تعیین نحله در دعوای طلاق از ناحیه زوج

رأی خلاصه جریان پرونده در تاریخ ۱۴۰۰/۶/۲۰ اقای ح. ب. ش. دادخواست به خواسته صدور گواهی عدم امکان سازش بطرفیت همسرش خانم س. د. تقدیم و اظهار نموده که همسر شرعی خوانده بوده و اکنون بیش از حدود یک سال و نیم است.که همسرم منزل را ترک کرده و از بنده تمکین نمی کند و تقاضای تمکین را نموده ام ولی دادگاه و قانون صرفا به دلیل یک تنش جزیی بین بنده و همسرم اجازه تمکین را نداده است ، من از زندگی با همسرم و دخترم منع شده ام و دادگاه به جای حل موضوع و اشتی دادن زن و شوهر ، صرفا به دلیل یک کبودی جزیی ان هم توسط من نبوده است ، از بازگشت همسرم و تمکین او ممانعت کرده و حالا ب. ت. ب. اینکه بنده حق و مقدمات همسرم را می پردازم ولی او حاضر به تمکین و بازگشت نمی باشد. و من نیز به عنوان یک مرد نیازهای عاطفی جنسی و … دارم. ، تقاضای صدور گواهی عدم امکان سازش و طلاق را دارم. پرونده بدوا به شورای حل اختلاف به منظور صلح و سازش ارجاع گردیده است.و خ. د. ا. داشت که خواهان ( زوجه ) تمامی حق و حقوق اینجانب را پرداخت نمایند و بعد از ان اینجانب را طلاق دهند. خواهان نیز در این جلسه مورخ ۱۴۰۰/۸/۱۰ بیان می دارند که خواسته اینجانب بشرح دادخواست تقدیمی است. پس از عدم امکان مصالحه بین زوجین در شورای حل اختلاف ، پرونده از امار کسر و به دادگستری فریدن اعاده گردیده در شعبه *ثبت و مورد رسیدگی قرار می گیرد. قرار ارجاع به داوری و ابلاغ به زوجین برای معرفی داور صادر و انجام می شود. ولی داوران علی رغم تلاش لازم در امر سازش و مصالحه به نتیجه ای مثبت نرسیده اند. در خاتمه دادگاه مربوط ( شعبه *) به موجب دادنامه شماره *مورخ ۱۴۰۱/۲/۲۱ ب. ت. ب. دادخواست تقدیمی و مدارک پیوست ، تحقیقات به عمل امده ، احراز علقه زوجیت به عقد دائم و اقرار طرفین و اینکه خواهان قصد مطلقه نمودن همسر خود را دارد. و عدم توفیق داوران در حل مناقشه و ایجاد مصالحه بین انان ، باستناد ماده ۱۱۲۳ قانون و مواد ۲۶ و ۲۷ قانون حمایت خانواده ، خواسته خواهان را محقق و گواهی عدم امکان سازش بین زوجین با رعایت شرایط مصرح در ان صادر و اعلام می گردد. از رای اصداری بشرح فوق تجدیدنظرخواهی می شود. و شعبه *به موجب دادنامه شماره *مورخ ۱۴۰۱/۴/۱ ب. ت. ب. اینکه اعتراض زوج نسبت میزان نحله و تنصیف اموال بوده و زوج خودشان به داشتن ماشین خاور اقرار داشته ولی مدعی شده اند که خودروی مذکور از مستثنیات دین م. ب.. و البته ادعای او غیر موجه است ، زیرا ، شرط تا نصف اموال در طلاق اصولا مستثنیات دین جایگاهی ندارد. و گذشته از این میزان نحله براساس سنوات زندگی زوجین و پرورش دو فرزند از سوی زوجه و توان مالی زوج متناسب است.و از این رو تجدیدنظرخواهی را وارد ندانسته و ضمن رد تجدیدنظرخواهی معموله ، دادنامه تجدیدنظرخواسته را تایید نموده است. زوج خواهان ( بدوی ) نسبت به دادنامه صادره از محکمه تجدیدنظر ، فرجام خواهی می نماید. که پس از ثبت ، تبادل لایحه و ارسال به دیوانعالی کشور به این شعبه جهت رسیدگی ارجاع شده است. دادخواست فرجامی و لایحه دفاعی به هنگام شور قرائت می شود. هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش اقای م. ح. م. عضو ممیز و ملاحظه اوراق پرونده مشاوره نموده چنین رای می دهد: رأی متن رأی فرجام خواهی اقای ح. ب. ش. نسبت به دادنامه شماره *مورخ ۱۴۰۱/۴/۱ شعبه *متضمن تایید دادنامه شماره *مورخ ۱۴۰۱/۲/۲۱ شعبه *که به موجب ان گواهی عدم امکان سازش به درخواست ز. ف. خ. صادر گردیده است. ب. ت. ب. جامع اوراق و مطاوی پرونده وارد و موجه نیست. عمده اعتراض و فرجام خواهی ف. خ. راجع به میزان و مبلغ متعینه توسط محکمه درخصوص تنصیف اموال و دارایی زوج و مبلغ ۱۲ میلیون تومان از حیث نحله بوده که ب. ت. ب. اظهارات و اقاریر شخص ف. خ. د. مورد داشتن خودروی مرقوم و مالکیت وی نسبت به ان و معرفی همین خودروی خاور توسط زوجه به عنوان جزیی از اموال زوج و گذشته از این ، ز. ف. خ. در مرحله تجدیدنظرخواهی به حکم صادره در همین قسمت اعتراض ولی مدعی گردیده بود که خودروی خاور موصوف و موضوع حکم تنصیف ، جزی مستثنیات دین م. ب.. و البته چنین اظهار و ادعایی به واقع نوعی اقرار به مالکیت وی نسبت به وسیله نقلیه مرقوم م. ب.. و مضافا اینکه تعیین مبلغ تنصیف اموال ( البته تا نصف از اموال و دارایی ) با کسب نظر کارشناس و توسط دادگاه و به منظور حفظ حقوق و منافع زوجه فرجام خوانده صادر می شود. و در پرونده محاکماتی فعلی هم با رعایت شرایط و مقررات مربوط و بالمناصفه تعیین گردیده است.و هکذا تعیین مبلغ نحله هم ، اگرچه زوج علت مخالفت خود را با مبلغ مقرره ( ۱۲ میلیون تومان ) از بابت نحله اعلام و اظهار ننموده اند ، لکن با التفات به درخواست طلاق توسط زوج و عدم ارائه هر گونه ادله ای در مورد ناشزه بودن زوج و یا سوی رفتار وی و از طرفی عدم تعیین اجرت المثل در مانحن فیه توسط دادگاه ، میزان و مبلغ معینه به عنوان نحله برای مدت زوجیت و زناشویی با نظر دادگاه عادلانه و خالی از هر گونه اشکال و ایراد جدی و قابل ترتیب اثر م. ب.. و بنابراین فرجام خواهی معموله را به لحاظ عدم اتکا و استناد به دلیل و مدرکی که خلل و خدشه ای بر دادنامه فرجام خواسته وارد و مالا موجبات نقض ان را فراهم نماید. ، مردود اعلام و دادنامه فرجام خواسته را ب. ت. ب. مراتب اشعاری و رعایت اصول و قواعد دادرسی ، به استناد مواد ۳۷۰ و ۳۹۶ قانون ایین دادرسی مدنی ابرام می گردد. رییس شعبه *: ح. ع. مستشار: ح. م. ه. مستشار: م. ح. م. فهرست خلاصه جریان پرونده متن رأی نقد رأی تعیین نحله در دعوای طلاق از ناحیه زوج در تاریخ 4 خرداد 1398، درخواستی به منظور صدور گواهی عدم امکان سازش جهت اجرای طلاق به طرفیت زوجه تسلیم گردید. خواهان با ادعای سوء رفتار و عدم تمکین از سوی زوجه، درخواست صدور گواهی عدم امکان سازش را از دادگاه ارائه نمود. وکیل زوجه در دفاع از موکل خود، عدم رضایت به طلاق را اعلام و خواستار دریافت تمامی حقوق قانونی، از جمله اجرت المثل و تنصیف دارایی شد. در روند رسیدگی، پرونده به کارشناس ارجاع شد تا میزان اجرت المثل و نفقه زوجه تعیین گردد. کارشناس اولیه مبلغی را به عنوان اجرت المثل و نفقه معوقه تعیین کرد که وکیل ز. ن. ب. آن اعتراض و درخواست ارجاع به هیات کارشناسان را ارائه نمود. هیات کارشناسان نیز نظریه‌ای جدید ارائه کردند. در نهایت، ب. ت. ب. عدم حصول سازش و استناد به ماده 1133 قانون مدنی، دادگاه گواهی عدم امکان سازش را صادر و زوج را به پرداخت مهریه و نفقه معوقه ملزم نمود. پس از ابلاغ رای، زوجه درخواست تجدیدنظر کرد که دادگاه تجدیدنظر رای اولیه را تایید نمود. زوجه مجدداً به دیوان عالی کشور فرجامخواهی کرد و دیوان عالی کشور به استناد مواد 370 و 396 قانون آیین دادرسی مدنی، فرجامخواهی را رد و رای دادگاه تجدیدنظر را تایید کرد. در تاریخ 1398/03/04 اقای س. م. م. س. به وکالت از اقای ع. ف. ا. به طرفیت خانم ر. ح. ح. دادخواستی به خواسته صدور گواهی عدم امکان سازش جهت اجرای صیغه طلاق بدلیل مشکلات و اختلافات عدیده بوجود امده فی مابین زوجین تقدیم نموده که حسب الارجاع در شعبه *ثبت و مورد رسیدگی قرار میگیرد. خانم ح. ص. ع. د. وکیل پ. ی. و مشاور حقوقی ب. ت. و. از جانب خوانده (زوجه) اعلام وکالت نموده است. در جلسه رسیدگی مورخ 1398/05/09 که با حضور وکلای طرفین تشکیل گردیده وکیل خ. ا. د. موکل با خوانده در مورخه 73/3/16 ازدواج نموده و هنوز فرزند مشترکی ندارند مهریه زوجه یک سکه بهار ازادی م. ب.. از انجاییکه بر اثر سویرفتار و سویمعاشرت زوجه ادامه زندگی مشترک میسر نمیباشد. لذا صدور گواهی عدم امکان سازش م. ا. وکیل خ. ا. د. موکل حاضر به طلاق و جدایی نمیباشد. و به جهت درخواست طلاق ازسوی زوج، موکل خواهان دریافت کلیه حقوق قانونی خود از جمله اجرت المثل و تنصیف دارایی و مهریه و غیره م. ب.. وکیل زوج مجددا اظهار داشت حدود دو سال است.که زوجین جدا از یکدیگر زندگی می کنند و دلیل این موضوع سویمعاشرت و سویرفتار و اخلاق زوجه بوده و در این دو سال زوجه تمکین از موکل نداشته است.و از طرفی درخواست اجرت المثل صرفنظر از اثبات وجود شرایط قانونی ان که بر عهده زوجه است.با شرط تنصیف دارایی قابل جمع نمی‌باشد. جهیزیه در اختیار زوجه م. ب.. از کلیه ما حصل زندگی مشترک انچه به عنوان مال موجود در دید موکل است.یکدستگاه خودرو ال 90 و نیز چند دست لباس شخصی م. ب.. و زوجه در طول سالهای زندگی مشترک اموال بسیاری مربوط به موکل را به خود انتقال داده است.وکیل خ. گ. ا..هیچ یک از اظهارات وکیل خواهان مورد قبول نمی‌باشد. اولا- جهت اثبات سویرفتار موکل بنده، هیچ دلیل و مدرکی ارائه نشده است.و زوج از سال 95 زندگی مشترک را رها نموده و علیرغم تلاش های مکرر زوجه اقدامی جهت بازگشت به منزل مشترک ننموده است. ثانیا- اجرت المثل و شرط تنصیف دارایی قابل جمع م. ب.. و جهیزیه زوجه در اختیار خودش م. ب.. و حسب اظهار موکل، زوج دارای اموالی از جمله ارث پدری م. ب.. سپس دادگاه قرار ارجاع امر بداوری صادر و نیز قرار استماع گواهی گواهان خواهان را صادر نموده و هم چنین جهت تعیین میزان اجرت المثل ایام زوجیت از تاریخ 73/3/16 لغایت 96/4/26 و نیز میزان نفقه معوقه زوجه از تاریخ 96/4/26 موضوع را به کارشناس ارجاع نموده است. کارشناس منتخب دادگاه به شرح نظریه کتبی تقدیمی (ص18) میزان اجرت المثل زوجه را در مدت فوق الذکر جمعا بمبلغ بیست و دو میلیون و هشتصد هزار تومان و نفقه معوقه زوجه از تاریخ 96/4/26 لغایت پایان همان سال ماهیانه مبلغ پانصد و چهل هزار تومان و از ابتدای سال 97 لغایت پایان همان سال ماهیانه مبلغ ششصد هزار تومان و از ابتدای سال 98 لغایت صدور حکم ماهیانه مبلغ هفتصد و پنجاه هزار تومان تعیین و اعلام نموده است. وکیل خ. ب. ن. کارشناس اعتراض و ارجاع امر به هیات سه نفره کارشناسان را خواستار گردیده و وکیل خواهان در ارتباط با اصل موضوع ارجاع امر بکارشناس طی لایحه تقدیمی مراتب اعتراض خود را اعلام داشته است.سپس دادگاه موضوع را به هیات سه نفره کارشناسان ارجاع نموده و هیات کارشناس هم به شرح نظریه کتبی تقدیمی (ص49) میزان اجرت المثل را مبلغ بیست میلیون و هفتصد هزار تومان و میزان نفقه زوجه در سال 96 ماهیانه مبلغ پانصد و چهل هزار تومان و در سال 97 ماهیانه مبلغ ششصد هزار تومان و از ابتدای سال 98 لغایت صدور حکم ماهیانه مبلغ هفتصد هزار تومان تعیین و اعلام نموده‌اند وکیل خ. ب. ن. هیات کارشناسان اعتراض و تقاضای ارجاع امر به هیات 5 نفره کارشناسان را نموده است.داوران منتخب زوجین هر یک نظریه کتبی خود را که حاکی از عدم حصول سازش بین طرفین بوده تقدیم داشته اند دادگاه در جلسه دادرسی مورخ 98/10/24 اظهارات زوجین را در صورتمجلس منعکس نموده و در این جلسه زوجه در قسمتی از اظهارات خود گفته است.برای انجام امور منزل قصد گرفتن اجرت را نداشتم ولی بعد از بدخلقی ها نظرم عوض میشود. سرانجام دادگاه با اعلام ختم رسیدگی به موجب دادنامه شماره 1172 مورخ 1398/10/24 پس از بیان خلاصه دعوی خواهان و توضیحات بعدی وکیل ایشان و اظهارات وکیل زوجه و نیز اظهارات ز. د. ج. دادرسی و اعلام احراز وجود علقه زوجیت دائم بین طرفین با اعلام اینکه مساعی داوران در اصلاح ذات البین موثر واقع نگردیده است. لذا ب. ت. ب. قاعده (الطلاق بید من اخذ بالساق) و به استناد ماده 1133 قانون مدنی گواهی عدم امکان سازش جهت اجرای صیغه طلاق فیمابین زوجین صادر نموده و نوع طلاق را باین یایسه و مدت اعتبار گواهی صادره را سه ماه از تاریخ قطعیت رای اعلام و زوج را مکلف نموده که مهریه ما فی القباله و بابت نفقه از تاریخ 96/4/26 تا پایان همان سال ماهیانه پانصد و چهل هزار تومان و از تاریخ 97/1/1 تا اخر سال 97 ماهیانه ششصد هزار تومان و از تاریخ 98/1/1 تا جاری شدن صیغه طلاق ماهیانه هفتصد هزار تومان و نیز بابت شرط تنصیف مبلغ ده میلیون تومان به زوجه پرداخت نماید. وکیل زوجه پس از ابلاغ رای صادره در مهلت قانونی نسبت به ان تجدیدنظرخواهی نموده که پس از تبادل لایحه و وصول پرونده بمرجع تجدیدنظر *وضوع رسیدگی و طی دادنامه شماره *مورخ 1398/12/07 اعتراض ت. ن. خ. را غیرموجه و دادنامه تجدیدنظرخواسته مطابق مقررات قانونی و فاقد ایراد و اشکال موثر تشخیص و ضمن رد تجدیدنظرخواهی مطروحه دادنامه تجدیدنظرخواسته را تایید نموده است. دادنامه اخیرالذکر در تاریخ 1398/12/12 به وکیل ز. ا. ش. و نامبرده در تاریخ 1398/12/25 با تقدیم دادخواست و لایحه فرجامی نسبت به ان فرجامخواهی نموده که پس از تبادل لایحه و وصول پرونده به دیوان عالی کشور جهت رسیدگی به این شعبه ارجاع که در نوبت رسیدگی و طی دادنامه شماره 470 مورخ 1/6/99 به شرح زیر انشای رای نموده است. وکیل خانم ر. ح. ح. نسبت به دادنامه شماره *مورخ 1398/12/07 شعبه *متضمن تایید دادنامه شماره *صادره از شعبه *که به موجب ان به درخواست زوج فرجامخوانده گواهی عدم امکان سازش جهت اجرای صیغه طلاق بالحاظ حقوق متعلقه به زوجه اصدار یافته فرجامخواهی نموده که هرچند اعتراض نامبرده نسبت به اصل و اساس دادنامه فرجامخواسته از حیث تجویز اجرای صیغه طلاق به لحاظ اینکه زوج متقاضی طلاق زوجه اش بوده و مطابق ماده 1133 قانون مدنی و عموم قاعده فقهی (الطلاق بید من اخذ بالساق) اختیار دارد. هر وقت که بخواهد زوجه اش را با پرداخت حقوق قانونی متعلقه مطلقه نماید. و مخالفت و عدم رضایت ز. ف. خ. در خصوص مورد موثر در مقام نمی‌باشد. و هم چنین در مورد عدم تعیین اجرت المثل ایام زوجیت و نیز نفقه ایام عده به جهت اینکه ز. د. ج. دادرسی مورخ 98/10/24 صریحا اقرار نموده که در انجام امور منزل قصد گرفتن اجرت را نداشته و نیز در دادنامه بدوی نوع طلاق از قسم باین یایسه اعلام گردیده و در طلاق باین زوجه مستحق نفقه ایام عده نخواهد بود وجاهت شرعی و قانونی ندارد. ولی اعتراض ف. خ. د. مورد میزان مبلغ تعیین شده بابت تنصیف دارایی و هم چنین در مورد عدم تعیین نحله ایام زوجیت وارد و موجه است.زیرا اولا- وکیل زوج دارایی موکل خود را منحصرا یکدستگاه خودرو ال 90 اعلام نموده و دادگاه محترم بالحاظ ان مقرر داشته که زوج مبلع ده میلیون تومان بابت تنصیف دارایی به زوجه پرداخت نماید. و چون وکیل زوجه در مقام معرفی دارایی زوج علاوه بر خودرو فوق الذکر طی لایحه مورخ 98/5/9 اعلام نموده که زوج در سال 97 مبلغ یکصد و بیست میلیون تومان بابت پاداش بازنشستگی دریافت نموده است.که در این خصوص هیچ تکذیبی از طرف زوج و وکیل وی به عمل نیامده است.و جهت تعیین سهم زوجه در اموال و دارایی زوج بابت تنصیف دارایی بایستی کلیه اموال و دارایی زوج به دست امده در ایام زندگی مشترک مورد لحاظ قرار گیرد لذا اقتضای داشته که دادگاه محترم در خصوص پاداش بازنشستگی مورد ادعای وکیل زوجه با اخذ توضیح از زوج و عندالاقتضای استعلام از مرجع ذیربط بررسی لازم معمول و سپس نسبت به تعیین سهم زوجه در دارایی موجود زوج از بابت شرط تنصیف اقدام و اتخاذ تصمیم نماید. ثانیا- نحله ایام زوجیت از جمله حقوق زوجه در موقع طلاق محسوب بوده و چون از ناحیه زوج و وکیل وی هیچ دلیلی بر سویاخلاق و سویرفتار وی و تخلف نامبرده از وظایف همسری اقامه و ابراز نگردیده است.و به علاوه به لحاظ عدم استحقاق ز. ن. ب. اجرت المثل خدمات ایام زوجیت به علت سابق الذکر، قانونا مستحق نحله ایام زوجیت خواهد بود و از طرفی مطابق رای وحدت رویه شماره *هیات عمومی دیوان عالی کشور حق النحله بدل اجرت المثل محسوب و با شرط تنصیف دارایی قابل جمع بوده و استحقاق زوجه در دارایی زوج از بابت شرط تنصیف موجب اسقاط حق النحله ایام زوجیت زوجه نخواهد بود از این اقتضای داشته که دادگاه محترم بالحاظ جمیع عوامل موثر در قضیه حق النحله ایام زوجیت ز. ف. خ. را تعیین و مورد لحوق حکم قرار دهد بنابراین دادنامه فرجامخواسته که بدون توجه به مراتب مرقوم در فوق انشای گردیده قابلیت ابرام نداشته لهذا مستندا به بند 5 ماده 371 و بند الف ماده 401 قانون ایین دادرسی مدنی ضمن نقض کامل ان رسیدگی مجدد به همان دادگاه محترم صادر کننده رای منقوض ارجاع میگردد. تا پس از تکمیل تحقیق و رسیدگی به شرح مرقوم در فوق نسبت به صدور رای شایسته اقدام نماید. پس از اعاده و وصول پرونده بمرجع تجدید نظر *حسب الارجاع وارد رسیدگی شده و در جلسه دادرسی مورخ 1399/10/07 که با حضور وکلای زوجین و نیز زوج تشکیل گردیده وکیل زوجه ت. ن. خ. اظهار داشت تجدید نظر خواهی به موضوع شرط تنصیف و تعیین نحله م. ب.. و زوج در حال حاضر مالی که طبق دلیل و مدرک باشد. وجود ندارد. غیر از مبلغ پاداش و بازنشستگی بمبلغ یکصد و بیست میلیون تومان که در سال 1397به حساب زوج واریز شده است.و هم چنین زوج دارای یکدستگاه ماشین ال 90 م. ب.. که به نام ایشان است. وکیل ت. ن. خ. (زوج) اظهار دات ماشین ال 90 مدل 87 در حال حاضر به نام زوج م. ب.. ولی در خصوص مبلغ پاداش خدمت و بازنشستگی که زوجه ادعا نموده مربوط به سال 1397 بوده و ان زمان جهت هزینه زندگی خرج شده است.و در زمان دادخواست ببعد زوج هیچ مالی که متعلق به ایشان باشد. نداشتند و طبق پرینت بانک ملت و فیش های موجود واریزی مبلغ پاداش بازنشستگی صرفا هفتاد میلیون تومان بوده که در 97/10/16 واریز و در 1397/10/18 از حساب برداشت شده است.و اگر چه زوج در حال حاضر غیر از ال 90 مدل 87 هیچ مالی ندارد. و در زمان زندگی مشترک دو تا اپارتمان به نام زوجه منتقل نموده و در حال حاضر هیچ مالی ندارد. ولی باز موکل حاضر است.مبلغ هفت میلیون تومان به عنوان نحله به زوجه پرداخت نماید. سپس دادگاه ختم رسیدگی را اعلام و به موجب دادنامه شماره *99 مورخ 1399/10/09 پس از ذکر سیر مراحل دادرسی و اظهارات وکلای طرفین در جلسه اخیر رسیدگی با توجه بمحتویات پرونده و مدارک موجود در مجموع ادعای ت. ن. خ. د. ا. م. از رسیدگی را غیر وارد تشخیص و با استناد به مواد 351 و 358 و 368 قانون ایین دادرسی مدنی ضمن رد تجدید نظر خواهی دادنامه بدوی را با اصلاح فقط در خصوص تعیین نحله ب. ت. ب. اظهارات زوج مبلغ هفت میلیون تومان به عنوان نحله تعیین که زوج باید پرداخت نماید. که با اصلاح فوق الذکر دادنامه معترض عنه را تایید نموده است. دادنامه مزبور در تاریخ 1399/10/14 به وکیل زوجه ابلاغ شده و نامبرده در تاریخ 1399/10/30 با تقدیم دادخواست نسبت به ان فرجامخواهی نموده که پس از تبادل لایحه و وصول پرونده به دیوان عالی کشور جهت رسیدگی به این شعبه ارجاع گردیده است.دادخواست فرجامی و لایحه جوابیه به هنگام شور قرائت میگردد. هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش اقای ح. ع. ع. ممیز و ملاحظه اوراق پرونده مشاوره نموده چنین رای می دهد: فرجامخواهی وکیل ف. خ. خانم ر. ح. ح. نسبت به دادنامه شماره *99 مورخ 1399/10/09 شعبه *متضمن اصلاح و تایید دادنامه بدوی شماره 1172 مورخ 1398/10/24 صادره از شعبه *که به موجب ان به درخواست زوج (فرجامخوانده) گواهی عدم امکان سازش جهت اجرای صیغه طلاق با لحاظ حقوق متعلق به زوجه اصدار یافته و عمده اعتراض هم در مورد نحوه محاسبه و تعیین تکلیف تنصیف دارایی زوج و هم چنین راجع به قلت میزان رقم تعیین شده بابت نحله ایام زوجیت بوده ب. ت. ب. جامع اوراق پرونده وارد و موجه نیست زیرا ابرازی از ناحیه وکیل زوج در جلسه اخیر دادرسی حاکی از انستکه میزان پاداش بازنشستگی دریافتی زوج بمراتب کمتر از مبلغ مورد ادعای زوجه بوده و به علاوه پاداش دریافتی هم قبل از تقدیم دادخواست طلاق در پرونده حاضر از سوی زوج هزینه گردیده است.و به این ترتیب پاداش بازنشستگی دریافتی در حال حاضر جزی دارایی موجود زوج محسوب نبوده تا در مقام اجرای شرط قرار دادی در سند ازدواج قابلیت تنصیف را داشته و زوجه از بابت شرط تنصیف ذیحق در ان بوده باشد. و به علاوه حسب بند (ب) تبصره 6 ماده واحده قانون اصلاح مقررات مربوط به طلاق یکی از عوامل موثر در تعیین نحله ایام زوجیت وسع مالی زوج بوده و زوج فرجامخوانده هم در حال حاضر بغیر از یکدستگاه اتومبیل ال 90 مدل سال 1387 فاقد اموال دیگری م. ب.. که با لحاظ این امر و وسع مالی زوج مبلغ هفت میلیون تومان تعیین شده بابت نحله ایام زوجیت رقم متناسبی محسوب بوده و تشخیص دادگاه در این قسمت مغایرتی با اوضاع و احوال و موازین قانونی ندارد. بنا به مراتب اشعاری ن. ب. ا. دادنامه فرجامخواسته با لحاظ مجموع اوراق و محتویات پرونده موجها و مطابق موازین شرعی و مقررات قانونی اصدار یافته و اعتراض وکیل ف. خ. د. حدی نیست که خلل و خدشه ای بر ان وارد و موجبات نقض ان را فراهم سازد و از حیث رعایت اصول و قواعد دادرسی هم ایراد موثری بر دادنامه مرقوم مترتب نمی‌باشد. لهذا ضمن رد فرجامخواهی ف. خ. ب. استناد مواد 370 و 396 قانون ایین دادرسی مدنی دادنامه فرجامخواسته ابرام میگردد. رئیس شعبه: ح. ع. ع. معاون: ح. م. ه. در تاریخ 20 شهریور 1400، درخواست صدور گواهی عدم امکان سازش به طرفیت همسر تسلیم شد. خ. د. ا. درخواست ادعا کرد که همسرش بیش از یک سال و نیم است که منزل را ترک کرده و از تمکین امتناع می‌ورزد. وی به عدم امکان مصالحه و حل اختلاف در شورای حل اختلاف اشاره و خواستار طلاق گردید. در مقابل، خوانده نیز درخواست دریافت حق و حقوق خود قبل از طلاق را مطرح کرد. پس از عدم موفقیت در سازش، پرونده به دادگستری ارجاع و در نتیجه، گواهی عدم امکان سازش صادر گردید. تجدیدنظرخواهی به دلیل اعتراض نسبت به میزان نحله و تنصیف اموال صورت گرفت که شعبه تجدیدنظر رای اولیه را تایید کرد. فرجام‌خواهی نیز به دیوان عالی کشور ارسال و مورد بررسی قرار گرفت. هیات شعبه با ارزیابی مستندات و ادعاهای ارائه‌شده، فرجام‌خواهی را به دلیل عدم ارائه دلایل کافی و مستند، مردود اعلام و دادنامه تجدیدنظر را تایید کرد. این تصمیم بر اساس مواد 370 و 396 قانون آیین دادرسی مدنی اتخاذ گردید. در تاریخ 1400/06/20 اقای ح. ب. ش. دادخواست به خواسته صدور گواهی عدم امکان سازش به طرفیت همسرش خانم س. د. تقدیم و اظهار نموده که همسر شرعی خوانده بوده و اکنون بیش از حدود یک سال و نیم است.که همسرم منزل را ترک کرده و از بنده تمکین نمی کند و تقاضای تمکین را نموده ام ولی دادگاه و قانون صرفا به دلیل یک تنش جزیی بین بنده و همسرم اجازه تمکین را نداده است، من از زندگی با همسرم و دخترم منع شده ام و دادگاه به جای حل موضوع و اشتی دادن زن و شوهر، صرفا به دلیل یک کبودی جزیی ان هم توسط من نبوده است، از بازگشت همسرم و تمکین او ممانعت کرده و حالا ب. ت. ب. اینکه بنده حق و مقدمات همسرم را می پردازم ولی او حاضر به تمکین و بازگشت نمی‌باشد. و من نیز به عنوان یک مرد نیازهای عاطفی جنسی و … دارم.، تقاضای صدور گواهی عدم امکان سازش و طلاق را دارم. پرونده بدوا به شورای حل اختلاف به منظور صلح و سازش ارجاع گردیده است.و خ. د. ا. داشت که خواهان (زوجه) تمامی حق و حقوق اینجانب را پرداخت نمایند و بعد از ان اینجانب را طلاق دهند. خواهان نیز در این جلسه مورخ 1400/08/10 بیان می دارند که خواسته اینجانب ب. ش. د. تقدیمی است. پس از عدم امکان مصالحه بین زوجین در شورای حل اختلاف، پرونده از امار کسر و به دادگستری فریدن اعاده گردیده در شعبه *ثبت و مورد رسیدگی قرار می‌گیرد. قرار ارجاع به داوری و ابلاغ به زوجین برای معرفی داور صادر و انجام می‌شود. ولی داوران علی رغم تلاش لازم در امر سازش و مصالحه به نتیجه ای مثبت نرسیده اند. در خاتمه دادگاه مربوط (شعبه *) به موجب دادنامه شماره *مورخ 1401/02/21 ب. ت. ب. دادخواست تقدیمی و مدارک پیوست، تحقیقات به عمل امده، احراز علقه زوجیت به عقد دائم و اقرار طرفین و اینکه خواهان قصد مطلقه نمودن همسر خود را دارد. و عدم توفیق داوران در حل مناقشه و ایجاد مصالحه بین انان، به استناد ماده 1123 قانون و مواد 26 و 27 قانون حمایت خانواده، خواسته خواهان را محقق و گواهی عدم امکان سازش بین زوجین با رعایت شرایط مصرح در ان صادر و اعلام می‌گردد. از رای اصداری به شرح فوق تجدیدنظرخواهی می‌شود. و شعبه *به موجب دادنامه شماره *مورخ 1401/04/01 ب. ت. ب. اینکه اعتراض زوج نسبت میزان نحله و تنصیف اموال بوده و زوج خودشان به داشتن ماشین خاور اقرار داشته ولی مدعی شده اند که خودروی مذکور از مستثنیات دین م. ب.. و البته ادعای او غیر موجه است، زیرا، شرط تا نصف اموال در طلاق اصولا مستثنیات دین جایگاهی ندارد. و گذشته از این میزان نحله براساس سنوات زندگی زوجین و پرورش دو فرزند از سوی زوجه و توان مالی زوج متناسب است.و از این رو تجدیدنظرخواهی را وارد ندانسته و ضمن رد تجدیدنظرخواهی معموله، دادنامه تجدیدنظرخواسته را تایید نموده است. زوج خواهان (بدوی) نسبت به دادنامه صادره از محکمه تجدیدنظر، فرجام خواهی می نماید. که پس از ثبت، تبادل لایحه و ارسال به دیوانعالی کشور به این شعبه جهت رسیدگی ارجاع شده است. دادخواست فرجامی و لایحه دفاعی به هنگام شور قرائت می‌شود. فرجام خواهی اقای ح. ب. ش. نسبت به دادنامه شماره *مورخ 1401/04/01 شعبه *متضمن تایید دادنامه شماره *مورخ 1401/02/21 شعبه *که به موجب ان گواهی عدم امکان سازش به درخواست ز. ف. خ. صادر گردیده است. ب. ت. ب. جامع اوراق و مطاوی پرونده وارد و موجه نیست. عمده اعتراض و فرجام خواهی ف. خ. راجع به میزان و مبلغ متعینه توسط محکمه در خصوص تنصیف اموال و دارایی زوج و مبلغ 12 میلیون تومان از حیث نحله بوده که ب. ت. ب. اظهارات و اقاریر شخص ف. خ. د. مورد داشتن خودروی مرقوم و مالکیت وی نسبت به ان و معرفی همین خودروی خاور توسط زوجه به عنوان جزیی از اموال زوج و گذشته از این، ز. ف. خ. در مرحله تجدیدنظرخواهی به حکم صادره در همین قسمت اعتراض ولی مدعی گردیده بود که خودروی خاور موصوف و موضوع حکم تنصیف، جزی مستثنیات دین م. ب.. و البته چنین اظهار و ادعایی به واقع نوعی اقرار به مالکیت وی نسبت به وسیله نقلیه مرقوم م. ب.. و مضافا اینکه تعیین مبلغ تنصیف اموال (البته تا نصف از اموال و دارایی) با کسب نظر کارشناس و توسط دادگاه و به منظور حفظ حقوق و منافع زوجه فرجام خوانده صادر می‌شود. و در پرونده محاکماتی فعلی هم با رعایت شرایط و مقررات مربوط و بالمناصفه تعیین گردیده است.و هکذا تعیین مبلغ نحله هم، اگرچه زوج علت مخالفت خود را با مبلغ مقرره (12 میلیون تومان) از بابت نحله اعلام و اظهار ننموده اند، لکن با التفات به درخواست طلاق توسط زوج و عدم ارائه هر گونه ادله ای در مورد ناشزه بودن زوج و یا سوی رفتار وی و از طرفی عدم تعیین اجرت المثل در مانحن فیه توسط دادگاه، میزان و مبلغ معینه به عنوان نحله برای مدت زوجیت و زناشویی با نظر دادگاه عادلانه و خالی از هر گونه اشکال و ایراد جدی و قابل ترتیب اثر م. ب.. و بنابراین فرجام خواهی معموله را به لحاظ عدم اتکا و استناد به دلیل و مدرکی که خلل و خدشه ای بر دادنامه فرجام خواسته وارد و مالا موجبات نقض ان را فراهم نماید.، مردود اعلام و دادنامه فرجام خواسته را ب. ت. ب. مراتب اشعاری و رعایت اصول و قواعد دادرسی، به استناد مواد 370 و 396 قانون ایین دادرسی مدنی ابرام می‌گردد.