تجدیدنظرخواهی علیه برخی از محکومٌ‌له‌های مرحله بدوی

رأی دادگاه بدوی در خصوص دعوای آقای م.د. اصالتاً از طرف خود و وکالتاً از خانم ک.س. با وکالت آقای م.ه. به طرفیت شرکت حمل ونقل بین المللی ن. (سهامی خاص) با مدیریت عاملی آقای ….پ. با وکالت آقای ح.ن. به خواسته مطالبه خسارات و صدور حکم بر محکومیت خوانده به پرداخت خساراتی که توسط مسئولین و مدیران آن به دستگاه چاپ متعلق به موکل هنگام حمل توسط خوانده از آلمان به ایران واردشده با استناد به نظریه کارشناس رسمی دادگستری و نیز خساراتی که خریدار ایرانی دستگاه مزبور به دلیل معیوب گردیدن و خسارت تأخیر تأدیه تحویل آن و عدول موکل از انجام مفاد قرارداد مورخ 5/6/90 از ایشان مطالبه نماید. به اضافه هزینه های کارشناسی و حق الوکاله وکیل و هزینه دادرسی، دادگاه اظهارات وکیل محترم خواهان و مدیرعامل محترم خوانده را استماع نمود اصل خرید دستگاه و پرداخت وجه آن در مرقومه مورخ 31/10/2001 درج شده است و مفاد قرارداد عادی مورخ 15/6/1390 صراحت دارد به اینکه کالا متعلق به خواهان م. ب. و این امر را خانم س. اذعان نموده است و با احراز مالکیت واقعی خواهان بر کالای مورد حمل و بدون توجه به خسارات غیرمستقیم موضوع به حیطه نظریه کارشناسی درآمد و نظریه کارشناس رسمی دادگستری مثبوت به شماره 1261 با اوضاع واحوال مبین قضیه مباینتی ندارد و اعتراض وکیل محترم خوانده موضوع مرقومه شماره 1990 به نحوی نیست که نیازی به ارجاع امر به هیئت کارشناسان رسمی دادگستری وجود داشته باشد، بنابراین دادگاه به استناد مواد 377، 381، 386 و 388 قانون تجارت و ماده 197 و 519 قانون آیین دادرسی مدنی حکم بر محکومیت خوانده که متصدی حمل م. ب. به پرداخت مبلغ 674/375/463 ریال به عنوان خسارات وارده و مبلغ 000/321/11 ریال به عنوان خسارت ناشی از طرح دعوا و حق الوکاله وکیل خواهان ط. ت. د. ح. خ. صادر و اعلام می نماید. بخش دوم دعوای خواهان به لحاظ عدم احراز اصل خسارت و رابطه مستقیم آن با خسارات واردشده بر کالای مورد حمل احراز نشده است و به استناد ماده 197 از قانون آیین دادرسی مدنی منتهی به صدور حکم بر بطلان دعوا می گردد. حکم صادرشده حضوری است و ظرف مدت بیست روز پس از ابلاغ قابل تجدیدنظر در دادگاه تجدیدنظر تهران است. مستشار دادگاه تجدیدنظر استان و قاضی مأمور در شعبه 27 دادگاه عمومی حقوقی تهران ـ کلانتریان رأی دادگاه تجدیدنظر استان درباره تجدیدنظرخواهی ح.ن. به وکالت از شرکت حمل ونقل بین المللی ن. به طرفیت م.د. نسبت به دادنامه شماره 817 مورخ 19/8/92 صادره از شعبه 27 دادگاه عمومی حقوقی تهران که به موجب آن حکم بر محکومیت شرکت ت. ن. خ. به پرداخت مبلغ 674/375/463 ریال بابت خسارت وارده به همراه خسارت دادرسی د. ح. ت. ن. خ. و خانم ک.س. صادر گردیده است. ب. ت. ب. جمیع اوراق و محتویات پرونده، صرف نظر از صحت وسقم اظهارات تجدیدنظرخواه، با عنایت بر اینکه خواهان های دعوای اصلی ایضاً محکوم ٌلهمای دادنامه مورد درخواست تجدیدنظر دو نفر به اسامی م.د. و ک.س. می باشند، درحالی که دعوای تجدیدنظرخواهی فقط به طرفیت م.د. طرح و اقامه شده و حق دفاع محکومٌ بهای دوم د. ا. م. از دادرسی نادیده گرفته شده و با لحاظ عدم طرح دعوای تجدیدنظرخواهی به طرفیت وی امکان دفاع مشارٌالیها فراهم نمی باشد، درنتیجه دعوای تجدیدنظرخواهی به نحو صحیح و مطابق مقررات طرح و اقامه نشده، دادگاه مستنداً به ماده 2 قانون آیین دادرسی مدنی، قرار ردّ دعوای تجدیدنظرخواهی شرکت موصوف را صادر می نماید. درباره دادخواست تجدیدنظرخواهی م.د. نسبت به آن بخش از دادنامه تجدیدنظر خواسته به مشخصات فوق که به موجب آن قسمتی از دعوای مشارٌالیه مبنی بر مطالبه خساراتی که خریدار ایرانی دستگاه چاپ به دلیل معیوب گردیدن و خسارت تأخیر در تحویل آن از ت. ن. خ. مطالبه نموده موردپذیرش دادگاه قرار نگرفته و حکم به بطلان دعوا در این قسمت صادرشده است. ب. ت. ب. جمیع اوراق و محتویات پرونده، اولاًـ چون وکیل ت. ن. خ. که به شرح لوایح شماره 1966 مورخ 27/6/92 و شماره 2052 مورخ 2/7/92 این بخش از خواسته را مسترد کرده در متن وکالت نامه شماره 005655 مورخ 17/2/91 اختیار استرداد دعوا را نداشته، بر اقدام وی از این حیث ترتیب اثری داده نمی شود و اقدام محکمه نخستین در این رابطه موافق مقررات بوده و خدشه ای به آن وارد نیست. ثانیاًـ چون ت. ن. خ. که خواهان ردیف اول دعوای اصلی بوده د. ا. م. از دادرسی این قسمت از خواسته خود را مسترد کرده است و علت آن را اقامه دعوا در شعبه دیگری از محاکم عمومی حقوقی عنوان داشته، اقدام وی انطباقی با بند ج ماده 107 قانون آیین دادرسی مدنی نداشته و ندارد. ثالثاًـ دادنامه تجدیدنظر خواسته در این بخش مطابق مقررات و اصول دادرسی صادرشده و استنباط محکمه بدوی صحیح بوده و ت. ن. خ. د. ا. م. از دادرسی دلیلی که نقض و بی اعتباری آن را ایجاب کند ابراز نکرده و لایحه اعتراضیه متضمن جهت موجه نمی باشد. لذا دادگاه ادعای ت. ن. خ. را وارد تشخیص نداده، مستنداً به ماده 358 قانون آیین دادرسی مدنی، ضمن ردّ درخواست تجدیدنظرخواهی، دادنامه تجدیدنظر خواسته را در قسمت پایانی و صرفاً نسبت به سهام ت. ن. خ. تأیید می نماید. رأی صادره قطعی است. رئیس شعبه 10 دادگاه تجدیدنظر استان تهران ـ مستشار دادگاه امی ـ ترابی فهرست دادگاه بدوی دادگاه تجدیدنظر استان نقد رأی تجدیدنظرخواهی علیه برخی از محکومٌ له های مرحله بدوی در تاریخ 23 بهمن 1392، دادگاه بدوی در رسیدگی به دعوای مطالبه خسارات علیه یک شرکت حمل و نقل بین‌المللی، به درخواست خواهان برای پرداخت خسارات وارده به دستگاه چاپ و هزینه‌های مرتبط با آن، حکم به محکومیت خوانده به پرداخت مبلغ 674,375,463 ریال به عنوان خسارات و 11,321,000 ریال به عنوان هزینه‌های دادرسی و حق‌الوکاله صادر نمود. دادگاه با استناد به مواد 377، 381، 386 و 388 قانون تجارت و مواد 197 و 519 قانون آیین دادرسی مدنی، مالکیت خواهان بر کالا را احراز و ادعای خسارات غیرمستقیم را رد کرد. <br>در مرحله تجدیدنظر، شرکت حمل و نقل نسبت به رای بدوی اعتراض نمود، اما دادگاه به دلیل عدم طرح دعوای تجدیدنظر به طرفیت یکی از محکومان و عدم رعایت حق دفاع وی، دعوای تجدیدنظر را رد کرد. همچنین، در خصوص استرداد بخشی از خواسته، دادگاه اعلام کرد که وکیل ت. ن. خ. اختیار استرداد نداشته و اقدام وی مورد تایید قرار نگرفته است. در نهایت، دادگاه تجدیدنظر حکم بدوی را تایید و رای صادره را قطعی اعلام کرد. تاریخ دادنامه قطعی: 1392/11/23 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: دعوای تجدیدنظرخواهی باید به طرفیت تمامی محکوم ٌلهم بدوی اقامه گردد تا حق دفاع آن ها حفظ شود. در غیر این صورت دعوای مزبور، قابل استماع نیست. در خصوص دعوای آقای م.د. اصالتا از طرف خود و وکالتا از خانم ک.س. با وکالت آقای م.ه. به طرفیت شرکت حمل ونقل بین المللی ن. (سهامی خاص) با مدیریت عاملی آقای ….پ. با وکالت آقای ح.ن. به خواسته مطالبه خسارات و صدور حکم بر محکومیت خوانده به پرداخت خساراتی که توسط مسئولین و مدیران آن به دستگاه چاپ متعلق به موکل هنگام حمل توسط خوانده از آلمان به ایران واردشده با استناد به نظریه کارشناس رسمی دادگستری و نیز خساراتی که خریدار ایرانی دستگاه مزبور به دلیل معیوب گردیدن و خسارت تاخیر تادیه تحویل آن و عدول موکل از انجام مفاد قرارداد مورخ 5/6/90 از ایشان مطالبه نماید. به اضافه هزینه های کارشناسی و حق الوکاله وکیل و هزینه دادرسی، دادگاه اظهارات وکیل محترم خواهان و مدیرعامل محترم خوانده را استماع نمود اصل خرید دستگاه و پرداخت وجه آن در مرقومه مورخ 31/10/2001 درج شده است و مفاد قرارداد عادی مورخ 1390/06/15 صراحت دارد به اینکه کالا متعلق به خواهان م. ب. و این امر را خانم س. اذعان نموده است و با احراز مالکیت واقعی خواهان بر کالای مورد حمل و بدون توجه به خسارات غیرمستقیم موضوع به حیطه نظریه کارشناسی درآمد و نظریه کارشناس رسمی دادگستری مثبوت به شماره 1261 با اوضاع واحوال مبین قضیه مباینتی ندارد و اعتراض وکیل محترم خوانده موضوع مرقومه شماره 1990 به نحوی نیست که نیازی به ارجاع امر به هیات کارشناسان رسمی دادگستری وجود داشته باشد، بنابراین دادگاه به استناد مواد 377 ، 381 ، 386 و 388 قانون تجارت و ماده 197 و 519 قانون آیین دادرسی مدنی حکم بر محکومیت خوانده که متصدی حمل م. ب. به پرداخت مبلغ 674/375/463 ریال به عنوان خسارات وارده و مبلغ 11/321/000 ریال به عنوان خسارت ناشی از طرح دعوا و حق الوکاله وکیل خواهان ط. ت. د. ح. خ. صادر و اعلام می‌نماید. بخش دوم دعوای خواهان به لحاظ عدم احراز اصل خسارت و رابطه مستقیم آن با خسارات واردشده بر کالای مورد حمل احراز نشده است و به استناد ماده 197 از قانون آیین دادرسی مدنی منتهی به صدور حکم بر بطلان دعوا می‌گردد. حکم صادرشده حضوری است و ظرف مدت بیست روز پس از ابلاغ قابل تجدیدنظر در دادگاه تجدیدنظر تهران است. مستشار دادگاه تجدیدنظر استان و قاضی مامور در شعبه --- دادگاه عمومی حقوقی تهران - کلانتریان رای دادگاه تجدیدنظر استان درباره تجدیدنظرخواهی ح.ن. به وکالت از شرکت حمل ونقل بین المللی ن. به طرفیت م.د. نسبت به دادنامه شماره --- مورخ 19/8/92 صادره از شعبه --- دادگاه عمومی حقوقی تهران که به موجب آن حکم بر محکومیت شرکت ت. ن. خ. به پرداخت مبلغ 674/375/463 ریال بابت خسارت وارده به همراه خسارت دادرسی د. ح. ت. ن. خ. و خانم ک.س. صادر گردیده است. ب. ت. ب. جمیع اوراق و محتویات پرونده، صرف نظر از صحت وسقم اظهارات تجدیدنظرخواه، با عنایت بر اینکه خواهان های دعوای اصلی ایضا محکوم ٌلهمای دادنامه مورد درخواست تجدیدنظر دو نفر به اسامی م.د. و ک.س. می‌باشند، درحالی که دعوای تجدیدنظرخواهی فقط به طرفیت م.د. طرح و اقامه شده و حق دفاع محکومٌ بهای دوم د. ا. م. از دادرسی نادیده گرفته شده و با لحاظ عدم طرح دعوای تجدیدنظرخواهی به طرفیت وی امکان دفاع مشارٌالیها فراهم نمی‌باشد، درنتیجه دعوای تجدیدنظرخواهی به نحو صحیح و مطابق مقررات طرح و اقامه نشده، دادگاه مستندا به ماده 2 قانون آیین دادرسی مدنی، قرار ردّ دعوای تجدیدنظرخواهی شرکت موصوف را صادر می‌نماید. درباره دادخواست تجدیدنظرخواهی م.د. نسبت به آن بخش از دادنامه تجدیدنظر خواسته به مشخصات فوق که به موجب آن قسمتی از دعوای مشارٌالیه مبنی بر مطالبه خساراتی که خریدار ایرانی دستگاه چاپ به دلیل معیوب گردیدن و خسارت تاخیر در تحویل آن از ت. ن. خ. مطالبه نموده موردپذیرش دادگاه قرار نگرفته و حکم به بطلان دعوا در این قسمت صادرشده است. ب. ت. ب. جمیع اوراق و محتویات پرونده، اولا- چون وکیل ت. ن. خ. که به شرح لوایح شماره 1966 مورخ 27/6/92 و شماره 2052 مورخ 2/7/92 این بخش از خواسته را مسترد کرده در متن وکالت نامه شماره 005655 مورخ 17/2/91 اختیار استرداد دعوا را نداشته، بر اقدام وی از این حیث ترتیب اثری داده نمی شود و اقدام محکمه نخستین در این رابطه موافق مقررات بوده و خدشه ای به آن وارد نیست. ثانیا- چون ت. ن. خ. که خواهان ردیف اول دعوای اصلی بوده د. ا. م. از دادرسی این قسمت از خواسته خود را مسترد کرده است و علت آن را اقامه دعوا در شعبه دیگری از محاکم عمومی حقوقی عنوان داشته، اقدام وی انطباقی با بند ج ماده 107 قانون آیین دادرسی مدنی نداشته و ندارد. ثالثا- دادنامه تجدیدنظر خواسته در این بخش مطابق مقررات و اصول دادرسی صادرشده و استنباط محکمه بدوی صحیح بوده و ت. ن. خ. د. ا. م. از دادرسی دلیلی که نقض و بی اعتباری آن را ایجاب کند ابراز نکرده و لایحه اعتراضیه متضمن جهت موجه نمی‌باشد. لذا دادگاه ادعای ت. ن. خ. را وارد تشخیص نداده، مستندا به ماده 358 قانون آیین دادرسی مدنی، ضمن ردّ درخواست تجدیدنظرخواهی، دادنامه تجدیدنظر خواسته را در قسمت پایانی و صرفا نسبت به سهام ت. ن. خ. تایید می‌نماید. رای صادره قطعی است. رئیس شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان تهران - مستشار دادگاه