تاثیرحکم تمکین بر نفقه زوجه

تاثیرحکم تمکین بر نفقه زوجه خ. م.: در تاریخ 2 آذر 1394، دادگاه بدوی به موضوع مطالبه نفقه معوقه رسیدگی کرد. با تایید رابطه زوجیت و عدم حضور طرف مقابل، بر اساس مواد 1106، 1107 و 1206 قانون مدنی، مبلغ 200,800,000 ریال به عنوان نفقه و 1,210,000 ریال بابت خسارت دادرسی تعیین و محکوم شد. در مرحله واخواهی، طرف مقابل ادعا کرد که نفقه را پرداخت کرده و زندگی مشترکی داشته‌اند. دادگاه با استناد به مواد 305 و 306 قانون آیین دادرسی مدنی، تاریخ استحقاق نفقه را اصلاح و رای بدوی را تایید کرد. در مرحله تجدیدنظر، دادگاه به بررسی ادعای ت. ن. خ. پرداخت و حکم به تایید محکومیت او به پرداخت نفقه معوقه به مبلغ 12,794,000 تومان از تاریخ 17 مهر 1391 تا 2 آذر 1393 و هزینه دادرسی صادر کرد. این رای قطعی و غیرقابل اعتراض است. تاریخ دادنامه قطعی: 1394/09/02 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: مبدا اثر حکم تمکین جهت عدم استحقاق زوجه به نفقه، از تاریخی است که آماده بودن مسکن و اثاث البیت متعارف به زوجه ابلاغ شده باشد. رای دادگاه بدوی در خصوص دعوی خانم م. ع. فرزند ح. به طرفیت شوهرش آقای ع. ح. فرزند م. به خواسته مطالبه نفقه معوقه از تاریخ 90/1/1 لغایت صدور حکم به انضمام خسارت دادرسی، دادگاه پس از احراز رابطه زوجیت دائم به نحو صحت بین خوانده و خواهان بر اساس اسناد سجلی و سند نکاحیه از آنجایی که از جمله حقوق مسلم زن از شوهرش تامین نفقه از وی م. ب. که در مانحن فیه خ. د. ج. دادگاه حاضر نگردیده و دلیل به پرداخت نفقه مورد مطالبه همسرش ارائه ننموده است لذا دادگاه به شرح صورتجلسات دادگاه دعوی خواهان از تاریخ 90/1/1 لغایت صدور حکم را مقرون به واقع و قانونی تشخیص داده به استناد مواد 1106 و 1107 و 1206 قانون مدنی خوانده را به پرداخت مبلغ 200 ، 800 ، 000 ریال از تاریخ 90/1/1 لغایت صدور حکم بابت اصل خواسته و تسبیبا به استناد مواد 515 و 519 قانون آیین دادرسی در امور مدنی به پرداخت مبلغ 1 ، 210 ، 000 ریال ریال بابت خسارت دادرسی به خواهان و مبلغ 4 ، 814 ، 000 ریال د. ح. صندوق دولت محکوم مینماید. رای صادره غیابی و ظرف 20 روز پس از ابلاغ قابل واخواهی در همین شعبه و با انقضای مهلت واخواهی ظرف 20 روز قابل اعتراض در محاکم محترم تجدیدنظر استان تهران م. ب.. رئیس شعبه --- دادگاه عمومی حقوقی تهران- غلامرضا احمدی رای دادگاه بدوی در خصوص دادخواست آقای ع. ح. ن. به طرفیت خانم م. ع. به خواسته واخواهی نسبت به دادنامه صادره به شماره 1341 مورخ 93/9/2 ب. ش. د. تقدیمی با بررسی محتویات پرونده ملاحظه می‌گردد که واخواه طی دادخواست تقدیمی و جلسه رسیدگی ادعا نموده است که نسبت به میزان نفقه از تاریخ 90/12/15 لغایت 91/7/17 طی دادنامه مورخ 91/7/17 به شماره 1301024 رای صادر شده است و مجددا در دادنامه واخواسته مورد صدور رای قرار گرفته است واخواه ادعا می‌نماید که نفقه را پرداخت کرده است و گاها زندگی مشترک داشته اند و دادنامه الزام به تمکین علیه زوجه نیز صادر شده است وا خ. د. پ. اظهار داشته است که نسبت به الزام به تمکین اجراییه صادر نشده و زوج فاقد مسکن مستقل م. ب. و من حاضر به تمکین می باشم. دادگاه ب. ت. ب. مراتب مذکور و مستندا به مواد 305 و 306 از ق آ د م ادعای واخواه را در خصوص تاریخ استحقاق نفقه می پذیرد و ضمن تغییر تاریخ دادنامه واخواسته در سطر پنجم از تاریخ 90/1/1 به 91/7/17 لغایت صدور حکم، رای به تایید و ابرام دادنامه واخواسته به لحاظ عدم کفایت دلیل صادر و اعلام می دارد. رای صادره حضوری و ظرف 20 روز پس از ابلاغ قابل اعتراض در محاکم محترم تجدیدنظر استان تهران م. ب.. رئیس شعبه --- دادگاه عمومی حقوقی تهران- غلامرضا احمدی رای دادگاه تجدیدنظر استان در خصوص تجدیدنظر خواهی آقای ع. ح. ن. به طرفیت همسرش خانم م. ع. از دادنامه شماره --- مورخ 94/2/2 صادره از شعبه --- دادگاه خانواده تهران که به موجب آن دادنامه غیابی شماره 1341 مورخ 93/9/2 دادگاه با اصلاحاتی مورد تائید قرار گرفته و در نتیجه ت. ن. خ. به پرداخت نفقه معوقه ت. ن. خ. از تاریخ 91/7/17 تا تاریخ صدور حکم یعنی 93/9/2 مطابق نظریه کارشناس و نیز پرداخت هزینه دادرسی محکوم شده است ب. ت. ب. مندرجات پرونده و لوایح طرفین و مندرجات پرونده تمکین، تجدیدنظر خواهی وارد و موجه نبوده و رای مذکور نتیجتا با اصلاحات و توضیحاتی که صورت می‌گیرد مغایرتی با قانون و دلایل موجود در پرونده ندارد زیرا علقه زوجیت دائم و برقراری حقوق متقابل محرز و مسلم است و ب. ت. ب. اینکه زوج سابقه محکومیت به تادیه نفقه تا تاریخ 91/7/17 را داشته که حکایت از عدم نشوز زوجه تا آن تاریخ دارد از آن تاریخ به بعد نیز دلیل کافی بر نشوز وی اقامه نشده و علی رغم اینکه زوجه در منزل شوهر ش زندگی نمی کرده از اوضاع احوال قضیه استنباط می‌گردد که در این امر معذور بوده و اظهارات و ادعای او مبنی بر اینکه در مدت مذکور در تمکین خاص زوج بوده مورد تکذیب قرار نگرفته است و محکومیت زوجه به تمکین نیز دلالت بر عدم نشوز وی تا تاریخ 94/4/5 ندارد زیرا اجرای حکم مذکور منوط به تهیه مسکن متناسب با شئون زوجه و اثاث البیت متعارف بوده و تهیه مسکن و اثاث البیت (به حکایت پرونده استنادی) از سوی ز. د. ت. 94/4/5 به زوجه ابلاغ شده است بنابراین وی تا آن تاریخ ناشزه محسوب نمی گردد و اثر حکم تمکین از تاریخ مذکور به بعد م. ب. و جمع نفقه محکوم به مطابق نظریه کارشناس از تاریخ 91/7/17 تا تاریخ 93/9/2 مبلغ 12/794/000 تومان می‌شود لذا با استناد به ماده 358 قانون آیین دادرسی مدنی ضمن رد تجدیدنظر خواهی، محکومیت تجدیدنظر خو اه به تادیه مبلغ 12/794/000 تومان بابت نفقه معوقه زوجه از تاریخ 91/7/17 تا تاریخ 93/9/2 و هزینه دادرسی بر مبنای 3 % مبلغ مذکور تائید می‌گردد.این رای قطعی است. شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان تهران - مستشار و مستشار ‌محرمعلی بیگدلی - علیرضا زاهدیان