Ailexa — هوش مصنوعی + قانون home
حوزهٔ جستجوی شما حدوداً در چه زمینه‌ای است:
در جست‌جوی چه هستید؟ بعد از انتخابِ آنچه می‌خواهید، در کادرِ جستجوی بالا موضوع را بنویسید و «بگرد» را بزنید.

انطباق دقیق این متن با متن رسمی هنوز به‌طور ۱۰۰٪ کنترل نشده.

شماره دادنامه: 140531390000547248 تاریخ دادنامه: 1405/3/5 شماره پرونده: 0300367 مرجع رسیدگی: هیات عمومی دیوان عدالت اداری شاکی: آقای … شکایت : نهاد ریاست جمهوری موضوع شکایت و خواسته: ابطال ردیف اول و دوم بند یک جدول تصویب نامه شماره 10326/ت62392 هـ مورخ 1403/1/27 هیات وزیران گردش کار: شاکی به موجب دادخواستی ابطال ردیف اول و دوم بند یک جدول تصویب نامه شماره 10326/ت62392 هـ مورخ 1403/1/27 هیات وزیران را خواستار شده و در جهت تبیین خواسته به طور خلاصه اعلام کرده است که: " 1- هیات وزیران در صدر مصوبه [تصویب نامه] مورد شکایت از عبارت به استناد اصل 131 قانون اساسی و بند (الف) تبصره (49) قانون بودجه سال 1364 کل کشور استفاده نموده است؛ با گذر از عبارت اصل 131 قانون اساسی که شامل یک مفهوم کلّی است، مستمسک نمودن یکی از تبصره های بودجه مصوّب 1364 جای بسی تعجّب دارد. مستفاد از تعاریف اصل 52 قانون اساسی و ماده یک قانون محاسبات عمومی مصوّب 1366/6/1 در تعریف بودجه کل کشور، اولاً بودجه محدود به زمان است که محدوده یک سال مصوّب را در بر می گیرد، ثانیاً پیش بینی درآمد‌‌های کشور و برآورد و اجازه انجام هزینه های کشور را شامل می شود و ثالثاً هرگونه تغییری در ارقام بودجه تابع مقرّرات قانونی است. لذا تسرّی بودجه مصوّب 1364 که صرفاً در محدوده سال 1364 قابلیت اجرایی دارد، به سال 1403 که خود دارای بودجه مصوّب است و درآمدها و هزینه ها به وضوح مشخص شده است، امری فاقد مبنای قانونی است. زیرا جدای از این که بودجه سال 1364 قابلیت اجرایی در سال 1403 ندارد، درآمد حاصله از مصوبه مذکور بلاوجه است و هم اخذ آن وجاهت ندارد هم محل هزینه کرد آن نامشخص است. زیرا به موجب بندهای مصوبه [تصویب نامه] آن چیزی که واضح و مبرهن است، تقسیم منابع مالی بین سازمان های ذی نفع است و هیچ گونه محلی برای هزینه کرد حتی به صورت شکلی و ظاهری وجود ندارد. لذا اخذ وجه، بلا محل است و به جهت مغایرت با قانون اساسی قابلیت ابطال دارد. 2- فارغ از قانونی بودن یا نبودن استناد به بودجه مصوّب 1364 کل کشور، وجود نوعی تکرار و بهره برداری چند باره از یک قانون متروک در نوع خود جالب توجّه است، زیرا هر ساله دولت با تصویب هیات وزیران به استناد همین قانون هزینه های شرکت در آزمون های ورودی دستگاه های اجرایی و آزمون های بزرگ کشوری را اعلام می نماید که در آخرین مصوبه در تاریخ 1402/7/23 برای اجرا در سال 1403 مبلغ 3/680/000 ریال را برای شرکت درآزمون استخدامی دستگاه های اجرایی وضع نموده است؛ و در مصوبه [تصویب نامه] مورد بحث مجدداً هزینه شرکت در مصاحبه و .... را افزوده است و بعید نیست در آینده هزینه های دیگری تحت عنوان شروع به کار و دوره های بدو خدمت و.... را هم تحت همین سرفصل بودجه 1364 به دوش داوطلبین و کارمندان تحمیل نماید، لذا جلوگیری از گسترش دامنه و اثر بخشی استفاده از این بودجه امری حیاتی و ضروری به نظر می رسد. 3- با دقّت نظر در مصوبات هیات دولت بر مبنای همین عبارات از بودجه سال 1364، هزینه شرکت در آزمون های استخدامی در نگاه اول افزایش درصدهای سرسام آوری که فاقد مبنای شاخص تورم بانک مرکزی است، به چشم می خورد و در جهتی دیگر طبق مصوبه [تصویب نامه] مورد شکایت هزینه های دیگری تحت سرفصل های ارزیابی تکمیلی (کانون‌های ارزیابی و غیره) به مبلغ 14000000 ریال و بررسی صلاحیت عمومی و سلامت پزشکی به مبلغ 14500000 ریال بر دوش داوطلبین گذاشته شده است. که اولاً ب. ت. ب. این که هزینه تأیید صلاحیت ها طبق آخرین مصوبه خود هیات دولت برای سال 1403 مبلغ 3424000 ریال تعیین شده است و ثانیاً داوطلبین برای تست های پزشکی شخصاً و با هزینه خود به مراکز درمانی مورد وثوق دولتی دلالت می شوند و تعرفه دولتی به صورت آزاد (فاقد دفترچه) از آنان اخذ می گردد، با چه محاسباتی به مبلغ 14500000ریال رسیده اند و برای چه خدمتی این هزینه را دریافت می کنند، از طرفی هزینه های تحت عنوان ارزیابی تکمیلی (کانون‌های ارزیابی و غیره) به مبلغ 14000000 ریال دریافت می شود که اولاً چگونه پرسیدن چند سوال و نمره دهی به آن چنین هزینه ای تحمیل می نماید و ثانیاً مکان برگزاری توسط دولت و اموال عمومی تأمین می گردد و اعضای هیات با همین کار ویژه از خزانه حقوق دریافت می کنند (تأمین از منابع نفتی و مالیاتی)؛ چگونه ما به ازای کاری که در واقع هزینه ای برای آنان ندارد از داوطلبین هزینه دریافت می کنند و با امعان نظر به این مطلب که ممکن است دامنه آن را گسترش داده و ما به ازای هرخدمتی مبالغی اخذ نمایند و هربار مراحلی به مراحل آزمون های استخدامی افزوده و مبالغی دریافت نمایند؛ جا دارد نسبت به جلوگیری از آن اقدام نمود. 4- طبق اصل 4 قانون اساسی کلّیه قوانین و مقرّرات مدنی‏، جزایی‏، مالی‏، اقتصادی‏، اداری‏، فرهنگی‏، نظامی‏، سیاسی و غیر این‌ها باید بر اساس موازین اسلامی باشد و یکی از قواعد فقه اسلامی قاعده قبح عقاب بلابیان است؛ مصوبه [تصویب نامه] مورد شکایت شامل آزمون های ثبت نام شده و برگزار شده در قبل از انتشار آن هم می شود. فارغ از این که اصل مصوبه [تصویب نامه] مورد شکایت است به صورت مضاعف اجرای آن درخصوص آزمون های ثبت نام شده و برگزار شده دارای اشکال است. زیرا داوطلبین طبق هزینه ثبت نام اعلام شده ثبت نام نموده اند و اکنون بدون پیش آگهی مواجه با پرداخت مبالغ حدوداً 3/000/000 تومانی می شوند که اصولاً از آن بی خبر بوده اند و موجب اتلاف وقت و هزینه آنان برای شرکت درآزمون در صورت عدم امکان پرداخت مبالغ فوق الذکر خواهد شد؛ لذا به استناد قاعده فقهی قبح عقاب بلا بیان و به استناد اصل 4 قانون اساسی لا‌اقل در خصوص آزمون های سابق برگزار شده و ثبت نام شده بدون درج و اعلام هزینه ها قابلیت ابطال دارد. 5- دولت موظّف است با رعایت نیاز جامعه به مشاغل گوناگون برای همه افراد امکان اشتغال به کار و شرایط مساوی را برای احراز مشاغل ایجاد نماید. دولت با این تصویب نامه چطور می تواند امکان اشتغال به کار را برای شرایط مساوی برای همه ایجاد نماید، در حالی که می خواهد از یک جوان بیکار در منطقه محروم کشور مبلغی را اخذ نماید که توان پرداخت آن را ندارد و آن را در رقابت با یک جوان از مناطق برخوردار کشور قرار دهد که این مبلغ برای او به چشم نخواهد آمد؛ لذا به استناد این اصل قابلیت ابطال دارد. از طرفی جز سیاست های کلی نظام مسأله خودکفایی افراد تحت پوشش نهادهای حمایتی قرار دارد. دولت با ذکر معافیت این گروه جامعه از پرداخت مبالغ مذکور چطور می تواند آنان را به خودکفایی و خروج از چتر حمایتی ترغیب کند چه آن که در صورت اجرای این مصوبه [تصویب نامه] بر تعداد افراد متقاضی زیر چتر پوشش نهادهای حمایتی قرار گرفتن هم افزوده خواهد گردید. لذا به استناد سیاست های کلی نظام هم این مصوبه [تصویب نامه] قابلیت ابطال دارد. لذا ب. ت. ب. موارد پیشگفت در صورت اجرای مصوبه‌ [تصویب نامه] علاوه بر این که مشکلات اساسی برای داوطلبینی که عدم استطاعت کافی برای پرداخت این هزینه را خواهند داشت ایجاد خواهد شد، در مدّت محدودی عددی بالغ بر 1000 میلیارد تومان بلاوجه و بدون داشتن ردیف درآمد و هزینه کرد به حساب نهاد برگزار کننده آزمون خواهد رفت که باز پس گیری آن حتی در صورت ابطال مصوبه [تصویب نامه] در آینده غیر ممکن خواهد بود. لذا بر این اساس درخواست ابطال مصوبه [تصویب نامه] هیات وزیران مورد استدعا است. " متن مقرره مورد شکایت به شرح زیر است: " تصویب نامه شماره 10326/ت 62392 هـ مورخ 1403/1/27 سازمان اداری و استخدامی کشور – سازمان برنامه و بودجه کشور هیات وزیران در جلسه 1402/12/27 به پیشنهاد سازمان اداری و استخدامی کشور و وزارت آموزش و پرورش و به استناد اصل یکصد و سی و هشتم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران و بند (الف) تبصره (49) قانون بودجه سال 1364 کل کشور تصویب کرد: 1- به منظور تأمین هزینه‌های مربوط به مراحل تکمیلی اجرای آزمون‌های استخدامی در دستگاه‌های اجرایی نظیر آزمون‌های استخدامی آموزگاری، دبیری، هنرآموز و گروه کیفیت و ... در سال 1403، هزینه‌های مندرج در جدول زیر از داوطلبین استخدام اخذ و تمامی وجوه حاصل به حساب درآمد اختصاصی دستگاه ذی ربط مندرج در قانون بودجه سنواتی برابر ضوابط و مقرّرات نزد خزانه‌داری کل کشور واریز می‌شود: ردیف - عنوان - سقف هزینه آزمون به ازای هر داوطلب (ریال) 1- ارزیابی تکمیلی (کانون های ارزیابی و غیره) - 14/000/000 . 2 - بررسی صلاحیت عمومی و سلامت پزشکی - 14/500/000 . 2- دستگاه‌های اجرایی مکلّفند پیش از اجرای آزمون، فرآیند‌ها و مراحل مربوطه را به همراه هزینه مورد نظر (متناسب با کیفیت و مراحل مورد نظر) به تأیید سازمان اداری و استخدامی کشور برسانند. مشمولین نهاد‌های حمایتی از پرداخت هزینه‌های مزبور، معاف خواهند بود. 3- دستگاه‌های اجرایی مکلّفند نتیجه ارزیابی و بررسی خ. ر. ب. ‌صورت سامانه‌ای و در چهارچوب دستورالعمل سازمان اداری و استخدامی کشور به‌ منظور امکان استفاده در سایر آزمون‌ها به این سازمان ارسال نمایند . 4- پس از انجام فرآیند قانونی و مبادله موافقت نامه مربوط پرداخت هزینه‌های برگزاری آزمون از محل درآمد یاد شده انجام می‌شود. - معاون اول رییس جمهور " در پاسخ به شکایت مذکور، معاون امور حقوقی دولت (حوزه معاونت حقوقی رییس جمهور) به موجب لایحه شماره 54481/62272 مورخ 1403/4/17 ضمن ارسال نامه شماره 26072 مورخ 1403/4/6 مشاور سرپرست سازمان و مدیرکل دفتر ریاست، روابط عمومی و امور بین الملل سازمان ملّی سنجش و ارزشیابی نظام آموزش کشور، توضیحاتی داده است که خلاصه آن اجمالاً به قرار زیر است: " 1 - استدلال عمده شاکی در رابطه با درخواست ابطال مصوبه [تصویب نامه] معترض ٌعنه ناظر بر سنواتی بودن بودجه کل کشور م. ب. و از این رو وضع این مصوبه [تصویب نامه] بر اساس بند (الف) تبصره (49) قانون بودجه سال 1364 کل کشور را محل ایراد قرار داده است؛ حال آن که قطع نظر از این که حکم مندرج در بند فوق الذکر که ناظر بر یک حکم فراسالانه می باشد، حکم قانونگذار بوده و به تأیید شورای نگهبان رسیده و از این رو مادامی که از سوی مجلس شورای اسلامی تغییر داده نشود، فارغ از انطباق یا مغایرت آن با اصول حاکم بر بودجه نویسی، می تواند مستند و مبنای وضع مصوبات دولت قرارگیرد. بر این اساس، مصوبه [تصویب نامه] معترضٌ عنه در چهارچوب حکم و تشریفات مقرّر از سوی قانونگذار و در حدود اختیارات مرجع تصویب کننده آن به تصویب رسیده و ایرادی از این حیث بر آن مترتب نیست. 2- شایان ذکر است که در خصوص مصوبه [ تصویب نامه] مورد شکایت، هیات بررسی و تطبیق مصوبات دولت با قوانین هم در نامه شماره 5030/ هـ ب مورخ 1403/2/4 وضع مصوبه [تصویب نامه] معترضٌ عنه بر مبنای بند (الف) تبصره (49) قانون بودجه سال 1364 را خلاف قانون ندانسته است و صرفا حکم مقرّر در بند (1) آن ناظر به واریز تمامی وجوه حاصل به حساب درآمد اختصاصی دستگاه ذی ربط مندرج در قانون بودجه سنواتی را مورد ایراد قرار داده که بر این اساس حسب پیشنهاد معاونت حقوقی رییس جمهور، هیات وزیران طی تصویب نامه شماره 35318/ت 62605 هـ مورخ 1403/2/30 اقدام به اصلاح مصوبه قبلی خود نمود. 3- عناوینی همچون «هزینه شرکت در مصاحبه» که مورد ایراد شاکی قرار گرفته، در ذیل عنوان کلّی مقرّر در بند (الف) تبصره (49) قانون بودجه سال 1364 کل کشور، دایر بر «هزینه‌های مورد نیاز جهت برگزاری آزمون گزینش» قرار می گیرد و در حکم قانونگذار بر تعیین هزینه های مورد نیاز تأکید شده و به افزایش آن بر اساس شاخص خاصی همچون شاخص تورم اعلامی از سوی بانک مرکزی اشاره ای نشده است و دولت بر اساس حکم قانونگذار در بند مذکور موظّف است که هزینه های مورد نیاز را برآورد و از داوطلبان آزمون های مذکور اخذ نماید و لذا با وجود تحمیل بار مالی چه بسا سنگین بر داوطلبان که می تواند اشتغال برخی افراد در دستگاه های اجرایی را با چالش جدّی مواجه سازد، دولت به موجب حکم قانون، ناگزیر از اخذ چنین هزینه هایی م. ب. و نمی تواند برخلاف حکم قانون، هزینه های مورد نیاز را از منبع دیگری تأمین کند. از این رو، همچنان که از صدر مصوبه [تصویب نامه] مورد شکایت نیز آشکار است، دولت حسب پیشنهاد دستگاه های ذی ربط، هزینه‌های مورد نیاز را احصا و اعلام می نماید که البته در مصوبه معترضٌ عنه هیات وزیران « سقف هزینه آزمون به ازای هر داوطلب » را مشخص نموده و تعیین مبلغ دقیق آن با رعایت این سقف را منوط به تأیید پیشنهاد دستگاه ها از سوی سازمان اداری و استخدامی کشور نموده است. بنا به مراتب فوق و با تأکید بر این که مصوبه [تصویب نامه] معترضٌ عنه متضمّن حکمی دایر بر عطف بماسبق شدن یا هرگونه عقابی نبوده که به زعم شاکی قبح عقاب بلابیان را در پی داشته باشد، درخواست اتّخاذ تصمیم شایسته دایر بر رد شکایت مطروحه مورد استدعا است. " هیات عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ 1405/3/5 با حضور رییس و معاونین دیوان عدالت اداری و رؤسا و مستشاران شعب دیوان تشکیل شد و پس از بحث و بررسی با اکثریت آراء به شرح زیر به صدور رای مبادرت کرده است. رای هیات عمومی اولاً هیات عمومی دیوان عدالت اداری براساس دادنامه شماره 140109970905811053 مورخ 1401/6/12 آن قسمت از بند 8 اطّلاعیه آزمون استخدام پیمانی سال 1397 اداره کل آموزش و پرورش استان کردستان را که براساس آن هزینه‌های مربوط به معاینات پزشکی برعهده داوطلب قرار گرفته بود ابطال نموده و اعلام داشته است که براساس بند (ز) ماده 42 قانون مدیریت خدمات کشوری داشتن سلامت جسمی و روانی و توانایی برای انجام کاری که استخدام می‌شوند یکی از شرایط عمومی استخدام در دستگاه های اجرایی است و در نتیجه انجام معاینات پزشکی از تکالیف و وظایف دستگاه های مزبور بوده و تحمیل هزینه‌های مربوط به آن بر داوطلبان با بند (ز) ماده 42 قانون مدیریت خدمات کشوری مغایرت دارد. با توجّه به دادنامه مذکور ارزیابی تکمیلی نیز جهت احراز شرایط لازم برای استخدام بوده و لذا تحمیل هزینه‌های مربوط به آن نیز به داوطلبان فاقد وجاهت قانونی است. ثانیاً اخذ وجه از مردم باید به موجب قانون باشد و لذا طبعاً بدون وجود قانونی در این زمینه اخذ هزینه مورد اعتراض وجهی ندارد و ماده 4 قانون تنظیم بخشی از مقرّرات مالی دولت نیز هرگونه دریافت وجه توسط وزارتخانه‌ها و مؤسّسات و شرکت‌های دولتی را منوط به تجویز و پیش‌بینی در قانون کرده و ماده 60 قانون الحاق موادی به قانون تنظیم بخشی از مقرّرات مالی دولت (2) نیز مؤیّد همین امر است. ثالثاً استناد به بند (الف) تبصره 49 قانون بودجه سال 1364 کل کشور ب. ت. ب. سالانه بودن احکام قوانین بودجه دلیلی بر قانونی بودن مقرره مورد شکایت نیست و ماده 1 قانون محاسبات عمومی مصوّب 1366 نیز بودجه کل کشور را برنامه مالی دولت که برای یک سال مالی تهیه می‌شود، اعلام کرده است. با عنایت به مراتب فوق، ردیف اول بند 1 جدول تصویب ‌ نامه شماره 10326/ت62392 هـ مورخ 1403/1/27 و ردیف دوم بند 1 جدول تصویب ‌ نامه شماره 10326/ت62392 هـ مورخ 1403/1/27 هیات وزیران که متضمّن اخذ غیرقانونی وجوه است، خلاف قانون و خارج از حدود اختیار بوده و مستند به بند 1 ماده 12 و مواد 13 و 88 قانون دیوان عدالت اداری مصوّب سال 1392 از تاریخ تصویب ابطال می‌شود. این رای براساس ماده 93 قانون دیوان عدالت اداری (اصلاحی مصوّب 1402/2/10 ) در رسیدگی و تصمیم ‌ گیری مراجع قضایی و اداری معتبر و ملاک عمل است./ احمدرضا عابدی رییس هیات عمومی دیوان عدالت اداری

موادِ قانونیِ مستند در این صفحه 1

موارد مرتبط 46

آرای مرتبط 40

مواد مرتبط 6

فقط پیوندهایی که متنشان در بانک است، با شاهد از خودِ متن — نه شباهتِ آماری. عنوانِ بدونِ متن ساخته نمی‌شود.

نظرها و یادداشت‌ها

نظرها پس از بررسی نمایش داده می‌شوند.

Designed & Developed by Hamed Rostami, Eng. & Attorney — © All Rights Reserved حامد رستمی، مهندس و وکیل دادگستری حقوق، با نگاهِ هوش مصنوعی و الگوریتم اینستاگرام تلگرام لینکدین