تفاوت حواله مؤسسه اعتباری با چک

رأی دادگاه بدوی در خصوص دادخواست خواهان آقای م.د. به‬ طرفیت خواندگان آقای ح.ف. و آقای ح.م. (خ. ر. د. با وکالت آقای ه.م. و خانم پ.ک.) مبنی بر مطالبه وجه یک فقره چک به شماره 669774 مورخ 1386/8/20 به مبلغ یکصد میلیون ریال عهده مؤسسه اعتباری ت. شعبه ... و هزینه دادرسی و خسارت تأخیر تأدیه ب. ت. ب. محتویات و اوراق پرونده و مفاد دادخواست و اظهارات خواهان به ‬شرح صورت‬جلسه مورخ 1393/3/20 مبنی بر اینکه طلب اینجانب از آقای م. است که بابت بدهی خود این چک مؤسسه اعتباری را امضاء کرده و به اینجانب داده است و عنایتاً به عدم حضور خ. ر. ا. به‬لحاظ عدم شناسایی در نشانی بانک و صرفنظر از نحوه دفاعیات وکیل خ. ر. د. مبنی بر اینکه مستند دعوی خواهان بر اساس ماده 310 قانون تجارت چک محسوب می‌شود و مطابق ماده 315 قانون تجارت در صورت عدم اقدام و مطالبه ظرف مدت 15 روز از تاریخ سررسید علیه ظهرنویس مسموع نخواهد بود دادگاه عنایتاً به اینکه مؤسسه اعتباری بانک تلقی نمی‌شود تا چک صادره از سوی مؤسسه اعتباری نیز به ‬عنوان چک موضوع قانون تجارت تلقی شود بلکه به ‬عنوان یک سند طلب و حواله است که خ. ر. د. با امضای ظهر آن دین و بدهی خود را تا مبلغ مندرج در آن سند را قبول نموده است و موضوع از مصادیق نقل ذمه است که در مانحن‬فیه ذمه مضمون‬ عنه بری و ذمه ضامن که خ. ر. د. م. ب. نسبت به مضمون ‬له مشغول می‌شود و نیز قطع‬ نظر از دفاعیات بلاوجه دیگر وکیل خ. ر. د. مبنی بر اینکه موکلش اذعان داشته موکلش یادش نیست که این چک را چه‬ موقع به خواهان داده است و ادعا می‌کند وسایلم را از ماشین زده‌اند و احتمالاً این چک داخل آن مدارکی بوده که دلیلی نیز بر ادعایش ارائه نداده علی‬هذا دادگاه بنا به مراتب یاد شده دعوی خواهان را نسبت به خ. ر. د. با استصحاب دین و اشتغال ذمه ایشان مستنداً به مواد 698 قانون مدنی و 198 و 515 و 519 و 522 قانون آئین دادرسی مدنی وارد تشخیص و حکم به محکومیت آقای ح.م. به پرداخت مبلغ یکصد میلیون ریال به‬ عنوان اصل خواسته و 2/123/000 ریال به‬ عنوان هزینه دارسی و نیز خسارت تأخیر تأدیه از تاریخ تقدیم دادخواست لغایت اجرای کامل دادنامه بر اساس شاخص نرخ تورم بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران د. ح. خ. صادر و اعلام و نسبت به خ. ر. ا. مستنداً به ماده 197 قانون آئین دادرسی مدنی دادگاه‬های عمومی و انقلاب حکم بر برائت ذمه ایشان صادر و اعلام می‌نماید. رأی صادره حضوری و ظرف بیست روز پس از ابلاغ قابل تجدیدنظرخواهی در دادگاه‬های تجدیدنظر استان تهران م. ب.. رئیس شعبه 218 دادگاه عمومی حقوقی تهران - گلدار رأی دادگاه تجدیدنظر استان تجدیدنظرخواهی ح.م. با وکالت ه.م. و پ.ک. به‬ طرفیت م.د. نسبت به دادنامه شماره 930000196 مورخه 1393/3/25 صادره از شعبه 218 دادگاه عمومی حقوقی تهران که بر اساس آن حکم به محکومیت ت. ن. خ. به پرداخت مبلغ یکصد میلیون ریال به عنوان اصل خواسته و 2/123/000 به عنوان هزینه دادرسی و خسارت تأخیر تأدیه صادر و اعلام شده است وارد و موجّه نمی‌باشد. زیرا دادنامه تجدیدنظرخواسته وفق مقررات و بر اساس محتویات پرونده صادر شده و از ناحیه ت. ن. خ. علل و جهات موجهی که موجبات نقض و از‬هم‬ گسیختن دادنامه تجدیدنظر خواسته را فراهم نماید ابراز و اقامه نشده است. بر این اساس تجدیدنظرخواهی خارج از شقوق مندرج در ماده 348 قانون آیین دادرسی مدنی تشخیص به استناد ذیل ماده 358 همان قانون با ردّ تجدیدنظرخواهی دادنامه تجدیدنظرخواسته تأیید می‌شود. رأی صاده قطعی است. رئیس و مستشار شعبه 44 دادگاه تجدیدنظر استان تهران شیخ علیا لواسانی – توحیدی فهرست دادگاه بدوی دادگاه تجدیدنظر استان نقد رأی