تشدید مجازات در آدم ربایی

تشدید مجازات در آدم ربایی خ. م.: موضوع این پرونده به اتهام آدم‌ربایی و تعرض جنسی شامل لواط و تفخیذ مربوط می‌شود. شاکی به عنوان فردی که مورد تعرض قرار گرفته، در ابتدا شکایتی مبنی بر آدم‌ربایی و لواط به عنف ارائه کرده است. دادگاه کیفری استان پس از بررسی اظهارات شاکی و متهمان و با استناد به گواهی پزشکی و اظهارات متهمان، رای برائت از اتهام لواط ایقابی و محکومیت به تفخیذ و شرب خمر صادر کرد. متهمان به تحمل یکصد ضربه تازیانه به اتهام تفخیذ و هشتاد ضربه به اتهام شرب خمر و همچنین به حبس به مدت ده سال و شش سال به ترتیب محکوم شدند. شاکیان پرونده به رای صادره اعتراض کردند و در نهایت دیوان عالی کشور با تایید برائت در خصوص لواط، رای دادگاه کیفری را در خصوص تفخیذ و شرب خمر تایید کرد. اما در مورد مجازات آدم‌ربایی، رای را نقض و رسیدگی مجدد به دادگاه هم‌عرض محول کرد. رای دیوان عالی کشور بر اساس بند الف ماده 265 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور کیفری و همچنین ماده 621 قانون مجازات اسلامی صادر شده است. تاریخ دادنامه قطعی: 1393/01/31 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: در صورتی که بزه آدم ربایی با وسیله نقلیه صورت گرفته و به بزه دیده آسیب حیثیتی وارد شده باشد، دادگاه باید رای به حداکثر مجازات صادر نماید. رای خلاصه جریان پرونده به موجب گزارش مورخ 19/3/91 کلانتری 16 فردی به نام ج.م.، 17 ساله، همراه والدینش به کلانتری مراجعه و اظهار داشته: در ساعت 21 : 30 شب قبل هنگامی که از مسجد به طرف منزل برمی گشتم دو نفر با یک دستگاه موتورسیکلت قرمز رنگ جلوی مرا گرفته و به بهانه این که شما گوشی یکی از آشنایان ما را دزدیده اید مرا با تهدید چاقو و با زور سوار موتورسیکلت نموده و به بیابان های اطراف جاده برده و مورد تعرض جنسی قرار داده اند. با ارجاع پرونده به شعبه سوم دادیاری دادسرای عمومی و انقلاب قرار عدم صلاحیت به اعتبار دادگاه کیفری استان صادر و شاکی در دادگاه مذکور با توضیح ماجرا اظهار داشته: دو نفر به بهانه این که شما گوشی یکی از آشنایان ما را دزدیده اید با تهدید چاقو مرا سوار موتورسیکلت کرده و در جاده هر دو نفر با من لواط کرده اند، لذا به عنوان لواط به عنف و آدم ربایی شکایت دارم (صفحات 15 و 16 ). دادگاه کیفری استان نیز با این استدلال که آدم ربایی نیاز به تحقیقات مقدماتی دارد پرونده را به دادسرای عمومی و انقلاب ارسال داشته است (ص 17 ). گواهی پزشکی شاکی حکایت از این دارد که در معاینه از ناحیه مقعد آثار ناشی از دخول جسم سفت و سخت از جمله ساییدگی، خراشیدگی، کبودی، پارگی، تورم و غیره مشهود نبوده (ص 39 ). با شناسایی متهمین و محل اختفاء آن ها جهت دستگیری افراد مذکور به اسامی د.ب. و ه.الف. نیابتی به دادسرای عمومی و انقلاب اهواز ارسال گردیده است (ص 58 ). پس از دستگیری ه.الف. در مرجع انتظامی اظهار داشته: که وی به اتفاق د. ضمن استفاده از مشروب با فردی به نام ف. مرتکب لواط گردیده اند قبل از آن نیز وی به اتفاق فردی به نام خ. با یک دستگاه پراید جوانی را به بهانه این که برادر کوچک ما را دزدیده ای سوار کرده و در خودرو هر دو نفر با او عمل لواط انجام دادیم. بار دیگر نیز به همین عنوان و با تهدید چاقو جوان دیگری را سوار نمودیم و به اتفاق خ. در بیابان با او لواط کردیم (صفحات 68 الی 71 ). د.ب. نیز به شرب خمر و انجام لواط با ف. اقرار نموده است (صفحات 72 و 73 ). وی در دادسرا استفاده از مشروب و خوردن قرص را اقرار نموده البته توضیح داده که ه.الف. را سوار کرده ضمنا صحبت های خود را در آگاهی قبول دارد (ص 111 ). ه.الف. نیز در دادسرا اظهار داشته: به قرآن مجید من ریز و درشتش را در آگاهی گفته ام و همه صحبت هایم را در آگاهی قبول دارم شاکیان من سه نفر دیگر هستند که یکی با ب. بودم و دو تایش هم با خ. که فامیلش را نمی دانم و قبول دارم که به آن سه نفر تجاوز کرده ام. ب. به یکی از بچه ها و خ. به هر دو تجاوز کرده و بنده به سه نفرشان تجاوز کرده ام و لواط انجام داده ام شیشه کشیده بودم و نمی دانستم چه کاری انجام می دهم ولی م. را قبول ندارم و قسم می خورم و اگر با زور و کتک است این م. را بنویس و هیچ کدام را با زور و کتک نگفته ام به قرآن مجید من سه تا را گفته ام و قبول دارم ولی این را نمی شناسم (ص 112 ). در این فاصله آقای ….ن. خ. ر. ب. وکالت از ه.الف. معرفی نموده است. در تحقیقات بعدی ه.الف. کلا منکر آدم ربایی و لواط گردیده و فقط نسبت به شرب خمر اقرار نموده است (ص 122 ). سپس قرار مجرمیت و کیفرخواست آنان به اتهام مشارکت در آدم ربایی و شرب خمر صادر و پرونده به دادگاه کیفری استان ه ارسال گردیده (صفحات 124 و 125 ). آقای ع.ش. نیز به وکالت از متهمین لایحه ای به دادگاه تقدیم نموده است. متهمین هم در دادگاه کلا اتهامات خود را انکار نموده‌اند (صفحات 130 الی 132 ). در مواجهه حضوری مورخ 6/10/91 در دادگاه کیفری استان شاکی اظهار داشته: ه.الف. فردی بود که در ربودن بنده دخالت داشت و مرتکب عمل شنیع لواط با من گردید شخص دوم که ظاهرا د.ب. نام دارد هیچ گونه دخالتی در قضیه نداشته و از ایشان اصلا شکایتی ندارم (ص 133 ). در این فاصله فردی به نام ح.ر. نیز به مرجع انتظامی و سپس به دادگاه کیفری استان مراجعه نموده و اظهار داشته: دو نفر ناشناس وی را به زور سوار یک دستگاه پراید نموده و با وی عمل تفخیذ انجام داده اند (صفحات 150 و 151 ). در این خصوص دادگاه کیفری استان با استناد به این که عمل تفخیذ از شمول مجازات های مقرر در تبصره یک ماده 20 قانون تشکیل دادگاه‌های عمومی و انقلاب با اصلاحات بعدی آن خارج است قرار عدم صلاحیت به اعتبار دادگاه‌های عمومی شهرستان ه صادر و پرونده را به مرجع مذکور ارسال داشته و با ارجاع آن به شعبه یکصد و ششم دادگاه عمومی جهت پیگیری به آگاهی ارسال شده است. متعاقبا در خصوص اتهام ه.الف. و د.ب. مبنی بر شرب خمر و تفخیذ ب. ت. ب. وجود سابقه در دادگاه کیفری استان راجع به اتهام مهم تر پرونده در این خصوص نیز به دادگاه کیفری استان ارسال گردیده است. در تاریخ 9/4/91 هم فردی به نام ف.ر. با مراجعه به کلانتری 16 اظهار داشته که: دو نفر موتورسیکلت سوار او را با تهدید چاقو سوار موتورسیکلت نموده و در جاده با وی عمل شنیع لواط (تفخیذ) انجام داده اند. گواهی پزشکی وی نیز حاکی از این است که در معاینه مقعد آثار ناشی از دخول جسم سفت و سخت از جمله ساییدگی - خراشیدگی - کبودی - پارگی و تورم و غیره مشهود نبوده اما در صورت تماس سطحی یا رضایت مفعول و استفاده از مواد چرب کننده ممکن است آثاری به جا نماند. در این رابطه وی متهمین را ابتدائا به اسامی ب.خ. و ح.ی. معرفی نموده در نتیجه دادگاه کیفری استان به صلاحیت دادگاه‌های عمومی و جزایی مبادرت به صدور قرار نموده در مرجع انتظامی ف.ر. با ملاحظه عکس متهمین ه.الف. را شناسایی نموده است. در شعبه --- دادگاه کیفری استان آقای ف.ر. اظهار داشته: ه.الف. و د.ب. به صورت تفخیذ با وی عمل نموده‌اند فردی به نام س.ز. نیز اظهار داشته: ه.الف. و راننده پراید وی را به زور سوار خودرو نموده و به عنف با وی لواط ایقابی کرده اند. د.ب. در این دادگاه اظهار داشته: من با ه.الف. با موتور ف.ر. را به صحرا بردیم و در آن جا از قبل قرص خورده بودیم و در همان جا با ه.الف. زیاد مشروب خوردیم و یادم نمی آید که چند بار با ر آن عمل را انجام داده ام (ص 9 پرونده جدید). ه.الف. نیز اظهار داشته: قبول دارم و با د.ب. و ف.ر. را به صحرا برده ایم و به ایشان تجاوز کرده ام و ضمنا دو پسر دیگر را به همین شکل بردیم و یکی را در فرودگاه با وی تفخیذ کردم و نفر بعدی را پآیین تر از فرودگاه با ایشان آن عمل را انجام دادیم یادآوری می کنم فقط ف.ر. را که برده ایم و آن عمل را انجام داده ایم مشروب زیاد مصرف کرده بودیم (ص 92 ). تصمیم مورخ 1/12/91 شعبه اول دادگاه کیفری استان حاکی است که پرونده جهت صدور کیفرخواست پیرامون آدم ربایی به دادسرای اعاده گردیده است. پس از صدور قرار مجرمیت و کیفرخواست در این خصوص جلسه دادگاه کیفری استان مجددا در تاریخ 1/5/92 تشکیل گردیده. در این جلسه آقایان س.ز. و ف.ر. و ج.م. حاضر و شکایت خود را از متهمین اعلام کرده اند. ه.الف. به جز شرب خمر بقیه اتهامات را تکذیب و اقاریر قبلی خود را ناشی از اذیت و آزار مامورین اعلام کرده است. متهم دیگر د.ب. نیز اظهارات مشابهی داشته سپس وکیل متهمین مدافعاتی نموده و دادگاه با اعلام ختم رسیدگی به شرح دادنامه --- - 1392/05/07 در خصوص اتهام ه.الف. فرزند الف. و د.ب. فرزند ع. مبنی بر لواط ایقابی حکم بر برائت آنان صادر لیکن در خصوص ارتکاب عمل تفخیذ هر یک از متهمین مذکور را به تحمل یکصد ضربه تازیانه و در خصوص شرب خمر هر یک از متهمین را به تحمل هشتاد ضربه تازیانه و ردیف اول (ه.الف.) را به تحمل ده سال حبس و ردیف دوم (د.ب.) را به تحمل شش سال حبس با احتساب ایام بازداشت قبلی به اتهام آدم ربایی محکوم نموده است و نامبردگان پیرامون شکایت ج.م. قطع نظر از گذشت شاکی خصوصی به لحاظ فقد دلیل برائت حاصل کرده اند که با ابلاغ رای آقایان س.ر. و ف.ر. نسبت به رای صادره معترض و تقاضای تجدیدنظر نموده اند. رای شعبه دیوان عالی کشور به موجب قسمتی از دادنامه --- - 1392/05/07 شعبه اول دادگاه کیفری استان ه آقایان ه.الف. فرزند الف. و د.ب. فرزند ع. به اتهام تفخیذ هر یک به تحمل یکصد تازیانه و به اتهام شرب خمر هر یک به تحمل هشتاد تازیانه و ردیف اول به اتهام آدم ربایی به تحمل ده سال حبس و ردیف دوم به همین اتهام به تحمل شش سال حبس محکوم گردیده اند که با ابلاغ رای آقایان س.ز. و ف.ر. شکات پرونده نسبت به رای صادره اعتراض نموده اند. با بررسی محتویات پرونده نظر به این که رای معترض عنه پیرامون برائت از اتهام لواط ایقابی و محکومیت نسبت به تفخیذ و شرب خمر منطبق با موازین شرعی و قانونی و بر اساس محتویات پرونده صادر گردیده در این قسمت دادنامه معترض عنه به استناد بند الف ماده 265 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور کیفری تایید لیکن در خصوص آدم ربایی نظر به این که حسب محتویات پرونده آدم ربایی توسط وسیله نقلیه صورت گرفته و به مجنی علیهم آسیب حیثیتی نیز وارد شده است و دادگاه محترم کیفری استان می‌بایست مطابق قسمت اخیر ماده 621 قانون مجازات اسلامی مرتکبین را به حداکثر مجازات محکوم نماید. لذا دادنامه تجدیدنظرخواسته در این قسمت مخدوش تشخیص و با نقض آن مستندا به بند 4 از قسمت (ب) ماده 265 قانون مذکور رسیدگی مجدد به یکی از شعب هم عرض دادگاه صادرکننده حکم بدوی محول می‌گردد. رئیس شعبه سی ام دیوان عالی کشور - عضو معاون کریم پور - دُرّی