تفاوت استرداد طلاجات با رجوع از هبه

رأی دادگاه بدوی در خصوص دعوی آقای ب.خ. با وکالت س.ر. به طرفیت خانم ر.الف. با وکالت آقای ر.ح. به خواسته الزام خوانده به استرداد 04/65 گرم طلای 18 عیار به انضمام خسارات دادرسی خلاصه اظهارات وکیل خ. د. د. و جلسه رسیدگی به این شرح است که خوانده، زوجه دائمی موکل بوده است که طلاهای مذکور را به ایشان هبه کرده است لیکن علی رغم مطالبات مکرر، از استرداد خودداری کرده است و وکیل خوانده ضمن حضور و قبول ضمنی هبه دفاع کرده است که موکل طلاها را فروخته و بابت نفقه هزینه کرده است ن. ب. ا. وکیل خواهان و خود خواهان ادعای مطالبه طلاها را در تاریخ 1393/1/15 کرده‌اند و تقاضای اتیان سوگند خوانده را کرده‌اند که با انجام تشریفات قانونی، خوانده جهت اتیان سوگند دعوت شد که در جلسه حاضر نشده و دادگاه با ملاک مواد 237 به بعد قانون آیین دادرسی مدنی سوگند را به خواهان واگذار کرده که ایشان سوگند یاد کرد که طلاها باقی است و خوانده نفروخته است با عنایت به‌ مراتب و ن. ب. ا. وکیل خوانده دفاع موجه و قابل قبولی نکرده است و علاوه بر اتیان سوگند خواهان، اصول حقوقی از جمله اصل استصحاب اقتضاء بقاء عین موهوبه در ید متهب دارد لذا دادگاه دعوی خواهان را محمول بر صحت تشخیص داده و مستنداً به مواد 273-198-515-519 قانون آیین دادرسی مدنی و ماده 803 قانون مدنی ضمن احراز رجوع خواهان به عین موهوبه و بقا آن در ید خوانده (متهب) حکم به محکومیت خوانده به استرداد طلاجات به شرح خواسته به‌ عنوان اصل خواسته و مبلغ 1/610/000 ریال به‌ عنوان هزینه دادرسی و حق‌الوکاله ط. ت. ق. د. ح. خ. صادر و اعلام می‌دارد. رأی صادره حضوری ظرف بیست روز پس از ابلاغ قابل تجدیدنظر در محاکم تجدیدنظر استا ن تهران م. ب.. دادرس شعبه 3 دادگاه عمومی حقوقی اسلامشهر سلیمی رأی دادگاه تجدیدنظر استان در خصوص تجدیدنظرخواهی خانم ر.الف. نسبت به دادنامه شماره 846 مورخه 24/7/1393 صادره از شعبه سوم دادگاه عمومی حقوقی اسلامشهر که به موجب آن مشارالیها وفق رأی مذکور به استرداد طلاجات و پرداخت هزینه دادرسی و حق‌الوکاله محکوم شده است اعتراض وارد م. ب. به شرح آتی: اولاً ت. ن. خ. در دادخواست بدوی مسترد نمودن 04/65 گرم طلای 18 عیار را مطرح کرده است ولیکن در جلسه آتی برخلاف ماده 98 دعوی را به صورت رجوع از هبه مطرح کرده است در برگ 26 پرونده منعکس است در حالیکه تا پایان جلسه اول این اختیار را داشته است. ثانیاً در برگ 10 پرونده ت. ن. خ. درخواست سوگند را کرده است در راستای ماده 280 قانون آیین دادرسی مدنی که گواه خ. ر. ب. تاریخ 1393/6/19 معرفی نکرده است وکیل ت. ن. خ. در لایحه 1377 مورخه 1393/6/19 درخواست اتیان سوگند از طرف ت. ن. خ. را نموده است در جلسه رسیدگی مورخه 1393/7/22 اتیان سوگند انجام گرفته برخلاف مواد 274 و 273 و 281 قانون آیین دادرسی مدنی. در کل دادگاه محترم چه در مورد خواسته ت. ن. خ. دائر به استرداد طلاجات یا از باب رجوع از هبه وارد ماهیت نشده است آیا عین هبه موجود است یا نیست اگر موجود نیست به چه مدرکی هبه معوض است یا غیرمعوض. النهایه رأی صادره قرار تلقی، مستنداً به ماده 353 قانون آیین دادرسی مدنی نقض جهت رسیدگی به شعبه بدوی اعاده می‌شود رأی صادره قطعی است. شعبه 31 دادگاه تجدیدنظر استان تهران-رئیس و مستشار حمزه شریعتی - محمدعلی افشار فهرست دادگاه بدوی دادگاه تجدیدنظر استان نقد رأی تفاوت استرداد طلاجات با رجوع از هبه در تاریخ 27 خرداد 1394، دادگاه عمومی حقوقی اسلامشهر به دعوی مطرح‌شده با موضوع الزام به استرداد 65/4 گرم طلای 18 عیار و خسارات دادرسی رسیدگی نمود. خ. ا. د. که طلاها به عنوان هبه به طرف مقابل اعطا شده و علی‌رغم درخواست‌های مکرر، طرف مقابل از بازگرداندن آن‌ها امتناع کرده است. در دفاعیات، طرف مقابل اعلام کرد که طلاها را فروخته و برای تامین نفقه هزینه کرده است. ب. ت. ب. عدم حضور طرف مقابل در جلسه اتیان سوگند و سوگند یادشده از سوی خواهان، دادگاه با استناد به مواد 237 و بعد از قانون آیین دادرسی مدنی، دعوی خ. ر. و. تشخیص داده و حکمی مبنی بر استرداد طلاها و پرداخت هزینه دادرسی به مبلغ 1,610,000 ریال صادر کرد. پس از این حکم، طرف مقابل نسبت به آن تجدیدنظرخواهی کرده و اعتراضاتی مبنی بر عدم ورود به ماهیت دعوی و نقص در مراحل دادرسی مطرح نمود. دادگاه تجدیدنظر با استناد به ماده 353 قانون آیین دادرسی مدنی، رای صادره را نقض و پرونده را برای رسیدگی مجدد به شعبه بدوی اعاده کرد. تاریخ دادنامه قطعی: 1394/03/27 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: دعوای استرداد طلاجات با دعوای رجوع از هبه متفاوت بوده، لذا مهلت تغییر خواسته تا پایان جلسه اول دادرسی است. در خصوص دعوی آقای ب.خ. با وکالت س.ر. به طرفیت خانم ر.الف. با وکالت آقای ر.ح. به خواسته الزام خوانده به استرداد 04/65 گرم طلای 18 عیار به انضمام خسارات دادرسی خلاصه اظهارات وکیل خ. د. د. و جلسه رسیدگی به این شرح است که خوانده، زوجه دائمی موکل بوده است که طلاهای مذکور را به ایشان هبه کرده است لیکن علی رغم مطالبات مکرر، از استرداد خودداری کرده است و وکیل خوانده ضمن حضور و قبول ضمنی هبه دفاع کرده است که موکل طلاها را فروخته و بابت نفقه هزینه کرده است ن. ب. ا. وکیل خواهان و خود خواهان ادعای مطالبه طلاها را در تاریخ 1393/01/15 کرده‌اند و تقاضای اتیان سوگند خوانده را کرده‌اند که با انجام تشریفات قانونی، خوانده جهت اتیان سوگند دعوت شد که در جلسه حاضر نشده و دادگاه با ملاک مواد 237 به بعد قانون آیین دادرسی مدنی سوگند را به خواهان واگذار کرده که ایشان سوگند یاد کرد که طلاها باقی است و خوانده نفروخته است با عنایت به‌ مراتب و ن. ب. ا. وکیل خوانده دفاع موجه و قابل قبولی نکرده است و علاوه بر اتیان سوگند خواهان، اصول حقوقی از جمله اصل استصحاب اقتضاء بقاء عین موهوبه در ید متهب دارد لذا دادگاه دعوی خواهان را محمول بر صحت تشخیص داده و مستندا به مواد 273 - 198 - 515 - 519 قانون آیین دادرسی مدنی و ماده 803 قانون مدنی ضمن احراز رجوع خواهان به عین موهوبه و بقا آن در ید خوانده (متهب) حکم به محکومیت خوانده به استرداد طلاجات به شرح خواسته به‌ عنوان اصل خواسته و مبلغ 1/610/000 ریال به‌ عنوان هزینه دادرسی و حق‌الوکاله ط. ت. ق. د. ح. خ. صادر و اعلام می‌دارد. رای صادره حضوری ظرف بیست روز پس از ابلاغ قابل تجدیدنظر در محاکم تجدیدنظر استا ن تهران م. ب.. دادرس شعبه --- دادگاه عمومی حقوقی اسلامشهر رای دادگاه تجدیدنظر استان در خصوص تجدیدنظرخواهی خانم ر.الف. نسبت به دادنامه شماره --- مورخه 1393/07/24 صادره از شعبه سوم دادگاه عمومی حقوقی اسلامشهر که به موجب آن مشارالیها وفق رای مذکور به استرداد طلاجات و پرداخت هزینه دادرسی و حق‌الوکاله محکوم شده است اعتراض وارد م. ب. به شرح آتی: اولا ت. ن. خ. در دادخواست بدوی مسترد نمودن 04/65 گرم طلای 18 عیار را مطرح کرده است ولیکن در جلسه آتی برخلاف ماده 98 دعوی را به صورت رجوع از هبه مطرح کرده است در برگ 26 پرونده منعکس است در حالی که تا پایان جلسه اول این اختیار را داشته است. ثانیا در برگ 10 پرونده ت. ن. خ. درخواست سوگند را کرده است در راستای ماده 280 قانون آیین دادرسی مدنی که گواه خ. ر. ب. تاریخ 1393/06/19 معرفی نکرده است وکیل ت. ن. خ. در لایحه 1377 مورخه 1393/06/19 درخواست اتیان سوگند از طرف ت. ن. خ. را نموده است در جلسه رسیدگی مورخه 1393/07/22 اتیان سوگند انجام گرفته برخلاف مواد 274 و 273 و 281 قانون آیین دادرسی مدنی. در کل دادگاه محترم چه در مورد خواسته ت. ن. خ. دائر به استرداد طلاجات یا از باب رجوع از هبه وارد ماهیت نشده است آیا عین هبه موجود است یا نیست اگر موجود نیست به چه مدرکی هبه معوض است یا غیرمعوض. النهایه رای صادره قرار تلقی، مستندا به ماده 353 قانون آیین دادرسی مدنی نقض جهت رسیدگی به شعبه بدوی اعاده می‌شود رای صادره قطعی است. شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان تهرانرئیس و مستشار