهم شرکت احیای صنایع خراسان نیز طبق اقرار زوجه همزمان میزان مساوی سهم (50 سهم) برای هر یک از زوجین خریداری شده (میزان فعلی سهام ناشی از افزایش سرمایه ی شرکت م. ب..) بنابراین ب. ت. ب. ماهیت و فلسفه ی وضع شرط تنصیف، از این بابت حقی برای زوجه قابل احتساب نمی‌باشد. و در خصوص پاداش بازنشستگی، صرف نظر از اینکه در شمول شرط تنصیف (اموالی که در ایام زناشویی به دست امده) بر پاداش بازنشستگی محل تردید است، ب. ت. ب. اینکه پاداش مذکور چند سال قبل به زوج پرداخت و پس از ان زوج اجرت المثل ایام زوجیت را پرداخت و ازدواج مجدد نموده، ادعای زوج بر هزینه ی کل ان، مقرون به واقع م. ب.. و وجود ان در حال حاضر محرز نیست و از این جهت نیز زوجه مستحق شناخته نشده و اما در خصوص خودروی سواری سمند، اگر چه خودروی مذکور پس از مفارقت زوجین خریداری شده است.ولیکن اولا عموم و اطلاق شرط مزبور شامل خودروی مذکور می‌شود. ثانیا طبق اظهارات طرفین قسمتی از وجه خرید خودرو از محل فروش خودروی پیکان سابق بوده است، با وصف مذکور دادگاه در این قسمت تجدیدنظرخواهی را وارد تشخیص و به استناد بند ه ماده ی 348 و مواد 198 و 358 قانون ایین دادرسی مدنی، رای بر الزام زوج به پرداخت مبلغ سیصد میلیون ریال از بابت شرط مزبور د. ح. زوجه صادر می نماید. رای صادره حضوری و ظرف مهلت بیست روز از تاریخ ابلاغ، قابل فرجام خواهی در دیوان عالی کشور م. ب.. با ابلاغ دادنامه مذکور به طرفین زوجین از ان فرجام خواسته اند و پرونده پس از وصول به دیوان عالی کشور بابت رسیدگی به این شعبه ارجاع گردید.لوایح زوجین و اوراق پرونده و گزارش تنظیمی هنگام شور قرائت می‌گردد. هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش اقای س. م. عضو ممیز و ملاحظه اوراق پرونده در خصوص دادنامه شماره 3574 1401/02/27 فرجام خواسته مشاوره نموده چنین رای می دهد: ب. ت. ب. محکومیت قطعی زوجه طبق دادنامه 1131 مورخ 97/10/27 که در شعبه *به شرح دادنامه شماره 7 مورخ 98/1/7 به تمکین د. ح. زوج و صدور گواهی نشوز زوجه هیات شعبه فرجام خواهی زوج را وارد دانسته و مستندا به بند 2 ماده 371 و بند ج ماده 401 قانون ایین دادرسی مدنی رای فرجام خواسته را به لحاظ عدم انطباق با موازین شرعی و قانونی نقض می نماید. و پرونده را جهت رسیدگی مجدد و صدور حکم شایسته به شعبه دیگری از شعب دادگاه‌های تجدیدنظر استان *ارجاع می نماید. رئیس: ع. ن. مستشار: ع. ک. ص. س. عضو معاون: س. م.