تبدیل مجازات محرومیت از کسب و کار به جزای نقدی

رأی دادگاه بدوی در خصوص اتهام آقای ق. ر. دائر برتهیه و عرضه مواد غذایی غیر قابل مصرف ناشی از افزودنی غیر مجاز موضوع گزارش مرکز بهداشت شمال غرب تهران با عنایت به مفاد گزارش مذکور نتیجه آزمایش معموله مفاد کیفر خواست صادره و دفاعیات بلاوجه متهم دادگاه بزه انتسابی را محرز دانسته مستندا به مواد 1، 2، 3 قانون مواد خوردنی، آشامیدنی ،آرایشی و بهداشتی مصوب 1346 با اصلاحات بعدی متهم موصوف را به تحمل 6 ماه حبس و محرومیت از اشتغال به کسب و کار مربوط به مواد خوردنی به مدت یک سال محکوم می نماید النهایه مستندا به مواد 64، 83و86 از قانون مجازات اسلامی ، دادگاه مجازات حبس موضوع حکم را به پرداخت مبلغ هیجده میلیون ریال جزای نقدی به عنوان مجازات جایگزین حبس تبدیل می نماید همچنین با عنایت به وضع خاص متهم دادگاه مستندا به مادتین 37و38 از قانون مجازات اسلامی مجازات محرومیت از کسب و کار را به پرداخت مبلغ دو میلیون ریال جزای نقدی تبدیل می نماید .رای صادره حضوریست و ظرف مدت بیست روز از تاریخ ابلاغ قابل تجدید نظر خواهی م. ب. دادرس شعبه 1032دادگاه کیفری 2تهران - حسن صادقیان رأی دادگاه تجدیدنظر استان در این پرونده آقای ق. ر. از دادنامه شماره0894 مورخ95/7/27 شعبه 1032دادگاه کیفری 2 تهران که به موجب آن به اتهام عرضه مواد غذایی غیر قابل مصرف به لحاظ افزودنی غیر مجاز ( جوش شیرین بیش از حد مجاز) به پرداخت مبلغ هیجده میلیون ریال جزای نقدی جایگزین از 6 ماه حبس و دو میلیون ریال جزای نقدی بدل از محرومیت از کسب و کار محکوم گردیده تجدیدنظر خواهی کرده است دادگاه با بررسی اوراق پرونده اولا استناد محلی دادگاه بدوی به مواد 2 و 3 قانون مواد خوردنی و آشامیدنی .. مصوب 1346 با اصلاحات بعدی صحیح نمی باشد زیرا ماده 2 آن قانون دارای بندهای متعدد و مجازات های متفاوتی است به علاوه ماده 3 آن قانون نیز مربوط به فرضی است که مصرف مواد خوردنی و آشامیدنی موضوع ماده 1 آن قانون منتهی به فوت مصرف کننده گردید علیهذا ن. ب. ا. در پرونده حاضر دلیلی مبنی بر اینکه مصرف نان عرضه شده موجب بیماری یا آسیب شده باشد وجود ندارد لذا موضوع منطبق با بند 1 ماده 2 قانون مرقوم م. ب. در ضمن استناد به تبصره 1 ماده 3 قانون مرقوم رای مجازات محرومیت از کسب ضروری بوده که ضمن تذکر مواد استنادی به شرح مذکور اصلاح می گردد . ثانیا ب. ت. ب. حاکمیت بند 2 ماده 3 قانون وصول برخی از درآمدهای دولت نیازی به استناد به مواد 83 ، 86و 64 قانون مجازات اسلامی نمی باشد و این دادگاه میزان جزای نقدی هیجده میلیون ریال را با اجازه حاصل از ماده 459 قانون آئین دادرسی کیفری به مبلغ هشت میلیون ریال متناسب و تقلیل می نماید النهایه اعتراض موجهی که موجب نقض اساس دادنامه تجدیدنظر خواسته باشد ارائه نگردیده است و ضمن رد اعتراض به استناد ماده 457قانون مرقوم دادنامه موصوف را با اصلاح به عمل آمده تایید می نماید . این رای قطعی است . رئیس شعبه 56دادگاه تجدید نظر استان تهران - مستشار دادگاه محسن اهوارکی - یوسف رمضانی فهرست دادگاه بدوی دادگاه تجدیدنظر استان نقد رأی تبدیل مجازات محرومیت از کسب و کار به جزای نقدی در تاریخ 28 دی‌ماه 1395، دادگاه بدوی به اتهام تهیه و عرضه مواد غذایی غیرقابل مصرف به دلیل استفاده از افزودنی غیرمجاز، متهم را بر اساس گزارش مرکز بهداشت و با استناد به مواد قانونی مربوطه به 6 ماه حبس و یک سال محرومیت از اشتغال به کسب و کار مربوطه محکوم نمود. پس از آن، مجازات حبس به 18 میلیون ریال جزای نقدی و محرومیت به 2 میلیون ریال جزای نقدی تبدیل گردید. متهم به این رای اعتراض کرد و دادگاه تجدیدنظر پس از بررسی پرونده، استناد دادگاه بدوی به مواد قانونی را نادرست تشخیص داده و مجازات جزای نقدی را به 8 میلیون ریال کاهش داد. در نهایت، دادگاه تجدیدنظر با رد اعتراض متهم، رای بدوی را با اصلاحات لازم تایید کرد. این رای قطعی است. تاریخ دادنامه قطعی: 1395/10/28 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: در بزه تهیه و عرضه مواد غذایی غیر قابل مصرف ناشی از افزودنی غیر مجاز بدون ایجاد آسیب یا بیماری، دادگاه می‌تواند مجازات محرومیت از اشتغال به کسب و کار مربوط به مواد خوردنی را به جزای نقدی تبدیل کند. دادرس شعبه --- دادگاه کیفری 2 تهران - حسن صادقیان رای دادگاه تجدیدنظر استان در این پرونده آقای ق. ر. از دادنامه شماره --- مورخ 95/7/27 شعبه --- دادگاه کیفری 2 تهران که به موجب آن به اتهام عرضه مواد غذایی غیر قابل مصرف به لحاظ افزودنی غیر مجاز (جوش شیرین بیش از حد مجاز) به پرداخت مبلغ هیجده میلیون ریال جزای نقدی جایگزین از 6 ماه حبس و دو میلیون ریال جزای نقدی بدل از محرومیت از کسب و کار محکوم گردیده تجدیدنظر خواهی کرده است دادگاه با بررسی اوراق پرونده اولا استناد محلی دادگاه بدوی به مواد 2 و 3 قانون مواد خوردنی و آشامیدنی.. مصوب 1346 با اصلاحات بعدی صحیح نمی‌باشد زیرا ماده 2 آن قانون دارای بندهای متعدد و مجازات های متفاوتی است به علاوه ماده 3 آن قانون نیز مربوط به فرضی است که مصرف مواد خوردنی و آشامیدنی موضوع ماده 1 آن قانون منتهی به فوت مصرف کننده گردید علیهذا ن. ب. ا. در پرونده حاضر دلیلی مبنی بر اینکه مصرف نان عرضه شده موجب بیماری یا آسیب شده باشد وجود ندارد لذا موضوع منطبق با بند 1 ماده 2 قانون مرقوم م. ب. در ضمن استناد به تبصره 1 ماده 3 قانون مرقوم رای مجازات محرومیت از کسب ضروری بوده که ضمن تذکر مواد استنادی به شرح مذکور اصلاح می‌گردد. ثانیا ب. ت. ب. حاکمیت بند 2 ماده 3 قانون وصول برخی از درآمدهای دولت نیازی به استناد به مواد 83 ، 86 و 64 قانون مجازات اسلامی نمی‌باشد و این دادگاه میزان جزای نقدی هیجده میلیون ریال را با اجازه حاصل از ماده 459 قانون آیین دادرسی کیفری به مبلغ هشت میلیون ریال متناسب و تقلیل می‌نماید النهایه اعتراض موجهی که موجب نقض اساس دادنامه تجدیدنظر خواسته باشد ارائه نگردیده است و ضمن رد اعتراض به استناد ماده 457 قانون مرقوم دادنامه موصوف را با اصلاح به عمل آمده تایید می‌نماید. این رای قطعی است. رئیس شعبه --- دادگاه تجدید نظر استان تهران - مستشار دادگاه