تصرف مراتع ملی و ایجاد آثار تصرف

رأی خلاصه جریان پرونده محتویات پرونده حاکی از این است که آقای ک. ز.م. به موجب دادنامه شماره 2500894- 1393/9/17 صادره از شعبه 105 دادگاه عمومی جزایی شهرستان الف. به شرح و استدلال منعکس در متن دادنامه مذکور به جرم تصرف عدوانی اراضی ملی به تحمل هیجده ماه حبس تعزیری و رفع تصرف از اراضی ملی و اعاده وضع به حال سابق و بابت تخریب پوشش مرتعی به تحمل چهار و نیم سال حبس تعزیری (مجازات درجه5) و به خاطر حفر و بهره برداری غیر مجاز از دو حلقه چاه ضمن اعاده وضع به حال سابق به تحمل پنجاه ضربه شلاق تعزیری (مجازات درجه6) و در رابطه شکستن پلمپ به تحمل سه سال حبس تعزیری دیگر (مجازات درجه6) با این قید که در اجرای مفاد ماده 134 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 صرفاً مجازات اشد اجراء خواهد شد محکوم گردیده است م. ع. نسبت به این رأی اعتراض کرده که شعبه ششم دادگاه تجدیدنظر استان مرکزی بر اساس دادنامه شماره 101326- 1393/11/27 با این استدلال که وکیل محترم ت. ن. خ. در دفاع از موکل خود موضوع تشابه اسمی را مطرح نموده است که به نظر می رسد مطالب مذکور در لایحه وکیل محترم فاقد دلیل اثباتی و غیر موجه و با انگیزه تضییع حقوق و اموال عمومی و دولتی م. ب. و در مقام تجدیدنظرخواهی ایراد موجه به عمل نیامده با رد اعتراض ایشان دادنامه تجدیدنظر خواسته را عیناً تأیید و ابرام نموده است و حالا ملاحظه می شود م. ع. نامبرده با وکالت آقای غ. ش.الف. با تقدیم لایحه ای خطاب به ریاست محترم دیوان عالی کشور که در هنگام شور قرائت می شود بدین خلاصه و مضمون که متقاضی تجویز اعاده دادرسی در اراضی مورد ادعا و دو حلقه چاه مورد شکایت هیچگونه تصرف و مالکیتی نداشته و اراضی و چاه های حفر شده در آن در اختیار یکی از بستگان وی به نام م. م. م. ب.. و در خصوص دو فقره چاه فاقد پروانه بهره برداری هم که در اختیار آقای م. م. م. ب. درخواست پروانه بهره برداری داده شده که در کمیسیون مربوطه در حال رسیدگی است که قبل از اتخاذ تصمیم از ناحیه کمیسیون مذکور تحت تعقیب قرار دادن حفر کننده چاه های مذکور وجاهت قانونی ندارد مضافاً اینکه برای اصیل مستدعی تجویز اعاده دادرسی با لحاظ و رعایت تعدد موضوع ماده 134 قانون مجازات اسلامی تشدید و تعدد مجازات در نظر گرفته شده در حالیکه اقدامات وی بر فرض ثبوت همگی تحت شمول ماده690 قانون تعزیرات یک جرم محسوب می شود نه اینکه عناوین مجرمانه تخریب مرتع، تصرف عدوانی، حفر چاه غیر مجاز، و .. هر کدام جداگانه تعیین مجازات شوند و ... نسبت به دادنامه مذکور تقاضای تجویز اعاده دادرسی نموده است. پرونده متشکله پس از ثبت در دبیرخانه دیوان عالی کشور به منظور رسیدگی به درخواست ایشان به این شعبه ارجاع گردیده است. و در مدتی که پرونده در نوبت رسیدگی قرار داشت متقاضی تجویز اعاده دادرسی لوایح و مدارک دیگری نیز تقدیم این شعبه نموده که ضم پرونده گردیده است که در این لوایح نیز اجمالاً ضمن تکرار مطالب فوق تقاضای پذیرش اعاده دادرسی را داشته و تأکید نموده است که بر اساس مدارک پیوستی تصرف اراضی و چاه های متنازع فیه شخص دیگری به نام آقای م. م. م. ب. که به لحاظ تشابه اسمی ک. م. (م. ا. د.) تحت تعقیب قرار گرفته محکوم شده است و از جمله مدارکی که ارائه نموده است دو فقره اقرارنامه محضری هر دو صادره از دفترخانه اسناد رسمی ... منتسب به آقایان س. .ف (ظاهراً داماد م. ع. م. ب.) و م. م. م. ب. که نامبردگان اقرار و اعتراف نموده اند که مزرعه و اراضی متنازع فیه و چاه های حفر شده فاقد پروانه بهره برداری در اختیار و متعلق به آقای م. م. م. ب. و کلیه مسئولیت های ناشی از هر اقدامی که در آن اراضی صورت می گیرد اعم از حقوقی و کیفری متوجه وی ( م. م. ) م. ب. متقاضی تجویز اعاده دادرسی در آخرین لایحه تقدیمی نیز ضمن تکرار مطالب فوق مدعی شده است که در رسیدگی به پرونده محاکماتی هیچگونه تحقیق و یا استعلامی راجع به مالک یا مالکین و سایر موارد صورت نگرفته است. که ب. ت. ب. مفاد اقرارنامه های مورد استناد متقاضی و شهرت و نام خانوادگی یکی از اقرار کنندگان به نام م. م. و مطالبه ارائه مشخصات سجلی متقاضی به نام ک. م. و شخص اقرار کننده بنام م. م. و مراجعه متقاضی به شعبه و ارائه اسناد و مدارک سجلی خود و م. م. مشخص گردید م. م. م. ب. و رابطه آنان پدر و فرزندی م. ب.. هیأت شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید پس از قرائت گزارش آقای غ. قاصدی عضو ممیز و دیگر محتویات اوراق پرونده و با شرکت جناب آقای … شعبه مشاوره نموده و با استعانت از خداوند متعال و با اکثریت چنین رأی می دهد: رأی شعبه دیوان عالی کشور در خصوص درخواست آقای غ. ش.الف. به وکالت از آقای ک. م. مبنی بر اعاده دادرسی نسبت به دادنامه شماره 1326- 1393/11/27 صادره از شعبه ششم دادگاه تجدیدنظر استان م. صرف نظر از اینکه متقاضی علیرغم دعوت مکرر برای دادرسی در دادگاه حاضر نشده و موضوع عدم مالکیت و تصرفات خویش نسبت به اراضی موضوع اتهام و هم چنین ادعای مالکیت و تصرفات انجام شده توسط فردی بنام م. م. را مطرح ننموده و وکیل وی نیز به این موضوع نپرداخته و اکنون متقاضی چنین ادعایی را مطرح نموده که پس از بررسی و پیگیری این شعبه مشخص گردیده فرد مورد ادعای متقاضی برای تصرفات انجام شده فرزندش م. ب. و اختفاء اصل موضوع و رابطه فرزندی فیمابین خود محل تأمل م. ب. و لکن ن. ب. ا. مستفاد از ماده 690 قانون مجازات اسلامی (تعزیرات) تصرف مراتع ملی و ایجاد آثار تصرف در آن با عملیاتی از قبیل تخریب و ... جرم واحد و دارای یک مجازات است چون در ما نحن فیه نامبرده علاوه بر تصرف عدوانی به اتهام تخریب نیز که برای تهیه آثار تصرف بوده به طور جداگانه محکوم شده که مجازات های مورد حکم این دو اتهام در مجموع بیش از مجازات مقرر قانونی در ماده مذکور است مضافاً در صورت تلقی این دو به عنوان جرم واحد تعداد جرایم ارتکابی سه فقره خواهد بود که با اعمال ماده 134 قانون مجازات اسلامی مصوب سال 1392 تعیین مجازات بیش از حداکثر مجازات مقرر قانونی برای هر کدام از جرایم ارتکابی توجیه قانونی نخواهد داشت. از طرفی متقاضی یک فقره سند رسمی به شماره ... 1393/12/19 به عنوان مدرک جدید ارائه داده که در این سند آقای س. ف. اقرار به تصرف و تخریب اراضی متعلق به اداره منابع طبیعی نموده که بررسی این امر هم ممکن است موجب احراز بی گناهی متقاضی شود لذا درخواست وی با بندهای ج و چ ماده 474 و ماده 476 قانون آئین دادرسی کیفری مصوب سال 1392 منطبق بوده ضمن تجویز اعاده دادرسی رسیدگی مجدد به یکی از شعب هم عرض دادگاه صادر کننده رأی مورد درخواست اعاده دادرسی در استان م. ارجاع می گردد. شعبه 35 دیوان عالی کشور - رئیس و عضو معاون سید رضا سید کریمی - رحمت اله احمدی فهرست خلاصه جریان پرونده شعبه دیوان عالی کشور نقد رأی در تاریخ 13 تیر 1394، دیوان عالی کشور به درخواست اعاده دادرسی در پرونده‌ای که به اتهام تصرف عدوانی اراضی ملی و تخریب پوشش مرتعی منجر به صدور حکم محکومیت شده بود، رسیدگی نمود. م. ع. ب. تحمل هجده ماه حبس تعزیری و شلاق محکوم شده بود. وی در درخواست خود ادعا کرد که هیچ گونه تصرف و مالکیتی بر اراضی مورد نظر نداشته و این اراضی متعلق به یکی از بستگانش م. ب.. همچنین به عدم انجام تحقیقات کافی و وجود اقرارنامه‌هایی که نشان‌دهنده تعلق تصرفات به فرد دیگری است، اشاره کرد. دیوان عالی کشور با بررسی مدارک و اظهارات، به این نتیجه رسید که اتهامات مطرح شده می‌تواند به عنوان یک جرم واحد در نظر گرفته شود و مجازات‌های تعیین شده فراتر از حد مجاز قانونی است. لذا، دیوان عالی کشور درخواست اعاده دادرسی را پذیرفته و پرونده را برای رسیدگی مجدد به یکی از شعب هم‌عرض دادگاه ارجاع داد. این تصمیم بر اساس بندهای ج و چ ماده 474 و ماده 476 قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392 اتخاذ گردید. تاریخ دادنامه قطعی: 1394/04/13 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: تصرف مراتع ملی و ایجاد آثار تصرف در آن با عملیاتی از قبیل تخریب،جرم واحد محسوب و مستوجب یک مجازات است. رای خلاصه جریان پرونده محتویات پرونده حاکی از این است که آقای ک. ز.م. به موجب دادنامه شماره --- - 1393/09/17 صادره از شعبه --- دادگاه عمومی جزایی شهرستان الف. به شرح و استدلال منعکس در متن دادنامه مذکور به جرم تصرف عدوانی اراضی ملی به تحمل هیجده ماه حبس تعزیری و رفع تصرف از اراضی ملی و اعاده وضع به حال سابق و بابت تخریب پوشش مرتعی به تحمل چهار و نیم سال حبس تعزیری (مجازات درجه 5 ) و به خاطر حفر و بهره برداری غیر مجاز از دو حلقه چاه ضمن اعاده وضع به حال سابق به تحمل پنجاه ضربه شلاق تعزیری (مجازات درجه 6 ) و در رابطه شکستن پلمپ به تحمل سه سال حبس تعزیری دیگر (مجازات درجه 6 ) با این قید که در اجرای مفاد ماده 134 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 صرفا مجازات اشد اجراء خواهد شد محکوم گردیده است م. ع. نسبت به این رای اعتراض کرده که شعبه ششم دادگاه تجدیدنظر استان مرکزی بر اساس دادنامه شماره --- - 1393/11/27 با این استدلال که وکیل محترم ت. ن. خ. در دفاع از موکل خود موضوع تشابه اسمی را مطرح نموده است که به نظر می‌رسد مطالب مذکور در لایحه وکیل محترم فاقد دلیل اثباتی و غیر موجه و با انگیزه تضییع حقوق و اموال عمومی و دولتی م. ب. و در مقام تجدیدنظرخواهی ایراد موجه به عمل نیامده با رد اعتراض ایشان دادنامه تجدیدنظر خواسته را عینا تایید و ابرام نموده است و حالا ملاحظه می‌شود م. ع. نامبرده با وکالت آقای غ. ش.الف. با تقدیم لایحه ای خطاب به ریاست محترم دیوان عالی کشور که در هنگام شور قرائت می‌شود بدین خلاصه و مضمون که متقاضی تجویز اعاده دادرسی در اراضی مورد ادعا و دو حلقه چاه مورد شکایت هیچگونه تصرف و مالکیتی نداشته و اراضی و چاه های حفر شده در آن در اختیار یکی از بستگان وی به نام م. م. م. ب.. و در خصوص دو فقره چاه فاقد پروانه بهره برداری هم که در اختیار آقای م. م. م. ب. درخواست پروانه بهره برداری داده شده که در کمیسیون مربوطه در حال رسیدگی است که قبل از اتخاذ تصمیم از ناحیه کمیسیون مذکور تحت تعقیب قرار دادن حفر کننده چاه های مذکور وجاهت قانونی ندارد مضافا اینکه برای اصیل مستدعی تجویز اعاده دادرسی با لحاظ و رعایت تعدد موضوع ماده 134 قانون مجازات اسلامی تشدید و تعدد مجازات در نظر گرفته شده در حالی که اقدامات وی بر فرض ثبوت همگی تحت شمول ماده 690 قانون تعزیرات یک جرم محسوب می‌شود نه اینکه عناوین مجرمانه تخریب مرتع، تصرف عدوانی، حفر چاه غیر مجاز، و.. هر کدام جداگانه تعیین مجازات شوند و... نسبت به دادنامه مذکور تقاضای تجویز اعاده دادرسی نموده است. پرونده متشکله پس از ثبت در دبیرخانه دیوان عالی کشور به منظور رسیدگی به درخواست ایشان به این شعبه ارجاع گردیده است. و در مدتی که پرونده در نوبت رسیدگی قرار داشت متقاضی تجویز اعاده دادرسی لوایح و مدارک دیگری نیز تقدیم این شعبه نموده که ضم پرونده گردیده است که در این لوایح نیز اجمالا ضمن تکرار مطالب فوق تقاضای پذیرش اعاده دادرسی را داشته و تاکید نموده است که بر اساس مدارک پیوستی تصرف اراضی و چاه های متنازع فیه شخص دیگری به نام آقای م. م. م. ب. که به لحاظ تشابه اسمی ک. م. (م. ا. د.) تحت تعقیب قرار گرفته محکوم شده است و از جمله مدارکی که ارائه نموده است دو فقره اقرارنامه محضری هر دو صادره از دفترخانه اسناد رسمی... منتسب به آقایان س..ف (ظاهرا داماد م. ع. م. ب.) و م. م. م. ب. که نامبردگان اقرار و اعتراف نموده‌اند که مزرعه و اراضی متنازع فیه و چاه های حفر شده فاقد پروانه بهره برداری در اختیار و متعلق به آقای م. م. م. ب. و کلیه مسئولیت های ناشی از هر اقدامی که در آن اراضی صورت می‌گیرد اعم از حقوقی و کیفری متوجه وی (م. م.) م. ب. متقاضی تجویز اعاده دادرسی در آخرین لایحه تقدیمی نیز ضمن تکرار مطالب فوق مدعی شده است که در رسیدگی به پرونده محاکماتی هیچگونه تحقیق و یا استعلامی راجع به مالک یا مالکین و سایر موارد صورت نگرفته است. که ب. ت. ب. مفاد اقرارنامه های مورد استناد متقاضی و شهرت و نام خانوادگی یکی از اقرار کنندگان به نام م. م. و مطالبه ارائه مشخصات سجلی متقاضی به نام ک. م. و شخص اقرار کننده به نام م. م. و مراجعه متقاضی به شعبه و ارائه اسناد و مدارک سجلی خود و م. م. مشخص گردید م. م. م. ب. و رابطه آنان پدر و فرزندی م. ب.. هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید پس از قرائت گزارش آقای غ. قاصدی عضو ممیز و دیگر محتویات اوراق پرونده و با شرکت جناب آقای … شعبه مشاوره نموده و با استعانت از خداوند متعال و با اکثریت چنین رای می دهد: رای شعبه دیوان عالی کشور در خصوص درخواست آقای غ. ش.الف. به وکالت از آقای ک. م. مبنی بر اعاده دادرسی نسبت به دادنامه شماره --- - 1393/11/27 صادره از شعبه ششم دادگاه تجدیدنظر استان م. صرف نظر از اینکه متقاضی علیرغم دعوت مکرر برای دادرسی در دادگاه حاضر نشده و موضوع عدم مالکیت و تصرفات خویش نسبت به اراضی موضوع اتهام و هم چنین ادعای مالکیت و تصرفات انجام شده توسط فردی به نام م. م. را مطرح ننموده و وکیل وی نیز به این موضوع نپرداخته و اکنون متقاضی چنین ادعایی را مطرح نموده که پس از بررسی و پیگیری این شعبه مشخص گردیده فرد مورد ادعای متقاضی برای تصرفات انجام شده فرزندش م. ب. و اختفاء اصل موضوع و رابطه فرزندی فیمابین خود محل تامل م. ب. و لکن ن. ب. ا. مستفاد از ماده 690 قانون مجازات اسلامی (تعزیرات) تصرف مراتع ملی و ایجاد آثار تصرف در آن با عملیاتی از قبیل تخریب و... جرم واحد و دارای یک مجازات است چون در ما نحن فیه نامبرده علاوه بر تصرف عدوانی به اتهام تخریب نیز که برای تهیه آثار تصرف بوده به طور جداگانه محکوم شده که مجازات های مورد حکم این دو اتهام در مجموع بیش از مجازات مقرر قانونی در ماده مذکور است مضافا در صورت تلقی این دو به عنوان جرم واحد تعداد جرایم ارتکابی سه فقره خواهد بود که با اعمال ماده 134 قانون مجازات اسلامی مصوب سال 1392 تعیین مجازات بیش از حداکثر مجازات مقرر قانونی برای هر کدام از جرایم ارتکابی توجیه قانونی نخواهد داشت. از طرفی متقاضی یک فقره سند رسمی به شماره... 1393/12/19 به عنوان مدرک جدید ارائه داده که در این سند آقای س. ف. اقرار به تصرف و تخریب اراضی متعلق به اداره منابع طبیعی نموده که بررسی این امر هم ممکن است موجب احراز بی گناهی متقاضی شود لذا درخواست وی با بندهای ج و چ ماده 474 و ماده 476 قانون آیین دادرسی کیفری مصوب سال 1392 منطبق بوده ضمن تجویز اعاده دادرسی رسیدگی مجدد به یکی از شعب هم عرض دادگاه صادر کننده رای مورد درخواست اعاده دادرسی در استان م. ارجاع می‌گردد. شعبه --- دیوان عالی کشور - رئیس و عضو معاون