تقاضای اعاده دادرسی با استناد به شهادت‌نامه

رأی خلاصه جریان پرونده خلاصه جریان پرونده: م. ا. د. که بموجب رای قطعی به اتهامات تخریب عمدی ، دو فقره توهین و دو فقره ایراد ضرب و جرح عمدی به ترتیب به سه سال حبس ، دو فقره جزای نقدی هر یک به مبلغ یک میلیون ریال با رعایت اعمال مجازات اشد و پرداخت دیات صدمات وارد شده به شاکیان محکوم گردیده ، از دیوان عالی کشور به استناد بند ( ج ) ماده ۴۷۴ ق. ا. د. ک. درخواست اعاده دادرسی کرده است. درخواست او پس از ثبت در دبیرخانه دیوان برای رسیدگی به این شعبه ارجاع گردیده است. نامبرده در لایحه تقدیمی ادعا نموده در زمان درگیری شاکی و خانواده اش با خانواده و بستگان او در محل حاضر نبوده و با ارائه شهادت نامه اقای پ. م. ا. به عنوان دلیل جدید تقاضای پذیرش درخواست را نموده است. لایحه او زمان شور خوانده می شود. هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش عضو ممیز و بررسی اوراق پرونده و مشاوره ، چنین رای می دهد: رأی متن رأی رای درخواست م. ا. د. که به اتکای شهادت نامه اقای پ. م. ا. و به استناد بند ( ج ) ماده ۴۷۴ ق. ا. د. ک. بعمل امده با جهت مقرر در بند مزبور انطباق ندارد. و در خور پذیرش نیست ، زیرا قطع نظر از این که شاهد و احد مصداق بینه نیست ، علاوه بر ان شهادت اخبار از حادثه و واقعه ای است.که شاهد دیده و شنیده نه انچه که ندیده و نشنیده است ، اصولا شهادتنامه ب. ت. ب. امکان تمسک به شهادت شاهد در رسیدگی ماهوی و این که ارزش و اعتبار ان به نظر دادگاه است.دلیل جدید تلقی نمی شود. ، بنا به مراتب و مستندا به ذیل ماده ۴۷۶ قانون مذکور قرار رد درخواست مذکور را صادر و اعلام می نماید. شعبه * رییس: ج. ا. مستشار: ح. ق. فهرست خلاصه جریان پرونده متن رأی نقد رأی تقاضای اعاده دادرسی با استناد به شهادت نامه در تاریخ 9 آذر 1392، دادگاه عمومی حقوقی تهران به دعوی مطرح‌شده در خصوص پرداخت بهای یک چهارم دانگ حقوق منافع دو باب مغازه رسیدگی نمود. خواهان ادعا کرد که مورث وی و خواندگان در خرید دو دانگ از منافع سرقفلی مغازه‌ها مشارکت داشته و خواندگان از پرداخت سهم خود امتناع کرده‌اند. خواندگان ضمن انکار ادعا، درخواست رد دعوی را ارائه کردند. <br>دادگاه با استناد به مواد 197 قانون آیین دادرسی مدنی و 1257 قانون مدنی، به دلیل عدم ارائه دلایل کافی از سوی خ. م. ب. پرداخت سهم خواندگان، حکم به بطلان دعوی صادر کرد. این رای به تجدیدنظر خواسته شد و در دادگاه تجدیدنظر، خواهان درخواست اعاده دادرسی به استناد بند هفتم ماده 426 قانون آیین دادرسی را مطرح کرد. <br>دادگاه تجدیدنظر پس از بررسی اسناد ارائه‌شده، اعلام نمود که شهادت شهود به عنوان سند مکتوم قابل قبول نیست و تصویر چک‌ها نیز مشمول این عنوان نمی‌گردد. در نتیجه، دادگاه درخواست اعاده دادرسی را رد کرده و رای صادره را قطعی اعلام نمود. تاریخ دادنامه قطعی: 1392/09/09 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: شهادت نامه سند مکتوم موردنظر قانون آیین دادرسی مدنی نیست که بر اساس آن بتوان تقاضای اعاده دادرسی را مطرح کرد. در خصوص دادخواست تقدیمی آقای م.ق. فرزند ق. با وکالت آقای م.الف.به طرفیت خانم ها پ.، خ. شهرت هر دو ق.،آقایان م. و م. و خانم ها ف.، ع. و س. شهرت همگی ف.(مورثین مرحوم ز.ن.) به خواسته صدور حکم به پرداخت بهای یک چهارم دانگ حقوق منافع- سرقفلی دو باب مغازه متصل به هم و ملحقات آن با جلب نظر کارشناس.وکیل خ. ت. د. است مورث موکل و خواندگان درحین خریداری دو دانگ از منافع - سرقفلی دو باب مغازه مذکور جزء پلاک ثبتی --- فرعی از --- اصلی بخش --- تهران که یک دانگ آن به موجب صلح نامه رسمی شماره 36412 مورخه 20/10/39 از آقای س.ق. و یک دانگ آن را به موجب قول نامه عادی مندرج در فوق به انتقال گرفته و برابر گواهی گواهان از آن تاریخ تاکنون از پرداخت بهای مورد معامله (یک چهارم از یک دانگ) سرقفلی کوتاهی نموده لذا تقاضای محکومیت خواندگان به شرح خواسته را دارند. خواندگان ضمن ردّ ادعای خواهان و انکار اظهارات شهود تقاضای ردّ دعوی خواهان را نموده اند.دادگاه به شرح برگه های جداگانه از شهود خواهان تحقیق نموده است. النهایه دادگاه ب. ت. ب. عدم ارائه دلیل کافی از ناحیه خ. م. ب. پرداخت سهم خواندگان از ثمن معامله توسط مورث خواهان و نحوه اظهارات شهود خواهان که بیان نموده‌اند در زمان معامله حضور نداشته اند بلکه شنیده اند که مورث خواهان سهم خواندگان را در یک چهارم از یک دانگ سهم خواندگان پرداخت کرده است.خواسته خواهان را ثابت ندانسته مستندا به مواد 197 قانون آیین دادرسی مدنی و 1257 قانون مدنی حکم به بطلان دعوی خواهان را صادر و اعلام می دارد. رای صادره حضوری و ظرف بیست روز پس از ابلاغ قابل تجدیدنظر در دادگاه تجدیدنظر استان تهران م. ب.. رئیس شعبه --- دادگاه عمومی حقوقی تهران - مردانی رای دادگاه تجدیدنظر استان خواسته خواهان م.ق. به طرفیت پ.ق. و خانم خ.ق.، م. و م.، ف.، س.، ع.، س. شهرتین همگی ف. اعاده دادرسی نسبت به دادنامه قطعی این شعبه به شماره 9209970221800712 مورخ 1392/05/29 به استناد بند هفتم ماده 426 از قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی م. ب. دادگاه با بررسی محتویات پرونده اعلام می‌دارد بند هفتم ماده قانونی مرقوم ناظر به مواردی م. ب. که پس از صدور حکم موضوع اعاده دادرسی اسناد و مدارکی به دست آید که آن اسناد و مدارک دلالت بر حقانیت م. ا. د. داشته و ثابت شود که آن اسناد در زمان دادرسی منتهی به دادنامه موضوع اعاده دادرسی وجود خارجی داشته لیکن در اختیار متقاضی نبوده باشد و به تعبیر دیگر قبول اعاده دادرسی به استناد بند مذکور مستلزم احراز سه شرط 1 - وجود داشتن اسناد در زمان دادرسی 2 - عدم دسترسی به آن توسط خواهان 3 - دلالت بر حقانیت وی داشتن است که در مانحن فیه آنچه به عنوان سند مکتوم از ناحیه خواهان ارائه گردیده همانا شهادت نامه م. ب. که شهادت شهود بنا بر تصریح ماده 1285 از قانون مدنی از زمره ادله اثبات دعوی بوده و با سند که از دیگر دلایل اثبات دعوی است متفاوت م. ب. به جهت آنکه سند عبارت از هر نوشته ای که در مقام دعوی یا دفاع قابل استناد باشد اطلاق می‌گردد حال آنکه شهادت بیان مطالب از ناحیه فرد ثالث در جهت ردّ یا اثبات یک دعوی است و عنوان سند بر شهادت صحیح نبوده و نمی‌باشد بنابراین شهادت شهود هرچند به صورت کتبی باشد عنوان سند نداشته تا واجد وصف مکتوم باشد و از سوی دیگر تصویر چک های ارائه شده نیز عنوان مکتوم را ندارد ازاین رو دادگاه خواسته خواهان را قابل اجابت ندانسته و مستندا به تبصره ماده 435 از قانون آیین دادرسی مدنی قرار ردّ درخواست اعاده دادرسی را صادر و اعلام می‌نماید. رای صادره قطعی است. رئیس شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان تهران - مستشار دادگاه امانی شلمزاری - کریمی در مورد حاضر، درخواست اعاده دادرسی به دلیل محکومیت به اتهامات تخریب عمدی، توهین و ایراد ضرب و جرح عمدی به حبس و جزای نقدی ارائه شده است. درخواست‌کننده با استناد به بند (ج) ماده 474 قانون آیین دادرسی کیفری، ادعا کرده که در زمان وقوع درگیری در محل حاضر نبوده و به منظور اثبات ادعای خود، شهادت‌نامه‌ای از شخصی ارائه نموده است. هیات شعبه پس از بررسی مستندات و گزارش عضو ممیز، اقدام به رد درخواست اعاده دادرسی نمود و اعلام کرد که شهادت‌نامه ارائه‌شده به عنوان دلیل جدید قابل پذیرش نمی‌باشد. بر این اساس، با استناد به ذیل ماده 476 قانون مذکور، قرار رد درخواست صادر گردید. م. ا. د. که به موجب رای قطعی به اتهامات تخریب عمدی، دو فقره توهین و دو فقره ایراد ضرب و جرح عمدی به ترتیب به سه سال حبس، دو فقره جزای نقدی هر یک به مبلغ یک میلیون ریال با رعایت اعمال مجازات اشد و پرداخت دیات صدمات وارد شده به شاکیان محکوم گردیده، از دیوان عالی کشور به استناد بند (ج) ماده 474 ق. ا. د. ک. درخواست اعاده دادرسی کرده است. درخواست او پس از ثبت در دبیرخانه دیوان برای رسیدگی به این شعبه ارجاع گردیده است. نامبرده در لایحه تقدیمی ادعا نموده در زمان درگیری شاکی و خانواده اش با خانواده و بستگان او در محل حاضر نبوده و با ارائه شهادت نامه اقای پ. م. ا. به عنوان دلیل جدید تقاضای پذیرش درخواست را نموده است. لایحه او زمان شور خوانده می‌شود. درخواست م. ا. د. که به اتکای شهادت نامه اقای پ. م. ا. و به استناد بند (ج) ماده 474 ق. ا. د. ک. به عمل امده با جهت مقرر در بند مزبور انطباق ندارد. و در خور پذیرش نیست، زیرا قطع نظر از این که شاهد و احد مصداق بینه نیست، علاوه بر ان شهادت اخبار از حادثه و واقعه ای است.که شاهد دیده و شنیده نه انچه که ندیده و نشنیده است، اصولا شهادتنامه ب. ت. ب. امکان تمسک به شهادت شاهد در رسیدگی ماهوی و این که ارزش و اعتبار ان به نظر دادگاه است.دلیل جدید تلقی نمی شود.، بنا به مراتب و مستندا به ذیل ماده 476 قانون مذکور قرار رد درخواست مذکور را صادر و اعلام می نماید.